ਨ੍ਯਾਸਸ੍ਵਾਮੀ ਸੁਪੁਤ੍ਰੋऽਭੂਨ੍ਨ੍ਯਾਸਾਪਹਾਰਕਸ੍ਯ ਚ । ਗੁਣਵਾਨ੍ਰੂਪਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਅਮਾਨਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਅਮਾਨਤ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀਆਂ ਖਾਸਲਤਾਂ, ਸੋਹਣਾਪਣ ਤੇ ਸਭ ਲੱਛਣ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਭਕ੍ਤਿਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਦਿਨੇਦਿਨੇ । ਪ੍ਰਿਯਵਾਙ੍ਮਧੁਰੋਵਾਗ੍ਮੀ ਬਹੁਸ੍ਨੇਹਂ ਵਿਦਰ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਉਹ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਕੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸਦੇ ਲਈ ਭਗਤੀ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਪਿਆਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਪਿਆਰ ਵੀ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵੀਯਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਸਮੁਦ੍ਗ੍ਰਾਹ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤਿਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਚਾਤੁਲਾਮ੍ । ਯਥਾ ਤੇਨ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਤਨ੍ਨ੍ਯਾਸਾਪਹਰਣਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਆਪਣਾ ਦੌਲਤ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਚੋਰੀ ਕੀਤੇ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ।
ਦੁਃਖਮੇਵਂ ਮਹਾਭਾਗ ਦਾਰੁਣਂ ਪ੍ਰਾਣਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਤਾਦृਸ਼ਂ ਤਸ੍ਯ ਸੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਹਾਗੁਣਃ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਕੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਐਸਾ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬੜਾ ਹੀ ਕਠੋਰ ਤੇ ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਲ੍ਪਾਯੁषਸ੍ਤਥਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਰਣਂ ਚੋਪਗਚ੍ਛਤਿ । ਦੁਃਖਂ ਦਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰਹृਤ੍ਯੈਵਂ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੁੱਖ ਦੇ ਕੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਇੰਝ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾਹ ਪੁਤ੍ਰਪੁਤ੍ਰੇਤਿ ਪ੍ਰਲਾਪਂ ਹਿ ਕਰੋਤਿ ਯਃ । ਤਦਾ ਹਾਸ੍ਯਂ ਕਰੋਤ੍ਯੇष ਕਸ੍ਤੁ ਪੁਤ੍ਰੋ ਹਿ ਕਸ੍ਯ ਚ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ 'ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ' ਆਖ ਕੇ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਦੋਂ ਇਹ ਹੱਸਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਕੌਣ ਹੈ ਤੇ ਕਿਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ?
ਅਨੇਨਾਪਹृਤਂ ਨ੍ਯਾਸਂ ਮਦੀਯਂ ਪਾਪਚਾਰਿਣਾ । ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰਣੇਨਾਪਿ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣਾਗਤਾਃ ਕਿਲ
ਇਹ ਪਾਪੀ ਮੇਰੀ ਅਮਾਨਤ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ; ਮੇਰੀ ਦੌਲਤ ਚੋਰੀ ਹੋਣ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਵੀ ਲੈ ਗਈ।
ਦੁਃਖੇਨ ਮਹਤਾ ਚੈਵ ਅਸਹ੍ਯੇਨ ਚ ਵੈ ਪੁਰਾ । ਤਦਾ ਦੁਃਖਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਵਾਦ੍ਰਵ੍ਯਮੁਦ੍ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਸਹਿਣ ਦੁੱਖ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਦੁੱਖ ਦੇ ਕੇ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਲੈ ਲਈ ਸੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪਾਤਾਲਖਂਡੇ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਸਪ੍ਤਾਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਾਤਾਲ ਖੰਡ ਵਿਚ ਵੈਸਾਖ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਸਤੱਤਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ।
ਸੁਮਨੋਵਾਚ- ऋਣਸਂਬਂਧਿਨਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ । ऋਣਂ ਯਸ੍ਯ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਯਃ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਮਰਣਂ ਕਿਲ
ਸੁਮਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਰਜ਼ੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਜੋ ਕਰਜ਼ਾ ਲੈ ਕੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਥਦਾਤਾ ਸੁਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਾਵਾਥ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਿਯਾ । ਮਿਤ੍ਰਰੂਪੇਣ ਵਰ੍ਤੇਤ ਅਂਤਰ੍ਦੁष੍ਟਃ ਸਦੈਵ ਸਃ
ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਭਰਾ, ਪਿਓ ਜਾਂ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਕੇ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੋਸਤੀ ਵਾਲਾ ਵਿਅਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗੁਣਂ ਨੈਵ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯੇਤ ਸ ਕ੍ਰੂਰੋ ਨਿष੍ਠੁਰਾਕृਤਿਃ । ਜਲ੍ਪਤੇ ਨਿष੍ਠੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਦੈਵ ਸ੍ਵਜਨੇषੁ ਚ
ਉਹ ਕਿਸੇ ਦੀ ਚੰਗੀ ਖਾਸਲਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਕਠੋਰ ਤੇ ਰੁੱਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੁੱਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਿष੍ਟਂ ਮਿष੍ਟਂ ਸਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਭੋਗਾਨ੍ਭੁਂਜਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਦ੍ਯੂਤਕਰ੍ਮਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚੌਰਕਰ੍ਮਣਿ ਸਸ੍ਪृਹਃ
ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਮਿੱਠਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਵਿਹਾਰ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਤੇ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਾਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਚੋਰਯਤਿ ਵਾਰ੍ਯਮਾਣਃ ਸ ਕੁਪ੍ਯਤਿ । ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਚੈਵ ਕੁਤ੍ਸਤੇ ਚ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਉਹ ਘਰੋਂ ਦੌਲਤ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਿਉ ਮਾਂ ਨੂੰ ਤਾਣਦਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਇੱਜਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੀਯਤੇ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮੇਵਮੇਤਦ੍ਵਦਤ੍ਯਪਿ । ਗृਹਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਮੈਵ ਹਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇੰਝ ਦੌਲਤ ਘੱਟਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, 'ਘਰ, ਜਮੀਨ ਆਦਿਕ ਸਭ ਕੁਝ ਮੇਰਾ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'
ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਚੈਵ ਹਿਨਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ । ਸੁਦਂਡੈਰ੍ਮੁਸ਼ਲੈਸ਼੍ਚੈਵ ਕੇਸ਼ੋਤ੍ਪਾਟੈਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣੈਃ
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਿਉ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੀਆਂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ, ਓਖੀਆਂ ਲੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਜਾਂ ਵਾਲ ਖਿੱਚ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮृਤੇ ਤੁ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਿਤਰਿ ਮਾਤਰਿ ਚਾਤਿਨਿष੍ਠੁਰਃ । ਨਿਃਸ੍ਨੇਹੋ ਨਿष੍ਠੁਰਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਦੋਂ ਪਿਉ ਜਾਂ ਮਾਂ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਰੁੱਖਾ ਤੇ ਬੇਮੁਹੱਬਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਦਾਨਾਨਿ ਨ ਕਰੋਤਿ ਸਦੈਵ ਸਃ । ਏਵਂਵਿਧਾਃ ਪ੍ਰਿਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭਵਂਤਿ ਚ ਮਹੀਪਤੇ
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਸ੍ਰਾਧ ਜਾਂ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਹੇ ਰਾਜਨ, ਐਸੇ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਰਿਪੁਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਬਾਲ੍ਯੇਵਯਸਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਸਦਾ
ਦੁਇਜਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੈਰੀ ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਉਹ ਬਚਪਨ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਚੈਵ ਕ੍ਰੀਡਮਾਨੋ ਹਿ ਤਾਡਯੇਤ੍ । ਤਾਡਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੈਵਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ; ਮਾਰ ਕੇ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਵਾਰ ਵਾਰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਰਾਯਾਤਿ ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਪੁਨਃ । ਸਕ੍ਰੋਧੋ ਵਰ੍ਤਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੁਤ੍ਸਤੇ ਚ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਮੁੜ ਆ ਕੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਣਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਵਰ੍ਤਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵੈਰਕਰ੍ਮਣਿ ਸਂਪਦਾ । ਪਿਤਰਂ ਤਾਡਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਮਾਤਰਂ ਚ ਤਤਃ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੈਰ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਫਿਰ ਮੁੜ—
ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯੇਵਂ ਸ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪੂਰ੍ਵਵੈਰਾਨੁਭਾਵਤਃ । ਅਥਾਤਃ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਲਭ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹ ਮਾੜੀ ਆਤਮਾ, ਪਿਛਲੇ ਵੈਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਪਿਆਰ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਬਾਲ੍ਯੇ ਕ੍ਰੀਡਨਤਾਡਨੈਃ । ਵਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਾਤृਪਿਤ੍ਰੋਰਨਂਤਰਮ੍
ਨਵਜਾਤ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਤੇ ਹੌਲੇ ਹੱਥ ਨਾਲ; ਜਵਾਨੀ ਆਉਣ ਤੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਤੋषਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਾਵੁਭੌ ਪਰਿਤੋषਯੇਤ੍ । ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਵਚਸਾ ਚੈਵ ਪ੍ਰਿਯਸਂਭਾषਣੇਨ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤੀ, ਪਿਆਰ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮृਤੌ ਗੁਰੂ ਸਮਾਜ੍ਞਾਯ ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਰੁਦਤੇ ਪੁਨਃ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪਿਂਡਦਾਨਾਦਿਕਾਂ ਕ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਣ ਤੇ, ਵੱਡਿਆਂ ਤੋਂ ਸਿੱਖ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ੍ਰਾਦਧ ਕਰਮ, ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਆਦਿ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕਰੋਤ੍ਯੇਵਸੁਦੁਃਖਾਰ੍ਤਸ੍ਤੇਭ੍ਯੋ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ऋਣਤ੍ਰਯਾਨ੍ਵਿਤਃ ਸ੍ਨੇਹਾਨ੍ਮੋਚਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਵਾਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਰਕਮ ਦੇ ਕਰਜ਼ੇ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਾਲ੍ਲਭ੍ਯਂ ਭਵੇਤ੍ਕਾਂਤ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਪੁਤ੍ਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਅਨੇਨਵਿਧਿਨਾ ਕਿਲ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੱਚਮੁੱਚ।
ਉਦਾਸੀਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਪ੍ਰਿਯ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਉਦਾਸੀਨੇਨ ਭਾਵੇਨ ਸਦੈਵ ਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਹੁਣ, ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਦਾਸੀਨ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਦਾਸੀਨਤਾ ਨਾਲ ਹੀ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।
ਦਦਾਤਿ ਨੈਵ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਨ ਚ ਕੁਪ੍ਯਤਿ ਤੁष੍ਯਤਿ । ਨੋ ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਉਦਾਸੀਨੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਰਾਜੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਨਾ ਛੱਡ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਦਾਸੀਨ ਐਸਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੁਇਜਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।