ਭृਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾਃ ਪਸ਼ਵਸ੍ਤੁਰਗਾਸ੍ਤਥਾ । ਗਜਾ ਮਹਿष੍ਯੋ ਦਾਸ੍ਯਸ਼੍ਚ ऋਣਸਂਬਂਧਿਨਸ੍ਤ੍ਵਮੀ
ਨੌਕਰ ਵੀ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਪਸ਼ੂ, ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਮਹਿਸੀ, ਦਾਸੀਆਂ ਤੇ ਕਰਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ—ਇਹ ਸਾਰੇ।
ਗृਹੀਤਮਾਯਯੈਕੇਨ ਆਵਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਨ ਕਸ੍ਯ ਹਿ । ਨ੍ਯਾਸਮੇਵਂ ਨ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਕृਤਂ ਵੈ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ
ਜੋ ਇੱਕ ਨੇ ਲਿਆ, ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਦਾ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੋਈ ਨਿਆਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਰਾਧਯਾਮਿ ਨ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕਾਂਤ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਹਿ । ਨ ਵੈਰਮਸ੍ਤਿ ਕੇਨਾਪਿ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ ਵੈ ਕृਤਮ੍
ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਪਿਆਰੇ, ਸੁਣ; ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਆਬਾਲ੍ਯੇਨ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਨ ਚ ਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਮਯਾ ਪਤਿਃ । ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਮਂ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਯਜ ਚਿਂਤਾਮਨਰ੍ਥਿਕੀਮ੍
ਬਚਪਨ ਤੋਂ, ਦੁਇਜਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ, ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਚਿੰਤਾ ਛੱਡ।
ਹृਤਂ ਨੈਵ ਚ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਨੈਵ ਦਤ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਨਃ । ਕਥਂ ਤੇ ਧਨਮਾਯਾਤਿ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਵ੍ਰਜ ਮਾ ਵਿਭੋ
ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੁਝ ਚੋਰੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਵੀ ਕੁਝ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ; ਧਨ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਕਿਵੇਂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਹੈਰਾਨ ਹੋ, ਪ੍ਰਭੂ, ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮੇਵ ਹਿ ਯਤ੍ਰੈਵ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਸ਼੍ਚ ਨ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਮਂ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਯਜ ਚਿਂਤਾਮਨਰ੍ਥਿਕੀਮ੍
ਜੋ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ, ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਚਿੰਤਾ ਛੱਡ।
ਕਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਿਯਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਕਸ੍ਯ ਸ੍ਵਜਨਬਾਂਧਵਾਃ । ਕਃ ਕਸ੍ਯ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸਾਰੇ ਨ ਸਂਬਂਧੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਕਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕਿਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ, ਕਿਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ? ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਕਿਸ ਦਾ ਹੈ? ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸੱਚਾ ਨਾਤਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਮਾਯਾਮੋਹੇਨ ਸਂਮੂਢਾ ਮਾਨਵਾਃ ਪਾਪਚੇਤਨਾਃ । ਇਦਂ ਗृਹਮਯਂ ਪੁਤ੍ਰ ਇਯਂ ਭਾਰ੍ਯਾ ਮਮੈਵ ਹਿ
ਮਾਇਆ ਦੇ ਭਰਮ ਵਿਚ ਫਸੇ, ਪਾਪੀ ਮਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸੋਚਦੇ ਹਨ: 'ਇਹ ਘਰ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਇਹ ਪਤਨੀ ਮੇਰੀ ਹੀ ਹੈ।'
ਅਨृਤਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਕਾਂਤ ਸਂਸਾਰਸ੍ਯ ਹਿ ਬਂਧਨਮ੍
ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਲਗਨ ਜੋ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਝੂਠੀ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ; ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਬੰਧਨ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪਾਤਾਲਖਂਡੇ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਅष੍ਟਾਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਾਤਾਲ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਅਠਾਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਏਕੋਨਨਵਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ 5.89 ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਏਵਂ ਸਂਬੋਧਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਦੇਵਸ਼ਰ੍ਮਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤਾਂ ਜ੍ਞਾਨਵਾਦਿਨੀਮ੍
ਅਣਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇਵਸ਼ਰਮਨ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਸਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਭਦ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਸਂਦੇਹਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਤਥਾ ਹਿ ਵਂਸ਼ਮਿਚ੍ਛਂਤਿ ਸਾਧਵਃ ਸਤ੍ਯਪਂਡਿਤਾਃ
ਤੂੰ ਸੱਚ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਭਦ੍ਰਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਚਮੁਚ, ਨੇਕ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਿਂਤਾ ਮੇ ਨ ਧਨਸ੍ਯ ਤਥਾ ਪ੍ਰਿਯੇ । ਯੇਨਕੇਨਾਪ੍ਯੁਪਾਯੇਨ ਪੁਤ੍ਰਮੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਚਿੰਤਾ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਹੈ, ਧਨ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਪਿਆਰੀ; ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸੁਮਨੋਵਾਚ- ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਲੋਕਾਞ੍ਜਯਤਿ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਾਰਯਤੇ ਕੁਲਮ੍ । ਸੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਮਹਾਭਾਗ ਪਿਤਾਮਾਤਾ ਪ੍ਰਜੀਵਤਃ
ਸੁਮਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਲੋਕ ਜਗਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਪੁੱਤਰ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਜੀਵਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਕਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਰਃ ਕਾਂਤ ਬਹੁਭਿਰ੍ਨਿਰ੍ਗੁਣੈਸ੍ਤੁ ਕਿਮ੍ । ਏਕਸ੍ਤਾਰਯਤੇ ਵਂਸ਼ਮਨ੍ਯੇ ਸਂਤਾਪਕਾਰਕਾਃ
ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ; ਬਹੁਤਿਆਂ ਨਿਕੰਮੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਇਕ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਦੁਖ ਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਨ੍ਯੇ ਸਂਬਂਧਭਾਗਿਨਃ । ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਕੁਲਮ੍
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਹੋਰ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਨ। ਪੁੱਤਰ ਪੂਰਨ ਕਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਵੰਸ਼ ਵੀ ਪੂਰਨ ਕਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸੁਗਰ੍ਭਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਦੁਰ੍ਮृਤ੍ਯੁਃ ਪਾਤਕੈਸ੍ਤਥਾ । ਸੁਖਾਨਾਂ ਨਿਚਯਂ ਕਾਂਤ ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਚੰਗਾ ਗਰਭ ਪੂਰਨ ਕਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਮੰਦ ਮੌਤ ਪਾਪ ਨਾਲ। ਸੁਖਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਮੈਂ ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੇਣ ਸਤ੍ਯੇਨ ਤਪਸਾ ਨਿਤ੍ਯਵਰ੍ਤਨੈਃ । ਦਾਨੇਨ ਨਿਯਮੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸ਼ੌਚੇਨ ਵਲ੍ਲਭ
ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ, ਸਚਾਈ, ਤਪ, ਨਿੱਤ ਆਚਰਨ, ਦਾਨ, ਨਿਯਮ, ਧੀਰਜ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਪਿਆਰੀ,
ਅਹਿਂਸਯਾ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਾऽਸ੍ਤੇਯੇਨਾਪਿ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ । ਏਤੈਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰਂਗੈਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਮੇਵਂ ਪ੍ਰਸੂਯਤੇ
ਅਹਿੰਸਾ, ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇ ਚੋਰੀ ਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ; ਇਹ ਦਸ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਧਰਮ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪੂਰ੍ਣੋ ਜਾਯਤੇ ਧਰ੍ਮ ਅਂਗੈਰ੍ਗਰ੍ਭੋ ਯਥੋਦਰੇ । ਧਰ੍ਮਂ ਸृਜਤਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤ੍ਰਿਵਿਧੇਨੈਵ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਜਦ ਧਰਮ ਪੂਰਨ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਗਰਭ ਵਾਂਗ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਧਰਮਾਤਮਾ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਧਰਮ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਪੁਣ੍ਯ ਸੌਖ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ਯਂਯਂ ਚਿਂਤਯਤੇ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਂਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਧਰਮ, ਸਾਫ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਪੂਰਨ ਕਰਮ ਤੇ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਜੋ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਰਲਾ ਚੀਜ਼ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਸ਼ਰ੍ਮ੍ਮੋਵਾਚ- ਸਰ੍ਵਂ ਦੇਵਿ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਕਥਂ ਪੁਤ੍ਰਮਹਂ ਵਿਂਦ੍ਯਾਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਗੁਣਸਂਯੁਤਮ੍
ਦੇਵਸ਼ਰਮਨ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਰਾ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਗੁਣਵਾਨ ਭਗਤ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਪਾ ਸਕਾਂ?
ਵਦ ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਮਹਾਭਾਗੇ ਯਦਿ ਜਾਨਾਸਿ ਸੁਵ੍ਰਤੇ । ਧਰ੍ਮਮਾਰ੍ਗਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸਰ੍ਵ੍ਵਃ ਪਿਤੁਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪੁਰਾਨਘੇ
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਨੇਕ ਸਤਵਾਲੀ। ਧਰਮ ਦਾ ਸਾਰਾ ਰਾਹ ਤੈਨੂੰ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਮਮੈਤਦ੍ਵਿਦਿਤਂ ਕਾਂਤੇ ਭਵਤੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨੀ । ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤੁष੍ਟਸ੍ਯ ਤੇ ਪੁਰਾ
ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ; ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਾਦੀ ਹੈ। ਚਯਵਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜਦ ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸੁਮਨੋਵਾਚ- ਵਸਿष੍ਠਂ ਗਚ੍ਛ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਤਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲਮ੍
ਸੁਮਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਅਰਜ਼ ਕਰ; ਉਸ ਤੋਂ ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾਵੇਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤਯਾ ਵਾਕ੍ਯੇ ਦੇਵਸ਼ਰ੍ਮਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਕਰਿष੍ਯੇ ਤਵ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਮਤਮੇਵਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਸ਼ਰਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਸੁਭਾਗੀਏ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮਾਸੌ ਦੇਵਸ਼ਰ੍ਮਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਵਸਿष੍ਠਂ ਸਰ੍ਵਵੇਤ੍ਤਾਰਂ ਦੀਪ੍ਯਂਤਂ ਤਪਤਾਂ ਵਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਸ਼ਰਮਾ, ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੇਜਸਵੀ ਅਤੇ ਤਪਸੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਗਂਗਾਤੀਰੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਮਾਸਨਸ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤੇਜੋਜ੍ਵਾਲਾਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਮਿਵ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਦੂਜੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।
ਰਾਜਮਾਨਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਿਂਹਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ ਮੁਨਿਂ ਦਂਡਵਤ੍ਤਂ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਰੌਣਕ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ; ਭਕਤੀ ਨਾਲ, ਮੁਣੀ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਦੰਡਵਤ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਨੁਰਕਲ੍ਮषਮ੍ । ਉਪਵਿਸ਼ਾਸਨੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸੁਖੇਨ ਸੁਮਹਾਮਤੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਤੇਜਸਵੀ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਜੋ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਪਵਿੱਤਰ ਆਸਣ ਉੱਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੋ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ।