ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਅਂਬਰੀषਸ਼੍ਚ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ — ਮਹਾਨ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਅੰਬਰੀਸ਼, ਜੋ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਅਂਬਰੀष ਉਵਾਚ- ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षਾਦਿਕਾਨ੍ਮਾਸਾਨ੍ਹਿਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਮੁਨੇ । ਸਰ੍ਵਮਾਸਾਧਿਕਂ ਮਾਸਂ ਵੈਸ਼ਾਖਂ ਕਿਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਸਿ
ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ — ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਆਦਿ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਮਹੀਨੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਾਖ ਨੂੰ ਹੀ ਵਧੀਆ ਕਿਉਂ ਮੰਨਦੇ ਹੋ?
ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋऽਪ੍ਯਧਿਕਃ ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਧਵੋ ਮਾਧਵਪ੍ਰਿਯਃ । ਕੋ ਵਿਧਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਿਂ ਦਾਨਂ ਕਿਂ ਤਪਃ ਕਾ ਚ ਦੇਵਤਾ
ਮਾਧਵ, ਜੋ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਉਂ ਹੈ? ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਰੀਤ, ਕਿਹੜਾ ਦਾਨ, ਕਿਹੜਾ ਤਪ, ਤੇ ਕਿਹੜੀ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?
ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਾਂਭੋਜਰਜਸਾ ਪਾਵਿਤਸ੍ਯ ਚ ਮੇ ਮੁਨੇ । ਉਪਦੇਸ਼ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੁਨੀ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦਿਓ।
ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਧਰ੍ਮਮਾਰ੍ਗਾਣਾਮੁਦ੍ਧਰ੍ਤਾਸਿ ਮਹਾਮੁਨੇ । ਤ੍ਵਮੇਕੋऽਖਿਲਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਵੇਤ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮੋਪਦੇਸ਼ਕਃ
ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਹੋ।
ਕਰ੍ਤੋਪਦੇष੍ਟਾ ਮਂਤਾ ਵਾਨੁਮਂਤਾਪਿ ਪ੍ਰਯੋਜਕਃ । ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਭਿਰ੍ਮੁਨਿਵਰ ਸ੍ਮਰ੍ਯਂਤੇ ਸਮਭਾਗਿਨਃ
ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਉਪਦੇਸ਼ਕ, ਸਲਾਹਕਾਰ, ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਕ — ਮੁਨੀਵਰ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਰਤਸਤ੍ਰਤਪੋਦਾਨੈਰ੍ਯਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਯਤੇ । ਧਰ੍ਮੋਪਦੇਸ਼ਨੇਨੈਵ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮੁਪਲਭ੍ਯਤੇ
ਵਰਤ, ਯਜਨ, ਤਪ ਅਤੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਫਲ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨਂ ਤਪੋਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮ ਯਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਮੁਨੇ । ਅਪਿ ਤਤ੍ਫਲਭਾਗੀਸ੍ਯਾਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਯਿਤਾ ਭਵੇਤ੍
ਮੁਨੀ ਜੀ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤੀਰਥ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਤਪ, ਯਜਨ ਜਾਂ ਕਰਮ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਪੁੰਨ ਦਾ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਯਦਾਚਰਤਿ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤਤ੍ਤਦੇਵੇਤਰੋ ਜਨਃ । ਸ ਯਤ੍ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਕੁਰੁਤੇ ਲੋਕਸ੍ਤਦਨੁਵਰ੍ਤਤੇ
ਜੋ ਕੁਝ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਉਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਜੋ ਮਾਪਦੰਡ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਦਰ੍ਹਤਿ ਭਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਮੁਪਦੇष੍ਟੁਂ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭੋ ਗੁਰੁਸਂਬੋਧੋ ਦੇਸ਼ਕਾਲੋਪਪਤ੍ਤਯਃ
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਦੀ ਅਜੋਕੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ; ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਮਝ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਸਮਾਂ ਤੇ ਥਾਂ।
ਨ ਕੇਚਨ ਤਥਾ ਭਾਵਾਸ਼੍ਚੇਤਃ ਸ਼ੀਤਲਯਂਤਿਨਃ । ਰਾਜ੍ਯਲਾਭਾਦਯੋऽਪ੍ਯੇਤੇ ਯਥਾ ਤਵ ਸਮਾਗਮਃ
ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਵਰਗੀਆਂ ਹੋਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਵੀ ਮਨ ਨੂੰ ਐਨੀ ਠੰਡਕ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੰਗਤ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ-। ਅਥ ਮਂਦਮृਦੁਸ੍ਮੇਰਸ੍ਫੁਰਦ੍ਦਂਤਪ੍ਰਭਾਨੁਗਃ । ਅਂਬਰੀषਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ — ਫਿਰ, ਨਾਰਦ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਹੌਲੇ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਹਾਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵਿਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਹਿਤਾਯ ਜਗਤਸ੍ਤਵ । ਵਿਧਿਰ੍ਮਾਧਵਮਾਸਸ੍ਯ ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪੁਰਾ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉਹ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਤੋਂ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਰੀਤ ਬਾਰੇ ਸੁਣੀ ਸੀ।
ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਂ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਜਨ੍ਮ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਨੁष੍ਯਤਾ । ਮਾਨੁष੍ਯੇ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭੇ ਲੋਕੇ ਸ੍ਵਸ੍ਵਧਰ੍ਮਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਨਮ੍
ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਣਾ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਹੈ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਤੇ ਚੱਲਣਾ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਔਖਾ ਹੈ।
ਤਤੋऽਪਿ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਭੂਪਾਲ ਵਾਸੁਦੇਵੇऽਤਿਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾ । ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭੋ ਮਾਸੋ ਮਾਧਵੋ ਮਾਧਵਪ੍ਰਿਯਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਮਿਲਣੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖੀ ਹੈ; ਤੇ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ, ਜੋ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਮਵਾਪ੍ਯ ਤਤੋ ਮਾਸਂ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਜਪਾਦਿਕਮ੍ । ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਵਿਧਿਨਾ ਯੇ ਤੁ ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਕृਤਿਨੋ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਜਪ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬੜੇ ਹੀ ਸੁਭਾਗੇ ਤੇ ਕਾਮਯਾਬ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਾਪਿਨੋऽਪਿ ਵਿਕਿਲ੍ਬਿषਾਃ । ਭਵਂਤਿ ਭਗਵਦ੍ਭਾਵਭਾਵਿਤਾ ਧਰ੍ਮਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਯੈਃ ਸ੍ਨਾਤਂ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਨਿਯਮਸਂਯੁਤੈਃ । ਤੇ ਕੋਟਿਵਰ੍षਪਰ੍ਯਂਤਂ ਕ੍ਰੀਡਂਤੇ ਨਂਦਨੇ ਵਨੇ
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਜੋ ਲੋਕ ਸਵੇਰੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨੰਦਨ ਵਨ ਵਿਚ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਖੇਡਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਨ ਵਾਰਿਧਿਸਮੋ ਲੋਕੇ ਕੋऽਪਿ ਜਲਾਸ਼ਯਃ । ਤਥਾ ਮਾਸੋ ਨ ਵੈਸ਼ਾਖਸਦृਸ਼ੋ ਮਾਧਵਪ੍ਰਿਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਪਾਣੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਨਹੀਂ, ਤਿਵੇਂ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨਾ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਹੀਨੇ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ।
ਤਾਵਤ੍ਪਾਪਾਨਿ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਕਲੇਵਰੇ । ਯਾਵਤ੍ਕਿਲਮਲਧ੍ਵਂਸੀ ਮਾਸੋ ਨਾਯਾਤਿ ਮਾਧਵਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਲ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ।
ਅਵਸ਼ਿष੍ਟਦਿਨਾਨ੍ਯੇਵ ਪਂਚਮਾਸਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਵੈ । ਏਕਾਦਸ਼ੀਂ ਸਮਾਰਭ੍ਯ ਸਰ੍ਵਮਾਸਸਮਾਨਿ ਵੈ
ਉਸ ਪੰਜਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਦਿਨ, ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਪੂਰੇ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਪੂਜਿਤੋ ਦੇਵੋ ਮਾਧਵੋ ਮਧੁਹਾ ਤੁ ਯੈਃ । ਨਾਨੋਪਚਾਰੈ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤੈਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਜਨ੍ਮਨਃ ਫਲਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਾਧਵ, ਮਧੁ ਦੇ ਵਧ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਕਿਂ ਨ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਤਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਮਾਸਿ ਮਾਧਵੇ । ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਪਰਮੇਸ਼ਸ੍ਯ ਪੂਜਨੇਨ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੀ ਠੀਕ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਕਿਹੜੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ?
ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਨ ਹੁਤਂ ਜਪ੍ਤਂ ਨ ਤੀਰ੍ਥੇ ਮਰਣਂ ਕृਤਮ੍ । ਯੈਰ੍ਹਿ ਨਾਰਾਯਣੋ ਨੈਵ ਧ੍ਯਾਤੋ ਨਿਖਿਲਪਾਪਹਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦਾ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਾ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਨਾ ਹਵਨ ਕੀਤਾ, ਨਾ ਜਪ ਕੀਤਾ, ਨਾ ਤੀਰਥ ਤੇ ਮਰਨ ਕੀਤਾ।
ਤੇषਾਂ ਜਨ੍ਮ ਨृਣਾਂ ਲੋਕੇ ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਂ ਨਿष੍ਫਲਂ ਨृਪ । ਦ੍ਰਵ੍ਯੇषੁ ਵਿਦ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਕृਪਣੋ ਯੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਐਸੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਫੋਕਾ ਸਮਝੋ—ਜੋ ਧਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕੰਜੂਸ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਦਤ੍ਵਾ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਯੋ ਹਿ ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਨਿਰਰ੍ਥਕਮ੍ । ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨਾਦਿ ਤਪਸਾ ਸਤ੍ਕੁਲੇ ਜਨ੍ਮ ਲਭ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਬਿਨਾ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਧਨ ਬੇਕਾਰ ਹੈ; ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਵਿਚ ਜਨਮ ਤੀਰਥ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨ ਦਾਨੇਨ ਵਿਨਾ ਭੂਪ ਕਿਂਚਿਦਪ੍ਯੁਪਤਿष੍ਠਤਿ । ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਨਾਨਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਦਪਿ ਪਂਚਦਿਨਾਤ੍ਮਕਾਤ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਦਾਨ ਦੇ ਬਿਨਾ ਕੁਝ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਪੰਜ ਦਿਨ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਸਤ੍ਕੁਲੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਜਨ੍ਮ ਵੈਭਵਂ ਵਿਵਿਧਂ ਤਥਾ । ਸੁਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਕੁਲਂ ਭੂਪ ਧਨਧਾਨ੍ਯਂ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਵਿਚ ਜਨਮ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ, ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ, ਚੰਗੀ ਪਰਵਾਰ, ਧਨ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਵਧੀਆ ਪਤਨੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸੁਜਨ੍ਮਮਰਣਂ ਚਾਪਿ ਸੁਭੋਗਾਃ ਸੁਖਮੇਵ ਚ । ਸਦਾ ਦਾਨੇऽਧਿਕਾ ਪ੍ਰੀਤਿਰੌਦਾਰ੍ਯਂ ਧੈਰ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਚੰਗਾ ਜਨਮ ਤੇ ਮਰਨ, ਚੰਗਾ ਭੋਗ, ਸੁਖ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰੀਤ, ਉਦਾਰਤਾ ਤੇ ਵਧੀਆ ਹੌਸਲਾ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਜਾਯਂਤੇ ਸਿਦ੍ਧਯੋ ਭੂਪ ਵਾਂਚ੍ਛਿਤਾਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਸਿਧਾਂਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।