ਸ਼ੁਭਾਰ੍ਥਂ ਚ ਪ੍ਰਵਿਂਦਾਮਿ ਕਥਂ ਪੁਤ੍ਰਾਨਹਂ ਲਭੇ । ਏਵਂ ਚਿਂਤਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦਿਵਾਰਾਤ੍ਰੌ ਵਿਮੋਹਿਤਃ
ਉਹ ਦਿਨ ਰਾਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਸੁਭ ਕਾਰਜ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ?'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਭਟਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਣਮੇਕਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਸ ਚਿਂਤਾਮਧ੍ਯੇ ਮਹਤ੍ਸੁਖਮ੍ । ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਤਨ੍ਯਮਾਯਾਤਿ ਮਹਾਦੁਃਖੇਨ ਪੀਡ੍ਯਤੇ
ਚਿੰਤਾ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੱਡਾ ਸੁਖ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਹੋਸ਼ ਆਉਣ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਿਂਤਾਮੋਹੌ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਅਨੁਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਤਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਸਂਸਾਰੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਬਂਧਃ ਕੇਨ ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਹਾਮਤੇ
ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਭਟਕਾਵਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲੋ, ਹੇ ਦੁਜਾ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ; ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸੱਚਾ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ।
ਮਿਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਬਾਂਧਵਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਿਤਾਮਾਤਾ ਸੁਤਾਸ੍ਤਥਾ । ਸ੍ਵਸਂਬਂਧਾ ਭਵਂਤ੍ਯੇਤੇ ਕਲਤ੍ਰਾਦਿ ਤਥੈਵ ਚ
ਮਿੱਤਰ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਪੁੱਤਰ, ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ, ਧੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤੇ ਪਤਨੀ—all ਇਹੀ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ-। ਸਂਬਂਧਃ ਕੀਦृਸ਼ੋ ਭਦ੍ਰੇ ਤਨ੍ਮੇ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਵਦ । ਯੇਨ ਜਾਯਂਤਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਧਨਪੁਤ੍ਰਾਦਿ ਬਾਂਧਵਾਃ
ਦੇਵਸ਼ਰਮਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਸੰਬੰਧ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰੇ—ਧਨ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇ—ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।'
ਸੁਮਨੋਵਾਚ-। ਭਰ੍ਤਃ ਪਂਚਵਿਧਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਜਾਯਂਤੇ ਤਾਨ੍ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਨ੍ਯਾਸਾਪਹਾਰਕਂ ਚੈਕਮृਣਸਂਬਂਧਿਨਂ ਪਰਮ੍
ਸੁਮਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਪਤੀ, ਪੰਜ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗੀ: ਇਕ ਜੋ ਅਮਾਨਤ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ, ਇਕ ਕਰਜ਼ੇ ਵਾਲਾ—ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।'
ਰਿਪੁਂ ਲਭ੍ਯਮੁਦਾਸੀਨਮਿਤਿ ਕਾਂਤ ਭਵਂਤਿ ਤੇ । ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨਿ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇषਾਮੀਸ਼ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਦੁਸ਼ਮਣ, ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਦਾਸੀਨ—ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਇਹ ਹਨ; ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੱਸਾਂਗੀ।
ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਿਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਿਯਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਚ ਬਾਂਧਵਾਃ । ਸ੍ਵੇਨਸ੍ਵੇਨ ਹਿ ਜਾਯਂਤੇ ਸਂਬਂਧੇਨ ਮਹੀਤਲੇ
ਪੁੱਤਰ, ਮਿੱਤਰ, ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ, ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ—ਇਹ ਸਭ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸੰਬੰਧ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਨ੍ਯਾਸਾਪਹਾਰਭਾਵੇਨ ਯਸ੍ਯ ਯੇਨ ਹृਤਂ ਭੁਵਿ । ਨ੍ਯਾਸਸ੍ਵਾਮੀ ਭਵੇਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਗੁਣਵਾਨ੍ਰੂਪਵਾਨ੍ਭੁਵਿ
ਜਿਸ ਨੇ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਅਮਾਨਤ ਲੈ ਲਈ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਲਿਆ, ਉਹ ਅਮਾਨਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਣਵਾਨ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯੇਨ ਹ੍ਯਪਹृਤਂ ਨ੍ਯਾਸਂ ਤਸ੍ਯ ਗੇਹੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਨ੍ਯਾਸਾਪਹਾਰਣਂ ਦੁਃਖਂ ਸ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਰੁਣਂ ਗਤਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਅਮਾਨਤ ਚੁਰਾਈ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਅਮਾਨਤ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਦੇ ਕੇ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ੍ਯਾਸਸ੍ਵਾਮੀ ਸੁਪੁਤ੍ਰੋऽਭੂਨ੍ਨ੍ਯਾਸਾਪਹਾਰਕਸ੍ਯ ਚ । ਗੁਣਵਾਨ੍ਰੂਪਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਅਮਾਨਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਅਮਾਨਤ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀਆਂ ਖਾਸਲਤਾਂ, ਸੋਹਣਾਪਣ ਤੇ ਸਭ ਲੱਛਣ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਭਕ੍ਤਿਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਦਿਨੇਦਿਨੇ । ਪ੍ਰਿਯਵਾਙ੍ਮਧੁਰੋਵਾਗ੍ਮੀ ਬਹੁਸ੍ਨੇਹਂ ਵਿਦਰ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਉਹ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਕੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸਦੇ ਲਈ ਭਗਤੀ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਪਿਆਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਪਿਆਰ ਵੀ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵੀਯਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਸਮੁਦ੍ਗ੍ਰਾਹ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤਿਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਚਾਤੁਲਾਮ੍ । ਯਥਾ ਤੇਨ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਤਨ੍ਨ੍ਯਾਸਾਪਹਰਣਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਆਪਣਾ ਦੌਲਤ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਚੋਰੀ ਕੀਤੇ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ।
ਦੁਃਖਮੇਵਂ ਮਹਾਭਾਗ ਦਾਰੁਣਂ ਪ੍ਰਾਣਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਤਾਦृਸ਼ਂ ਤਸ੍ਯ ਸੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਹਾਗੁਣਃ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਕੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਐਸਾ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬੜਾ ਹੀ ਕਠੋਰ ਤੇ ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਲ੍ਪਾਯੁषਸ੍ਤਥਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਰਣਂ ਚੋਪਗਚ੍ਛਤਿ । ਦੁਃਖਂ ਦਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰਹृਤ੍ਯੈਵਂ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੁੱਖ ਦੇ ਕੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਇੰਝ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾਹ ਪੁਤ੍ਰਪੁਤ੍ਰੇਤਿ ਪ੍ਰਲਾਪਂ ਹਿ ਕਰੋਤਿ ਯਃ । ਤਦਾ ਹਾਸ੍ਯਂ ਕਰੋਤ੍ਯੇष ਕਸ੍ਤੁ ਪੁਤ੍ਰੋ ਹਿ ਕਸ੍ਯ ਚ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ 'ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ' ਆਖ ਕੇ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਦੋਂ ਇਹ ਹੱਸਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਕੌਣ ਹੈ ਤੇ ਕਿਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ?
ਅਨੇਨਾਪਹृਤਂ ਨ੍ਯਾਸਂ ਮਦੀਯਂ ਪਾਪਚਾਰਿਣਾ । ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰਣੇਨਾਪਿ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣਾਗਤਾਃ ਕਿਲ
ਇਹ ਪਾਪੀ ਮੇਰੀ ਅਮਾਨਤ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ; ਮੇਰੀ ਦੌਲਤ ਚੋਰੀ ਹੋਣ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਵੀ ਲੈ ਗਈ।
ਦੁਃਖੇਨ ਮਹਤਾ ਚੈਵ ਅਸਹ੍ਯੇਨ ਚ ਵੈ ਪੁਰਾ । ਤਦਾ ਦੁਃਖਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਵਾਦ੍ਰਵ੍ਯਮੁਦ੍ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਸਹਿਣ ਦੁੱਖ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਦੁੱਖ ਦੇ ਕੇ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਲੈ ਲਈ ਸੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪਾਤਾਲਖਂਡੇ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਸਪ੍ਤਾਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਾਤਾਲ ਖੰਡ ਵਿਚ ਵੈਸਾਖ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਸਤੱਤਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ।
ਸੁਮਨੋਵਾਚ- ऋਣਸਂਬਂਧਿਨਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ । ऋਣਂ ਯਸ੍ਯ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਯਃ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਮਰਣਂ ਕਿਲ
ਸੁਮਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਰਜ਼ੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਜੋ ਕਰਜ਼ਾ ਲੈ ਕੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਥਦਾਤਾ ਸੁਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਾਵਾਥ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਿਯਾ । ਮਿਤ੍ਰਰੂਪੇਣ ਵਰ੍ਤੇਤ ਅਂਤਰ੍ਦੁष੍ਟਃ ਸਦੈਵ ਸਃ
ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਭਰਾ, ਪਿਓ ਜਾਂ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਕੇ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੋਸਤੀ ਵਾਲਾ ਵਿਅਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗੁਣਂ ਨੈਵ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯੇਤ ਸ ਕ੍ਰੂਰੋ ਨਿष੍ਠੁਰਾਕृਤਿਃ । ਜਲ੍ਪਤੇ ਨਿष੍ਠੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਦੈਵ ਸ੍ਵਜਨੇषੁ ਚ
ਉਹ ਕਿਸੇ ਦੀ ਚੰਗੀ ਖਾਸਲਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਕਠੋਰ ਤੇ ਰੁੱਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੁੱਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਿष੍ਟਂ ਮਿष੍ਟਂ ਸਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਭੋਗਾਨ੍ਭੁਂਜਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਦ੍ਯੂਤਕਰ੍ਮਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚੌਰਕਰ੍ਮਣਿ ਸਸ੍ਪृਹਃ
ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਮਿੱਠਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਵਿਹਾਰ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਤੇ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਾਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਚੋਰਯਤਿ ਵਾਰ੍ਯਮਾਣਃ ਸ ਕੁਪ੍ਯਤਿ । ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਚੈਵ ਕੁਤ੍ਸਤੇ ਚ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਉਹ ਘਰੋਂ ਦੌਲਤ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਿਉ ਮਾਂ ਨੂੰ ਤਾਣਦਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਇੱਜਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੀਯਤੇ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮੇਵਮੇਤਦ੍ਵਦਤ੍ਯਪਿ । ਗृਹਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਮੈਵ ਹਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇੰਝ ਦੌਲਤ ਘੱਟਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, 'ਘਰ, ਜਮੀਨ ਆਦਿਕ ਸਭ ਕੁਝ ਮੇਰਾ ਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'
ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਚੈਵ ਹਿਨਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ । ਸੁਦਂਡੈਰ੍ਮੁਸ਼ਲੈਸ਼੍ਚੈਵ ਕੇਸ਼ੋਤ੍ਪਾਟੈਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣੈਃ
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਿਉ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੀਆਂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ, ਓਖੀਆਂ ਲੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਜਾਂ ਵਾਲ ਖਿੱਚ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮृਤੇ ਤੁ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਿਤਰਿ ਮਾਤਰਿ ਚਾਤਿਨਿष੍ਠੁਰਃ । ਨਿਃਸ੍ਨੇਹੋ ਨਿष੍ਠੁਰਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਦੋਂ ਪਿਉ ਜਾਂ ਮਾਂ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਰੁੱਖਾ ਤੇ ਬੇਮੁਹੱਬਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਦਾਨਾਨਿ ਨ ਕਰੋਤਿ ਸਦੈਵ ਸਃ । ਏਵਂਵਿਧਾਃ ਪ੍ਰਿਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭਵਂਤਿ ਚ ਮਹੀਪਤੇ
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਸ੍ਰਾਧ ਜਾਂ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਹੇ ਰਾਜਨ, ਐਸੇ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਰਿਪੁਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਬਾਲ੍ਯੇਵਯਸਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਸਦਾ
ਦੁਇਜਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੈਰੀ ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਉਹ ਬਚਪਨ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਚੈਵ ਕ੍ਰੀਡਮਾਨੋ ਹਿ ਤਾਡਯੇਤ੍ । ਤਾਡਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੈਵਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ; ਮਾਰ ਕੇ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਵਾਰ ਵਾਰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।