ਨਿਵਸਨ੍ਮਾਗਧੇਦੇਸ਼ੇ ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਜਨੈਸ੍ਤਤਃ । ਦੈਵਾਦਸਾਵਪਿ ਮੁਨੇ ਭ੍ਰਮਨ੍ਨਿਹ ਸਮਾਗਤਃ
ਮਗਧ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਵੀ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਕਿਸਮਤ ਕਰਕੇ ਫਿਰਦਾ ਹੋਇਆ ਇੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ਿਖਾਸੂਤ੍ਰਵਿਹੀਨਸ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਲਿਂਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਮਯਾ ਪृष੍ਟਸ੍ਤੁ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਸਤ੍ਯਮੇਵਾਵਦਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
ਚੋਟੀ ਅਤੇ ਜਨੇਊ ਤੋਂ ਵੰਝਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮਿਆ।
ਵਸਤਾ ਯਦ੍ਗੁਰੋਰ੍ਗੇਹੇ ਕ੍ਰੋਧਾਕੁਲਿਤਚੇਤਸਾ । ਮਹਾਮੋਹਗਤੇਨਾਪਿ ਯਥਾ ਵੈ ਘਾਤਿਤੋ ਗੁਰੁਃ
ਗੁਰੂ ਦੇ ਘਰ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਨ ਰੱਖ ਕੇ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਤੇਨ ਪਾਪੇਨ ਦਗ੍ਧੋऽਸੌ ਵਰ੍ਤਤੇ ਸ਼ੋਕਪੀਡਿਤਃ । ਤृਤੀਯੋऽਯਂ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮਾਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਸ ਪਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਦੁਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੀਜਾ, ਫਿਰ, ਸਵਾਮੀ ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਸੁਰਾਪੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਜਾਤੋ ਮੋਹਾਦ੍ਵੇਸ਼੍ਯਾਪ੍ਰਸਂਗਤਃ । ਪृष੍ਟੋ ਮਯਾਯਮਪਿ ਮੇ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਤਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸ਼ਰਾਬੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਭੁਲੇਖੇ ਕਰਕੇ ਨਫਰਤ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਜਿਵੇਂ ਹੋਈ, ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਆਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚੇष੍ਟਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਨਸ੍ਤਾਪੇਨ ਪੀਡਿਤਃ । ਨਿਰਸ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਸ਼੍ਚ ਭਾਰ੍ਯਾਬਂਧੁਜਨੈਰਪਿ
ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤਬਾਂ ਕਰਕੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਭਾਵੇਂ ਪਤਨੀ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ, ਠੁਕਰਾਇਆ ਗਿਆ।
ਤੇਨ ਪਾਪੇਨ ਸਂਲਿਪ੍ਤੋ ਭ੍ਰਮਨ੍ਨਤ੍ਰਾਯਮਾਗਤਃ । ਚਤੁਰ੍ਥੋ ਵਿਧੁਰੋ ਨਾਮ ਵੈਸ਼੍ਯੋऽਯਂ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ
ਉਸ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ, ਫਿਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਇੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਚੌਥਾ ਵਿਧੁਰਾ ਨਾਮ ਦਾ ਵੈਸ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਕੀਤਾ।
ਮੋਹਾਨ੍ਮਾਸਤ੍ਰਯਂ ਯਾਵਦ੍ਵੇਸ਼੍ਯਾਭੂਤਾਂ ਚ ਮਾਤਰਮ੍ । ਬੁਭੁਜੇ ਸ ਵਿਦੇਹਸ੍ਥਾਂ ਜ੍ਞਾਤਤਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਤਤਸ਼੍ਚਰਨ੍
ਭੁਲੇਖੇ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਤਕ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਨਫਰਤ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਸੀ, ਨਾਲ ਸੰਗ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਸੱਚ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਦੁਃਖਿਤੋऽਭ੍ਯਾਗਮਦ੍ਭੂਮਿਂ ਭ੍ਰਮਨ੍ਨਿਹ ਮੁਨੇ ਪੁਨਃ । ਪਂਚਮੋऽਯਂ ਮਹਾਪਾਪੀ ਪਾਪਿਸਂਸਰ੍ਗਕਾਰਕਃ
ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਇਆ, ਮੁੜ ਇੱਥੇ ਫਿਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ। ਪੰਜਵਾਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਧਨਲੋਭੇਨ ਸ੍ਤੇਯਾਦਿਕृਤਵਾਨਘਮ੍ । ਵੈਸ਼੍ਯੋਤਿਪਾਤਕੈਃ ਕ੍ਰਾਂਤਸ੍ਤਤਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਜਨੈਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ, ਚੋਰੀ ਆਦਿ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਵੈਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਰ੍ਵਿਣ੍ਣਮਾਨਸੋ ਦੈਵਾਨ੍ਨਂਦਨਾਮੇਹ ਸਂਗਤਃ । ਏਵਂ ਪਂਚਾਪਿ ਪਾਪਿष੍ਠਾਃ ਸ੍ਥਾਨਮੇਕਮੁਪਾਗਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਨਾਂ ਥੱਕੀਆਂ ਤੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ, ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਨੰਦਨ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੰਜੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਇੱਕ ਹੀ ਥਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਕਃ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਨ ਸਂਪਰ੍ਕਂ ਭੋਜਨਾਚ੍ਛਾਦਨਾਦਿਭਿਃ । ਨ ਕਰੋਤਿ ਮਹਾਭਾਗ ਵਿਨਾ ਵਾਰ੍ਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਜਾਂ ਰਹਿਣ-ਸਹਿਣ ਦੀ ਗੱਲ ਬਿਨਾਂ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੇ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਵਿਸ਼ਂਤ੍ਯੇਕਾਸਨੇ ਨੈਵ ਨ ਸ੍ਵਪਂਤ੍ਯੇਕਸਂਸ੍ਤਰੇ । ਏਵਂ ਦੁਃਖਸਮਾਕ੍ਰਾਂਤਾ ਨਾਨਾਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਵੈ ਗਤਾਃ
ਉਹ ਇਕੋ ਥਾਂ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਨਹੀਂ ਬੈਠਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਇਕੋ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਸੌਂਦੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਭਟਕਦੇ ਰਹੇ।
ਨਾਸ੍ਮਾਕਂ ਪਾਤਕਂ ਘੋਰਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਵਂਤਂ ਦੀਪ੍ਯਂਤਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਨਿ ਮਨਾਂਸਿ ਨਃ
ਸਾਡਾ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਦਂਤਿ ਦੁਰਿਤਪ੍ਰਾਂਤਂ ਸਾਧੋਸ੍ਤੇ ਪੁਣ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ । ਉਪਾਯਂ ਵਦ ਨਃ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਯਥਾ ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯੋ ਹਿ ਨਃ
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੰਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਦੁਖਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਢੰਗ ਦੱਸੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ।
ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਕਰੁਣੋऽਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰ ਵੇਦਾਰ੍ਥਵਿਤ੍ਪ੍ਰਭੋ । ਆਰ੍ਤਾਨਾਂ ਮਾਰ੍ਗਮਾਣਾਨਾਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਾਪਮੁਪੇਯੁषਾਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਦਇਆ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਜਾਣਦੇ ਹੋ; ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਦੁਖੀ ਹਨ, ਰਾਹ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ ਪਛਤਾਵੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਮੋਹਾਦਵਾਪ੍ਤਪਾਪਾਨਾਂ ਤ੍ਵਮੁਦ੍ਧਰ੍ਤਾਸਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਤੇषਾਮਿਤਿ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਸ਼ਰ੍ਮਾ ਮੁਨਿਸ੍ਤਤਃ
ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਪਾਪ ਕਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਉੱਧਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਨੀਸ਼ਰਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਦਮਾਹ ਵਿਚਾਰ੍ਯੇਤਿ ਕਰੁਣਾਵਰੁਣਾਲਯਃ । ਮੁਨਿਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਯੂਯਮਜ੍ਞਾਨਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਪਾਤਕਾਃ ਸਤ੍ਯਭਾषਿਣਃ
ਉਹ ਦਇਆ ਤੇ ਮਿਹਰ ਦਾ ਘਰ, ਸੋਚ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ: ਮੁਨੀਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਤੁਸੀਂ ਅਣਜਾਣੀ ਵਿਚ ਪਾਪ ਕਰ ਲਿਆ, ਪਰ ਸੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹੋ।
ਅਨੁਤਾਪਯੁਤਾਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਮਯਾਧੁਨਾ । ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੇ ਵਚਃ ਸਤ੍ਯਮੂਰ੍ਧ੍ਵਬਾਹੁਰ੍ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪਛਤਾਵੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਦਇਆ ਦੇ ਲਾਭੀ ਹੋ; ਮੇਰੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਹੱਥ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।
ਯਨ੍ਮਯਾਂਗਿਰਸਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮੁਨਿਸਮਾਗਮੇ । ਦृष੍ਟਂ ਵੇਦੇषੁ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਗੁਰੁਮੁਖਾਤ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਗਿਰਸ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮੁਖ ਤੋਂ ਵੀ ਸੁਣਿਆ—
ਵਿष੍ਣੁਨਾਰਾਧਿਤੇਨਾਦੌ ਸ੍ਵਯਮੁਕ੍ਤਂ ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ । ਨ ਤृਪ੍ਤਿਰਸ਼ਨਾਦਨ੍ਯਾ ਨ ਗੁਰੁਰ੍ਜਨਕਾਦਪਿ
—ਤੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਸੱਚੀ ਰੀਤਿ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ: ਰੋਟੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਤਸੱਲੀ ਨਹੀਂ, ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਗੁਰੂ ਨਹੀਂ।
ਨ ਪਾਤ੍ਰਮਨ੍ਯਦ੍ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਨ ਦੇਵਃ ਕੇਸ਼ਵਾਤ੍ਪਰਃ । ਨ ਗਂਗਯਾ ਸਮਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨ ਦਾਨਂ ਸੁਰਭੀਸਮਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਪਾਤਰ ਨਹੀਂ, ਕੇਸ਼ਵ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ; ਗੰਗਾ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ, ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਦਾਨ ਨਹੀਂ।
ਨ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸਮਂ ਜਾਪ੍ਯਂ ਨ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਸਮਂ ਵ੍ਰਤਮ੍ । ਨ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਮਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨ ਧਰ੍ਮੋ ਦਯਯਾ ਸਮਃ
ਗਾਇਤਰੀ ਜਾਪ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਜਾਪ ਨਹੀਂ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਵਰਤ ਨਹੀਂ; ਪਤਨੀ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਮਿੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਦਇਆ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ।
ਨ ਸ੍ਵਾਤਂਤ੍ਰ੍ਯਸਮਂ ਸੌਖ੍ਯਂ ਗਾਰ੍ਹਸ੍ਥ੍ਯਾਨ੍ਨਾਸ਼੍ਰਮੋ ਵਰਃ । ਨ ਸਤ੍ਯਾਤ੍ਪਰਆਚਾਰੋ ਨ ਸਂਤੋषਾਤ੍ਪਰਂ ਸੁਖਮ੍
ਆਜ਼ਾਦੀ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਸੁਖ ਨਹੀਂ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਆਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ; ਸੱਚ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਚਲਣ ਨਹੀਂ, ਸੰਤੋਖ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਸੁਖ ਨਹੀਂ।
ਨ ਮਾਧਵਸਮੋ ਮਾਸੋ ਮਹਾਪਾਪਹਰਃ ਪਰਃ । ਵਿਧਿਨਾਨੁष੍ਠਿਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਧੁਸੂਦਨਵਲ੍ਲਭਃ
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਜੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰੀਤਿ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਇਹ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਗਂਗਾਦਿषੁ ਚ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਃ । ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਮੁਖਾਨਿ ਚ
ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਿਰਲਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਹੋਵੇ—
ਤਾਵਦ੍ਗਰ੍ਜਂਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਯਾਵਨ੍ਨਾਯਾਤਿ ਮਾਧਵਃ । ਵੈਸ਼ਾਖਮਖਿਲਂ ਮਾਸਂ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਹਰਿਤਤ੍ਪਰਃ
—ਉਹਨਾਂ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਆਉਣ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਹਰਿਪਾਦਸਮੁਦ੍ਭੂਤੇ ਸਲਿਲੇ ਵਿਮਲਾਸ਼ਯਃ । ਸ ਏਵ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਾਂ ਹਂਤਾ ਦृष੍ਟਸ੍ਤੁ ਪਾਪਿਭਿਃ
—ਹਰੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਛੁਹੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਹੀ ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨਿਜਪਾਪੌਘਨਿष੍ਕृਤ੍ਯੈ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਕਿਨ੍ਨਰੈਃ
ਉਸ ਦੇ ਜਮਿਆ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਕਿਨਨਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾਸੇ ਤੁ ਵੈ ਮਾਧਵਸਂਜ੍ਞਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਪਾਪੈਃ ਸ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਹਿ । ਮੇषਸ੍ਥਿਤੇ ਸਂਪ੍ਰਤਿ ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਃ ਸ਼ਰ੍ਮਪ੍ਰਦੇ ਵਾਰਿਣਿ ਵਾਰਿਤਾਘੇ
ਇਸ ਮਾਧਵ ਨਾਮਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਵੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮੇਸ਼ ਰਾਸੀ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਰਮਦਾ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਾਪੀ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।