ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਉਪਵਿष੍ਟਃ ਸ ਯੋਗੀਂਦ੍ਰ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਪੋਧਨਮ੍ । ਗृਹੇ ਪੁਰੁष ਤੇ ਵਤ੍ਸ ਦਾਰਭृਤ੍ਯੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੇ ਤਪਸੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਪੁੱਤ, ਤੇਰੇ ਘਰ, ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ?'
ਕ੍ਸ਼ੇਮਮਸ੍ਤਿ ਮਹਾਭਾਗ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਸੁ ਚਾਗ੍ਨਿषੁ । ਨਿਰਾਮਯੋऽਸਿ ਚਾਂਗੇषੁ ਧਰ੍ਮਂ ਪਾਲਯਸੇ ਸਦਾ
ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਅੱਗਾਂ ਵਿੱਚ? ਕੀ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੋਗ ਨਹੀਂ? ਕੀ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਮਹੀਸੁਰਮ੍ । ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਾਮਂ ਸੁਪ੍ਰਿਯਂ ਤੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ: ਤੇਰੀ ਕਿਹੜੀ ਪਿਆਰੀ ਇੱਛਾ, ਕਿਹੜਾ ਮਨ ਚਾਹਾ ਸੁਪਨਾ ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂ, ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ?
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਏਵਂ ਸਂਭਾष੍ਯ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਵਿਰਰਾਮ ਸ਼ੁਭਂ ਵਚਃ । ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਮਹਾਭਾਗੋ ਵਸਿष੍ਠਂ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ ਰੋਕ ਲਏ; ਫਿਰ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਮੁਣੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸ ਹੋਵਾਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵਸਿष੍ਠਂ ਤਪਤਾਂ ਵਰਮ੍ । ਭਗਵਞ੍ਛ੍ਰੂਯਤਾਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਿਚ੍ਛੇਦਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਤਪਸੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਭਗਵਾਨ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ; ਮੇਰੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਕੇਨ ਭਾਵੇਨ ਪੁਤ੍ਰਸੌਖ੍ਯਂ ਕਥਂ ਨਹਿ । ਏਤਨ੍ਮੇ ਸਂਸ਼ਯਂ ਤਾਤ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਪਾਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਨਾਲ ਗਰੀਬੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੁੱਤਾਂ ਤੋਂ ਸੁਖ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ? ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ, ਪਿਤਾ; ਦੱਸੋ, ਕਿਹੜੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਮਹਾਮੋਹੇਨ ਸਂਮੁਗ੍ਧਃ ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਬੋਧਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜ । ਤਯਾਹਂ ਪ੍ਰੇषਿਤਸ੍ਤਾਤ ਤਵ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਸਮਾਗਤਃ
ਵੱਡੀ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਵੱਲੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਪਿਤਾ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਹਿ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸਰ੍ਵਸਂਦੇਹਨਾਸ਼ਕਮ੍ । ਮੁਕ੍ਤਿਦਾਤਾ ਭਵ ਸ੍ਵਤ੍ਵਂ ਮਮਸਂਸਾਰਬਂਧਨਾਤ੍
ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੇ; ਮੈਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਬਣੋ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰੋ।
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ- ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਿਤ੍ਰਾਸ੍ਤਥਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਅਨ੍ਯੇ ਸ੍ਵਜਨਬਾਂਧਵਾਃ । ਪਂਚਭੇਦਾਸ੍ਤੁ ਸਂਬਂਧਾਃ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਭਵਂਤਿ ਤੇ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੁੱਤ, ਮਿੱਤਰ, ਭਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ — ਇਹ ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤੇਤੇ ਸੁਮਨਸਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ । ऋਣਸਂਬਂਧਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਕੁਪੁਤ੍ਰਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਸਭ, ਸੁਮਨਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਰਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਬੁਰੇ ਪੁੱਤ ਹਨ, ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਪ੍ਰਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਸਕ੍ਤੋ ਯਸ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਰਤਃ ਸਦਾ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਖਾਸੀਅਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖੇ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮਾਞ੍ਜ੍ਞਾਨਸਂਪਨ੍ਨਸ੍ਤਪਸ੍ਵੀ ਵਾਗ੍ਵਿਦਾਂ ਵਰਃ । ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁਸਂਵੀਤੋ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤਪਸੀ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਵੇਦੀ ਚ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੂਜਕਃ । ਯਾਜ੍ਞਿਕਃ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਦਾਤਾ ਤ੍ਯਾਗੀ ਪ੍ਰਿਯਂਵਦਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦਾਨੀ ਹੈ, ਤਿਆਗੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਧ੍ਯਾਨਪਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਾਂਤੋਦਾਂਤਃ ਸੁਹृਤ੍ਸਦਾ । ਪਿਤृਮਾਤृਪਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਜਨਵਤ੍ਸਲਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਸੱਜਣ ਹੈ; ਮਾਪੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੁਲਸ੍ਯ ਤਾਰਕੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸ੍ਵਕੁਲਂ ਪਰਿਪੋषਕਃ । ਏਵਂਗੁਣੈਸ੍ਤੁ ਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸੁਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਖਦਾਯਕਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਉਧਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯੇ ਸਂਬਂਧਯੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਕਸਂਤਾਪਕਾਰਕਾਃ । ਉਦਾਸੀਨੇਨ ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਫਲਹੀਨੇਨ ਤੇऽਨਘ
ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੁੱਖ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਹੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜੇ ਕੋਈ ਬੇਪਰਵਾਹ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਫਲ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ?
ਆਯਾਂਤਿ ਯਾਂਤਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦੁਃਖਂ ਦਤ੍ਵਾ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਰੂਪੇਣ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਸਾਰੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਭਾਰੀ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਦੁੱਖ ਹੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪਰਿਪਾਲਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਹਿ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਦ੍ਭੁਤਂ ਪੁਨਃ
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਰਮ ਤੂੰ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਤੂੰ ਨਿਭਾਏ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਫਿਰ ਇਸ ਅਜੋਕੇ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਭਵਾਞ੍ਛੂਦ੍ਰੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ । ਕृषਿਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਜ੍ਞਾਨਹੀਨੋ ਮਹਾਲੋਭੇਨ ਸਂਯੁਤਃ
ਤੂੰ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ੂਦਰ ਸੀ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ; ਤੂੰ ਕਿਸਾਨ ਸੀ, ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਲੋਭ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਏਕਭਾਰ੍ਯਃ ਸਦਾ ਦ੍ਵੇषੀ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰੋ ਹ੍ਯਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ । ਧਰ੍ਮਂ ਨੈਵ ਵਿਜਾਨਾਸਿ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਪਰਿਨਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਹੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੈਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਕਈ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਪਰ ਦਾਨੀ ਨਹੀਂ; ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਸੱਚ ਦੀ ਪੱਕੀ ਜਾਣਕਾਰੀ।
ਦਾਨਂ ਨੈਵ ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨੈਵ ਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਕृਤਂ ਨੈਵ ਤ੍ਵਯਾ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨ ਚ ਯਾਤ੍ਰਾ ਮਹਾਮਤੇ
ਤੂੰ ਕਦੇ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਨਾ ਹੀ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥ ਸੁਣੇ; ਤੂੰ ਤੀਰਥ ਜਾਂ ਯਾਤਰਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ।
ਏਵਂ ਕृਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਪ੍ਰ ਕृषਿਮਾਰ੍ਗਃ ਪੁਨਃਪੁਨਃ । ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਪਾਲਨਂ ਪੂਰ੍ਵਂਗ ਚ੍ਛਂਸ਼੍ਚੈਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਿਸਾਨੀ ਦਾ ਰਾਹ ਚੁਣਿਆ; ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਗਾਂ-ਬਕਰੀਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਮਹਿषੀਣਾਂ ਤਥਾਸ਼੍ਵੀਨਾਂ ਪਾਲਨਂ ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ । ਏਵਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਤ੍ਵਯੈਵ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਤੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮਹਿਸੀ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਵੀ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਇਹ ਕੰਮ ਤੂੰ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਵਿਪੁਲਂ ਤੁ ਧਨਂ ਤਦ੍ਵਲ੍ਲੋਭੇਨ ਪਰਿਸਂਚਿਤਮ੍ । ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਯਯਸ੍ਤੁ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਨ ਕृਤਸ੍ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਕਦਾ
ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਧਨ ਲੋਭ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਉਸ ਧਨ ਨੂੰ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਖਰਚ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਪਾਤ੍ਰੇ ਦਾਨਂ ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਹਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਾ ਦੁਰ੍ਬਲਂ ਚ ਤਤ੍ । ਕृषਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਤੁ ਭਵਤਾ ਧਨਮੇਵ ਹਿ
ਤੂੰ ਕਦੇ ਦਾਨ ਯੋਗ ਨੂੰ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਵੇ; ਕਿਸਾਨੀ ਕਰਕੇ, ਧਨ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ।
ਗੋਮਯਂ ਹਿ ਤ੍ਵਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਸਂਚਯਂ ਚ ਵੈ । ਵਿਕ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਧਨਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸਂਚਿਤਂ ਵਿਪੁਲਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਗੋਮਯ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਜਥਾ, ਤੂੰ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ।
ਤਕ੍ਰਂ ਘृਤਂ ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਵਿਕ੍ਰੀਤਂ ਸਤਤਂ ਦਧਿ । ਦੁष੍ਕਾਲਸ਼੍ਚਿਂਤਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਮੋਹਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਯਾ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛਾਛ, ਘੀ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਦਹੀਂ ਵੇਚਦਾ ਸੀ; ਮੰਦ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰ੍ਘਮੇਵੈਤਦ੍ਧਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਤ੍ਤਮ । ਨਿਰ੍ਦਯੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਦਾਨਂ ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਤੁ ਤਦਾ ਕਿਲ
ਇਹ ਧਨ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਬਣਾਇਆ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਪਰ ਤੂੰ ਕਦੇ ਦਿਲੋਂ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੂਜਨਂ ਵਿਪ੍ਰ ਭਵਤਾ ਨ ਕृਤਂ ਸਦਾ । ਪਰ੍ਵਾਣਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਨੈਵ ਸਮਰ੍ਪਿਤਮ੍
ਤੂੰ ਕਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੇ ਵੀ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲਂ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਨ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ । ਭਾਰ੍ਯਾ ਵਦਤਿ ਤੇ ਸਾਧ੍ਵੀ ਦਿਨਮਧ੍ਯੇ ਸਮਾਗਤੇ
ਜਦੋਂ ਸ਼ਰਾਧ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਉਹ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਤੇਰੀ ਸਚੀ ਪਤਨੀ ਦਿਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ।