ਏਕੋਨਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ 5.89 ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਏਵਂ ਸਂਬੋਧਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਦੇਵਸ਼ਰ੍ਮਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤਾਂ ਜ੍ਞਾਨਵਾਦਿਨੀਮ੍
ਅਣਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇਵਸ਼ਰਮਨ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਸਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਭਦ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਸਂਦੇਹਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਤਥਾ ਹਿ ਵਂਸ਼ਮਿਚ੍ਛਂਤਿ ਸਾਧਵਃ ਸਤ੍ਯਪਂਡਿਤਾਃ
ਤੂੰ ਸੱਚ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਭਦ੍ਰਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਚਮੁਚ, ਨੇਕ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਿਂਤਾ ਮੇ ਨ ਧਨਸ੍ਯ ਤਥਾ ਪ੍ਰਿਯੇ । ਯੇਨਕੇਨਾਪ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਪੁਤ੍ਰਮੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਚਿੰਤਾ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਹੈ, ਧਨ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਪਿਆਰੀ; ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸੁਮਨੋਵਾਚ- ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਲੋਕਾਞ੍ਜਯਤਿ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਾਰਯਤੇ ਕੁਲਮ੍ । ਸੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਮਹਾਭਾਗ ਪਿਤਾਮਾਤਾ ਪ੍ਰਜੀਵਤਃ
ਸੁਮਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਲੋਕ ਜਗਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਪੁੱਤਰ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਜੀਵਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਕਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਰਃ ਕਾਂਤ ਬਹੁਭਿਰ੍ਨਿਰ੍ਗੁਣੈਸ੍ਤੁ ਕਿਮ੍ । ਏਕਸ੍ਤਾਰਯਤੇ ਵਂਸ਼ਮਨ੍ਯੇ ਸਂਤਾਪਕਾਰਕਾਃ
ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ; ਬਹੁਤਿਆਂ ਨਿਕੰਮੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਇਕ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਦੁਖ ਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਨ੍ਯੇ ਸਂਬਂਧਭਾਗਿਨਃ । ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਕੁਲਮ੍
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਹੋਰ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਨ। ਪੁੱਤਰ ਪੂਰਨ ਕਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਵੰਸ਼ ਵੀ ਪੂਰਨ ਕਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸੁਗਰ੍ਭਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਦੁਰ੍ਮृਤ੍ਯੁਃ ਪਾਤਕੈਸ੍ਤਥਾ । ਸੁਖਾਨਾਂ ਨਿਚਯਂ ਕਾਂਤ ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਚੰਗਾ ਗਰਭ ਪੂਰਨ ਕਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਮੰਦ ਮੌਤ ਪਾਪ ਨਾਲ। ਸੁਖਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਮੈਂ ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੇਣ ਸਤ੍ਯੇਨ ਤਪਸਾ ਨਿਤ੍ਯਵਰ੍ਤਨੈਃ । ਦਾਨੇਨ ਨਿਯਮੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸ਼ੌਚੇਨ ਵਲ੍ਲਭ
ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ, ਸਚਾਈ, ਤਪ, ਨਿੱਤ ਆਚਰਨ, ਦਾਨ, ਨਿਯਮ, ਧੀਰਜ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਪਿਆਰੀ,
ਅਹਿਂਸਯਾ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਾऽਸ੍ਤੇਯੇਨਾਪਿ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ । ਏਤੈਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰਂਗੈਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਮੇਵਂ ਪ੍ਰਸੂਯਤੇ
ਅਹਿੰਸਾ, ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇ ਚੋਰੀ ਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ; ਇਹ ਦਸ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਧਰਮ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪੂਰ੍ਣੋ ਜਾਯਤੇ ਧਰ੍ਮ ਅਂਗੈਰ੍ਗਰ੍ਭੋ ਯਥੋਦਰੇ । ਧਰ੍ਮਂ ਸृਜਤਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤ੍ਰਿਵਿਧੇਨੈਵ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਜਦ ਧਰਮ ਪੂਰਨ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਗਰਭ ਵਾਂਗ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਧਰਮਾਤਮਾ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਧਰਮ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਪੁਣ੍ਯ ਸੌਖ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ਯਂਯਂ ਚਿਂਤਯਤੇ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਂਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਧਰਮ, ਸਾਫ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਪੂਰਨ ਕਰਮ ਤੇ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਜੋ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਰਲਾ ਚੀਜ਼ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਸ਼ਰ੍ਮ੍ਮੋਵਾਚ- ਸਰ੍ਵਂ ਦੇਵਿ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਕਥਂ ਪੁਤ੍ਰਮਹਂ ਵਿਂਦ੍ਯਾਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਗੁਣਸਂਯੁਤਮ੍
ਦੇਵਸ਼ਰਮਨ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਰਾ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਗੁਣਵਾਨ ਭਗਤ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਪਾ ਸਕਾਂ?
