ਨ ਕੇਚਨ ਤਥਾ ਭਾਵਾਸ਼੍ਚੇਤਃ ਸ਼ੀਤਲਯਂਤਿਨਃ । ਰਾਜ੍ਯਲਾਭਾਦਯੋऽਪ੍ਯੇਤੇ ਯਥਾ ਤਵ ਸਮਾਗਮਃ
ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਵਰਗੀਆਂ ਹੋਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਵੀ ਮਨ ਨੂੰ ਐਨੀ ਠੰਡਕ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੰਗਤ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ-। ਅਥ ਮਂਦਮृਦੁਸ੍ਮੇਰਸ੍ਫੁਰਦ੍ਦਂਤਪ੍ਰਭਾਨੁਗਃ । ਅਂਬਰੀषਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ — ਫਿਰ, ਨਾਰਦ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਹੌਲੇ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਹਾਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵਿਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਹਿਤਾਯ ਜਗਤਸ੍ਤਵ । ਵਿਧਿਰ੍ਮਾਧਵਮਾਸਸ੍ਯ ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪੁਰਾ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉਹ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਤੋਂ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਰੀਤ ਬਾਰੇ ਸੁਣੀ ਸੀ।
ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਂ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਜਨ੍ਮ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਨੁष੍ਯਤਾ । ਮਾਨੁष੍ਯੇ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭੇ ਲੋਕੇ ਸ੍ਵਸ੍ਵਧਰ੍ਮਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਨਮ੍
ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਣਾ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਹੈ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਤੇ ਚੱਲਣਾ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਔਖਾ ਹੈ।
ਤਤੋऽਪਿ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਭੂਪਾਲ ਵਾਸੁਦੇਵੇऽਤਿਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾ । ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭੋ ਮਾਸੋ ਮਾਧਵੋ ਮਾਧਵਪ੍ਰਿਯਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਮਿਲਣੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖੀ ਹੈ; ਤੇ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ, ਜੋ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਮਵਾਪ੍ਯ ਤਤੋ ਮਾਸਂ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਜਪਾਦਿਕਮ੍ । ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਵਿਧਿਨਾ ਯੇ ਤੁ ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਕृਤਿਨੋ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਜਪ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬੜੇ ਹੀ ਸੁਭਾਗੇ ਤੇ ਕਾਮਯਾਬ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਾਪਿਨੋऽਪਿ ਵਿਕਿਲ੍ਬਿषਾਃ । ਭਵਂਤਿ ਭਗਵਦ੍ਭਾਵਭਾਵਿਤਾ ਧਰ੍ਮਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਯੈਃ ਸ੍ਨਾਤਂ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਨਿਯਮਸਂਯੁਤੈਃ । ਤੇ ਕੋਟਿਵਰ੍षਪਰ੍ਯਂਤਂ ਕ੍ਰੀਡਂਤੇ ਨਂਦਨੇ ਵਨੇ
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਜੋ ਲੋਕ ਸਵੇਰੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨੰਦਨ ਵਨ ਵਿਚ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਖੇਡਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਨ ਵਾਰਿਧਿਸਮੋ ਲੋਕੇ ਕੋऽਪਿ ਜਲਾਸ਼ਯਃ । ਤਥਾ ਮਾਸੋ ਨ ਵੈਸ਼ਾਖਸਦृਸ਼ੋ ਮਾਧਵਪ੍ਰਿਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਪਾਣੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਨਹੀਂ, ਤਿਵੇਂ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨਾ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਹੀਨੇ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ।
ਤਾਵਤ੍ਪਾਪਾਨਿ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਕਲੇਵਰੇ । ਯਾਵਤ੍ਕਿਲਮਲਧ੍ਵਂਸੀ ਮਾਸੋ ਨਾਯਾਤਿ ਮਾਧਵਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਲ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ।
ਅਵਸ਼ਿष੍ਟਦਿਨਾਨ੍ਯੇਵ ਪਂਚਮਾਸਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਵੈ । ਏਕਾਦਸ਼ੀਂ ਸਮਾਰਭ੍ਯ ਸਰ੍ਵਮਾਸਸਮਾਨਿ ਵੈ
ਉਸ ਪੰਜਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਦਿਨ, ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਪੂਰੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਪੂਜਿਤੋ ਦੇਵੋ ਮਾਧਵੋ ਮਧੁਹਾ ਤੁ ਯੈਃ । ਨਾਨੋਪਚਾਰੈ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤੈਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਜਨ੍ਮਨਃ ਫਲਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਾਧਵ, ਮਧੁ ਦੇ ਵਧ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਕਿਂ ਨ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਤਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਮਾਸਿ ਮਾਧਵੇ । ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਪਰਮੇਸ਼ਸ੍ਯ ਪੂਜਨੇਨ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਠੀਕ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਕਿਹੜੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ?
ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਨ ਹੁਤਂ ਜਪ੍ਤਂ ਨ ਤੀਰ੍ਥੇ ਮਰਣਂ ਕृਤਮ੍ । ਯੈਰ੍ਹਿ ਨਾਰਾਯਣੋ ਨੈਵ ਧ੍ਯਾਤੋ ਨਿਖਿਲਪਾਪਹਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦਾ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਾ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਨਾ ਹਵਨ ਕੀਤਾ, ਨਾ ਜਪ ਕੀਤਾ, ਨਾ ਤੀਰਥ ਤੇ ਮਰਨ ਕੀਤਾ।
ਤੇषਾਂ ਜਨ੍ਮ ਨृਣਾਂ ਲੋਕੇ ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਂ ਨਿष੍ਫਲਂ ਨृਪ । ਦ੍ਰਵ੍ਯੇषੁ ਵਿਦ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਕृਪਣੋ ਯੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਐਸੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਫੋਕਾ ਸਮਝੋ—ਜੋ ਧਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕੰਜੂਸ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਦਤ੍ਵਾ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਯੋ ਹਿ ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਨਿਰਰ੍ਥਕਮ੍ । ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨਾਦਿ ਤਪਸਾ ਸਤ੍ਕੁਲੇ ਜਨ੍ਮ ਲਭ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਬਿਨਾ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਧਨ ਬੇਕਾਰ ਹੈ; ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਵਿਚ ਜਨਮ ਤੀਰਥ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨ ਦਾਨੇਨ ਵਿਨਾ ਭੂਪ ਕਿਂਚਿਦਪ੍ਯੁਪਤਿष੍ਠਤਿ । ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਨਾਨਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਦਪਿ ਪਂਚਦਿਨਾਤ੍ਮਕਾਤ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਦਾਨ ਦੇ ਬਿਨਾ ਕੁਝ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਪੰਜ ਦਿਨ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਸਤ੍ਕੁਲੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਜਨ੍ਮ ਵੈਭਵਂ ਵਿਵਿਧਂ ਤਥਾ । ਸੁਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਕੁਲਂ ਭੂਪ ਧਨਧਾਨ੍ਯਂ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਵਿਚ ਜਨਮ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ, ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ, ਚੰਗੀ ਪਰਵਾਰ, ਧਨ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਵਧੀਆ ਪਤਨੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸੁਜਨ੍ਮਮਰਣਂ ਚਾਪਿ ਸੁਭੋਗਾਃ ਸੁਖਮੇਵ ਚ । ਸਦਾ ਦਾਨੇऽਧਿਕਾ ਪ੍ਰੀਤਿਰੌਦਾਰ੍ਯਂ ਧੈਰ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਚੰਗਾ ਜਨਮ ਤੇ ਮਰਨ, ਚੰਗਾ ਭੋਗ, ਸੁਖ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰੀਤ, ਉਦਾਰਤਾ ਤੇ ਵਧੀਆ ਹੌਸਲਾ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਜਾਯਂਤੇ ਸਿਦ੍ਧਯੋ ਭੂਪ ਵਾਂਚ੍ਛਿਤਾਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਸਿਧਾਂਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਊਰ੍ਜੇ ਮਾਸਿ ਤਪੋ ਮਾਸਿ ਮਾਧਵੇ ਮਾਧਵਪ੍ਰਿਯੇ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਾਮੋਦਰਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਧਵਂ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍
ਊਰਜ ਮਾਸ, ਤਪ ਮਾਸ, ਮਾਧਵ ਮਾਸ, ਮਾਧਵ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਮਾਸ ਵਿੱਚ, ਇਨਸਾਨ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦਾਮੋਦਰ, ਮਾਧਵ ਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਦਤ੍ਵਾ ਦਾਨਾਨਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ । ਏਹਿਕਂ ਸੁਖਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਰੋ ਹਰਿਪਦਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਕਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਪਾਤਕਾਵਲੀ ਵਿਲੀਯਤੇ ਮਾਧਵਮਜ੍ਜਨੇਨ । ਸੂਰ੍ਯੋਦਯੇ ਭੂਪ ਯਥਾ ਤਮਿਸ੍ਰਂ ਵਚਃ ਸ੍ਵਯਂਭੂਰਿਦਮਾਦਿਸ਼ਨ੍ਮੇ
ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਦੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਮਾਧਵ ਮਾਸ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੀ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਸਵੈ-ਭੂ ਨੇ ਦੱਸੀ ਸੀ।
ਚਕਾਰ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿਪੁਲਪ੍ਰਚਾਰਂ ਮਾਸਸ੍ਯ ਵੈ ਮਾਧਵਸਂਜ੍ਞਕਸ੍ਯ । ਯਮਸ੍ਯ ਗੁਪ੍ਤਂ ਵਚਸਾ ਵਿਚਿਂਤ੍ਯ ਮਨੁष੍ਯਲੋਕਂ ਗਮਿਤਂ ਚਕਾਰ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਮਾਧਵ ਨਾਮ ਦੇ ਮਾਸ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਥਾ ਬਣਾਈ, ਯਮ ਦੇ ਗੁਪਤ ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਸੌਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦਸ੍ਮਿਨ੍ਸਮਾਯਾਤੇ ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਵੈष੍ਣਵੈਃ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਜਲੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਗਂਗਾਯਾਃ ਪਾਵਨੇ ਨृਣਾਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਮਾਧਵ ਮਾਸ ਆਵੇ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤੋ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰੇਵਾਯਾ ਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਯਾਮੁਨੇ ਸ਼ਾਰਦੇऽਥਵਾ । ਪ੍ਰਾਤਸ੍ਤ੍ਵਨੁਦਿਤੇ ਭਾਨੌ ਵਿਧਾਨੇਨ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਜਾਂ ਰੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਰਦਾ ਵਿੱਚ, ਸਵੇਰੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਮੁਕੁਂਦਂ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਧਨੈਃ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਵਾਂਚ੍ਛਿਤਾਨਿ ਸੁਖਾਨਿ ਚ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੁਕੁੰਦ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰ, ਧਨ ਤੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਸੁਖ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਅਨੁਭੂਯ ਤਪਸ੍ਤ੍ਵਂਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਕ੍ਸ਼ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾਗ ਮਧੁਸੂਦਨਮਰ੍ਚਯ
ਤਪ ਦੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਸੁਵਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਧਾਨੇਨ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਦੇਵਮਾਰਾਧ੍ਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਨਾਰਾਯਣਮਨਾਮਯਮ੍
ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਾਸ ਵਿੱਚ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਗੋਵਿੰਦ, ਨਿਰਮਲ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਂ ਸੁਖਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਧਨਾਨਿ ਚ ਹਰੇਃ ਪਦਮ੍ । ਦੇਵਦੇਵਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਾਧਵਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਤੂੰ ਸੁਖ, ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਪਾਵੇਗਾ; ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।