ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਮਤੇ । ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵਚਸ੍ਤੇषਾਂ ਗृਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਲਾਯਸੇ
ਹੇ ਬੁਧਿਮਾਨ, ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਸਸੁਰ ਤੇ ਸਾਸ ਦੀ ਪਿਤਰ-ਕਰਮ ਦੀ ਘੜੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਧਰ੍ਮਮਾਰ੍ਗੋ ਨ ਦृष੍ਟੋ ਹਿ ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਨੈਵ ਕਦਾ ਤ੍ਵਯਾ । ਲੋਭੋ ਮਾਤਾਪਿਤਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਲੋਭਃ ਸ੍ਵਜਨਬਾਂਧਵਾਃ
ਤੂੰ ਕਦੇ ਧਰਮ ਦਾ ਰਾਹ ਨਾ ਵੇਖਿਆ, ਨਾ ਸੁਣਿਆ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਲੋਭ ਹੀ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਭਰਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਹਨ।
ਪਾਲਿਤੋ ਲੋਭ ਏਵੈਕਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਂ ਸਦੈਵ ਹਿ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੁਃਖੀ ਭਵਾਞ੍ਜਾਤੋ ਦਾਰਿਦ੍ਰੇਣਾਤਿ ਪੀਡਿਤਃ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਭ ਨੂੰ ਹੀ ਪਾਲਿਆ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਤੇ ਗਰੀਬੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ।
ਦਿਨੇਦਿਨੇ ਮਹਾਤृष੍ਣਾ ਹृਦਯੇ ਤੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ । ਯਦਾਯਦਾ ਗृਹੇ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਵृਦ੍ਧਿਮਾਯਾਤਿ ਤੇ ਸਦਾ
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਵੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦੌਲਤ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਤृष੍ਣਯਾ ਦਹ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਤ੍ਵਂ ਵਹ੍ਨਿਰੂਪਯਾ । ਰਾਤ੍ਰੌ ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤਸ੍ਤੁ ਲੋਭਂ ਚਿਂਤਯਸੇऽਧਿਕਮ੍
ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੜਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁੱਤਿਆਂ ਤੂੰ ਲੋਭ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ।
ਦਿਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹਾਮੋਹੈਰ੍ਵ੍ਯਾਪਿਤੋ ਹਿ ਸਦੈਵ ਹਿ । ਸਹਸ੍ਰਂ ਲਕ੍ਸ਼ਤਃ ਕੋਟਿਃ ਕਦਾਵਾਰ੍ਬੁਦਮੇਵ ਚ
ਹਰ ਦਿਨ ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਭਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ; 'ਕਦੋਂ ਹਜ਼ਾਰ, ਲੱਖ, ਕਰੋੜ ਜਾਂ ਅਰਬੁਦ ਮੇਰੇ ਹੋਣਗੇ?' ਐਸਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਕਦਾ ਖਰ੍ਵੋ ਨਿਖਰ੍ਵਸ਼੍ਚਾਥ ਮੇ ਗृਹੇ । ਏਵਂ ਸਹਸ੍ਰਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਕੋਟਿਰਰ੍ਬੁਦਮੇਵ ਚ
'ਕਦੋਂ ਖਰਵ ਜਾਂ ਨਿਖਰਵ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਵੇਗਾ?' ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਜ਼ਾਰ, ਲੱਖ, ਕਰੋੜ ਤੇ ਅਰਬੁਦ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਖਰ੍ਵੋ ਨਿਖਰ੍ਵਃ ਸਂਜਾਤਸ੍ਤृष੍ਣਾ ਨੈਵ ਪ੍ਰਗਚ੍ਛਤਿ । ਏਵਂ ਕਾਲਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਵृਦ੍ਧਿਮਾਯਾਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਖਰਵ ਜਾਂ ਨਿਖਰਵ ਮਿਲ ਜਾਣ ਤੇ ਵੀ ਤੇਰੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕਦੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਾਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਨੈਵ ਦਤ੍ਤਂ ਹੁਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਭੁਕ੍ਤਂ ਨੈਵ ਕਦਾ ਤ੍ਵਯਾ । ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਭੂਮਿਮਧ੍ਯੇ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਾਨਜਾਨਤੇ
ਤੂੰ ਕਦੇ ਦਾਨ, ਹਵਨ ਜਾਂ ਭੋਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਜੋ ਕੁਝ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਦੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ।
ਅਨ੍ਯਮੇਵਮੁਪਾਯਂ ਤੁ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਗਮਨਕਾਰਣਾਤ੍ । ਕੁਰੁषੇ ਸਰ੍ਵਦਾ ਵਿਪ੍ਰ ਲੋਕਾਨ੍ਪृਚ੍ਛਸਿ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਲੱਭਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ, ਚਤੁਰ ਹੋ ਕੇ।
ਖਨਿਤ੍ਰਮਂਜਨਂ ਵਾਦਂ ਧਾਤੁਵਾਦਮਤਃਪਰਮ੍ । ਪृਚ੍ਛਮਾਨੋ ਭ੍ਰਮਸ੍ਯੇਕਸ੍ਤृष੍ਣਯਾ ਪਰਿਮੋਹਿਤਃ
ਤੂੰ ਖਣਨ, ਰਸਾਇਣ ਤੇ ਹੋਰ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ; ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਭਰਮ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਭਟਕਦਾ ਹੈਂ।
ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚਿਂਤਯਸੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਸਿਦ੍ਧਿ ਪ੍ਰਦਾਯਕਾਨ੍ । ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਚਿਤ੍ਰਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਚਿਂਤਾਮਣਿਂ ਚ ਪृਚ੍ਛਸਿ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹਨਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਧਰਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਬਾਰੇ ਵੀ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ।
ਤृष੍ਣਾਨਲੇਨਦਗ੍ਧੋਸਿ ਸੁਖਂ ਨੈਵ ਪ੍ਰਗਚ੍ਛਸਿ । ਤृष੍ਣਾਨਲਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤੋਸਿ ਹਾਹਾਭੂਤੋऽਪ੍ਰਚੇਤਨਃ
ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੜ ਕੇ ਤੂੰ ਕਦੇ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ; ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਜਲ ਕੇ ਤੂੰ ਹਾਹਾਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਏਵਂਭੂਤੋਸਿ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਗਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਾਲਵਸ਼੍ਯਤਾਮ੍ । ਦਾਰਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਤਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਪृਚ੍ਛਮਾਨੇषੁ ਵੈ ਤ੍ਵਯਾ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਤੂੰ ਐਸਾ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ; ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਉਹ ਦੌਲਤ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ।
ਕਥਿਤਂ ਨੈਵ ਤਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤੋ ਯਮਮ੍ । ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਂਮ ਯਾਖ੍ਯਾਤਂ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਤਵ ਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਹ ਦੌਲਤ ਕਦੇ ਦਿੱਤੀ ਨਹੀਂ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ; ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਕੇ ਯਮ ਲੋਕ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਪੂਰੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਅਨੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ ਵਿਪ੍ਰ ਨਿਰ੍ਧਨੋਸਿ ਦਰਿਦ੍ਰਵਾਨ੍ । ਸਂਸਾਰੇ ਯਸ੍ਯ ਸਤ੍ਪੁਤ੍ਰਾ ਭਕ੍ਤਿਮਂਤਃ ਸਦੈਵ ਹਿ
ਇਸ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਨਿਰਧਨ ਤੇ ਗਰੀਬ ਹੋ ਗਿਆ; ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਜ੍ਞਾਨਸਂਪਨ੍ਨਾਃ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਰਤਾਃ ਸਦਾ । ਸਂਭਵਂਤਿ ਗृਹੇ ਤਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਕਲਤ੍ਰਂ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਮਨਂਤਕਮ੍ । ਸਭੁਂਕ੍ਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕੇ ਵੈ ਯਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਾਨ੍
ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਰਤਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਅਨੰਤ ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨਾ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਦਾਰਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭਵਂਤਿ ਨ । ਸੁਜਨ੍ਮ ਚ ਕੁਲੇ ਵਿਪ੍ਰ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ; ਵਧੀਆ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਉਹ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਹੀ ਸਬ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪਾਤਾਲਖਂਡੇ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਦੇਵਸ਼ਰ੍ਮੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਏਕੋਨਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਤਾਲ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਵਿਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੀ ਦੇਵਸ਼ਰਮਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਉਣਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਦੇਵਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ- ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਤ੍ਵਯਾਖ੍ਯਾਤਂ ਮਮੈਵ ਤਤ੍ । ਸ਼ੂਦ੍ਰਤ੍ਵੇਨ ਹਿ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਮਯੈਵਂ ਧਨਮਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਦੇਵਸ਼ਰਮਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦਾ ਪਾਪ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਹੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋ ਕੇ, ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧਨ ਜੋੜਿਆ ਸੀ।