ਵਦ ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਮਹਾਭਾਗੇ ਯਦਿ ਜਾਨਾਸਿ ਸੁਵ੍ਰਤੇ । ਧਰ੍ਮਮਾਰ੍ਗਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸਰ੍ਵ੍ਵਃ ਪਿਤੁਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪੁਰਾਨਘੇ
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਨੇਕ ਸਤਵਾਲੀ। ਧਰਮ ਦਾ ਸਾਰਾ ਰਾਹ ਤੈਨੂੰ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਮਮੈਤਦ੍ਵਿਦਿਤਂ ਕਾਂਤੇ ਭਵਤੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨੀ । ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤੁष੍ਟਸ੍ਯ ਤੇ ਪੁਰਾ
ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ; ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਾਦੀ ਹੈ। ਚਯਵਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜਦ ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸੁਮਨੋਵਾਚ- ਵਸਿष੍ਠਂ ਗਚ੍ਛ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਤਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲਮ੍
ਸੁਮਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਅਰਜ਼ ਕਰ; ਉਸ ਤੋਂ ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾਵੇਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤਯਾ ਵਾਕ੍ਯੇ ਦੇਵਸ਼ਰ੍ਮਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਕਰਿष੍ਯੇ ਤਵ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਮਤਮੇਵਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਸ਼ਰਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਸੁਭਾਗੀਏ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮਾਸੌ ਦੇਵਸ਼ਰ੍ਮਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਵਸਿष੍ਠਂ ਸਰ੍ਵਵੇਤ੍ਤਾਰਂ ਦੀਪ੍ਯਂਤਂ ਤਪਤਾਂ ਵਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਸ਼ਰਮਾ, ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੇਜਸਵੀ ਅਤੇ ਤਪਸੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਗਂਗਾਤੀਰੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਮਾਸਨਸ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤੇਜੋਜ੍ਵਾਲਾਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਮਿਵ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਦੂਜੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।
ਰਾਜਮਾਨਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਿਂਹਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ ਮੁਨਿਂ ਦਂਡਵਤ੍ਤਂ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਰੌਣਕ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ; ਭਕਤੀ ਨਾਲ, ਮੁਣੀ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਦੰਡਵਤ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਨੁਰਕਲ੍ਮषਮ੍ । ਉਪਵਿਸ਼ਾਸਨੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸੁਖੇਨ ਸੁਮਹਾਮਤੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਤੇਜਸਵੀ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਜੋ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਪਵਿੱਤਰ ਆਸਣ ਉੱਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੋ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਉਪਵਿष੍ਟਃ ਸ ਯੋਗੀਂਦ੍ਰ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਪੋਧਨਮ੍ । ਗृਹੇ ਪੁਰੁष ਤੇ ਵਤ੍ਸ ਦਾਰਭृਤ੍ਯੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੇ ਤਪਸੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਪੁੱਤ, ਤੇਰੇ ਘਰ, ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ?'
ਕ੍ਸ਼ੇਮਮਸ੍ਤਿ ਮਹਾਭਾਗ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਸੁ ਚਾਗ੍ਨਿषੁ । ਨਿਰਾਮਯੋऽਸਿ ਚਾਂਗੇषੁ ਧਰ੍ਮਂ ਪਾਲਯਸੇ ਸਦਾ
ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਅੱਗਾਂ ਵਿੱਚ? ਕੀ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੋਗ ਨਹੀਂ? ਕੀ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਮਹੀਸੁਰਮ੍ । ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਾਮਂ ਸੁਪ੍ਰਿਯਂ ਤੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ: ਤੇਰੀ ਕਿਹੜੀ ਪਿਆਰੀ ਇੱਛਾ, ਕਿਹੜਾ ਮਨ ਚਾਹਾ ਸੁਪਨਾ ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂ, ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ?
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਏਵਂ ਸਂਭਾष੍ਯ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਵਿਰਰਾਮ ਸ਼ੁਭਂ ਵਚਃ । ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਮਹਾਭਾਗੋ ਵਸਿष੍ਠਂ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ ਰੋਕ ਲਏ; ਫਿਰ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਮੁਣੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸ ਹੋਵਾਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵਸਿष੍ਠਂ ਤਪਤਾਂ ਵਰਮ੍ । ਭਗਵਞ੍ਛ੍ਰੂਯਤਾਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਿਚ੍ਛੇਦਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਤਪਸੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਭਗਵਾਨ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ; ਮੇਰੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਕੇਨ ਭਾਵੇਨ ਪੁਤ੍ਰਸੌਖ੍ਯਂ ਕਥਂ ਨਹਿ । ਏਤਨ੍ਮੇ ਸਂਸ਼ਯਂ ਤਾਤ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਪਾਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਨਾਲ ਗਰੀਬੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੁੱਤਾਂ ਤੋਂ ਸੁਖ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ? ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ, ਪਿਤਾ; ਦੱਸੋ, ਕਿਹੜੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਮਹਾਮੋਹੇਨ ਸਂਮੁਗ੍ਧਃ ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਬੋਧਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜ । ਤਯਾਹਂ ਪ੍ਰੇषਿਤਸ੍ਤਾਤ ਤਵ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਸਮਾਗਤਃ
ਵੱਡੀ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਵੱਲੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਪਿਤਾ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਹਿ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸਰ੍ਵਸਂਦੇਹਨਾਸ਼ਕਮ੍ । ਮੁਕ੍ਤਿਦਾਤਾ ਭਵ ਸ੍ਵਤ੍ਵਂ ਮਮਸਂਸਾਰਬਂਧਨਾਤ੍
ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੇ; ਮੈਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਬਣੋ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰੋ।
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ- ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਿਤ੍ਰਾਸ੍ਤਥਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਅਨ੍ਯੇ ਸ੍ਵਜਨਬਾਂਧਵਾਃ । ਪਂਚਭੇਦਾਸ੍ਤੁ ਸਂਬਂਧਾਃ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਭਵਂਤਿ ਤੇ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੁੱਤ, ਮਿੱਤਰ, ਭਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ — ਇਹ ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤੇਤੇ ਸੁਮਨਸਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ । ऋਣਸਂਬਂਧਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਕੁਪੁਤ੍ਰਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਸਭ, ਸੁਮਨਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਰਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਬੁਰੇ ਪੁੱਤ ਹਨ, ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।