ਵੈਸ਼ਾਖ ਸ਼ੁਕ੍ਲ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਜਾਹ੍ਨਵੀ ਜਹ੍ਨੁਨਾ ਪੁਰਾ । ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਪੀਤਾ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਕਰ੍ਣਰਂਧ੍ਰਾਤ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍
ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਸੱਤਵੀਂ ਨੂੰ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਜਹਨੂੰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਪੀ ਲਿਆ ਸੀ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਮੁੜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵੀਂ ਗਂਗਾਂ ਗਗਨਮੇਖਲਾਮ੍ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਧਾਨੇਨ ਸ ਧਨ੍ਯਃ ਸੁਕृਤੀ ਨਰਃ
ਉਸ ਦਿਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਸਮਾਨ ਦੀ ਪੱਟੀ ਵਾਲੀ ਗੰਗਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧੰਨ ਤੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਯਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਤਂ ਗਂਗਾ ਸ੍ਨਾਤਕਂ ਗਤਪਾਪਕਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਮਾਧਵ ਸਮੋ ਮਾਸੋ ਨ ਗਂਗਾ ਸਦृਸ਼ੀ ਨਦੀ । ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਃ ਖਲੁ ਯੋਗੋऽਯਂ ਹਰਿਭਕ੍ਤ੍ਯੈਵ ਲਭ੍ਯਤੇ
ਨਾ ਮਾਧਵ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਹੀਨਾ ਹੈ, ਨਾ ਗੰਗਾ ਵਰਗੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦਰਿਆ। ਇਹ ਵਿਰਲਾ ਜੋੜ ਸਿਰਫ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਪਾਦੋਦਕੋਦ੍ਭੂਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਦੁਪਾਗਤਾ । ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ੍ਰੋਤੋਭਿਰਸ਼੍ਰਾਂਤਾ ਯਾ ਪੁਨਾਤਿ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਜੰਮੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆਈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਧਾਰਾਂ ਵਿਚ ਬਿਨਾਂ ਥੱਕੇ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਰੋਹਣਨਿਃਸ਼੍ਰੇਣੀ ਸਤਤਾਨਂਦਕਾਰਿਣੀ । ਅਨੇਕਦੁਰਿਤੋਦ੍ਗਾਰਹਾਰਿਣੀ ਦੁਰ੍ਗਤਾਰਿਣੀ
ਉਹ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹਨ ਦੀ ਸੀੜ੍ਹੀ ਹੈ, ਸਦਾ ਸੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਅਨੇਕਾਂ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਹੇਸ਼ਜਟਾਜੂਟਵਾਸਿਨੀ ਦੁਃਖਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਭਜਮਾਨਜਨਸ੍ਵਾਂਤਕਾਨ੍ਤਕੇਲਿ ਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਉਹ ਜੋ ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਜਟਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸਗਰਾਨ੍ਵਯਨਿਰ੍ਵਾਣਕਾਰਿਣੀ ਧਰ੍ਮਧਾਰਿਣੀ । ਤ੍ਰਿਮਾਰ੍ਗਚਾਰਿਣੀ ਦੇਵੀ ਲੋਕਾਲਂਕृਤਿਕਾਰਿਣੀ
ਉਹ ਸਗਰ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਤਿੰਨ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਹੈ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨ ਸ੍ਨਾਨ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨ ਧ੍ਯਾਨ ਸੇਵਨੈਃ । ਪੁਣ੍ਯਾਨਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਪੁਰੁषਾਨ੍ਪਾਵਯਂਤੀ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਦਰਸ਼ਨ, ਛੂਹ, ਇਸ਼ਨਾਨ, ਕੀਰਤਨ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਸੇਵਾ ਰਾਹੀਂ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਗਂਗਾ ਗਂਗੇਤਿ ਗਂਗੇਤਿ ਯੈਸ੍ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਮਿਤੀਰਿਤਮ੍ । ਸੁਦੂਰਸ੍ਥੈਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਪਾਪਂ ਹਂਤਿ ਜਨ੍ਮਤ੍ਰਯਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ 'ਗੰਗਾ, ਗੰਗਾ' ਆਖਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਦੂਰ ਹੋਣ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਗਂਗਾਂ ਯਃ ਸ੍ਮਰਤੇ ਨਰਃ । ਅਪਿ ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਾਸੌ ਲਭਤੇ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੋਜਨ ਦੂਰੋਂ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾ ਸਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਜਗਤੀਪਾਲ ਹਰਿ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੰਗੀ ਪੱਖ ਦੀ ਸਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਗਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹਰੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ।
ਨ ਮਾਧਵਸਮੋ ਮਾਸੋ ਨ ਮਾਧਵਸਮੋ ਵਿਭੁਃ । ਗਤੋਹਿ ਦੁਰਿਤਾਂਭੋਧੌ ਮਜ੍ਜਮਾਨਜਨਸ੍ਯ ਯਃ
ਕੋਈ ਮਹੀਨਾ ਮਾਧਵ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਪ੍ਰਭੂ ਮਾਧਵ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਹੀ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਰਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤਂ ਜਪ੍ਤਂ ਹੁਤਂ ਸ੍ਨਾਤਂ ਯਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਸਿ ਮਾਧਵੇ । ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਭਵੇਦ੍ਭੂਪ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕੋਟਿਸ਼ਤਾਧਿਕਮ੍
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ, ਜਪਿਆ, ਹੋਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਹੋ ਕੇ, ਲੱਖਾਂ ਕੋਟੀਆਂ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਦੇਵੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਦੇਵੋ ਨਾਰਾਯਣੋ ਹਰਿਃ । ਯਥਾ ਜਪ੍ਯੇषੁ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਸਰਿਤਾਂ ਜਾਹ੍ਨਵੀ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਇਣ, ਹਰੀ, ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਜਪਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਤਰੀ ਹੈ; ਤਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਹਨਵੀ ਹੈ।
ਯਥੋਮਾ ਸਰ੍ਵਨਾਰੀਣਾਂ ਤਪਤਾਂ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਯਥਾ । ਆਰੋਗ੍ਯਲਾਭੋ ਲਾਭਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਪਦਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਊਮਾ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਭਾਸਕਰੋ (ਸੂਰਜ) ਚਮਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਲਾਭਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਹਤ, ਤਿਵੇਂ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈ।
ਪਰੋਪਕਾਰਃ ਪੁਣ੍ਯਾਨਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਨਾਂ ਨਿਗਮੋ ਯਥਾ । ਮਂਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਣਵੋ ਯਦ੍ਵਦ੍ਧ੍ਯਾਨਾਨਾਮਾਤ੍ਮਚਿਂਤਨਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਰਉਪਕਾਰ ਸਭ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਗਮ (ਵੇਦ) ਹੈ, ਮੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਓਮ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਧਿਆਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਵਰ੍ਤਿਤ੍ਵਂ ਤਪਸਾਂ ਚ ਯਥਾ ਵਰਮ੍ । ਸ਼ੌਚਾਨਾਮਰ੍ਥਸ਼ੌਚਂ ਚ ਦਾਨਾਨਾਮਭਯਂ ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਸਚ ਤੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ 'ਤੇ ਚੱਲਣਾ ਤਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ ਵਿੱਚ ਧਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ, ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਡਰਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਗੁਣਾਨਾਂ ਚ ਯਥਾ ਲੋਭਕ੍ਸ਼ਯੋ ਮੁਖ੍ਯੋ ਗੁਣਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਮਾਸਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰੋ ਮਾਸਸ੍ਤਥਾਸੌ ਮਾਧਵੋ ਮਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਲੋਭ ਦਾ ਨਾਸ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁਣ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਸਭ ਮਹੀਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਯਜ੍ਞ ਦਾਨਮੁਪੋषਣਮ੍ । ਤਪੋऽਧ੍ਯਯਨਪੂਜਾਦਿ ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਫਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੋ ਸ਼ਰਾਧ, ਯਜ, ਦਾਨ, ਉਪਵਾਸ, ਤਪ, ਪਾਠ, ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਅਟੱਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖਾਂਤਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਸੂਰ੍ਯਾਂਤਾਨਿ ਤਮਾਂਸਿ ਚ । ਪਰਾਪਕਾਰਪੈਸ਼ੁਨ੍ਯ ਪ੍ਰਾਂਤਾਨਿ ਸੁਕृਤਾਨਿ ਚ
ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਪਾਪ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਛਾਂਵਾਂ, ਬੁਰਾਈ ਤੇ ਚਲਾਕੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਤੁਲਾਸਂਸ੍ਥੇ ਦਿਵਾਕਰੇ । ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦਿਕਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ੍ਪਰਾਰ੍ਧਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਕਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਤੁਲਾ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਆਦਿ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਾ ਫਲ ਦੋਹਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਹਸ੍ਰਗੁਣਿਤਂ ਮਾਘੇ ਮਕਰਗੇ ਰਵੌ । ਤਤੋऽਪਿ ਸ਼ਤਸਂਖ੍ਯਾਤਂ ਵੈਸ਼ਾਖੇਮੇषਗੇ ਰਵੌ
ਇਸ ਲਈ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮਕਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਫਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵੈਸ਼ਾਖ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਫਲ ਸੈਂਕੜਾ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਸੁਕृਤਿਨੋ ਨਰਾ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਾਸਿ ਯੇ । ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਪੂਜਯਂਤਿ ਮਧੁਦ੍ਵਿषਮ੍
ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਲੋਕ ਸਵੇਰੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਧੁ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬੜੇ ਸੁਭਾਗੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਯਜ੍ਞਦਾਨਮੁਪੋषਣਮ੍ । ਹਵਿष੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਚ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ, ਯਜਨ ਕਰਨਾ, ਦਾਨ ਦੇਣਾ, ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਣਾ, ਹਵਿਸ਼ਯ ਭੋਜਨ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੀ ਪਾਲਣਾ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਨਃ ਕਲਿਯੁਗੇ ਰਾਜਨ੍ਨੇਤਦ੍ਗੋਪ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਦਿਕਂ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਮਾਧਵਸ੍ਯ ਯਤ੍
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਫਿਰ ਗੁਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਾਧਵ ਦਾ ਮਹਾਤਮਿਆ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਮਖਃ ਪੁਣ੍ਯਃ ਕਲੌ ਨੈਵ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ । ਏष ਮਾਧਵਮਾਸਸ੍ਯ ਹਯਮੇਧ ਸਮੋ ਵਿਧਿਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਇਹ ਰੀਤ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੋਕ੍ਸ਼ਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ । ਨ ਵੇਤ੍ਸ੍ਯਂਤਿ ਕਲੌ ਪਾਪਾ ਜਨਾ ਦੁਰਿਤਬੁਦ੍ਧਯਃ
ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਜੋ ਪੁੰਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਪਾਪੀ ਅਤੇ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਭਵੈਰ੍ਨਰੈਃ ਪਾਪੈਰ੍ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਨਰਕਾਰ੍ਣਵੇ । ਅਤਸ੍ਤੁ ਵਿਰਲਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਚਾਰੋ ਯੇਨ ਨਿਰ੍ਮਿਤਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਪਾਪ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰੀ ਵਾਸਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣਗੇ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਰੀਤ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪਾਤਾਲਖਂਡੇ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਪਂਚਾਸ਼ੀਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਾਤਾਲ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਮਹਾਤਮਿਆ ਵਾਲੇ ਪਚਾਸੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।