ਪੁਰਾ ਕਥਾਂ ਹਿ ਵਦਤਾਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨਰ੍ਮਦਾਤਟੇ । ਸ਼ੁਭਂ ਯਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪਘ੍ਨਂ ਤਦਾਕਰ੍ਣਯ ਸਾਦਰਮ੍
ਇਕ ਵਾਰੀ, ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਯੋ ਦਿਨਤ੍ਰਯਮਪਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਮੇषਉਪਯਾਦਿ ਭਾਸ੍ਕਰੇ । ਭਾਸ੍ਕਰੇऽਨੁਦਿਤ ਏਵ ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਸੋऽਘਨਿਚਯੈਰ੍ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਮੈਸ਼ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ, ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪੂਰ੍ਣਮਪਿ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਯੋ ਬਹਿਃ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰੇਤ੍ । ਵਿਧਿਨਾ ਮਾਧਵਂ ਦੇਵਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ਸੋਪਿ ਪਾਪਹਾ
ਜੋ ਕੋਈ ਪੂਰੇ ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਧਵ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਕ੍ਰਿਯਾਦਿਭਿਃ । ਮਹਾਪਾਪੈਰ੍ਵਿਮੁਚ੍ਯੇਤ ਮਾਨਵੋ ਮਾਸਿ ਮਾਧਵੇ
ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂਵਾਂ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਨ੍ਹਾਉਣ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਅਤੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਨ੍ਮਹਾਪਾਪਚਯਃ ਸ਼ਰੀਰੇ ਸ਼ਰੀਰਿਣਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼ਂਕਃ । ਯਾਵਨ੍ਮੁਦਾ ਚੋषਸਿ ਮੇषਰਾਸ਼ਿਮੁਪਾਗਤੇ ਮਜ੍ਜਤਿ ਨੋ ਦਿਨੇਸ਼ੇ
ਜਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮੈਸ਼ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ, ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਢੇਰ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮਾਕਰ੍ਣਿਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਵਦਤਾਂ ਮਯਾ । ਅਨੇਕਦੁਰਿਤਾਂਭੋਧਿ ਤਰਣੇ ਪੋਤ ਉਤ੍ਤਮਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਅਨੇਕ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੌਕਾ ਮਿਲ ਗਈ।
ਅਦੂਰੇ ਸ਼ਿਵਦੇਹਾ ਚ ਵਰ੍ਤਤੇऽਸੌ ਸਰਿਦ੍ਵਰਾ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤੁਂ ਗਮਿष੍ਯੇऽਹਂ ਤਦਾਘੌਘਵਧਾਯ ਚ
ਕੁਝ ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਦਰਿਆ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਜਾਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਹੜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ।
ਯਦਿ ਤੇ ਰੋਚਤੇ ਕਾਂਤੇ ਵਿਰਕ੍ਤਂ ਵਾਮਨੋ ਭਵੇਤ੍ । ਤਨ੍ਮਯਾ ਤ੍ਵਂ ਸਮਾਗਚ੍ਛ ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਨਾਨਹੇਤਵੇ
ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ, ਪਿਆਰੀ, ਜਾਂ ਜੇ ਤੂੰ ਵਿਰਕਤ ਹੋਵੇਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਚਲ।
ਅਨਿਤ੍ਯਂ ਜੀਵਿਤਮਿਦਂ ਯੌਵਨਂ ਚਾਤਿਸੁਂਦਰਮ੍ । ਹੇਤੁਰ੍ਨਰਕਵਾਸਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਵਾਰਸ਼੍ਚ ਸ ਨੋ ਭਵੇਤ੍
ਇਹ ਜੀਵਨ ਅਸਥਿਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਵਾਸਤੇ ਰੋਕਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਆਰਾਧਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾਹਂ ਚ ਪਾਤਿਤੋ ਦੁਰਿਤਾਰ੍ਣਵੇ । ਮਹਤਾਮਪਿ ਯਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਦੁष੍ਟਸ੍ਥਿਤਸ਼ਰੀਰਿਣਾਮ੍
ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਇਹ ਗੱਲ ਵੱਡਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਮੰਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਕਿਮਤ੍ਰ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਨ ਵਿਲਂਬੋਚਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਉਦ੍ਧਰਿष੍ਯੇऽਪਿ ਭਵਤੀਂ ਵਿਰਕ੍ਤਿਰ੍ਯਦਿ ਤੇ ਹृਦਿ
ਇੱਥੇ ਵਧੇਰੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸਮਾਂ ਦੇਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਰਕਤੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲਾਂਗਾ।
ਚਿਤ੍ਰੋਵਾਚ-। ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਨ ਦृष੍ਟਯੋਗੇਨ ਤਵ ਸਂਗਤਿਧਰ੍ਮਤਃ । ਧ੍ਰੁਵਂ ਵਿਰਕ੍ਤਂ ਮਚ੍ਚੇਤੋ ਨਿਂਦ੍ਯਮੇਤਦ੍ਭਵਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਚਿਤ੍ਰਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਆਮੀ, ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਮਿਲਣ ਦੇ ਕਰਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਵਿਰਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ।
ਨੂਨਮੇਵਂ ਮਯਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਯਤ੍ਸਾਧੁਸਂਗਮਃ । ਅਚਿਂਤ੍ਯਾਯੈ ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਤਤੋ ਨਿਯਤਾਯੈ ਪੁਨਃ
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਮੈਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਚੰਗਿਆਂ ਦਾ ਸੰਗ ਅਚਿੰਤਨਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਜਾਤੂਕਰ੍ਣ ਉਵਾਚ-। ਇਤਿ ਭਾष੍ਯਤਤਸ੍ਤੇਨ ਸਮਂ ਚਿਤ੍ਰਾ ਯਯੌ ਤਦਾ । ਵਿਦ੍ਯਮਾਨਂ ਧਨਂ ਕਿਂਚਿਦਾਦਾਯ ਮੁਨਿਨੋਦਿਤਾ
ਜਾਤੂਕਰਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਬੋਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚਿਤ੍ਰਾ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਗਈ, ਅਤੇ ਮੁਨੀ ਦੇ ਆਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਧਨ ਲੈ ਗਈ।
ਤਤਃ ਪਰਂ ਸੋऽਪਿ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਾ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸੇ ਸ਼ਿਵਦੇਹਦੇਹਮ੍ । ਅਵਾਪ ਸਸ੍ਨੌ ਚ ਦਿਨੇਸ਼ਮਸ੍ਯੈ ਸ੍ਨਾਨਾਯ ਸਦ੍ਯੋऽਥ ਦਦੌ ਦਯਾਲੁਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਗਿਆ, ਨ੍ਹਾਇਆ ਅਤੇ ਦਿਲੋਂ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਫਲ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਹृਦਯਾਲੁਰਯਂ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸ੍ਨਾਪਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਤਦਾ । ਯਥੋਚਿਤਵਿਧਾਨੇਨ ਚਿਤ੍ਰਾਮੁਚ੍ਚਿਤ੍ਰਭਾषਿਣੀਮ੍
ਉਹ ਦਿਲੋਂ ਦਇਆਲੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ, ਚਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾਇਆ।
ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਨਾਨਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਸਾ ਮੁਦਾ । ਪਠਮਾਨੇषੁ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਉਥੇ, ਚਿਤ੍ਰਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੈਸਾਖ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ, ਜਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੁਰਾਣੇ ਪਾਠ ਰਹੇ ਸਨ।
ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਕ੍ਸ਼ੀਯਤੇ ਦੁਰਿਤਾਂਧਕਃ । ਯਥਾ ਸੂਰ੍ਯੋਦਯੇ ਨੈਵ ਤਿਮਿਰੌਘਃ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਦੀ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਹਨੇਰਾ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾ ਸ਼ਿਵੇ ਸ਼ਿਵਤਨੂਜਲੇ ਪੁਨਃ ਸ੍ਨਾਨਤੋऽਜਨਿਕਰੇ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਸ੍ਨਾਨਤੋ ਵਿਮਲਮਾਨਸੋਦਯਾ ਸੂਰ੍ਯਕਾਂਤਿਰਿਵ ਨਿਰ੍ਮਲਾ ਬਭੌ
ਉਹ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਾਲੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਫੇਰ ਨ੍ਹਾਈ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਚਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲੱਗਣ ਲੱਗੀ।
ਤਤ੍ਰ ਮਜ੍ਜਂਤਿ ਰੇਵਾਯਾਂ ਸੇਵਾਯਾਂ ਨਿਰਤਾ ਹਰੇਃ । ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਵਿਵਿਧਾ ਲੋਕਾ ਲੋਕਾਨਂਤ੍ਯਮਭੀਪ੍ਸਵਃ
ਉਥੇ, ਰੇਵਾ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਲੋਕ ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਅਨੰਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਮਿਹ ਸ਼ਰ੍ਮਦਾਯਾਮਸ਼ੁਦ੍ਧਕਾਯਾਨਪਿ ਸ਼ੋਧਯਂਤਿ । ਵਿਸ਼ੇषਤੋ ਮਾਧਵਮਾਸਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾ ਭਵਂਤਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਧਿਪਲੋਕਲੀਲਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਨਰਮਦਾ, ਜੋ ਸੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾ ਵੀ ਹੋਣ, ਉਹ ਵੀ ਸੁੱਚੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਡਿਆਈ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਆਜਨ੍ਮਨੋऽਘਸ੍ਮਰਣੇਨ ਰੇਵਾ ਨਿਹਂਤਿ ਦृष੍ਟਾ ਦਸ਼ਜਨ੍ਮਜਂ ਪੁਨਃ । ਸ੍ਨਾਤਾ ਕਥਂ ਚਿਚ੍ਛਤਯੋਨਿਜਾਤਂ ਸਂਸੇਵਿਤਾ ਯਚ੍ਛਤਿ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਮ੍
ਰੇਵਾ ਦਰਿਆ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਯਾਦ ਰਹਿ ਗਏ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਦੱਸ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਨੀਵੀਂ ਜਾਤ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਭਗਤੀ ਕਰੇ ਤਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਕਲਂ ਮਾਧਵਂ ਮਾਸਂ ਸਾ ਚਿਤ੍ਰਾ ਨਰ੍ਮਦਾਜਲੇ । ਸਸ੍ਨੌ ਕਿਂਚਿਦ੍ਦਦੌ ਦਾਨਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਸਾਰੀ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ, ਚਿਤਰਾ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਂਦੀ ਰਹੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਦਾਨ ਦਿੰਦੀ ਰਹੀ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਹਰੇਃ । ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤਤ੍ਰ ਪਠਤਾਂ ਸਂਗਾਦਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦਾ ਉਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਮਜ੍ਜ੍ਯ ਸਾ ਮਾਧਵਮਾਸਿ ਪੂਰ੍ਣੇ ਰੇਵਾਜਲੇ ਤਤ੍ਰ ਮਹੀਸੁਰੇਭ੍ਯਃ । ਅਚ੍ਛਿਦ੍ਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਾਨਂ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਚਿਤ੍ਰਾਪਿ ਚਕਾਰ ਮਾਸਮ੍
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਪੂਰੇ ਸਮੇਂ, ਚਿਤਰਾ ਨੇ ਰੇਵਾ ਦੇ ਪੂਰੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਮਹੀਨਾ ਉਥੇ ਵੀ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਕੁਟੀਰਕਂ ਤਂ ਤੁ ਨਵਂ ਵਿਧਾਯ ਸੁਦੇਵਨਾਮਾਪਿ ਸ ਭੂਮਿਦੇਵਃ । ਉਵਾਸ ਰੇਵਾਸਲਿਲੇ ਨਿਮਜ੍ਜਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੋਪਰੋਧਾਦਨਿਸ਼ਂ ਦਯਾਤਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸੁਦੇਵ ਨਾਂ ਦਾ ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭੂਮੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਆਖਦੇ ਸਨ, ਨਵਾਂ ਝੋਪੜਾ ਬਣਾਕੇ, ਚਿਤਰਾ ਦੇ ਰੋਕਣ ਕਰਕੇ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਰੇਵਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਕੋਲ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਅਥ ਕਾਲੇਨ ਕਿਯਤਾ ਕਾਲਧਰ੍ਮਮੁਪੇਯਿਵਾਨ੍ । ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਦਨੁ ਸਾ ਚਿਤ੍ਰਾ ਚਿਰੇਣੈਵ ਮृਤਾ ਨृਪ
ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਰਜੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਗਿਆ। ਤੇ, ਰਾਜਨ, ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਚਿਤਰਾ ਵੀ ਮਰ ਗਈ।
ਤੇਨ ਮਾਧਵਮਾਸਸ੍ਯ ਸੁਕृਤੇਨ ਤਦੈਵ ਸਾ । ਪੁਤ੍ਰੀ ਤਵਾਭਵਨ੍ਨੂਨਮਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਮਯਾਤਨਾਮ੍
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਤੇਰੀ ਧੀ ਬਣ ਗਈ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਯਮ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇ।
ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੋऽਯਂ ਯਦਾਪ੍ਤਂ ਭੂਪਤੇਃ ਕੁਲਮ੍ । ਵੈष੍ਣਵਂ ਵਿਸ਼ਦਂ ਵੀਰ ਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂ ਪਾਪਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਇਹ ਉਸਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮੀ, ਹੇ ਵੀਰ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਵੈਸ਼ਣਵ ਵੰਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਪੀ ਕਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਾਦੇਵੀ ਵਰਂ ਨਾਮ ਜਾਤਂ ਚਾਸ੍ਯਾਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮ । ਯਚ੍ਚ ਦਤ੍ਤਵਤੀ ਚਾਨ੍ਨਂ ਭੋਗ੍ਯਸੌਖ੍ਯਸੁਖਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਵਰਾ ਨਾਂ ਦੀ ਇਕ ਦਿਵਿਆ ਦੇਵੀ ਜੰਮੀ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਭੋਜਨ ਉਸ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਹ ਸੁਖ ਤੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਰਹੀ ਹੈ।