ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਚ ਭਾषਂਤਃ ਕृਸ਼ਾਃ ਕृष੍ਣਵਪੁਃ ਸ਼੍ਰਿਯਃ । ਯਾਵਦੇਵਂ ਸ ਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯੋ ਵਿਚਾਰਯਤਿ ਧੀਰਧੀਃ
ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਕਾਲੇ ਤੇ ਕਮਜੋਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਚਮਕ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਇਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਤਾਵਦਾਗਮ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦੂਰਸ੍ਥਾ ਮੁਨਿਮਾਦਰਾਤ੍ । ਬਦ੍ਧਾਂਜਲਿਪੁਟਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੋਚੁਰਿਤਿ ਸ੍ਫੁਟਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਸਭ ਦੂਰ ਤੋਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਮুনি ਕੋਲ ਆਏ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪਂਚਪੁਰੁषਾ ਊਚੁਃ - ਭਵ੍ਯਂ ਭਵਂਤਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਂ ਵੈ ਵਿਭ੍ਰਾਜਮਾਨਂ ਚਰਿਤੇਨ ਮਾਨ੍ਯਮ੍ । ਮਨ੍ਯਾਮਹੇ ਵਿਪ੍ਰ ਦਯਾਲੁਮੁਖ੍ਯਂ ਵਾਚਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣਯ ਨੋਸਿ ਮੈਤ੍ਰਃ
ਪੰਜ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਉੱਚ ਪਦ ਵਾਲੇ, ਨਿੱਘਾ ਤੇ ਚੰਗਾ ਕਰਤਬ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਦਰਯੋਗ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ; ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ।
ਸਂਤਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਦੀਨਾਨਾਂ ਦੈਵਾਦੁਦ੍ਭੂਤਪਾਪਿਨਾਮ੍ । ਆਰ੍ਤਾਨਾਮਾਰ੍ਤਿਹਂਤਾਰੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਸਾਧਵਃ
ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵੀ ਜੋ ਕਿਸਮਤ ਕਰਕੇ ਪਾਪੀ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਸਾਧੂ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਹਂ ਪਾਂਚਾਲਦੇਸ਼ੀਯਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵੀਰਵਾਹਨਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਹਤਵਾਨ੍ਮੋਹਾਚ੍ਛਰੇਣ ਸ਼ਬ੍ਦਵੇਧਿਨਾ
ਮੈਂ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਵੀਰਵਾਹਨ ਹੈ। ਭੁਲੇਖੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਿਖਾਸੂਤ੍ਰਵਿਹੀਨਸ੍ਤੁ ਤਿਲਕੇਨ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਅਟਾਮਿ ਜਗਤੀਮੇਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨੋऽਹਮਿਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਮੈਂ ਚੋਟੀ ਅਤੇ ਜਨੇਊ ਤੋਂ ਵੰਝਾ, ਤੇ ਤਿਲਕ ਤੋਂ ਵੀ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਕਹਿ ਕੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨਾਯਾਤਿਪਾਪਾਯ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾ ਮਹ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍ । ਏਵਂ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਭ੍ਰਮਨ੍ਨਤ੍ਰਾਸ੍ਮਿ ਚਾਗਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਭਿਖ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਫਿਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਇੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਨ ਮੇਦ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ । ਏਵਂ ਮੇ ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਹਿ ਵ੍ਯਤੀਤਂ ਕੁਰ੍ਵਤੋ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਦਾ ਪਾਪ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਦਹ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਪਾਪੇਨ ਸ਼ੋਕਾਕੁਲਿਤਚੇਤਸਃ । ਚਂਦ੍ਰਸ਼ਰ੍ਮਾਪਰੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਯੋਯਂ ਸਂਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜ
ਪਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੜਦੇ ਹੋਏ, ਦੁਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਨ ਰੱਖ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਚੰਦ੍ਰਸ਼ਰਮਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹੋ।
ਗੁਰੁਘਾਤੀ ਸ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮੋਹਾਕੁਲਿਤਮਾਨਸਃ । ਮੋਹਾਕੁਲਿਤਚਿਤ੍ਤਤ੍ਵਾਦ੍ਗੁਰੁਘਾਤਕ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਘਾਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਹੈ। ਭੁਲੇਖੇ ਵਾਲਾ ਮਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਗੁਰੂ-ਘਾਤੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਵਸਨ੍ਮਾਗਧੇਦੇਸ਼ੇ ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਜਨੈਸ੍ਤਤਃ । ਦੈਵਾਦਸਾਵਪਿ ਮੁਨੇ ਭ੍ਰਮਨ੍ਨਿਹ ਸਮਾਗਤਃ
ਮਗਧ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਵੀ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਕਿਸਮਤ ਕਰਕੇ ਫਿਰਦਾ ਹੋਇਆ ਇੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ਿਖਾਸੂਤ੍ਰਵਿਹੀਨਸ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਲਿਂਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਮਯਾ ਪृष੍ਟਸ੍ਤੁ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਸਤ੍ਯਮੇਵਾਵਦਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
ਚੋਟੀ ਅਤੇ ਜਨੇਊ ਤੋਂ ਵੰਝਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮਿਆ।
ਵਸਤਾ ਯਦ੍ਗੁਰੋਰ੍ਗੇਹੇ ਕ੍ਰੋਧਾਕੁਲਿਤਚੇਤਸਾ । ਮਹਾਮੋਹਗਤੇਨਾਪਿ ਯਥਾ ਵੈ ਘਾਤਿਤੋ ਗੁਰੁਃ
ਗੁਰੂ ਦੇ ਘਰ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਨ ਰੱਖ ਕੇ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਤੇਨ ਪਾਪੇਨ ਦਗ੍ਧੋऽਸੌ ਵਰ੍ਤਤੇ ਸ਼ੋਕਪੀਡਿਤਃ । ਤृਤੀਯੋऽਯਂ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਵੇਦਸ਼ਰ੍ਮਾਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਸ ਪਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਦੁਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੀਜਾ, ਫਿਰ, ਸਵਾਮੀ ਵੇਦਸ਼ਰਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਸੁਰਾਪੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਜਾਤੋ ਮੋਹਾਦ੍ਵੇਸ਼੍ਯਾਪ੍ਰਸਂਗਤਃ । ਪृष੍ਟੋ ਮਯਾਯਮਪਿ ਮੇ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਤਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸ਼ਰਾਬੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਭੁਲੇਖੇ ਕਰਕੇ ਨਫਰਤ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਜਦ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਜਿਵੇਂ ਹੋਈ, ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਆਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚੇष੍ਟਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਨਸ੍ਤਾਪੇਨ ਪੀਡਿਤਃ । ਨਿਰਸ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਸ਼੍ਚ ਭਾਰ੍ਯਾਬਂਧੁਜਨੈਰਪਿ
ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤਬਾਂ ਕਰਕੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਭਾਵੇਂ ਪਤਨੀ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ, ਠੁਕਰਾਇਆ ਗਿਆ।
ਤੇਨ ਪਾਪੇਨ ਸਂਲਿਪ੍ਤੋ ਭ੍ਰਮਨ੍ਨਤ੍ਰਾਯਮਾਗਤਃ । ਚਤੁਰ੍ਥੋ ਵਿਧੁਰੋ ਨਾਮ ਵੈਸ਼੍ਯੋऽਯਂ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ
ਉਸ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ, ਫਿਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਇੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਚੌਥਾ ਵਿਧੁਰਾ ਨਾਮ ਦਾ ਵੈਸ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਕੀਤਾ।
ਮੋਹਾਨ੍ਮਾਸਤ੍ਰਯਂ ਯਾਵਦ੍ਵੇਸ਼੍ਯਾਭੂਤਾਂ ਚ ਮਾਤਰਮ੍ । ਬੁਭੁਜੇ ਸ ਵਿਦੇਹਸ੍ਥਾਂ ਜ੍ਞਾਤਤਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਤਤਸ਼੍ਚਰਨ੍
ਭੁਲੇਖੇ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਤਕ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਨਫਰਤ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਸੀ, ਨਾਲ ਸੰਗ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਸੱਚ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਦੁਃਖਿਤੋऽਭ੍ਯਾਗਮਦ੍ਭੂਮਿਂ ਭ੍ਰਮਨ੍ਨਿਹ ਮੁਨੇ ਪੁਨਃ । ਪਂਚਮੋऽਯਂ ਮਹਾਪਾਪੀ ਪਾਪਿਸਂਸਰ੍ਗਕਾਰਕਃ
ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਇਆ, ਮੁੜ ਇੱਥੇ ਫਿਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ। ਪੰਜਵਾਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਧਨਲੋਭੇਨ ਸ੍ਤੇਯਾਦਿਕृਤਵਾਨਘਮ੍ । ਵੈਸ਼੍ਯੋਤਿਪਾਤਕੈਃ ਕ੍ਰਾਂਤਸ੍ਤਤਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਜਨੈਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ, ਚੋਰੀ ਆਦਿ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਵੈਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਰ੍ਵਿਣ੍ਣਮਾਨਸੋ ਦੈਵਾਨ੍ਨਂਦਨਾਮੇਹ ਸਂਗਤਃ । ਏਵਂ ਪਂਚਾਪਿ ਪਾਪਿष੍ਠਾਃ ਸ੍ਥਾਨਮੇਕਮੁਪਾਗਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਨਾਂ ਥੱਕੀਆਂ ਤੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ, ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਨੰਦਨ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੰਜੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਇੱਕ ਹੀ ਥਾਂ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਕਃ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਨ ਸਂਪਰ੍ਕਂ ਭੋਜਨਾਚ੍ਛਾਦਨਾਦਿਭਿਃ । ਨ ਕਰੋਤਿ ਮਹਾਭਾਗ ਵਿਨਾ ਵਾਰ੍ਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਜਾਂ ਰਹਿਣ-ਸਹਿਣ ਦੀ ਗੱਲ ਬਿਨਾਂ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੇ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਵਿਸ਼ਂਤ੍ਯੇਕਾਸਨੇ ਨੈਵ ਨ ਸ੍ਵਪਂਤ੍ਯੇਕਸਂਸ੍ਤਰੇ । ਏਵਂ ਦੁਃਖਸਮਾਕ੍ਰਾਂਤਾ ਨਾਨਾਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਵੈ ਗਤਾਃ
ਉਹ ਇਕੋ ਥਾਂ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਨਹੀਂ ਬੈਠਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਇਕੋ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਸੌਂਦੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਭਟਕਦੇ ਰਹੇ।
ਨਾਸ੍ਮਾਕਂ ਪਾਤਕਂ ਘੋਰਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਵਂਤਂ ਦੀਪ੍ਯਂਤਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਨਿ ਮਨਾਂਸਿ ਨਃ
ਸਾਡਾ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਦਂਤਿ ਦੁਰਿਤਪ੍ਰਾਂਤਂ ਸਾਧੋਸ੍ਤੇ ਪੁਣ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ । ਉਪਾਯਂ ਵਦ ਨਃ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਯਥਾ ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯੋ ਹਿ ਨਃ
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੰਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਦੁਖਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਢੰਗ ਦੱਸੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ।
ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਕਰੁਣੋऽਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰ ਵੇਦਾਰ੍ਥਵਿਤ੍ਪ੍ਰਭੋ । ਆਰ੍ਤਾਨਾਂ ਮਾਰ੍ਗਮਾਣਾਨਾਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਾਪਮੁਪੇਯੁषਾਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਦਇਆ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਜਾਣਦੇ ਹੋ; ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਦੁਖੀ ਹਨ, ਰਾਹ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ ਪਛਤਾਵੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਮੋਹਾਦਵਾਪ੍ਤਪਾਪਾਨਾਂ ਤ੍ਵਮੁਦ੍ਧਰ੍ਤਾਸਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਤੇषਾਮਿਤਿ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਸ਼ਰ੍ਮਾ ਮੁਨਿਸ੍ਤਤਃ
ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਪਾਪ ਕਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਉੱਧਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਨੀਸ਼ਰਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਦਮਾਹ ਵਿਚਾਰ੍ਯੇਤਿ ਕਰੁਣਾਵਰੁਣਾਲਯਃ । ਮੁਨਿਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਯੂਯਮਜ੍ਞਾਨਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਪਾਤਕਾਃ ਸਤ੍ਯਭਾषਿਣਃ
ਉਹ ਦਇਆ ਤੇ ਮਿਹਰ ਦਾ ਘਰ, ਸੋਚ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ: ਮੁਨੀਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਤੁਸੀਂ ਅਣਜਾਣੀ ਵਿਚ ਪਾਪ ਕਰ ਲਿਆ, ਪਰ ਸੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹੋ।
ਅਨੁਤਾਪਯੁਤਾਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਮਯਾਧੁਨਾ । ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੇ ਵਚਃ ਸਤ੍ਯਮੂਰ੍ਧ੍ਵਬਾਹੁਰ੍ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪਛਤਾਵੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਦਇਆ ਦੇ ਲਾਭੀ ਹੋ; ਮੇਰੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਹੱਥ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।
ਯਨ੍ਮਯਾਂਗਿਰਸਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮੁਨਿਸਮਾਗਮੇ । ਦृष੍ਟਂ ਵੇਦੇषੁ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਗੁਰੁਮੁਖਾਤ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਗਿਰਸ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮੁਖ ਤੋਂ ਵੀ ਸੁਣਿਆ—