ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਪ੍ਰਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਸਕ੍ਤੋ ਯਸ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਰਤਃ ਸਦਾ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਖਾਸੀਅਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖੇ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮਾਞ੍ਜ੍ਞਾਨਸਂਪਨ੍ਨਸ੍ਤਪਸ੍ਵੀ ਵਾਗ੍ਵਿਦਾਂ ਵਰਃ । ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁਸਂਵੀਤੋ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤਪਸੀ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਵੇਦੀ ਚ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੂਜਕਃ । ਯਾਜ੍ਞਿਕਃ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਦਾਤਾ ਤ੍ਯਾਗੀ ਪ੍ਰਿਯਂਵਦਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦਾਨੀ ਹੈ, ਤਿਆਗੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਧ੍ਯਾਨਪਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਾਂਤੋਦਾਂਤਃ ਸੁਹृਤ੍ਸਦਾ । ਪਿਤृਮਾਤृਪਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਜਨਵਤ੍ਸਲਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਸੱਜਣ ਹੈ; ਮਾਪੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੁਲਸ੍ਯ ਤਾਰਕੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸ੍ਵਕੁਲਂ ਪਰਿਪੋषਕਃ । ਏਵਂਗੁਣੈਸ੍ਤੁ ਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸੁਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਖਦਾਯਕਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਉਧਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯੇ ਸਂਬਂਧਯੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਕਸਂਤਾਪਕਾਰਕਾਃ । ਉਦਾਸੀਨੇਨ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਫਲਹੀਨੇਨ ਤੇऽਨਘ
ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੁੱਖ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਹੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜੇ ਕੋਈ ਬੇਪਰਵਾਹ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਫਲ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ?
ਆਯਾਂਤਿ ਯਾਂਤਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦੁਃਖਂ ਦਤ੍ਵਾ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਰੂਪੇਣ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਸਾਰੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਭਾਰੀ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਦੁੱਖ ਹੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪਰਿਪਾਲਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਹਿ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਦ੍ਭੁਤਂ ਪੁਨਃ
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਰਮ ਤੂੰ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਤੂੰ ਨਿਭਾਏ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਫਿਰ ਇਸ ਅਜੋਕੇ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਭਵਾਞ੍ਛੂਦ੍ਰੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ । ਕृषਿਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਜ੍ਞਾਨਹੀਨੋ ਮਹਾਲੋਭੇਨ ਸਂਯੁਤਃ
ਤੂੰ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ੂਦਰ ਸੀ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ; ਤੂੰ ਕਿਸਾਨ ਸੀ, ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਲੋਭ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਏਕਭਾਰ੍ਯਃ ਸਦਾ ਦ੍ਵੇषੀ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰੋ ਹ੍ਯਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ । ਧਰ੍ਮਂ ਨੈਵ ਵਿਜਾਨਾਸਿ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਪਰਿਨਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਹੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੈਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਕਈ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਪਰ ਦਾਨੀ ਨਹੀਂ; ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਸੱਚ ਦੀ ਪੱਕੀ ਜਾਣਕਾਰੀ।
ਦਾਨਂ ਨੈਵ ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨੈਵ ਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਕृਤਂ ਨੈਵ ਤ੍ਵਯਾ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨ ਚ ਯਾਤ੍ਰਾ ਮਹਾਮਤੇ
ਤੂੰ ਕਦੇ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਨਾ ਹੀ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥ ਸੁਣੇ; ਤੂੰ ਤੀਰਥ ਜਾਂ ਯਾਤਰਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ।
ਏਵਂ ਕृਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਪ੍ਰ ਕृषਿਮਾਰ੍ਗਃ ਪੁਨਃਪੁਨਃ । ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਪਾਲਨਂ ਪੂਰ੍ਵਂਗ ਚ੍ਛਂਸ਼੍ਚੈਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਿਸਾਨੀ ਦਾ ਰਾਹ ਚੁਣਿਆ; ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਗਾਂ-ਬਕਰੀਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਮਹਿषੀਣਾਂ ਤਥਾਸ਼੍ਵੀਨਾਂ ਪਾਲਨਂ ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ । ਏਵਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਤ੍ਵਯੈਵ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਤੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮਹਿਸੀ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਵੀ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਇਹ ਕੰਮ ਤੂੰ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਵਿਪੁਲਂ ਤੁ ਧਨਂ ਤਦ੍ਵਲ੍ਲੋਭੇਨ ਪਰਿਸਂਚਿਤਮ੍ । ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਯਯਸ੍ਤੁ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਨ ਕृਤਸ੍ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਕਦਾ
ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਧਨ ਲੋਭ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਉਸ ਧਨ ਨੂੰ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਖਰਚ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਪਾਤ੍ਰੇ ਦਾਨਂ ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਹਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਾ ਦੁਰ੍ਬਲਂ ਚ ਤਤ੍ । ਕृषਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਤੁ ਭਵਤਾ ਧਨਮੇਵ ਹਿ
ਤੂੰ ਕਦੇ ਦਾਨ ਯੋਗ ਨੂੰ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਵੇ; ਕਿਸਾਨੀ ਕਰਕੇ, ਧਨ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ।
ਗੋਮਯਂ ਹਿ ਤ੍ਵਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਸਂਚਯਂ ਚ ਵੈ । ਵਿਕ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਧਨਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸਂਚਿਤਂ ਵਿਪੁਲਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਗੋਮਯ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਜਥਾ, ਤੂੰ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ।
ਤਕ੍ਰਂ ਘृਤਂ ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਵਿਕ੍ਰੀਤਂ ਸਤਤਂ ਦਧਿ । ਦੁष੍ਕਾਲਸ਼੍ਚਿਂਤਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਮੋਹਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਯਾ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛਾਛ, ਘੀ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਦਹੀਂ ਵੇਚਦਾ ਸੀ; ਮੰਦ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰ੍ਘਮੇਵੈਤਦ੍ਧਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਤ੍ਤਮ । ਨਿਰ੍ਦਯੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਦਾਨਂ ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਤੁ ਤਦਾ ਕਿਲ
ਇਹ ਧਨ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਬਣਾਇਆ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਪਰ ਤੂੰ ਕਦੇ ਦਿਲੋਂ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੂਜਨਂ ਵਿਪ੍ਰ ਭਵਤਾ ਨ ਕृਤਂ ਸਦਾ । ਪਰ੍ਵਾਣਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਨੈਵ ਸਮਰ੍ਪਿਤਮ੍
ਤੂੰ ਕਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੇ ਵੀ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲਂ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਨ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ । ਭਾਰ੍ਯਾ ਵਦਤਿ ਤੇ ਸਾਧ੍ਵੀ ਦਿਨਮਧ੍ਯੇ ਸਮਾਗਤੇ
ਜਦੋਂ ਸ਼ਰਾਧ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਉਹ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਤੇਰੀ ਸਚੀ ਪਤਨੀ ਦਿਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਮਤੇ । ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵਚਸ੍ਤੇषਾਂ ਗृਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਲਾਯਸੇ
ਹੇ ਬੁਧਿਮਾਨ, ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਸਸੁਰ ਤੇ ਸਾਸ ਦੀ ਪਿਤਰ-ਕਰਮ ਦੀ ਘੜੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਧਰ੍ਮਮਾਰ੍ਗੋ ਨ ਦृष੍ਟੋ ਹਿ ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਨੈਵ ਕਦਾ ਤ੍ਵਯਾ । ਲੋਭੋ ਮਾਤਾਪਿਤਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਲੋਭਃ ਸ੍ਵਜਨਬਾਂਧਵਾਃ
ਤੂੰ ਕਦੇ ਧਰਮ ਦਾ ਰਾਹ ਨਾ ਵੇਖਿਆ, ਨਾ ਸੁਣਿਆ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਲੋਭ ਹੀ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਭਰਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਹਨ।
ਪਾਲਿਤੋ ਲੋਭ ਏਵੈਕਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਂ ਸਦੈਵ ਹਿ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੁਃਖੀ ਭਵਾਞ੍ਜਾਤੋ ਦਾਰਿਦ੍ਰੇਣਾਤਿ ਪੀਡਿਤਃ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਭ ਨੂੰ ਹੀ ਪਾਲਿਆ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਤੇ ਗਰੀਬੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ।
ਦਿਨੇਦਿਨੇ ਮਹਾਤृष੍ਣਾ ਹृਦਯੇ ਤੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ । ਯਦਾਯਦਾ ਗृਹੇ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਵृਦ੍ਧਿਮਾਯਾਤਿ ਤੇ ਸਦਾ
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਵੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦੌਲਤ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਤृष੍ਣਯਾ ਦਹ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਤ੍ਵਂ ਵਹ੍ਨਿਰੂਪਯਾ । ਰਾਤ੍ਰੌ ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤਸ੍ਤੁ ਲੋਭਂ ਚਿਂਤਯਸੇऽਧਿਕਮ੍
ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੜਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁੱਤਿਆਂ ਤੂੰ ਲੋਭ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ।
ਦਿਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹਾਮੋਹੈਰ੍ਵ੍ਯਾਪਿਤੋ ਹਿ ਸਦੈਵ ਹਿ । ਸਹਸ੍ਰਂ ਲਕ੍ਸ਼ਤਃ ਕੋਟਿਃ ਕਦਾਵਾਰ੍ਬੁਦਮੇਵ ਚ
ਹਰ ਦਿਨ ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਭਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ; 'ਕਦੋਂ ਹਜ਼ਾਰ, ਲੱਖ, ਕਰੋੜ ਜਾਂ ਅਰਬੁਦ ਮੇਰੇ ਹੋਣਗੇ?' ਐਸਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਕਦਾ ਖਰ੍ਵੋ ਨਿਖਰ੍ਵਸ਼੍ਚਾਥ ਮੇ ਗृਹੇ । ਏਵਂ ਸਹਸ੍ਰਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਕੋਟਿਰਰ੍ਬੁਦਮੇਵ ਚ
'ਕਦੋਂ ਖਰਵ ਜਾਂ ਨਿਖਰਵ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਵੇਗਾ?' ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਜ਼ਾਰ, ਲੱਖ, ਕਰੋੜ ਤੇ ਅਰਬੁਦ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਖਰ੍ਵੋ ਨਿਖਰ੍ਵਃ ਸਂਜਾਤਸ੍ਤृष੍ਣਾ ਨੈਵ ਪ੍ਰਗਚ੍ਛਤਿ । ਏਵਂ ਕਾਲਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਵृਦ੍ਧਿਮਾਯਾਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਖਰਵ ਜਾਂ ਨਿਖਰਵ ਮਿਲ ਜਾਣ ਤੇ ਵੀ ਤੇਰੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕਦੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਾਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਨੈਵ ਦਤ੍ਤਂ ਹੁਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਭੁਕ੍ਤਂ ਨੈਵ ਕਦਾ ਤ੍ਵਯਾ । ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਭੂਮਿਮਧ੍ਯੇ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਾਨਜਾਨਤੇ
ਤੂੰ ਕਦੇ ਦਾਨ, ਹਵਨ ਜਾਂ ਭੋਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਜੋ ਕੁਝ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਦੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ।
ਅਨ੍ਯਮੇਵਮੁਪਾਯਂ ਤੁ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਗਮਨਕਾਰਣਾਤ੍ । ਕੁਰੁषੇ ਸਰ੍ਵਦਾ ਵਿਪ੍ਰ ਲੋਕਾਨ੍ਪृਚ੍ਛਸਿ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਲੱਭਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ, ਚਤੁਰ ਹੋ ਕੇ।