ਮਾਯਾਜਨਿਰਮਾਯੋऽਸੌ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਰਾਜਨ੍ਨਮਾਯਯਾ । ਸਾਧ੍ਯਤੇ ਸਾਧੁਪੁਰੁषਃ ਸ੍ਵਯਂ ਜਾਨਾਤਿ ਤਦ੍ਭਵਾਨ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਜੋ ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚੇ ਮਨੁੱਖ ਹੀ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੂੰ ਆਪ ਵੀ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ।
ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤੇ ਨृਪ ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਮਜ੍ਞਾਤਮੇਤਦ੍ਵਿਮਲਂ ਪੁਨਰ੍ਮਾਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਪृਚ੍ਛਸੇ ਤੀਰ੍ਥਪਦਂ ਪ੍ਰਸਂਗਾਤ੍ਕਥਾਰਸਂ ਵੈष੍ਣਵ ਗੌਰਵੇਣ
ਹੇ ਰਾਜਾ! ਧਰਮ ਦੀ ਅਸਲ ਸੂਝ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਵੀ ਤੂੰ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਦ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਤੀਰਥ ਰਾਹ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।
ਨਾਤਃ ਪਰਂ ਪਰਮਤੋषਵਿਸ਼ੇषਪੋषਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੁਣ੍ਯਮੁਚਿਤਂ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰੇਣ । ਸਂਤਃ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਯਦਨਂਤਗੁਣਾਨਨਂਤਸ਼੍ਰੇਯੋਨਿਧੀਨਧਿਕਭਾਵਭੁਜੋ ਭੁਜਂਤਿ
ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਅਨੰਤ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਅਨੰਤ ਚੰਗਿਆਈਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾ ਕੇ, ਜੋ ਸੰਤ ਪਰਸਪਰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਵਧੀਆ ਪੁੰਨ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸੁਰਭੀ ਸਤ੍ਯ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਯਾਗ ਤਪਾਂਸਿ ਚ । ਸ਼੍ਰੁਤਿ ਸ੍ਮृਤਿ ਦਯਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਸ਼ਾਂਤਯਸ੍ਤਨਵੋ ਹਰੇਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਾਮਧੇਨੁ ਗਾਂ, ਸੱਚ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਯੱਗ, ਤਪ, ਵੇਦ, ਸਮਝ, ਦਇਆ, ਦীক্ষਾ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਹੀ ਹਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ।
ਆਦਿਤ੍ਯਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਮਾ ਵਾਯੁਰ੍ਭੂਮਿਰਾਪੋਂऽਬਰਂ ਦਿਸ਼ਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਭੂਤਮਯੋ ਵਿਭੁਃ
ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਹਵਾ, ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਅਕਾਸ਼, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਰੁਦਰ—ਇਹ ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਃ ਸ੍ਵਯਂ ਚਕ੍ਰੇ ਜਗਦੇਤਚ੍ਚਰਾਚਰਮ੍ । ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਮਾਵਿਸ਼੍ਯ ਸਦਾਨ੍ਨਮੁਪਭੁਂਜਤੇ
ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਚ ਵੱਸ ਕੇ, ਆਪ ਹੀ ਭੋਜਨ ਸਵਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤੀਰ੍ਥਾਸ੍ਪਦਪਾਦਰੇਣੂਨ੍ਧਰਾਧਰਾਤ੍ਮਾਲਯ ਭੂਮਿਦੇਵਾਨ੍ । ਪਰਾਤ੍ਮਨਃ ਪੂਜਯ ਪੁਣ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਭੂਤਾਨਖਿਲਾਤ੍ਮਭੂਤਾਨ੍
ਇਸ ਲਈ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂੜ, ਪਹਾੜਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ, ਪੂਰੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪੂਜ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਵਿष੍ਣੁਬੁਦ੍ਧ੍ਯ੍ਯਾ ਯੋ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਸਾਧੁ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਸ ਏਵ ਵੈष੍ਣਵੋ ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਸ੍ਵਕਰ੍ਮੈਕਨਿष੍ਠਿਤਃ
ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਹੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਵੈਸ਼ਨਵ ਹੈ।
ਕਿਂਚਿਦੇਤਨ੍ਮਯਾਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਰਹਸ੍ਯਂ ਸਮਯੋ ਹਿ ਮੇ । ਸ੍ਨਾਤੁਂ ਗਂਤੁਂ ਚ ਗਂਗਾਯਾਂ ਨ ਕਥਾਵਸਰੋऽਧਿਕਃ
ਮੈਂ ਇਹ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਦੱਸੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਸਮਾਂ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਥਾ ਕਰਨ ਦਾ ਵੇਲਾ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਯਂ ਮਾਧਵੋ ਮਾਸਃ ਪੁਣ੍ਯੋ ਮਾਧਵਵਲ੍ਲਭਃ । ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਸਪ੍ਤਮੀ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਗਂਗਾਯਾਮਤਿਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾ
ਹੁਣ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਗੰਗਾ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਮੌਕਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖ ਸ਼ੁਕ੍ਲ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਜਾਹ੍ਨਵੀ ਜਹ੍ਨੁਨਾ ਪੁਰਾ । ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਪੀਤਾ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਕਰ੍ਣਰਂਧ੍ਰਾਤ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍
ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਸੱਤਵੀਂ ਨੂੰ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਜਹਨੂੰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਪੀ ਲਿਆ ਸੀ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਮੁੜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵੀਂ ਗਂਗਾਂ ਗਗਨਮੇਖਲਾਮ੍ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਧਾਨੇਨ ਸ ਧਨ੍ਯਃ ਸੁਕृਤੀ ਨਰਃ
ਉਸ ਦਿਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਸਮਾਨ ਦੀ ਪੱਟੀ ਵਾਲੀ ਗੰਗਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧੰਨ ਤੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਯਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਤਂ ਗਂਗਾ ਸ੍ਨਾਤਕਂ ਗਤਪਾਪਕਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਮਾਧਵ ਸਮੋ ਮਾਸੋ ਨ ਗਂਗਾ ਸਦृਸ਼ੀ ਨਦੀ । ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਃ ਖਲੁ ਯੋਗੋऽਯਂ ਹਰਿਭਕ੍ਤ੍ਯੈਵ ਲਭ੍ਯਤੇ
ਨਾ ਮਾਧਵ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਹੀਨਾ ਹੈ, ਨਾ ਗੰਗਾ ਵਰਗੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦਰਿਆ। ਇਹ ਵਿਰਲਾ ਜੋੜ ਸਿਰਫ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਪਾਦੋਦਕੋਦ੍ਭੂਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਦੁਪਾਗਤਾ । ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ੍ਰੋਤੋਭਿਰਸ਼੍ਰਾਂਤਾ ਯਾ ਪੁਨਾਤਿ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਜੰਮੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆਈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਧਾਰਾਂ ਵਿਚ ਬਿਨਾਂ ਥੱਕੇ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਰੋਹਣਨਿਃਸ਼੍ਰੇਣੀ ਸਤਤਾਨਂਦਕਾਰਿਣੀ । ਅਨੇਕਦੁਰਿਤੋਦ੍ਗਾਰਹਾਰਿਣੀ ਦੁਰ੍ਗਤਾਰਿਣੀ
ਉਹ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹਨ ਦੀ ਸੀੜ੍ਹੀ ਹੈ, ਸਦਾ ਸੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਅਨੇਕਾਂ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਹੇਸ਼ਜਟਾਜੂਟਵਾਸਿਨੀ ਦੁਃਖਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਭਜਮਾਨਜਨਸ੍ਵਾਂਤਕਾਨ੍ਤਕੇਲਿ ਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਉਹ ਜੋ ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਜਟਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸਗਰਾਨ੍ਵਯਨਿਰ੍ਵਾਣਕਾਰਿਣੀ ਧਰ੍ਮਧਾਰਿਣੀ । ਤ੍ਰਿਮਾਰ੍ਗਚਾਰਿਣੀ ਦੇਵੀ ਲੋਕਾਲਂਕृਤਿਕਾਰਿਣੀ
ਉਹ ਸਗਰ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਤਿੰਨ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਹੈ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨ ਸ੍ਨਾਨ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨ ਧ੍ਯਾਨ ਸੇਵਨੈਃ । ਪੁਣ੍ਯਾਨਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਪੁਰੁषਾਨ੍ਪਾਵਯਂਤੀ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਦਰਸ਼ਨ, ਛੂਹ, ਇਸ਼ਨਾਨ, ਕੀਰਤਨ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਸੇਵਾ ਰਾਹੀਂ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਗਂਗਾ ਗਂਗੇਤਿ ਗਂਗੇਤਿ ਯੈਸ੍ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਮਿਤੀਰਿਤਮ੍ । ਸੁਦੂਰਸ੍ਥੈਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਪਾਪਂ ਹਂਤਿ ਜਨ੍ਮਤ੍ਰਯਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ 'ਗੰਗਾ, ਗੰਗਾ' ਆਖਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਦੂਰ ਹੋਣ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਗਂਗਾਂ ਯਃ ਸ੍ਮਰਤੇ ਨਰਃ । ਅਪਿ ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਾਸੌ ਲਭਤੇ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੋਜਨ ਦੂਰੋਂ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾ ਸਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਜਗਤੀਪਾਲ ਹਰਿ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੰਗੀ ਪੱਖ ਦੀ ਸਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਗਤ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹਰੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ।
ਨ ਮਾਧਵਸਮੋ ਮਾਸੋ ਨ ਮਾਧਵਸਮੋ ਵਿਭੁਃ । ਗਤੋਹਿ ਦੁਰਿਤਾਂਭੋਧੌ ਮਜ੍ਜਮਾਨਜਨਸ੍ਯ ਯਃ
ਕੋਈ ਮਹੀਨਾ ਮਾਧਵ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਪ੍ਰਭੂ ਮਾਧਵ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਹੀ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਰਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤਂ ਜਪ੍ਤਂ ਹੁਤਂ ਸ੍ਨਾਤਂ ਯਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਸਿ ਮਾਧਵੇ । ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਭਵੇਦ੍ਭੂਪ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕੋਟਿਸ਼ਤਾਧਿਕਮ੍
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ, ਜਪਿਆ, ਹੋਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਹੋ ਕੇ, ਲੱਖਾਂ ਕੋਟੀਆਂ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਦੇਵੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਦੇਵੋ ਨਾਰਾਯਣੋ ਹਰਿਃ । ਯਥਾ ਜਪ੍ਯੇषੁ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਸਰਿਤਾਂ ਜਾਹ੍ਨਵੀ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਇਣ, ਹਰੀ, ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਜਪਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਤਰੀ ਹੈ; ਤਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਹਨਵੀ ਹੈ।
ਯਥੋਮਾ ਸਰ੍ਵਨਾਰੀਣਾਂ ਤਪਤਾਂ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਯਥਾ । ਆਰੋਗ੍ਯਲਾਭੋ ਲਾਭਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਪਦਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਊਮਾ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਭਾਸਕਰੋ (ਸੂਰਜ) ਚਮਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਲਾਭਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਹਤ, ਤਿਵੇਂ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈ।
ਪਰੋਪਕਾਰਃ ਪੁਣ੍ਯਾਨਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਨਾਂ ਨਿਗਮੋ ਯਥਾ । ਮਂਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਣਵੋ ਯਦ੍ਵਦ੍ਧ੍ਯਾਨਾਨਾਮਾਤ੍ਮਚਿਂਤਨਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਰਉਪਕਾਰ ਸਭ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਗਮ (ਵੇਦ) ਹੈ, ਮੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਓਮ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਧਿਆਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਵਰ੍ਤਿਤ੍ਵਂ ਤਪਸਾਂ ਚ ਯਥਾ ਵਰਮ੍ । ਸ਼ੌਚਾਨਾਮਰ੍ਥਸ਼ੌਚਂ ਚ ਦਾਨਾਨਾਮਭਯਂ ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਸਚ ਤੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ 'ਤੇ ਚੱਲਣਾ ਤਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ ਵਿੱਚ ਧਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ, ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਡਰਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਗੁਣਾਨਾਂ ਚ ਯਥਾ ਲੋਭਕ੍ਸ਼ਯੋ ਮੁਖ੍ਯੋ ਗੁਣਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਮਾਸਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰੋ ਮਾਸਸ੍ਤਥਾਸੌ ਮਾਧਵੋ ਮਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਲੋਭ ਦਾ ਨਾਸ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁਣ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਸਭ ਮਹੀਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਯਜ੍ਞ ਦਾਨਮੁਪੋषਣਮ੍ । ਤਪੋऽਧ੍ਯਯਨਪੂਜਾਦਿ ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਫਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੋ ਸ਼ਰਾਧ, ਯਜ, ਦਾਨ, ਉਪਵਾਸ, ਤਪ, ਪਾਠ, ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਅਟੱਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।