ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਪੁਰਾ ਤਸ੍ਮੈ ਗਣਿਕਾਤ੍ਵੇऽਪਿ ਸਂਗਤਾ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਯਦ੍ਦਦੌ
ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦ ਉਹ ਗਣਿਕਾ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਸੀ। ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਵੀ ਕੁਝ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਦਾਨਸ੍ਯ ਸਾ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਸ੍ਨਾਨਸ੍ਯ ਚ ਫਲੋਦਯਮ੍ । ਪਿਬਤੇ ਸ਼ੀਤਲਂ ਤੋਯਂ ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਚ ਤਥਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਹੁਣ ਉਸ ਦਾਨ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਾਣ ਰਹੀ ਹੈ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ ਪੀਂਦੀ ਤੇ ਖਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਂਜਾਨਾ ਵਰ੍ਤਤੇ ਚ ਪ੍ਰਭੋਰ੍ਗृਹੇ । ਭੁਂਜਤੇ ਵਿਧਿਦਤ੍ਤਂ ਚ ਦੁਃਖਸ਼ੋਕਾਦਿਪੀਡਿਤਾ
ਦਿਵਿਆ ਭੋਗ ਮਾਣਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸ਼ੋਕ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਪੁਰਾ ਨਰਨਾਰੀਣਾਂ ਗृਹਭਂਗਰਤਾऽਭਵਤ੍ । ਤਸ੍ਯਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੋऽਯਮਸ੍ਯਾਃ ਕਿਂਚਿਦੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰ ਤੋੜਨ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਸੀ, ਉਹੀ ਉਸਦੇ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਹੁਣ ਕੁਝ ਥੋੜ੍ਹਾ ਉਸ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਾਧਵਸ੍ਨਾਨਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਦ੍ਵਿਨੈਵ ਯਮਯਾਤਨਾਮ੍ । ਮਹਾਪਾਪਾਪਿ ਤੇ ਵੀਰ ਸੁਂਦਰੀ ਸਾ ਸੁਤਾਭਵਤ੍
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਕੇ, ਯਮ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵੱਡੀ ਪਾਪਣ ਸੀ, ਹੇ ਵੀਰ, ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਤੇਰੀ ਧੀ ਬਣ ਗਈ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਜਨ੍ਮਭਵਂ ਵੀਰ ਕਰ੍ਮ ਦੁष੍ਕਰ੍ਮਸਂਭਵਮ੍
ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ—ਤੇਰੀ ਧੀ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਵੀਰ, ਉਸਦੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ, ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਜਾਤੂਕਰ੍ਣਵਚਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਮੇਵਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਭੂਪਤਿਃ । ਤਮੁਵਾਚ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਜ੍ਞਾਨਿਨਂ ਮੁਨਿਮਾਦਰਾਤ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ — ਜਾਤੂਕਰਨ ਦੇ ਅਜੀਬ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਦਿਵੋਦਾਸ ਉਵਾਚ- ਕਥਮੇषਾ ਵਿਮੁਚ੍ਯੇਤ ਦੁਃਖਾਦਸ੍ਮਾਨ੍ਮੁਨੇਧੁਨਾ । ਜਾਤੂਕਰ੍ਣ ਉਵਾਚ-। ਕਥਯਾਮਿ ਮਹਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਯੇਨੇਯਂ ਸੁਖਿਤਾ ਭਵੇਤ੍
ਦਿਵੋਦਾਸ ਨੇ ਆਖਿਆ — ਮੁਨਿ ਜੀ, ਹੁਣ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਜਾਤੂਕਰਨ ਨੇ ਆਖਿਆ — ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਅਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਪਿ ਪ੍ਰਾਯਃ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ । ਸ੍ਵਲ੍ਪਮਪ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਕਰ੍ਮ ਵਿਕਰ੍ਮਸ਼ਤਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਕੰਮ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੁਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਕਰਮ ਵੀ ਸੌਂਕੜੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਹਰੇਰ੍ਧ੍ਯਾਨਬਲੇਨ ਪਾਪਂ ਵਿਨਾਸ਼ਮਾਯਾਤਿ ਮਹਤ੍ਸਮਗ੍ਰਮ੍ । ਪ੍ਰਾਤਸ੍ਤਦਾ ਮਾਧਵਮਾਸਦਾਨਸ੍ਨਾਨੇਨ ਘੋਰਂ ਵਿਲਯਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਹਰੀ ਦੇ ਧਿਆਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਵੇਰੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਹਰੇਰ੍ਭੀਤਿਭਯੇਨ ਨਾਗਾ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਚਯਾਸ੍ਤਥੈਵ । ਨੂਨਂ ਰਵੌ ਮੇषਗਤੇ ਵਿਭਾਤਿ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਤੀਰ੍ਥੇ ਚ ਹਰਿਸ੍ਤਵੇਨ
ਜਿਵੇਂ ਹਰੀ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸੱਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮੇਸ਼ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੀਰਥ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇਜਸਾ ਵੈਨਤੇਯਸ੍ਯ ਪਨ੍ਨਗਾ ਇਵ ਪਾਤਕਾਃ । ਵਿਦ੍ਰਵਂਤਿ ਚ ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਨਾਨੇਨੋषਸਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਗਰੁੜ ਦੀ ਰੌਣਕ ਨਾਲ ਸੱਪ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਪੱਕਾ ਹੀ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਯਾਪਿ ਭੂਪਾਲ ਦਿਵ੍ਯਾਦੇਵੀ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈਸ਼ਾਖਸ਼੍ਰਵਣਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਾਪਹਰਂ ਸ੍ਤਵਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਦਿਵਿਆਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ, ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਰਾਤ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸੁਣ ਕੇ।
ਭਵਿਤ੍ਰੀ ਭਰ੍ਤੁਃ ਸਂਯੋਗਸੁਖਸਂਭੋਗਭਾਗਿਨੀ । ਸੁਦੇਵੋऽਪਿ ਸ ਜਾਤੋਸ੍ਤਿ ਪਾਂਡ੍ਯਦੇਸ਼ਾਧਿਪੋ ਬਲੀ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਸੁਖ ਦੀ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਬਣੇਗੀ। ਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਪਾਂਡਿਆ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸਿ ਰੇਵਾਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਪੁਣ੍ਯੇਨ ਭੂਪਤੇ । ਤਸ੍ਮਾ ਏਵ ਸੁਤਾਂ ਦੇਹਿ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਸ੍ਨਾਨਤਸ੍ਤਥਾ
ਰਾਜਨ, ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਰੇਵਾ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ, ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ।
ਮਾਧਵਸ੍ਯ ਪੁਨਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰਵਣਾਨ੍ਮਾਧਵਸ੍ਯ ਚ । ਸਂਦੇਹੋ ਨਾਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਪਸ਼੍ਯ ਭੂਪਤੇ
ਮਾਧਵ ਦਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਮਾਧਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਾ ਨਾ ਕਰ। ਰਾਜਨ, ਇਹ ਅਚੰਭਾ ਵੇਖ।
ਇਹਾਮੁਤ੍ਰਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਸਮਾਖ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਃ । ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਇਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯੈਵ ਮੁਦਿਤੋ ਰਾਜਾ ਤਮਖਿਲਂ ਤਤਃ
ਇਸ ਪੁੰਨ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਇੱਥੇ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵੀ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ — ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਜਾਤੂਕਰ੍ਣੋਦਿਤਂ ਵਿਧਿਮ੍ । ਵੀਰਸੇਨੇਨ ਤੇਨੈਵ ਪਾਂਡ੍ਯਦੇਸ਼ਾਧਿਪੇਨ ਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਜਾਤੂਕਰਨ ਵਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਕਰਮ ਕਰਵਾਇਆ। ਤੇ ਪਾਂਡਿਆ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੀਰਸੇਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਿਆ।
ਪੁਰਾਜਨ੍ਮੈਕਸੁਹृਦਾ ਦਿਵ੍ਯਾਦੇਵੀ ਵਿਵਾਹਿਤਾ । ਬੁਭੁਜੇ ਭੂਰਿਵਿषਯਾਂਸ਼੍ਚਿਰਂ ਸੁਚਰਿਤਵ੍ਰਤਾ
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਦਿਵਿਆਦੇਵੀ ਆਪਣਾ ਸੱਚਾ ਮਿੱਤਰ ਵੀਰਸੇਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਚੰਗੇ ਵਰਤਾਂ ਤੇ ਰਹਿ ਕੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵੱਡੀਆਂ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਭੋਗਣਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਵੀਰੇਸੇਨੇਨ ਸੁਹृਦਾ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਕृਤੇਨ ਚ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਿਂਚਿਦਾਖ੍ਯਾਤਮਂਬਰੀष ਸਮਾਸਤਃ
ਵੀਰਸੇਨ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ — ਅੰਬਰੀਸ਼, ਇਹ ਕੁਝ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਨਾਨਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕਿਮਨ੍ਯਚ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪਾਤਾਲਖਂਡੇ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਚਿਤ੍ਰੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ। ਤ੍ਰਿਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇ ਪਾਤਾਲ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਚਿਤ੍ਰੋਪਾਖਿਆਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਤਿਰਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਅਂਬਰੀष ਉਵਾਚ- ਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਦ੍ਵਿਭੋ । ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਾਪਰਾਸ਼ਿਰ੍ਵਿਲੀਯਤੇ
ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ — ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਹੀ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਨ੍ਯੋऽਸ੍ਮ੍ਯਨੁਗृਹੀਤੋऽਸ੍ਮਿ ਸ਼੍ਰਾਵਿਤੋऽਸ੍ਮਿ ਸ਼ੁਭਂ ਵਿਧਿਮ੍ । ਵਿਕਰ੍ਮੋਪਾਰ੍ਜਿਤਂ ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਾਦੇਵ ਹੀਯਤੇ
ਮੈਂ ਧੰਨ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਹੋਈ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਵਿਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਵੀ ਘਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਿਤ੍ਰਂ ਕਿਮਤ੍ਰ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੈਵਤਸ੍ਯ ਮਾਸਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਸਵਨੈਰਿਹ ਮਾਧਵਸ੍ਯ । ਸ੍ਨਾਨੈਰਵਸ਼੍ਯਵਿਹਿਤੈਰਘਰਾਸ਼ਿਨਾਸ਼ਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਸ੍ਯ ਨਾਮਪਠਨਾਦਪਿ ਤਸ੍ਯ ਲੋਕਃ
ਮਧੁਸੂਦਨ ਜੀ, ਇੱਥੇ ਕੀ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਹੈ? ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮਤ ਪਵਿੱਤਰ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੇ ਮਾਧਵ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪਣ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਹੀ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦੇਵ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਹृਦ੍ਯਂ ਚ ਲੋਕੇ ਸੁਕृਤੈਕਲਭ੍ਯਮ੍ । ਯਦੁਚ੍ਯਤੇ ਕੇਸ਼ਵਨਾਮਧੇਯਂ ਮਨ੍ਯੇ ਮੁਨੇ ਮਾਧਵਮਾਸਿ ਭਵ੍ਯਮ੍
ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਨ ਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪੁੰਨ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਦਾ ਨਾਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮুনি, ਮੈਂ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਵਸਤੂ ਇਹੀ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ।
ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਤੇ ਮਾਧਵਮਾਸਿ ਨਾਮ ਸ੍ਮਰਂਤਿ ਯੇऽਹੋ ਮਧੁਸੂਦਨਸ੍ਯ । ਤਸ੍ਯੈਵ ਮੇ ਕਿਂਚਿਦਹੋ ਚਰਿਤ੍ਰਂ ਪੁਨਃ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਵਦ ਵਿਸ਼੍ਵਜਨ੍ਯਮ੍
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਾਧਵ ਦਾ ਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵਾਕਈ ਧਨਵੰਤ ਹਨ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ। ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕੁਝ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਵਾਲੇ ਕਰਤਬ ਫਿਰ ਤੋਂ ਦੱਸੋ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਵਚਃ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤੋ ਮੁਨਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਸ੍ਯ । ਸ ਮਾਧਵਸ੍ਨਾਨਸਮੁਤ੍ਸੁਕੋऽਪਿ ਕਥਾਰਸੇਨਾਹ ਸ ਮਾਧਵਸ੍ਯ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹਰੀ ਦੇ ਭਗਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮুনি ਨੇ ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸਨਾਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਮਾਧਵ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਰਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਸਤ੍ਯਂ ਮਹੀਪਾਲ ਮਿਥੋ ਮੁਕੁਂਦਕਥਾਰਸਾਲਾਪਵਿਧਿਰ੍ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਃ । ਤ੍ਵਯਾ ਸਮਂ ਮਾਧਵਮਾਸਧਰ੍ਮਸ੍ਨਾਨਾਧਿਕੋऽਯਂ ਹਰਿਦੈਵਤੇਨ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੱਚਮੁੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮੁਕੁੰਦ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰਨਾ, ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਨਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਹਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜੀਵਿਤਂ ਯਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਧਰ੍ਮੋ ਹਰ੍ਯਰ੍ਥਮੇਵ ਚ । ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਾਣਿ ਪੁਣ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਤਂ ਮਨ੍ਯੇ ਵੈष੍ਣਵਂ ਭੁਵਿ
ਜਿਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਧਰਮ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਕਾਰਜ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਪੁੰਨ ਲਈ ਲਗਾਤਾਰ ਜੁਟਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਅਸਲ ਵੈਸ਼ਣਵ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ।