ਊਰ੍ਜੇ ਮਾਸਿ ਤਪੋ ਮਾਸਿ ਮਾਧਵੇ ਮਾਧਵਪ੍ਰਿਯੇ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਾਮੋਦਰਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਧਵਂ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍
ਊਰਜ ਮਾਸ, ਤਪ ਮਾਸ, ਮਾਧਵ ਮਾਸ, ਮਾਧਵ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਮਾਸ ਵਿੱਚ, ਇਨਸਾਨ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦਾਮੋਦਰ, ਮਾਧਵ ਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਦਤ੍ਵਾ ਦਾਨਾਨਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ । ਏਹਿਕਂ ਸੁਖਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਰੋ ਹਰਿਪਦਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਕਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਪਾਤਕਾਵਲੀ ਵਿਲੀਯਤੇ ਮਾਧਵਮਜ੍ਜਨੇਨ । ਸੂਰ੍ਯੋਦਯੇ ਭੂਪ ਯਥਾ ਤਮਿਸ੍ਰਂ ਵਚਃ ਸ੍ਵਯਂਭੂਰਿਦਮਾਦਿਸ਼ਨ੍ਮੇ
ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਦੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਮਾਧਵ ਮਾਸ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੀ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਸਵੈ-ਭੂ ਨੇ ਦੱਸੀ ਸੀ।
ਚਕਾਰ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿਪੁਲਪ੍ਰਚਾਰਂ ਮਾਸਸ੍ਯ ਵੈ ਮਾਧਵਸਂਜ੍ਞਕਸ੍ਯ । ਯਮਸ੍ਯ ਗੁਪ੍ਤਂ ਵਚਸਾ ਵਿਚਿਂਤ੍ਯ ਮਨੁष੍ਯਲੋਕਂ ਗਮਿਤਂ ਚਕਾਰ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਮਾਧਵ ਨਾਮ ਦੇ ਮਾਸ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਥਾ ਬਣਾਈ, ਯਮ ਦੇ ਗੁਪਤ ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਸੌਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦਸ੍ਮਿਨ੍ਸਮਾਯਾਤੇ ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਵੈष੍ਣਵੈਃ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਜਲੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਗਂਗਾਯਾਃ ਪਾਵਨੇ ਨृਣਾਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਮਾਧਵ ਮਾਸ ਆਵੇ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤੋ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰੇਵਾਯਾ ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਯਾਮੁਨੇ ਸ਼ਾਰਦੇऽਥਵਾ । ਪ੍ਰਾਤਸ੍ਤ੍ਵਨੁਦਿਤੇ ਭਾਨੌ ਵਿਧਾਨੇਨ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਜਾਂ ਰੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਰਦਾ ਵਿੱਚ, ਸਵੇਰੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਮੁਕੁਂਦਂ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਧਨੈਃ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਵਾਂਚ੍ਛਿਤਾਨਿ ਸੁਖਾਨਿ ਚ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੁਕੁੰਦ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰ, ਧਨ ਤੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਸੁਖ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਅਨੁਭੂਯ ਤਪਸ੍ਤ੍ਵਂਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਕ੍ਸ਼ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾਗ ਮਧੁਸੂਦਨਮਰ੍ਚਯ
ਤਪ ਦੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਸੁਵਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਧਾਨੇਨ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਦੇਵਮਾਰਾਧ੍ਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਨਾਰਾਯਣਮਨਾਮਯਮ੍
ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਾਸ ਵਿੱਚ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਗੋਵਿੰਦ, ਨਿਰਮਲ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਂ ਸੁਖਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਧਨਾਨਿ ਚ ਹਰੇਃ ਪਦਮ੍ । ਦੇਵਦੇਵਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਾਧਵਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਤੂੰ ਸੁਖ, ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਪਾਵੇਗਾ; ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਪ੍ਰਾਰਭੇਤ ਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਮਧੋਰ੍ਨृਪ । ਯਮੈਸ਼੍ਚ ਨਿਯਮੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਦਾਯ ਚ
ਇਹ ਵਰਤ ਮਧੂ ਮਾਸ ਦੀ ਪੂਰਨਿਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਯਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁਝ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ।
ਹਵਿष੍ਯਭੁਗ੍ਭੂਮਿਸ਼ਾਯੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ । ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਦਿਤਪਸਾ ਕ੍ਸ਼ਾਮੋ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਨਾਰਾਯਣਂ ਹृਦਿ
ਕੇਵਲ ਹਵਿਸ਼ਯ ਖਾਣਾ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੌਣਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ, ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਆਦਿ ਤਪ ਨਾਲ ਕ੍ਰਮ ਹੋਣਾ, ਤੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚ ਵੈਸ਼ਾਖੀਂ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਧੁਤਿਲਾਦਿਕਮ੍ । ਭੋਜਨਂ ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਧੇਨੁਂ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੈਸ਼ਾਖੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮਧੂ ਤੇ ਹੋਰ ਭੋਜਨ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਵਾਉਣਾ ਤੇ ਸਹੀ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਸਮੇਤ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਚ੍ਛਿਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਚ੍ਚਾਪਿ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਨਾਨਸ੍ਯ ਭੂਸੁਰਾਨ੍ । ਯਥਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪ੍ਰਿਯਾ ਭੂਪ ਮਾਧਵਸ੍ਯ ਜਗਤ੍ਪਤੇਃ
ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤਤਾ ਲਈ ਭੂਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਮਾਧਵ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਤਥੈਵ ਮਾਧਵੋ ਮਾਸੋ ਮਧੁਸੂਦਨਵਲ੍ਲਭਃ । ਏਵਂ ਵਿਧਿਯੁਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਤ੍ਸਰਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਧਵ ਮਾਸ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਉਦ੍ਯਾਪਨਂ ਚਰੇਚ੍ਛਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਧੁਸੂਦਨਤੁष੍ਟਯੇ । ਇਦਂ ਮਾਧਵਮਾਸਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕਥਿਤਂ ਤਵ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਦਯਾਪਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ; ਇਹ ਮਾਧਵ ਮਾਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸੀ ਗਈ।
ਯਤ੍ਪੁਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਮਾਸੀਨ੍ਮਯਾ ਨृਪ
ਜੋ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪਾਤਾਲਖਂਡੇ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ षਡਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਾਤਾਲ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਾਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਛਿਆਸੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।
ਸਪ੍ਤਾਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ । ਸੂਤਉਵਾਚ- ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਸ ਭੂਪਤਿਃ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ ਪ੍ਰਾਹ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਮਨਸਾ ਹਰਿਮ੍
ਸੂਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਨਾਰਦ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਹਰਿ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਬੋਲੇ।
ਅਂਬਰੀष ਉਵਾਚ- ਕਥਮੇਤਦ੍ਵਿਮੁਹ੍ਯਾਮਃ ਸ੍ਵਲ੍ਪਾਯਾਸੇਨ ਵੈ ਮੁਨੇ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਫਲਂ ਚੈਵਾਤਿਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍
ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ— ਮੁਨੇ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਥੋੜੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਇਤਨਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਦੁਲਭ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਸਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਨ੍ਨਲ੍ਪਾਯਾਸੇਨ ਯਨ੍ਮਹਤ੍ । ਫਲਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਤ੍ਸ੍ਵ ਵਿਧਿਭਾषਿਤਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਸਹੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਘੱਟ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖੋ।
ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਗਤਯਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾ ਦੁਰ੍ਜ੍ਞੇਯਾ ਹੀਸ਼੍ਵਰੈਰਪਿ । ਮੁਹ੍ਯਂਤੇ ਚਾਤ੍ਰ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸੋऽਚਿਂਤ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤਿ ਹਰੇਃ ਕृਤੌ
ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਖਮ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਵਿਦਵਾਨ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰਿ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਗੋਚਰ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਾਦਯੋ ਰਾਜਨ੍ਧਰ੍ਮਾਧਿਕ੍ਯੇਨ ਬਾਹੁਜਾਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਸਮੁਪਾਯਾਤਾਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਗਤਿਸ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਰਾਜਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਆਦਿ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਵਧਤ ਨਾਲ, ਬਹੁਜਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਏ। ਇਸ ਲਈ ਧਰਮ ਦਾ ਰਸਤਾ ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ ਹੈ।
ਅਜਾਮਿਲੋऽਪਿ ਭੂਪਾਲ ਦਾਸੀਪਤਿਰਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀਪਰਿਤ੍ਯਾਗੀ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਾਪਪਥਿਸ੍ਥਿਤਃ
ਭੂਪਾਲ, ਅਜਾਮਿਲ ਵੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਾਸੀਪਤੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧਰਮਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਪ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚਲਦਾ ਰਹਿਆ।
ਮ੍ਰਿਯਮਾਣਃ ਸੁਤਸ੍ਨੇਹਾਤ੍ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਨਾਰਾਯਣੇਤਿ ਚ । ਤਦ੍ਧ੍ਯਾਨਨਾਮਗ੍ਰਹਣਾਤ੍ਪਦਂ ਲੇਭੇ ਸੁਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍
ਮਰਨ ਵੇਲੇ, ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਿਚ, 'ਨਾਰਾਯਣ' ਨਾਮ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨਾਮ ਦਾ ਧਿਆਨ ਤੇ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਦੁਲਭ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਗਿਆ।
ਅਨਿਚ੍ਛਯਾਪਿ ਦਹਤਿ ਸ੍ਪृष੍ਟੋ ਹੁਤਵਹੋ ਯਥਾ । ਤਥਾ ਦਹਤਿ ਗੋਵਿਂਦ ਨਾਮਵ੍ਯਾਜਾਦਪੀਰਿਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਅਣਜਾਣੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਵੀ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਗੋਵਿੰਦ ਦਾ ਨਾਮ ਵੀ, ਭੁੱਲਕੇ ਉਚਾਰਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪਾਪ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਨੀਨਸ੍ਯ ਮੁਨੇਃ ਪੌਤ੍ਰਾ ਭ੍ਰਾਤृਜਾਯਾਭਿਗਾਮਿਨਃ । ਗੋਲਕਸ੍ਯ ਚ ਵੈ ਪਂਡੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਕੁਂਡਾਃ ਸ੍ਵਯਂ ਤਥਾ
ਕਾਨੀਨ ਮੁਨੀ ਦੇ ਪੌਤਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਗਏ, ਤੇ ਗੋਲਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੰਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ— ਕੁੰਡ ਤੇ ਹੋਰ।
ਤੇ ਪਂਚਾਪਿ ਚ ਭੂਪਾਲ ਪਾਂਡਵਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀਰਤਾਃ । ਤੇषਾਂ ਚ ਪੁਣ੍ਯਸ਼੍ਲੋਕਤ੍ਵਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਧਰ੍ਮਗਤਿਸ੍ਤਤਃ
ਇਹ ਪੰਜੇ, ਰਾਜਾ, ਪਾਂਡਵ ਜੋ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਧਰਮ ਦਾ ਰਸਤਾ ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ ਹੈ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾ ਭੂਤਭਾਵਨਾਃ । ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਭੂਤਾ ਨਿਵਿਚਿਤ੍ਰਾਃ ਕਰ੍ਮਸ਼ਕ੍ਤਯਃ
ਕਰਮ ਬਹੁਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੈ। ਜੀਵ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ, ਤੇ ਕਰਮ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਸੁਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਕੂਟਸ੍ਥਂ ਯਦਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਕੇਨਚਿਤ੍ਕਰ੍ਮਣਾ ਭੂਪ ਸ਼ੁਭੇਨ ਪਰਿਵਰ੍ਧਤੇ
ਕਈ ਵਾਰੀ ਚੰਗਾ ਕਰਮ, ਜੋ ਚੁਪ ਚਾਪ ਪਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ।