ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਨਾਨਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕਿਮਨ੍ਯਚ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪਾਤਾਲਖਂਡੇ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਚਿਤ੍ਰੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ। ਤ੍ਰਿਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇ ਪਾਤਾਲ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਚਿਤ੍ਰੋਪਾਖਿਆਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਤਿਰਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਂਬਰੀष ਉਵਾਚ- ਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਦ੍ਵਿਭੋ । ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਾਪਰਾਸ਼ਿਰ੍ਵਿਲੀਯਤੇ
ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ — ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਹੀ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਨ੍ਯੋऽਸ੍ਮ੍ਯਨੁਗृਹੀਤੋऽਸ੍ਮਿ ਸ਼੍ਰਾਵਿਤੋऽਸ੍ਮਿ ਸ਼ੁਭਂ ਵਿਧਿਮ੍ । ਵਿਕਰ੍ਮੋਪਾਰ੍ਜਿਤਂ ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਾਦੇਵ ਹੀਯਤੇ
ਮੈਂ ਧੰਨ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਹੋਈ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਵਿਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਵੀ ਘਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਿਤ੍ਰਂ ਕਿਮਤ੍ਰ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੈਵਤਸ੍ਯ ਮਾਸਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਸਵਨੈਰਿਹ ਮਾਧਵਸ੍ਯ । ਸ੍ਨਾਨੈਰਵਸ਼੍ਯਵਿਹਿਤੈਰਘਰਾਸ਼ਿਨਾਸ਼ਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਸ੍ਯ ਨਾਮਪਠਨਾਦਪਿ ਤਸ੍ਯ ਲੋਕਃ
ਮਧੁਸੂਦਨ ਜੀ, ਇੱਥੇ ਕੀ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਹੈ? ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮਤ ਪਵਿੱਤਰ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੇ ਮਾਧਵ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪਣ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਹੀ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦੇਵ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਹृਦ੍ਯਂ ਚ ਲੋਕੇ ਸੁਕृਤੈਕਲਭ੍ਯਮ੍ । ਯਦੁਚ੍ਯਤੇ ਕੇਸ਼ਵਨਾਮਧੇਯਂ ਮਨ੍ਯੇ ਮੁਨੇ ਮਾਧਵਮਾਸਿ ਭਵ੍ਯਮ੍
ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਨ ਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪੁੰਨ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਦਾ ਨਾਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮুনি, ਮੈਂ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਵਸਤੂ ਇਹੀ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ।
ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਤੇ ਮਾਧਵਮਾਸਿ ਨਾਮ ਸ੍ਮਰਂਤਿ ਯੇऽਹੋ ਮਧੁਸੂਦਨਸ੍ਯ । ਤਸ੍ਯੈਵ ਮੇ ਕਿਂਚਿਦਹੋ ਚਰਿਤ੍ਰਂ ਪੁਨਃ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਵਦ ਵਿਸ਼੍ਵਜਨ੍ਯਮ੍
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਾਧਵ ਦਾ ਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵਾਕਈ ਧਨਵੰਤ ਹਨ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ। ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕੁਝ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਵਾਲੇ ਕਰਤਬ ਫਿਰ ਤੋਂ ਦੱਸੋ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਵਚਃ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤੋ ਮੁਨਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਸ੍ਯ । ਸ ਮਾਧਵਸ੍ਨਾਨਸਮੁਤ੍ਸੁਕੋऽਪਿ ਕਥਾਰਸੇਨਾਹ ਸ ਮਾਧਵਸ੍ਯ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮুনি ਨੇ ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸਨਾਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਮਾਧਵ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਰਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਸਤ੍ਯਂ ਮਹੀਪਾਲ ਮਿਥੋ ਮੁਕੁਂਦਕਥਾਰਸਾਲਾਪਵਿਧਿਰ੍ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਃ । ਤ੍ਵਯਾ ਸਮਂ ਮਾਧਵਮਾਸਧਰ੍ਮਸ੍ਨਾਨਾਧਿਕੋऽਯਂ ਹਰਿਦੈਵਤੇਨ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੱਚਮੁੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮੁਕੁੰਦ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰਨਾ, ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਨਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਹਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜੀਵਿਤਂ ਯਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਧਰ੍ਮੋ ਹਰ੍ਯਰ੍ਥਮੇਵ ਚ । ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਾਣਿ ਪੁਣ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਤਂ ਮਨ੍ਯੇ ਵੈष੍ਣਵਂ ਭੁਵਿ
ਜਿਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਧਰਮ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਕਾਰਜ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਪੁੰਨ ਲਈ ਲਗਾਤਾਰ ਜੁਟਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਅਸਲ ਵੈਸ਼ਣਵ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ।
ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਰਾਜਨ੍ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਨਾਨਜਂ ਫਲਮ੍ । ਅਸ੍ਮਤ੍ਪਿਤਾਪਿ ਨੋ ਵਕ੍ਤੁਮਲਂ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋऽਖਿਲਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸਨਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਕੁਝ ਫਲ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਵੀ ਇਸਦਾ ਪੂਰਾ ਵੇਰਵਾ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕੇ।
ਯਤ੍ਰ ਮਜ੍ਜਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰੇਤਾ ਮੁਕ੍ਤਿਮੁਪਾਗਤਾਃ । ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਤੇ ਪਾਪਾ ਨਰ੍ਮਦਾਸਲਿਲੇ ਪਰੇ
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਪਾਪੀ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁਰਾਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਭ੍ਰਮਨ੍ਕੋਪਿ ਮਹੀਸੁਰਃ । ਮੁਨਿਸ਼ਰ੍ਮੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਤ੍ਯਵਾਞ੍ਛੁਚਿਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦਾ ਮুনি, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮੁਨੀਸ਼ਰਮਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ, ਸਚਬੋਲ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਮਦਮਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਾਂਤਿਸਂਤੋषਸਂਯੁਤਃ । ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਪਿਤृਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ੍ਮृਤਿਵਿਧਾਨਵਾਨ੍
ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਸਯਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਧੈਰਜ ਤੇ ਸੰਤੋਖ ਵਾਲਾ, ਪਿਤਰ ਕਰਤਬਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ-ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਯੁਕ੍ਤੋ ਮਧੁਰਵਾਕ੍ਯੇषੁ ਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਹਰਿਪੂਜਨੇ । ਯੁਕ੍ਤੋ ਵੈष੍ਣਵਸਂਸਰ੍ਗੇ ਤ੍ਰਿਕਾਲਜ੍ਞਾਨਵਾਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਉਹ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ, ਵੈਸ਼ਣਵਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ ਮুনি ਸੀ।
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਿ ਰਤੋ ਧੀਰੋ ਹृਦਯਾਲੁਃ ਪ੍ਰਿਯਾਪ੍ਰਿਯਃ । ਦਯਾਲੁਰਤਿਮੇਧਾਵੀ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪ੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਤਬਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਧੀਰਜਵਾਨ, ਦਿਲੋਂ ਦਇਆਲੂ, ਦੋਸਤ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ, ਬਹੁਤ ਦਿਆਲੂ, ਤੇਜ਼-ਚਲਾਕ, ਤੱਤਵ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ।
ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਰੇਵਾਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤਿਸਂਚਰਨ੍ । ਅਗ੍ਰਤਃ ਪਂਚਪੁਰੁषਾਨ੍ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਤੀਵ ਦੁਃਖਿਤਾਨ੍
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਰੇਵਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਸਨਾਨ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਪੰਜ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਮਨੁੱਖ ਵੇਖੇ।
ਪਰਸ੍ਪਰਮਸਂਸਰ੍ਗਕਾਰਿਣਃ ਕृष੍ਣਵਿਗ੍ਰਹਾਨ੍ । ਵਟਚ੍ਛਾਯਾਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸਮਾਸੀਨਾਨਵਸ੍ਥਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਕਾਲੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਵਟ ਦੇ ਪੜਛਾਂਵੇ ਹੇਠ ਬੈਠੇ ਹੋਏ, ਬਿਲਕੁਲ ਬੇਚੈਨ ਸਨ।
ਪਸ਼੍ਯਂਤੋ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਦੁਰਿਤੋਦ੍ਵਿਗ੍ਨਚੇਤਸਃ । ਤਾਨਾਲੋਕ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ਼੍ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ
ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਪਾਪਾਂ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
ਅਤ੍ਰੈਤੇ ਕੇ ਨਰਾ ਭੀਤਾ ਵਿਪਿਨੇ ਦੀਨਚੇष੍ਟਿਤਾਃ । ਚੌਰਾ ਵਾ ਵਿਕृਤਾਕਾਰਾ ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਸਂਗਭਾਗਿਨਃ
ਇੱਥੇ ਇਹ ਕੌਣ ਹਨ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਡਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਬੇਚੈਨ ਵਿਹਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ? ਕੀ ਇਹ ਚੋਰ ਹਨ ਜਾਂ ਅਜੀਬ ਆਕਾਰੀ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਦਿੱਸ ਰਹੇ ਹਨ?
ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਚ ਭਾषਂਤਃ ਕृਸ਼ਾਃ ਕृष੍ਣਵਪੁਃ ਸ਼੍ਰਿਯਃ । ਯਾਵਦੇਵਂ ਸ ਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯੋ ਵਿਚਾਰਯਤਿ ਧੀਰਧੀਃ
ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਕਾਲੇ ਤੇ ਕਮਜੋਰ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਚਮਕ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਇਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਤਾਵਦਾਗਮ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦੂਰਸ੍ਥਾ ਮੁਨਿਮਾਦਰਾਤ੍ । ਬਦ੍ਧਾਂਜਲਿਪੁਟਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੋਚੁਰਿਤਿ ਸ੍ਫੁਟਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਸਭ ਦੂਰ ਤੋਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਮুনি ਕੋਲ ਆਏ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪਂਚਪੁਰੁषਾ ਊਚੁਃ - ਭਵ੍ਯਂ ਭਵਂਤਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਂ ਵੈ ਵਿਭ੍ਰਾਜਮਾਨਂ ਚਰਿਤੇਨ ਮਾਨ੍ਯਮ੍ । ਮਨ੍ਯਾਮਹੇ ਵਿਪ੍ਰ ਦਯਾਲੁਮੁਖ੍ਯਂ ਵਾਚਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣਯ ਨੋਸਿ ਮੈਤ੍ਰਃ
ਪੰਜ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਉੱਚ ਪਦ ਵਾਲੇ, ਨਿੱਘਾ ਤੇ ਚੰਗਾ ਕਰਤਬ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਦਰਯੋਗ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ; ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ।
ਸਂਤਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਦੀਨਾਨਾਂ ਦੈਵਾਦੁਦ੍ਭੂਤਪਾਪਿਨਾਮ੍ । ਆਰ੍ਤਾਨਾਮਾਰ੍ਤਿਹਂਤਾਰੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਸਾਧਵਃ
ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪਏ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵੀ ਜੋ ਕਿਸਮਤ ਕਰਕੇ ਪਾਪੀ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਸਾਧੂ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਹਂ ਪਾਂਚਾਲਦੇਸ਼ੀਯਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵੀਰਵਾਹਨਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਹਤਵਾਨ੍ਮੋਹਾਚ੍ਛਰੇਣ ਸ਼ਬ੍ਦਵੇਧਿਨਾ
ਮੈਂ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਵੀਰਵਾਹਨ ਹੈ। ਭੁਲੇਖੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਿਖਾਸੂਤ੍ਰਵਿਹੀਨਸ੍ਤੁ ਤਿਲਕੇਨ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਅਟਾਮਿ ਜਗਤੀਮੇਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨੋऽਹਮਿਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਮੈਂ ਚੋਟੀ ਅਤੇ ਜਨੇਊ ਤੋਂ ਵੰਝਾ, ਤੇ ਤਿਲਕ ਤੋਂ ਵੀ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਕਹਿ ਕੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨਾਯਾਤਿਪਾਪਾਯ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾ ਮਹ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍ । ਏਵਂ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਭ੍ਰਮਨ੍ਨਤ੍ਰਾਸ੍ਮਿ ਚਾਗਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਭਿਖ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਫਿਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਇੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਨ ਮੇਦ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ । ਏਵਂ ਮੇ ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਹਿ ਵ੍ਯਤੀਤਂ ਕੁਰ੍ਵਤੋ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਦਾ ਪਾਪ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਦਹ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਪਾਪੇਨ ਸ਼ੋਕਾਕੁਲਿਤਚੇਤਸਃ । ਚਂਦ੍ਰਸ਼ਰ੍ਮਾਪਰੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਯੋਯਂ ਸਂਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜ
ਪਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੜਦੇ ਹੋਏ, ਦੁਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਮਨ ਰੱਖ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਚੰਦ੍ਰਸ਼ਰਮਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹੋ।
ਗੁਰੁਘਾਤੀ ਸ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮੋਹਾਕੁਲਿਤਮਾਨਸਃ । ਮੋਹਾਕੁਲਿਤਚਿਤ੍ਤਤ੍ਵਾਦ੍ਗੁਰੁਘਾਤਕ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਘਾਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਹੈ। ਭੁਲੇਖੇ ਵਾਲਾ ਮਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਗੁਰੂ-ਘਾਤੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।