ਵੈਸ਼ਾਖਾਂਤਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਸੂਰ੍ਯਾਂਤਾਨਿ ਤਮਾਂਸਿ ਚ । ਪਰਾਪਕਾਰਪੈਸ਼ੁਨ੍ਯ ਪ੍ਰਾਂਤਾਨਿ ਸੁਕृਤਾਨਿ ਚ
ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਪਾਪ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਛਾਂਵਾਂ, ਬੁਰਾਈ ਤੇ ਚਲਾਕੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਤੁਲਾਸਂਸ੍ਥੇ ਦਿਵਾਕਰੇ । ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦਿਕਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ੍ਪਰਾਰ੍ਧਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਕਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਤੁਲਾ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਆਦਿ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਾ ਫਲ ਦੋਹਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਹਸ੍ਰਗੁਣਿਤਂ ਮਾਘੇ ਮਕਰਗੇ ਰਵੌ । ਤਤੋऽਪਿ ਸ਼ਤਸਂਖ੍ਯਾਤਂ ਵੈਸ਼ਾਖੇਮੇषਗੇ ਰਵੌ
ਇਸ ਲਈ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮਕਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਫਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵੈਸ਼ਾਖ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਫਲ ਸੈਂਕੜਾ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਸੁਕृਤਿਨੋ ਨਰਾ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਾਸਿ ਯੇ । ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਪੂਜਯਂਤਿ ਮਧੁਦ੍ਵਿषਮ੍
ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਲੋਕ ਸਵੇਰੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਧੁ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬੜੇ ਸੁਭਾਗੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਯਜ੍ਞਦਾਨਮੁਪੋषਣਮ੍ । ਹਵਿष੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਚ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ, ਯਜਨ ਕਰਨਾ, ਦਾਨ ਦੇਣਾ, ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਣਾ, ਹਵਿਸ਼ਯ ਭੋਜਨ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੀ ਪਾਲਣਾ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਨਃ ਕਲਿਯੁਗੇ ਰਾਜਨ੍ਨੇਤਦ੍ਗੋਪ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਦਿਕਂ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਮਾਧਵਸ੍ਯ ਯਤ੍
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਫਿਰ ਗੁਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਾਧਵ ਦਾ ਮਹਾਤਮਿਆ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਖਃ ਪੁਣ੍ਯਃ ਕਲੌ ਨੈਵ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ । ਏष ਮਾਧਵਮਾਸਸ੍ਯ ਹਯਮੇਧ ਸਮੋ ਵਿਧਿਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਇਹ ਰੀਤ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੋਕ੍ਸ਼ਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ । ਨ ਵੇਤ੍ਸ੍ਯਂਤਿ ਕਲੌ ਪਾਪਾ ਜਨਾ ਦੁਰਿਤਬੁਦ੍ਧਯਃ
ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਜੋ ਪੁੰਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਪਾਪੀ ਅਤੇ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਭਵੈਰ੍ਨਰੈਃ ਪਾਪੈਰ੍ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਨਰਕਾਰ੍ਣਵੇ । ਅਤਸ੍ਤੁ ਵਿਰਲਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਚਾਰੋ ਯੇਨ ਨਿਰ੍ਮਿਤਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਪਾਪ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰੀ ਵਾਸਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣਗੇ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਰੀਤ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪਾਤਾਲਖਂਡੇ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਪਂਚਾਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਾਤਾਲ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਮਹਾਤਮਿਆ ਵਾਲੇ ਪਚਾਸੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਅਂਬਰੀषਸ਼੍ਚ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ — ਮਹਾਨ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਅੰਬਰੀਸ਼, ਜੋ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਅਂਬਰੀष ਉਵਾਚ- ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षਾਦਿਕਾਨ੍ਮਾਸਾਨ੍ਹਿਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਮੁਨੇ । ਸਰ੍ਵਮਾਸਾਧਿਕਂ ਮਾਸਂ ਵੈਸ਼ਾਖਂ ਕਿਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਸਿ
ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ — ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਆਦਿ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਮਹੀਨੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਾਖ ਨੂੰ ਹੀ ਵਧੀਆ ਕਿਉਂ ਮੰਨਦੇ ਹੋ?
ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋऽਪ੍ਯਧਿਕਃ ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਧਵੋ ਮਾਧਵਪ੍ਰਿਯਃ । ਕੋ ਵਿਧਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਿਂ ਦਾਨਂ ਕਿਂ ਤਪਃ ਕਾ ਚ ਦੇਵਤਾ
ਮਾਧਵ, ਜੋ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਉਂ ਹੈ? ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਰੀਤ, ਕਿਹੜਾ ਦਾਨ, ਕਿਹੜਾ ਤਪ, ਤੇ ਕਿਹੜੀ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?
ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਾਂਭੋਜਰਜਸਾ ਪਾਵਿਤਸ੍ਯ ਚ ਮੇ ਮੁਨੇ । ਉਪਦੇਸ਼ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੁਨੀ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦਿਓ।
ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਧਰ੍ਮਮਾਰ੍ਗਾਣਾਮੁਦ੍ਧਰ੍ਤਾਸਿ ਮਹਾਮੁਨੇ । ਤ੍ਵਮੇਕੋऽਖਿਲਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਵੇਤ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮੋਪਦੇਸ਼ਕਃ
ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਹੋ।
ਕਰ੍ਤੋਪਦੇष੍ਟਾ ਮਂਤਾ ਵਾਨੁਮਂਤਾਪਿ ਪ੍ਰਯੋਜਕਃ । ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਭਿਰ੍ਮੁਨਿਵਰ ਸ੍ਮਰ੍ਯਂਤੇ ਸਮਭਾਗਿਨਃ
ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਉਪਦੇਸ਼ਕ, ਸਲਾਹਕਾਰ, ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਕ — ਮੁਨੀਵਰ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਰਤਸਤ੍ਰਤਪੋਦਾਨੈਰ੍ਯਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਯਤੇ । ਧਰ੍ਮੋਪਦੇਸ਼ਨੇਨੈਵ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮੁਪਲਭ੍ਯਤੇ
ਵਰਤ, ਯਜਨ, ਤਪ ਅਤੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਫਲ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨਂ ਤਪੋਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮ ਯਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਮੁਨੇ । ਅਪਿ ਤਤ੍ਫਲਭਾਗੀਸ੍ਯਾਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਯਿਤਾ ਭਵੇਤ੍
ਮੁਨੀ ਜੀ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤੀਰਥ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਤਪ, ਯਜਨ ਜਾਂ ਕਰਮ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਪੁੰਨ ਦਾ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਯਦਾਚਰਤਿ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤਤ੍ਤਦੇਵੇਤਰੋ ਜਨਃ । ਸ ਯਤ੍ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਕੁਰੁਤੇ ਲੋਕਸ੍ਤਦਨੁਵਰ੍ਤਤੇ
ਜੋ ਕੁਝ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਉਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਜੋ ਮਾਪਦੰਡ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਦਰ੍ਹਤਿ ਭਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਮੁਪਦੇष੍ਟੁਂ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭੋ ਗੁਰੁਸਂਬੋਧੋ ਦੇਸ਼ਕਾਲੋਪਪਤ੍ਤਯਃ
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਦੀ ਅਜੋਕੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ; ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਮਝ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਸਮਾਂ ਤੇ ਥਾਂ।
ਨ ਕੇਚਨ ਤਥਾ ਭਾਵਾਸ਼੍ਚੇਤਃ ਸ਼ੀਤਲਯਂਤਿਨਃ । ਰਾਜ੍ਯਲਾਭਾਦਯੋऽਪ੍ਯੇਤੇ ਯਥਾ ਤਵ ਸਮਾਗਮਃ
ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਵਰਗੀਆਂ ਹੋਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਵੀ ਮਨ ਨੂੰ ਐਨੀ ਠੰਡਕ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੰਗਤ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ-। ਅਥ ਮਂਦਮृਦੁਸ੍ਮੇਰਸ੍ਫੁਰਦ੍ਦਂਤਪ੍ਰਭਾਨੁਗਃ । ਅਂਬਰੀषਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ — ਫਿਰ, ਨਾਰਦ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਹੌਲੇ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਹਾਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵਿਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਹਿਤਾਯ ਜਗਤਸ੍ਤਵ । ਵਿਧਿਰ੍ਮਾਧਵਮਾਸਸ੍ਯ ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪੁਰਾ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉਹ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਤੋਂ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਰੀਤ ਬਾਰੇ ਸੁਣੀ ਸੀ।
ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਂ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਜਨ੍ਮ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਨੁष੍ਯਤਾ । ਮਾਨੁष੍ਯੇ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭੇ ਲੋਕੇ ਸ੍ਵਸ੍ਵਧਰ੍ਮਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਨਮ੍
ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਣਾ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਹੈ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਤੇ ਚੱਲਣਾ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਔਖਾ ਹੈ।
ਤਤੋऽਪਿ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਭੂਪਾਲ ਵਾਸੁਦੇਵੇऽਤਿਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾ । ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭੋ ਮਾਸੋ ਮਾਧਵੋ ਮਾਧਵਪ੍ਰਿਯਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਮਿਲਣੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖੀ ਹੈ; ਤੇ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ, ਜੋ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਮਵਾਪ੍ਯ ਤਤੋ ਮਾਸਂ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਜਪਾਦਿਕਮ੍ । ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਵਿਧਿਨਾ ਯੇ ਤੁ ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਕृਤਿਨੋ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਜਪ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬੜੇ ਹੀ ਸੁਭਾਗੇ ਤੇ ਕਾਮਯਾਬ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਾਪਿਨੋऽਪਿ ਵਿਕਿਲ੍ਬਿषਾਃ । ਭਵਂਤਿ ਭਗਵਦ੍ਭਾਵਭਾਵਿਤਾ ਧਰ੍ਮਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਯੈਃ ਸ੍ਨਾਤਂ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਨਿਯਮਸਂਯੁਤੈਃ । ਤੇ ਕੋਟਿਵਰ੍षਪਰ੍ਯਂਤਂ ਕ੍ਰੀਡਂਤੇ ਨਂਦਨੇ ਵਨੇ
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਜੋ ਲੋਕ ਸਵੇਰੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨੰਦਨ ਵਨ ਵਿਚ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਖੇਡਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਨ ਵਾਰਿਧਿਸਮੋ ਲੋਕੇ ਕੋऽਪਿ ਜਲਾਸ਼ਯਃ । ਤਥਾ ਮਾਸੋ ਨ ਵੈਸ਼ਾਖਸਦृਸ਼ੋ ਮਾਧਵਪ੍ਰਿਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਪਾਣੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਨਹੀਂ, ਤਿਵੇਂ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨਾ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਹੀਨੇ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ।
ਤਾਵਤ੍ਪਾਪਾਨਿ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਕਲੇਵਰੇ । ਯਾਵਤ੍ਕਿਲਮਲਧ੍ਵਂਸੀ ਮਾਸੋ ਨਾਯਾਤਿ ਮਾਧਵਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਲ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ।