ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੋਪਰਿਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਘृਤਕੁਂਭੇਨ ਸਂਯੁਤਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਨਾਰਾਯਣਂ ਪਰਮ੍ । ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਦੇਵਰ੍षੇ ਤਮਹਂ ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ
ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਉੱਤੇ ਘੀ ਦੇ ਕੁੰਭ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਵੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ਿ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਅਵਿਦ੍ਯਾ ਤਮਸਾ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤੇ ਸਂਸਾਰੇ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ । ਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਦੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਤ੍ਤੋ ਮਯਾਨਘ
ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਮੈਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਦੀਪਮਂਤ੍ਰਃ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਭੋਜਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਘृਤਪਾਯਸਮੋਦਕੈਃ
ਇਹ ਹੈ ਦੀਵੇ ਦਾ ਮੰਤਰ। ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ਣਾ ਦੇ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਘੀ, ਖੀਰ ਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਾਏ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰਾਚ੍ਛਾਦਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸਪਤ੍ਨੀਕਂ ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜਮ੍ । ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਸੋਪਸ੍ਕਰਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੇਨੁਂ ਚੈਵ ਸਵਤ੍ਸਕਾਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ, ਪੂਰੀ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲਾ ਬਿਸਤਰਾ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਸਮੇਤ ਵਛਾ ਵੀ ਦੇਵੇ।
ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰਤਃ । ਸੁਹृਤ੍ਸ੍ਵਜਨਬਂਧੂਸ਼੍ਚ ਭੋਜਯੇਤ੍ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਥਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਕਸ਼ਣਾ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਭੋਜਨ ਕਰਾਏ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਮਹੋਤ੍ਸਵਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦੀਪਵ੍ਰਤ ਸਮਾਪਨੇ । ਤਤੋ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੀਪ ਵਰਤ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ 'ਤੇ ਵੱਡਾ ਸਮਾਗਮ ਕਰੇ; ਫਿਰ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰੇ ਤੇ ਮਾਫੀ ਮੰਗੇ।
ਏਵਂ ਕृਤੇ ਤੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਥਾ ਸਾਂਕ੍ਰਾਂਤਿਕੈਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਖ੍ਯ ਦੀਪਸ੍ਯ ਤਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਨਰੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਵਰਤ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਲ ਭਰ ਦੀਪ ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਸਵ੍ਰਤੈਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਨਰੈਃ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯ ਦੀਪਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤੇਨ ਚਰਿਤੇਨ ਚ
ਮਾਸਿਕ ਵਰਤਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੰਨ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਾਲ ਭਰ ਦੀਪ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨਵ੍ਰਤੈਰ੍ਯਥਾਸਂਖ੍ਯੈਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯੋਗਵ੍ਰਤੈਸ੍ਤਥਾ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੀਪੇ ਸਾਂਵਤ੍ਸਰੇ ਕृਤੇ
ਜਿੰਨੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦਾਨ ਤੇ ਯੋਗ ਵਰਤਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਵੀ ਸਾਲ ਭਰ ਦੀਪ ਵਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੋਭੂਹਿਰਣ੍ਯਦਾਨਾਨਿ ਗृਹਾਦੀਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਤਤ੍ਫਲਂ ਦੀਪਦੋ ਭਵੇਤ੍
ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਘਰ ਆਦਿ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਵਿਦਵਾਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਫਲ ਦੀਪ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਦਃ ਕਾਂਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੀਪਦੋ ਧਨਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ । ਦੀਪਦੋ ਜ੍ਞਾਨਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੀਪਦਃ ਪਰਮਂ ਸੁਖਮ੍
ਦੀਪ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਚਮਕ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦੀਪ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਖੂਤ ਧਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਦੀਪ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਦੀਪ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਰਵੋਤਮ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਦਾਨਾਚ੍ਚ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਾਮਤ੍ਯਂਤਨਿਰ੍ਮਲਾਮ੍ । ਆਰੋਗ੍ਯਂ ਪਰਮਾਮृਦ੍ਧਿਂ ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਦੀਪ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਅਸੀਮ ਵਿਦਿਆ, ਵਧੀਆ ਸਿਹਤ ਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਤਰੱਕੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਦੀਪਦਃ ਸੁਭਗਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਾਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪੌਤ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਤਤਿਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਾ ਲਭੇਤ੍
ਦੀਪ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੁਭਾਗਣ ਪਤਨੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣ ਹਨ, ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰੇ, ਪਰਪੌਤਰੇ ਤੇ ਅਟੱਲ ਵੰਸ਼ ਵੀ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਰਾਜ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਧਨਪਸ਼ੂਨ੍ਸਰ੍ਵਾਞ੍ਛੂਦ੍ਰਃ ਸੁਖਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਗਿਆਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਨੂੰ ਉੱਚ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਧਨ ਤੇ ਪਸ਼ੂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕੁਮਾਰੀ ਚਾਪਿ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਮ੍ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਮਾਯੁਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪੌਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਕਲਾਨ੍ 6.30.
ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪਤੀ, ਵਧੀਆ ਆਯੁ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਪੌਤਰੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਵੈਧਵ੍ਯਂ ਨੈਵ ਯੁਵਤੀ ਕਦਾਚਿਦਪਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਨ ਵਿਯੋਗਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੀਪਦਾਨਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਜਵਾਨ ਔਰਤ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਧਵਾ ਹੋਣ ਦਾ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਵਿੱਛੋੜਾ ਆਉਂਦਾ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਦੀਪ ਦੇਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਧਯੋ ਵ੍ਯਾਧਯਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਯਂਤੇ ਦੀਪਦਾਨਤਃ । ਭਯਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ਭੀਤੋ ਬਦ੍ਧੋ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਬਂਧਨਾਤ੍
ਦੀਵੇ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇਣ ਨਾਲ ਨਾ ਰੋਗ ਪੈਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਹੋਰ ਦੁੱਖ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਡਰ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਭਿਃ ਪਾਪੈਰ੍ਦੀਪਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਃ । ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਚਨਂ ਯਥਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੀਵਾ ਜਗਾਉਣ ਦੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਗੱਲ 'ਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਾਨਿ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਣਿ ਚਰਿਤਾਨਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਯੇਨ ਸਾਂਵਤ੍ਸਰੋ ਦੀਪੋ ਬੋਧਿਤਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੋ ਹਰੇਃ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਸਾਲ ਭਰ ਹਰਿ ਜੀ ਲਈ ਦੀਵਾ ਜਗਾਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਤੇ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਵਰਤਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਗੱਲ 'ਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪੂਣ ਹੈ।
ਤੇ ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਸ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਜਨ੍ਮਨਃ ਫਲਮ੍ । ਯੈਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਹਰਿਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦੀਪਃਸਾਂਵਤ੍ਸਰਃ ਕृਤਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਧੰਨ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰਿ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਸਾਲ ਭਰ ਦੀਵਾ ਜਗਾਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਕਰ ਲਿਆ।
ਯੇऽਪਿ ਸਂਵਰ੍ਤ੍ਤਯਂਤੀਹ ਦੀਪਵਰ੍ਤਿਵਿਲੋਕਨਾਃ । ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਤ੍ਸੁਰੈਰਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਇਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਦੀਵੇ ਦੀ ਵੱਟ ਬਣਾਉਂਦੇ ਜਾਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ।
ਯੇਨ ਤੈਲਂ ਚ ਵਰ੍ਤਿਂ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਦੀਪਕੇ । ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੇਪਯਂਤਿ ਸਤਤਂ ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਮਰੱਥ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਦੀਵੇ ਵਿੱਚ ਤੇਲ ਤੇ ਵੱਟ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਗਚ੍ਛਂਤਂ ਦੀਪਕਂ ਸ਼ਾਂਤਿਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਪ੍ਰਬੋਧਿਤੁਮ੍ । ਕਥਯਤ੍ਯਨ੍ਯਲੋਕਾਨਾਂ ਤੇऽਪਿ ਤਤ੍ਫਲਭਾਗਿਨਃ
ਜਦੋਂ ਦੀਵਾ ਬੁਝਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਮੁੜ ਜਗਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ, ਜਿਹੜੇ ਇਹ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਫਲ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੀਦਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤੋਕਂ ਸ੍ਤੋਕਂ ਚ ਭਿਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਵਾ ਤੈਲਂ ਦੀਪਾਰ੍ਥਮੇਵ ਚ । ਕਰੋਤਿ ਦੀਪਕਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤੇਨਾਪਿ ਲਭ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਦੀਵੇ ਲਈ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਤੇਲ ਮੰਗ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਲਈ ਦੀਵਾ ਬਨਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਂ ਪ੍ਰਜ੍ਵਾਲ੍ਯਮਾਨਂ ਤੁ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯਤ੍ਯਧਮੋ ਨਰਃ । ਕृਤਾਂਜਲਿਪੁਟੋ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਦਰਜੇ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਵੀ, ਜੇ ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਲਈ ਜਗਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਦੀਵਾ ਵੇਖ ਲਵੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦੀਪਪ੍ਰਜ੍ਵਾਲਨੇ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਦੀਵਾ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਾਪ੍ਯੁਦਾਹਰਂਤੀਮਮਿਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਕਿਲ੍ਬਿषੈਃ
ਇਥੇ ਵੀ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਸ੍ਤਟੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਰਮ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਤਤ੍ਰੋਵਾਸ ਦ੍ਵਿਜਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਪਿਲੋ ਨਾਮ ਵੇਦਵਿਤ੍
ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਇਕ ਆਸ਼ਰਮ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਸੀ ਸਿੱਧ ਆਸ਼ਰਮ। ਉੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਕਪਿਲਾ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਸੀ।
ਵ੍ਰਤੋਪਵਾਸਨਿਰਤੋ ਦਰਿਦ੍ਰ ਸ਼੍ਰੋਃਤ੍ਰਿਯਸ੍ਤਥਾ । ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਕੁਰੁਤੇ ਕੁਟੁਂਬ ਪਰਿਪਾਲਨਮ੍
ਉਹ ਵਰਤ ਤੇ ਉਪਵਾਸਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਗਰੀਬ ਸੀ ਤੇ ਸ਼੍ਰੋਤਰੀ ਵੀ ਸੀ। ਉਹ ਭਿਖ ਮੰਗ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਵ੍ਰਤੋਪਵਾਸਨਿਯਮੈਰ੍ਵਿष੍ਣੁਮਾਰਾਧਯਤ੍ਯਸੌ । ਵਿष੍ਣੁਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦੀਪਂ ਬੋਧਯਤੇ ਸਦਾ
ਉਹ ਵਰਤ ਤੇ ਉਪਵਾਸਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੀਵਾ ਜਗਾਉਂਦਾ ਸੀ।