ਅਰ੍ਥਦਾਤਾ ਸੁਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਾਵਾਥ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਿਯਾ । ਮਿਤ੍ਰਰੂਪੇਣ ਵਰ੍ਤੇਤ ਅਂਤਰ੍ਦੁष੍ਟਃ ਸਦੈਵ ਸਃ
ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਭਰਾ, ਪਿਓ ਜਾਂ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਕੇ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੋਸਤੀ ਵਾਲਾ ਵਿਅਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗੁਣਂ ਨੈਵ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯੇਤ ਸ ਕ੍ਰੂਰੋ ਨਿष੍ਠੁਰਾਕृਤਿਃ । ਜਲ੍ਪਤੇ ਨਿष੍ਠੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਦੈਵ ਸ੍ਵਜਨੇषੁ ਚ
ਉਹ ਕਿਸੇ ਦੀ ਚੰਗੀ ਖਾਸਲਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਕਠੋਰ ਤੇ ਰੁੱਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੁੱਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਿष੍ਟਂ ਮਿष੍ਟਂ ਸਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਭੋਗਾਨ੍ਭੁਂਜਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਦ੍ਯੂਤਕਰ੍ਮਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚੌਰਕਰ੍ਮਣਿ ਸਸ੍ਪृਹਃ
ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਮਿੱਠਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਵਿਹਾਰ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਤੇ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਾਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਚੋਰਯਤਿ ਵਾਰ੍ਯਮਾਣਃ ਸ ਕੁਪ੍ਯਤਿ । ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਚੈਵ ਕੁਤ੍ਸਤੇ ਚ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਉਹ ਘਰੋਂ ਦੌਲਤ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਿਉ ਮਾਂ ਨੂੰ ਤਾਣਦਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਇੱਜਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੀਯਤੇ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮੇਵਮੇਤਦ੍ਵਦਤ੍ਯਪਿ । ਗृਹਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਮੈਵ ਹਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇੰਝ ਦੌਲਤ ਘੱਟਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, 'ਘਰ, ਜਮੀਨ ਆਦਿਕ ਸਭ ਕੁਝ ਮੇਰਾ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'
ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਚੈਵ ਹਿਨਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ । ਸੁਦਂਡੈਰ੍ਮੁਸ਼ਲੈਸ਼੍ਚੈਵ ਕੇਸ਼ੋਤ੍ਪਾਟੈਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣੈਃ
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਿਉ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੀਆਂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ, ਓਖੀਆਂ ਲੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਜਾਂ ਵਾਲ ਖਿੱਚ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮृਤੇ ਤੁ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਿਤਰਿ ਮਾਤਰਿ ਚਾਤਿਨਿष੍ਠੁਰਃ । ਨਿਃਸ੍ਨੇਹੋ ਨਿष੍ਠੁਰਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਦੋਂ ਪਿਉ ਜਾਂ ਮਾਂ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਰੁੱਖਾ ਤੇ ਬੇਮੁਹੱਬਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਦਾਨਾਨਿ ਨ ਕਰੋਤਿ ਸਦੈਵ ਸਃ । ਏਵਂਵਿਧਾਃ ਪ੍ਰਿਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭਵਂਤਿ ਚ ਮਹੀਪਤੇ
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਸ੍ਰਾਧ ਜਾਂ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਹੇ ਰਾਜਨ, ਐਸੇ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਰਿਪੁਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਬਾਲ੍ਯੇਵਯਸਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਸਦਾ
ਦੁਇਜਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੈਰੀ ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਉਹ ਬਚਪਨ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਚੈਵ ਕ੍ਰੀਡਮਾਨੋ ਹਿ ਤਾਡਯੇਤ੍ । ਤਾਡਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੈਵਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ; ਮਾਰ ਕੇ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਵਾਰ ਵਾਰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਰਾਯਾਤਿ ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਪੁਨਃ । ਸਕ੍ਰੋਧੋ ਵਰ੍ਤਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੁਤ੍ਸਤੇ ਚ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਮੁੜ ਆ ਕੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਣਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਵਰ੍ਤਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵੈਰਕਰ੍ਮਣਿ ਸਂਪਦਾ । ਪਿਤਰਂ ਤਾਡਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਮਾਤਰਂ ਚ ਤਤਃ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੈਰ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਫਿਰ ਮੁੜ—
ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯੇਵਂ ਸ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪੂਰ੍ਵਵੈਰਾਨੁਭਾਵਤਃ । ਅਥਾਤਃ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਲਭ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹ ਮਾੜੀ ਆਤਮਾ, ਪਿਛਲੇ ਵੈਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਪਿਆਰ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਬਾਲ੍ਯੇ ਕ੍ਰੀਡਨਤਾਡਨੈਃ । ਵਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਾਤृਪਿਤ੍ਰੋਰਨਂਤਰਮ੍
ਨਵਜਾਤ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਤੇ ਹੌਲੇ ਹੱਥ ਨਾਲ; ਜਵਾਨੀ ਆਉਣ ਤੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਤੋषਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਾਵੁਭੌ ਪਰਿਤੋषਯੇਤ੍ । ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਵਚਸਾ ਚੈਵ ਪ੍ਰਿਯਸਂਭਾषਣੇਨ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤੀ, ਪਿਆਰ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮृਤੌ ਗੁਰੂ ਸਮਾਜ੍ਞਾਯ ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਰੁਦਤੇ ਪੁਨਃ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪਿਂਡਦਾਨਾਦਿਕਾਂ ਕ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਣ ਤੇ, ਵੱਡਿਆਂ ਤੋਂ ਸਿੱਖ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ੍ਰਾਦਧ ਕਰਮ, ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਆਦਿ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕਰੋਤ੍ਯੇਵਸੁਦੁਃਖਾਰ੍ਤਸ੍ਤੇਭ੍ਯੋ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ऋਣਤ੍ਰਯਾਨ੍ਵਿਤਃ ਸ੍ਨੇਹਾਨ੍ਮੋਚਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਵਾਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਰਕਮ ਦੇ ਕਰਜ਼ੇ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਾਲ੍ਲਭ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਕਾਂਤ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਪੁਤ੍ਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਅਨੇਨਵਿਧਿਨਾ ਕਿਲ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੱਚਮੁੱਚ।
ਉਦਾਸੀਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਪ੍ਰਿਯ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਉਦਾਸੀਨੇਨ ਭਾਵੇਨ ਸਦੈਵ ਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਹੁਣ, ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਦਾਸੀਨ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਦਾਸੀਨਤਾ ਨਾਲ ਹੀ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।
ਦਦਾਤਿ ਨੈਵ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਨ ਚ ਕੁਪ੍ਯਤਿ ਤੁष੍ਯਤਿ । ਨੋ ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਉਦਾਸੀਨੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਰਾਜੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਨਾ ਛੱਡ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਦਾਸੀਨ ਐਸਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੁਇਜਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਭृਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾਃ ਪਸ਼ਵਸ੍ਤੁਰਗਾਸ੍ਤਥਾ । ਗਜਾ ਮਹਿष੍ਯੋ ਦਾਸ੍ਯਸ਼੍ਚ ऋਣਸਂਬਂਧਿਨਸ੍ਤ੍ਵਮੀ
ਨੌਕਰ ਵੀ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਪਸ਼ੂ, ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਮਹਿਸੀ, ਦਾਸੀਆਂ ਤੇ ਕਰਜ਼ੇ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ—ਇਹ ਸਾਰੇ।
ਗृਹੀਤਮਾਯਯੈਕੇਨ ਆਵਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਨ ਕਸ੍ਯ ਹਿ । ਨ੍ਯਾਸਮੇਵਂ ਨ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਕृਤਂ ਵੈ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ
ਜੋ ਇੱਕ ਨੇ ਲਿਆ, ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਦਾ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੋਈ ਨਿਆਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਰਾਧਯਾਮਿ ਨ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕਾਂਤ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਹਿ । ਨ ਵੈਰਮਸ੍ਤਿ ਕੇਨਾਪਿ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ ਵੈ ਕृਤਮ੍
ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਪਿਆਰੇ, ਸੁਣ; ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਆਬਾਲ੍ਯੇਨ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਨ ਚ ਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਮਯਾ ਪਤਿਃ । ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਮਂ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਯਜ ਚਿਂਤਾਮਨਰ੍ਥਿਕੀਮ੍
ਬਚਪਨ ਤੋਂ, ਦੁਇਜਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ, ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਚਿੰਤਾ ਛੱਡ।
ਹृਤਂ ਨੈਵ ਚ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਨੈਵ ਦਤ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਨਃ । ਕਥਂ ਤੇ ਧਨਮਾਯਾਤਿ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਵ੍ਰਜ ਮਾ ਵਿਭੋ
ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੁਝ ਚੋਰੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਵੀ ਕੁਝ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ; ਧਨ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਕਿਵੇਂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਹੈਰਾਨ ਹੋ, ਪ੍ਰਭੂ, ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮੇਵ ਹਿ ਯਤ੍ਰੈਵ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਸ਼੍ਚ ਨ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਮਂ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਯਜ ਚਿਂਤਾਮਨਰ੍ਥਿਕੀਮ੍
ਜੋ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ, ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਚਿੰਤਾ ਛੱਡ।
ਕਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਿਯਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਕਸ੍ਯ ਸ੍ਵਜਨਬਾਂਧਵਾਃ । ਕਃ ਕਸ੍ਯ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸਾਰੇ ਨ ਸਂਬਂਧੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਕਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕਿਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ, ਕਿਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ? ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਕਿਸ ਦਾ ਹੈ? ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸੱਚਾ ਨਾਤਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਮਾਯਾਮੋਹੇਨ ਸਂਮੂਢਾ ਮਾਨਵਾਃ ਪਾਪਚੇਤਨਾਃ । ਇਦਂ ਗृਹਮਯਂ ਪੁਤ੍ਰ ਇਯਂ ਭਾਰ੍ਯਾ ਮਮੈਵ ਹਿ
ਮਾਇਆ ਦੇ ਭਰਮ ਵਿਚ ਫਸੇ, ਪਾਪੀ ਮਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸੋਚਦੇ ਹਨ: 'ਇਹ ਘਰ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਇਹ ਪਤਨੀ ਮੇਰੀ ਹੀ ਹੈ।'
ਅਨृਤਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਕਾਂਤ ਸਂਸਾਰਸ੍ਯ ਹਿ ਬਂਧਨਮ੍
ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਲਗਨ ਜੋ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਝੂਠੀ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ; ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਬੰਧਨ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪਾਤਾਲਖਂਡੇ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਅष੍ਟਾਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਾਤਾਲ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਅਠਾਸੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।