ਵਿਪ੍ਰਤ੍ਵਂ ਹਿ ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤਤ੍ਕਥਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਰਣਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਜ੍ਞਾਨਵਿਜ੍ਞਾਨਪਂਡਿਤ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ।
ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਂ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਜਨ੍ਮ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਨੁष੍ਯਤਾ । ਮਾਨੁष੍ਯੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਤ੍ਵਂ ਚ ਸੁਤਰਾਂ ਸਤ੍ਕੁਲੋਦਿਤਮ੍
ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਹੋਣਾ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਣਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚੰਗੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਪੀਦृਗ੍ਵਿਧਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾ ਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਨੀ । ਸਤੀ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤਾ ਦੁਰ੍ਲਭਾ ਸਾ ਕੁਤੋऽਭਵਤ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ, ਐਸੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ — ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ, ਸਤੀ, ਤੇ ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ — ਕਿਵੇਂ ਮਿਲੀ?
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ-। ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਚੇष੍ਟਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਕਰ੍ਮਕृਤਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਤਦਹਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਯਦਿ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਧਰਮਕਰਮ ਕੀਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਹ ਸਾਰਾ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਜੇ ਚਾਹੁਣ, ਸੁਣ ਲੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਕਃ ਸੁਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਦਾਚਾਰਃ ਸੁਪਂਡਿਤਃ । ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਪਰਾਯਣਃ
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਚੰਗੀ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ, ਵਧੀਆ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਭਗਤ, ਤੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਿਚ ਹੀ ਮਨ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਮਪਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਭ੍ਰਮਤ੍ਯੇਕਃ ਸ ਮੇਦਿਨੀਮ੍ । ਅਟਮਾਨਃ ਸਮਾਯਾਤਸ੍ਤਵ ਗੇਹੇ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਸਨਾਨ ਲਈ, ਉਹ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਦਾ। ਐਸਾ ਵੱਡਾ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਤੇਰੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨ ਸੁਧੀਸ੍ਤਵ । ਯਤੋ ਧਰ੍ਮਗਤੇ ਗੇਹੇ ਸਤਾਮਾਗਮਨਂ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਅਕਲ ਚੰਗੀ ਹੋ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਉਣਾ ਸਦਾ ਭਲਾਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂਕਿਂ ਨ ਲਭ੍ਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰਵੈष੍ਣਵਸੇਵਯਾ । ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਂ ਯਚ੍ਚ ਲੋਕੇ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਾਨਮਪਿ ਸ੍ਥਿਰਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਕੇ ਕੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ? ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਥਾਂ ਵੀ, ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਯਾਚਿਤਂ ਸ੍ਥਾਨਮੇਕਂ ਵੈ ਵਾਸਾਰ੍ਥਂ ਤੇਨ ਸਤ੍ਤਮ । ਤਵੈਵ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰਕੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਥਾਂ ਮੰਗੀ, ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲੇ। ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਵੀ।