ਯੇ ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਮਿਹ ਸ਼ਰ੍ਮਦਾਯਾਮਸ਼ੁਦ੍ਧਕਾਯਾਨਪਿ ਸ਼ੋਧਯਂਤਿ । ਵਿਸ਼ੇषਤੋ ਮਾਧਵਮਾਸਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾ ਭਵਂਤਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਧਿਪਲੋਕਲੀਲਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਨਰਮਦਾ, ਜੋ ਸੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾ ਵੀ ਹੋਣ, ਉਹ ਵੀ ਸੁੱਚੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਡਿਆਈ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਆਜਨ੍ਮਨੋऽਘਸ੍ਮਰਣੇਨ ਰੇਵਾ ਨਿਹਂਤਿ ਦृष੍ਟਾ ਦਸ਼ਜਨ੍ਮਜਂ ਪੁਨਃ । ਸ੍ਨਾਤਾ ਕਥਂ ਚਿਚ੍ਛਤਯੋਨਿਜਾਤਂ ਸਂਸੇਵਿਤਾ ਯਚ੍ਛਤਿ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਮ੍
ਰੇਵਾ ਦਰਿਆ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਯਾਦ ਰਹਿ ਗਏ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਦੱਸ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਨੀਵੀਂ ਜਾਤ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਭਗਤੀ ਕਰੇ ਤਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਕਲਂ ਮਾਧਵਂ ਮਾਸਂ ਸਾ ਚਿਤ੍ਰਾ ਨਰ੍ਮਦਾਜਲੇ । ਸਸ੍ਨੌ ਕਿਂਚਿਦ੍ਦਦੌ ਦਾਨਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਸਾਰੀ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ, ਚਿਤਰਾ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਂਦੀ ਰਹੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਦਾਨ ਦਿੰਦੀ ਰਹੀ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਹਰੇਃ । ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤਤ੍ਰ ਪਠਤਾਂ ਸਂਗਾਦਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦਾ ਉਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਮਜ੍ਜ੍ਯ ਸਾ ਮਾਧਵਮਾਸਿ ਪੂਰ੍ਣੇ ਰੇਵਾਜਲੇ ਤਤ੍ਰ ਮਹੀਸੁਰੇਭ੍ਯਃ । ਅਚ੍ਛਿਦ੍ਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਾਨਂ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਚਿਤ੍ਰਾਪਿ ਚਕਾਰ ਮਾਸਮ੍
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪੂਰੇ ਸਮੇਂ, ਚਿਤਰਾ ਨੇ ਰੇਵਾ ਦੇ ਪੂਰੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਮਹੀਨਾ ਉਥੇ ਵੀ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਕੁਟੀਰਕਂ ਤਂ ਤੁ ਨਵਂ ਵਿਧਾਯ ਸੁਦੇਵਨਾਮਾਪਿ ਸ ਭੂਮਿਦੇਵਃ । ਉਵਾਸ ਰੇਵਾਸਲਿਲੇ ਨਿਮਜ੍ਜਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੋਪਰੋਧਾਦਨਿਸ਼ਂ ਦਯਾਤਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸੁਦੇਵ ਨਾਂ ਦਾ ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭੂਮੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਆਖਦੇ ਸਨ, ਨਵਾਂ ਝੋਪੜਾ ਬਣਾਕੇ, ਚਿਤਰਾ ਦੇ ਰੋਕਣ ਕਰਕੇ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਰੇਵਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਕੋਲ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਅਥ ਕਾਲੇਨ ਕਿਯਤਾ ਕਾਲਧਰ੍ਮਮੁਪੇਯਿਵਾਨ੍ । ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਦਨੁ ਸਾ ਚਿਤ੍ਰਾ ਚਿਰੇਣੈਵ ਮृਤਾ ਨृਪ
ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਰਜੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਗਿਆ। ਤੇ, ਰਾਜਨ, ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਚਿਤਰਾ ਵੀ ਮਰ ਗਈ।
ਤੇਨ ਮਾਧਵਮਾਸਸ੍ਯ ਸੁਕृਤੇਨ ਤਦੈਵ ਸਾ । ਪੁਤ੍ਰੀ ਤਵਾਭਵਨ੍ਨੂਨਮਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਮਯਾਤਨਾਮ੍
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਤੇਰੀ ਧੀ ਬਣ ਗਈ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਯਮ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇ।
ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੋऽਯਂ ਯਦਾਪ੍ਤਂ ਭੂਪਤੇਃ ਕੁਲਮ੍ । ਵੈष੍ਣਵਂ ਵਿਸ਼ਦਂ ਵੀਰ ਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂ ਪਾਪਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਇਹ ਉਸਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮੀ, ਹੇ ਵੀਰ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਵੈਸ਼ਣਵ ਵੰਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਪੀ ਕਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਾਦੇਵੀ ਵਰਂ ਨਾਮ ਜਾਤਂ ਚਾਸ੍ਯਾਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮ । ਯਚ੍ਚ ਦਤ੍ਤਵਤੀ ਚਾਨ੍ਨਂ ਭੋਗ੍ਯਸੌਖ੍ਯਸੁਖਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਵਰਾ ਨਾਂ ਦੀ ਇਕ ਦਿਵਿਆ ਦੇਵੀ ਜੰਮੀ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਭੋਜਨ ਉਸ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਹ ਸੁਖ ਤੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਰਹੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਪੁਰਾ ਤਸ੍ਮੈ ਗਣਿਕਾਤ੍ਵੇऽਪਿ ਸਂਗਤਾ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਯਦ੍ਦਦੌ
ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦ ਉਹ ਗਣਿਕਾ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਸੀ। ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਵੀ ਕੁਝ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਦਾਨਸ੍ਯ ਸਾ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਸ੍ਨਾਨਸ੍ਯ ਚ ਫਲੋਦਯਮ੍ । ਪਿਬਤੇ ਸ਼ੀਤਲਂ ਤੋਯਂ ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਚ ਤਥਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਹੁਣ ਉਸ ਦਾਨ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਾਣ ਰਹੀ ਹੈ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ ਪੀਂਦੀ ਤੇ ਖਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਂਜਾਨਾ ਵਰ੍ਤਤੇ ਚ ਪ੍ਰਭੋਰ੍ਗृਹੇ । ਭੁਂਜਤੇ ਵਿਧਿਦਤ੍ਤਂ ਚ ਦੁਃਖਸ਼ੋਕਾਦਿਪੀਡਿਤਾ
ਦਿਵਿਆ ਭੋਗ ਮਾਣਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸ਼ੋਕ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਪੁਰਾ ਨਰਨਾਰੀਣਾਂ ਗृਹਭਂਗਰਤਾऽਭਵਤ੍ । ਤਸ੍ਯਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੋऽਯਮਸ੍ਯਾਃ ਕਿਂਚਿਦੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰ ਤੋੜਨ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਸੀ, ਉਹੀ ਉਸਦੇ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਹੁਣ ਕੁਝ ਥੋੜ੍ਹਾ ਉਸ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਾਧਵਸ੍ਨਾਨਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਦ੍ਵਿਨੈਵ ਯਮਯਾਤਨਾਮ੍ । ਮਹਾਪਾਪਾਪਿ ਤੇ ਵੀਰ ਸੁਂਦਰੀ ਸਾ ਸੁਤਾਭਵਤ੍
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਕੇ, ਯਮ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵੱਡੀ ਪਾਪਣ ਸੀ, ਹੇ ਵੀਰ, ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਤੇਰੀ ਧੀ ਬਣ ਗਈ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਜਨ੍ਮਭਵਂ ਵੀਰ ਕਰ੍ਮ ਦੁष੍ਕਰ੍ਮਸਂਭਵਮ੍
ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ—ਤੇਰੀ ਧੀ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਵੀਰ, ਉਸਦੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ, ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਜਾਤੂਕਰ੍ਣਵਚਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਮੇਵਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਭੂਪਤਿਃ । ਤਮੁਵਾਚ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਜ੍ਞਾਨਿਨਂ ਮੁਨਿਮਾਦਰਾਤ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ — ਜਾਤੂਕਰਨ ਦੇ ਅਜੀਬ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਦਿਵੋਦਾਸ ਉਵਾਚ- ਕਥਮੇषਾ ਵਿਮੁਚ੍ਯੇਤ ਦੁਃਖਾਦਸ੍ਮਾਨ੍ਮੁਨੇਧੁਨਾ । ਜਾਤੂਕਰ੍ਣ ਉਵਾਚ-। ਕਥਯਾਮਿ ਮਹਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਯੇਨੇਯਂ ਸੁਖਿਤਾ ਭਵੇਤ੍
ਦਿਵੋਦਾਸ ਨੇ ਆਖਿਆ — ਮੁਨਿ ਜੀ, ਹੁਣ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਜਾਤੂਕਰਨ ਨੇ ਆਖਿਆ — ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਅਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਪਿ ਪ੍ਰਾਯਃ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ । ਸ੍ਵਲ੍ਪਮਪ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਕਰ੍ਮ ਵਿਕਰ੍ਮਸ਼ਤਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਕੰਮ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੁਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਕਰਮ ਵੀ ਸੌਂਕੜੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਹਰੇਰ੍ਧ੍ਯਾਨਬਲੇਨ ਪਾਪਂ ਵਿਨਾਸ਼ਮਾਯਾਤਿ ਮਹਤ੍ਸਮਗ੍ਰਮ੍ । ਪ੍ਰਾਤਸ੍ਤਦਾ ਮਾਧਵਮਾਸਦਾਨਸ੍ਨਾਨੇਨ ਘੋਰਂ ਵਿਲਯਂ ਪ੍ਰਯਾਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਹਰੀ ਦੇ ਧਿਆਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਵੇਰੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਹਰੇਰ੍ਭੀਤਿਭਯੇਨ ਨਾਗਾ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਚਯਾਸ੍ਤਥੈਵ । ਨੂਨਂ ਰਵੌ ਮੇषਗਤੇ ਵਿਭਾਤਿ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਤੀਰ੍ਥੇ ਚ ਹਰਿਸ੍ਤਵੇਨ
ਜਿਵੇਂ ਹਰੀ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸੱਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮੇਸ਼ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੀਰਥ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇਜਸਾ ਵੈਨਤੇਯਸ੍ਯ ਪਨ੍ਨਗਾ ਇਵ ਪਾਤਕਾਃ । ਵਿਦ੍ਰਵਂਤਿ ਚ ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਨਾਨੇਨੋषਸਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਗਰੁੜ ਦੀ ਰੌਣਕ ਨਾਲ ਸੱਪ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਪੱਕਾ ਹੀ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਯਾਪਿ ਭੂਪਾਲ ਦਿਵ੍ਯਾਦੇਵੀ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈਸ਼ਾਖਸ਼੍ਰਵਣਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਾਪਹਰਂ ਸ੍ਤਵਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਦਿਵਿਆਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ, ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਰਾਤ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸੁਣ ਕੇ।
ਭਵਿਤ੍ਰੀ ਭਰ੍ਤੁਃ ਸਂਯੋਗਸੁਖਸਂਭੋਗਭਾਗਿਨੀ । ਸੁਦੇਵੋऽਪਿ ਸ ਜਾਤੋਸ੍ਤਿ ਪਾਂਡ੍ਯਦੇਸ਼ਾਧਿਪੋ ਬਲੀ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਸੁਖ ਦੀ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਬਣੇਗੀ। ਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਪਾਂਡਿਆ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸਿ ਰੇਵਾਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਪੁਣ੍ਯੇਨ ਭੂਪਤੇ । ਤਸ੍ਮਾ ਏਵ ਸੁਤਾਂ ਦੇਹਿ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਸ੍ਨਾਨਤਸ੍ਤਥਾ
ਰਾਜਨ, ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਰੇਵਾ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ, ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ।
ਮਾਧਵਸ੍ਯ ਪੁਨਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰਵਣਾਨ੍ਮਾਧਵਸ੍ਯ ਚ । ਸਂਦੇਹੋ ਨਾਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਪਸ਼੍ਯ ਭੂਪਤੇ
ਮਾਧਵ ਦਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਮਾਧਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਾ ਨਾ ਕਰ। ਰਾਜਨ, ਇਹ ਅਚੰਭਾ ਵੇਖ।
ਇਹਾਮੁਤ੍ਰਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਸਮਾਖ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਃ । ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਇਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯੈਵ ਮੁਦਿਤੋ ਰਾਜਾ ਤਮਖਿਲਂ ਤਤਃ
ਇਸ ਪੁੰਨ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਇੱਥੇ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵੀ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ — ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਜਾਤੂਕਰ੍ਣੋਦਿਤਂ ਵਿਧਿਮ੍ । ਵੀਰਸੇਨੇਨ ਤੇਨੈਵ ਪਾਂਡ੍ਯਦੇਸ਼ਾਧਿਪੇਨ ਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਜਾਤੂਕਰਨ ਵਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਕਰਮ ਕਰਵਾਇਆ। ਤੇ ਪਾਂਡਿਆ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੀਰਸੇਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਿਆ।
ਪੁਰਾਜਨ੍ਮੈਕਸੁਹृਦਾ ਦਿਵ੍ਯਾਦੇਵੀ ਵਿਵਾਹਿਤਾ । ਬੁਭੁਜੇ ਭੂਰਿਵਿषਯਾਂਸ਼੍ਚਿਰਂ ਸੁਚਰਿਤਵ੍ਰਤਾ
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਦਿਵਿਆਦੇਵੀ ਆਪਣਾ ਸੱਚਾ ਮਿੱਤਰ ਵੀਰਸੇਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਚੰਗੇ ਵਰਤਾਂ ਤੇ ਰਹਿ ਕੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵੱਡੀਆਂ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਭੋਗਣਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਵੀਰੇਸੇਨੇਨ ਸੁਹृਦਾ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਕृਤੇਨ ਚ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਿਂਚਿਦਾਖ੍ਯਾਤਮਂਬਰੀष ਸਮਾਸਤਃ
ਵੀਰਸੇਨ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ — ਅੰਬਰੀਸ਼, ਇਹ ਕੁਝ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।