ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਗਂਗਾਂ ਯਃ ਸ੍ਮਰਤੇ ਨਰਃ । ਅਪਿ ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਾਸੌ ਲਭਤੇ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੋਜਨ ਦੂਰੋਂ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾ ਸਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਜਗਤੀਪਾਲ ਹਰਿ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੰਗੀ ਪੱਖ ਦੀ ਸਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਗਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹਰੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ।
ਨ ਮਾਧਵਸਮੋ ਮਾਸੋ ਨ ਮਾਧਵਸਮੋ ਵਿਭੁਃ । ਗਤੋਹਿ ਦੁਰਿਤਾਂਭੋਧੌ ਮਜ੍ਜਮਾਨਜਨਸ੍ਯ ਯਃ
ਕੋਈ ਮਹੀਨਾ ਮਾਧਵ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਪ੍ਰਭੂ ਮਾਧਵ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਹੀ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਰਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤਂ ਜਪ੍ਤਂ ਹੁਤਂ ਸ੍ਨਾਤਂ ਯਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਸਿ ਮਾਧਵੇ । ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਭਵੇਦ੍ਭੂਪ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕੋਟਿਸ਼ਤਾਧਿਕਮ੍
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ, ਜਪਿਆ, ਹੋਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਹੋ ਕੇ, ਲੱਖਾਂ ਕੋਟੀਆਂ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਦੇਵੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਦੇਵੋ ਨਾਰਾਯਣੋ ਹਰਿਃ । ਯਥਾ ਜਪ੍ਯੇषੁ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਸਰਿਤਾਂ ਜਾਹ੍ਨਵੀ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਇਣ, ਹਰੀ, ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਜਪਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਤਰੀ ਹੈ; ਤਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਹਨਵੀ ਹੈ।
ਯਥੋਮਾ ਸਰ੍ਵਨਾਰੀਣਾਂ ਤਪਤਾਂ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਯਥਾ । ਆਰੋਗ੍ਯਲਾਭੋ ਲਾਭਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਪਦਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਊਮਾ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਭਾਸਕਰੋ (ਸੂਰਜ) ਚਮਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਲਾਭਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਹਤ, ਤਿਵੇਂ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈ।
ਪਰੋਪਕਾਰਃ ਪੁਣ੍ਯਾਨਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਨਾਂ ਨਿਗਮੋ ਯਥਾ । ਮਂਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਣਵੋ ਯਦ੍ਵਦ੍ਧ੍ਯਾਨਾਨਾਮਾਤ੍ਮਚਿਂਤਨਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਰਉਪਕਾਰ ਸਭ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਗਮ (ਵੇਦ) ਹੈ, ਮੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਓਮ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਧਿਆਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਵਰ੍ਤਿਤ੍ਵਂ ਤਪਸਾਂ ਚ ਯਥਾ ਵਰਮ੍ । ਸ਼ੌਚਾਨਾਮਰ੍ਥਸ਼ੌਚਂ ਚ ਦਾਨਾਨਾਮਭਯਂ ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਸਚ ਤੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ 'ਤੇ ਚੱਲਣਾ ਤਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ ਵਿੱਚ ਧਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ, ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਡਰਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਗੁਣਾਨਾਂ ਚ ਯਥਾ ਲੋਭਕ੍ਸ਼ਯੋ ਮੁਖ੍ਯੋ ਗੁਣਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਮਾਸਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰੋ ਮਾਸਸ੍ਤਥਾਸੌ ਮਾਧਵੋ ਮਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਲੋਭ ਦਾ ਨਾਸ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁਣ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਸਭ ਮਹੀਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਯਜ੍ਞ ਦਾਨਮੁਪੋषਣਮ੍ । ਤਪੋऽਧ੍ਯਯਨਪੂਜਾਦਿ ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਫਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੋ ਸ਼ਰਾਧ, ਯਜ, ਦਾਨ, ਉਪਵਾਸ, ਤਪ, ਪਾਠ, ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਅਟੱਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖਾਂਤਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਸੂਰ੍ਯਾਂਤਾਨਿ ਤਮਾਂਸਿ ਚ । ਪਰਾਪਕਾਰਪੈਸ਼ੁਨ੍ਯ ਪ੍ਰਾਂਤਾਨਿ ਸੁਕृਤਾਨਿ ਚ
ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਪਾਪ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਛਾਂਵਾਂ, ਬੁਰਾਈ ਤੇ ਚਲਾਕੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਤੁਲਾਸਂਸ੍ਥੇ ਦਿਵਾਕਰੇ । ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦਿਕਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ੍ਪਰਾਰ੍ਧਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਕਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਤੁਲਾ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਆਦਿ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਾ ਫਲ ਦੋਹਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਹਸ੍ਰਗੁਣਿਤਂ ਮਾਘੇ ਮਕਰਗੇ ਰਵੌ । ਤਤੋऽਪਿ ਸ਼ਤਸਂਖ੍ਯਾਤਂ ਵੈਸ਼ਾਖੇਮੇषਗੇ ਰਵੌ
ਇਸ ਲਈ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮਕਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਫਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵੈਸ਼ਾਖ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਫਲ ਸੈਂਕੜਾ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਸੁਕृਤਿਨੋ ਨਰਾ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਾਸਿ ਯੇ । ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਪੂਜਯਂਤਿ ਮਧੁਦ੍ਵਿषਮ੍
ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਲੋਕ ਸਵੇਰੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਧੁ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬੜੇ ਸੁਭਾਗੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਯਜ੍ਞਦਾਨਮੁਪੋषਣਮ੍ । ਹਵਿष੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਚ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ, ਯਜਨ ਕਰਨਾ, ਦਾਨ ਦੇਣਾ, ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਣਾ, ਹਵਿਸ਼ਯ ਭੋਜਨ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੀ ਪਾਲਣਾ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਨਃ ਕਲਿਯੁਗੇ ਰਾਜਨ੍ਨੇਤਦ੍ਗੋਪ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਦਿਕਂ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਮਾਧਵਸ੍ਯ ਯਤ੍
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਫਿਰ ਗੁਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਾਧਵ ਦਾ ਮਹਾਤਮਿਆ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਖਃ ਪੁਣ੍ਯਃ ਕਲੌ ਨੈਵ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ । ਏष ਮਾਧਵਮਾਸਸ੍ਯ ਹਯਮੇਧ ਸਮੋ ਵਿਧਿਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਇਹ ਰੀਤ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੋਕ੍ਸ਼ਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ । ਨ ਵੇਤ੍ਸ੍ਯਂਤਿ ਕਲੌ ਪਾਪਾ ਜਨਾ ਦੁਰਿਤਬੁਦ੍ਧਯਃ
ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਜੋ ਪੁੰਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਪਾਪੀ ਅਤੇ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਭਵੈਰ੍ਨਰੈਃ ਪਾਪੈਰ੍ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਨਰਕਾਰ੍ਣਵੇ । ਅਤਸ੍ਤੁ ਵਿਰਲਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਚਾਰੋ ਯੇਨ ਨਿਰ੍ਮਿਤਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਪਾਪ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰੀ ਵਾਸਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣਗੇ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਰੀਤ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪਾਤਾਲਖਂਡੇ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਪਂਚਾਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਾਤਾਲ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਮਹਾਤਮਿਆ ਵਾਲੇ ਪਚਾਸੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਅਂਬਰੀषਸ਼੍ਚ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ — ਮਹਾਨ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਅੰਬਰੀਸ਼, ਜੋ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਅਂਬਰੀष ਉਵਾਚ- ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षਾਦਿਕਾਨ੍ਮਾਸਾਨ੍ਹਿਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਮੁਨੇ । ਸਰ੍ਵਮਾਸਾਧਿਕਂ ਮਾਸਂ ਵੈਸ਼ਾਖਂ ਕਿਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਸਿ
ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ — ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਆਦਿ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਮਹੀਨੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਾਖ ਨੂੰ ਹੀ ਵਧੀਆ ਕਿਉਂ ਮੰਨਦੇ ਹੋ?
ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋऽਪ੍ਯਧਿਕਃ ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਧਵੋ ਮਾਧਵਪ੍ਰਿਯਃ । ਕੋ ਵਿਧਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਿਂ ਦਾਨਂ ਕਿਂ ਤਪਃ ਕਾ ਚ ਦੇਵਤਾ
ਮਾਧਵ, ਜੋ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਉਂ ਹੈ? ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਰੀਤ, ਕਿਹੜਾ ਦਾਨ, ਕਿਹੜਾ ਤਪ, ਤੇ ਕਿਹੜੀ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ?
ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਾਂਭੋਜਰਜਸਾ ਪਾਵਿਤਸ੍ਯ ਚ ਮੇ ਮੁਨੇ । ਉਪਦੇਸ਼ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੁਨੀ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦਿਓ।
ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਧਰ੍ਮਮਾਰ੍ਗਾਣਾਮੁਦ੍ਧਰ੍ਤਾਸਿ ਮਹਾਮੁਨੇ । ਤ੍ਵਮੇਕੋऽਖਿਲਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਵੇਤ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮੋਪਦੇਸ਼ਕਃ
ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਹੋ।
ਕਰ੍ਤੋਪਦੇष੍ਟਾ ਮਂਤਾ ਵਾਨੁਮਂਤਾਪਿ ਪ੍ਰਯੋਜਕਃ । ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਭਿਰ੍ਮੁਨਿਵਰ ਸ੍ਮਰ੍ਯਂਤੇ ਸਮਭਾਗਿਨਃ
ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਉਪਦੇਸ਼ਕ, ਸਲਾਹਕਾਰ, ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਕ — ਮੁਨੀਵਰ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਰਤਸਤ੍ਰਤਪੋਦਾਨੈਰ੍ਯਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਯਤੇ । ਧਰ੍ਮੋਪਦੇਸ਼ਨੇਨੈਵ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮੁਪਲਭ੍ਯਤੇ
ਵਰਤ, ਯਜਨ, ਤਪ ਅਤੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਫਲ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨਂ ਤਪੋਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮ ਯਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਮੁਨੇ । ਅਪਿ ਤਤ੍ਫਲਭਾਗੀਸ੍ਯਾਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਯਿਤਾ ਭਵੇਤ੍
ਮੁਨੀ ਜੀ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤੀਰਥ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਤਪ, ਯਜਨ ਜਾਂ ਕਰਮ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਪੁੰਨ ਦਾ ਹਿੱਸੇਦਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਯਦਾਚਰਤਿ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤਤ੍ਤਦੇਵੇਤਰੋ ਜਨਃ । ਸ ਯਤ੍ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਕੁਰੁਤੇ ਲੋਕਸ੍ਤਦਨੁਵਰ੍ਤਤੇ
ਜੋ ਕੁਝ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਉਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਜੋ ਮਾਪਦੰਡ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਦਰ੍ਹਤਿ ਭਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਮੁਪਦੇष੍ਟੁਂ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭੋ ਗੁਰੁਸਂਬੋਧੋ ਦੇਸ਼ਕਾਲੋਪਪਤ੍ਤਯਃ
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਦੀ ਅਜੋਕੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ; ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਮਝ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਸਮਾਂ ਤੇ ਥਾਂ।