ਇਦਂ ਚਰਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮਹੇਸ਼ੇਨ ਮਹਾਨੁਭਾਵਮ੍ । ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤਿ ਯੇ ਭਕ੍ਤਿਯੁਤਾ ਮਨੁष੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਦਮਚ੍ਯੁਤਸ੍ਯ
ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਪਾਸ।
ਧਨ੍ਯਂ ਯਸ਼ਸ੍ਯਮਾਯੁष੍ਯਮਾਰੋਗ੍ਯਾਭੀष੍ਟਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਪਵਰ੍ਗਸਂਪਤ੍ਤਿਕਾਰਣਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਉੱਤਮ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ, ਜੋ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ, ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਚਲ ਦੇ ਨਿਤ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਠਂਤਿ ਯੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਾਨਵਾ ਵਿष੍ਣੁਤਤ੍ਪਰਾਃ । ਨ ਤੇषਾਂ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਾਤ੍ਕਥਂਚਨ
ਇਹ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਧਨ, ਯਸ਼, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸਿਹਤ, ਤੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸੁਗਮ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ - ਸੂਤਸੂਤ ਮਹਾਭਾਗ ਰੋਮਹਰ੍षਣਨਂਦਨ । ਕਥਾ ਰਮ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਲੋਕਸ੍ਯਾਨਂਦਦਾਯਿਨੀ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਸੂਤ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਜੋ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ, ਉਹ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗ ਚਰਿਤਂ ਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਸ੍ਤੇਨ ਚਾਭਵਤ੍
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸੁਣ ਲਏ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸੇ ਗਏ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਅਹੋ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਗਤਿਦਾਯਕਮ੍ । ਯਤਸ੍ਤੇਨ ਮਹਾਭਾਗ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਂ ਕੋ ਨ ਚਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਵਾਹ, ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾ ਪਾਵੇ?
ਅਤਃ ਪੁਨਰਪਿ ਸ਼੍ਰੀਮਤ੍ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍ । ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਚਾਨ੍ਯਦ੍ਵ੍ਰਤਦਾਨਾਰ੍ਹਣਾਦਿਕਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਜਿਵੇਂ ਵਰਤ, ਦਾਨ, ਪੂਜਾ ਆਦਿ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਵਾਪਿ ਮਹਾਭਾਗ ਯਥਾ ਯੇਨ ਕृਤਂ ਪੁਰਾ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸ੍ਤਰਾਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਥਾ ਨੋ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਸਨਾਨ ਤੇ ਹੋਰ ਰਿਵਾਜ ਕੀਤੇ, ਇਹ ਸਭ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ ਤਾਂ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੇ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਸਾਧੁ ਪृष੍ਟਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਲੋਕਾਨਾਂ ਤਾਰਣਂ ਪਰਮ੍ । ਯੂਯਂ ਕृਤਾਰ੍ਥਾਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਪੂਰ੍ਣਮਾਨਸਾਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚੰਗਾ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਚੁਕਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਨ ਤੋਂ ਪੂਰੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹੋ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਚਰਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਾਧੂਨਾਂ ਹਰ੍षਦਂ ਪਰਮ੍ । ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਮਹਦਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੇ ਕੰਮ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਉੱਤਮ ਕਥਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ।
ਏਕਦਾ ਨਾਰਦੋ ਲੋਕਾਨ੍ਪਰ੍ਯਟਨ੍ਭਗਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਃ । ਮਥੁਰਾਯਾਮਂਬਰੀषਂ ਕृष੍ਣਾਰਾਧਨਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ; ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਵੇਖਿਆ।
ਮਹਾਭਾਗਂ ਵ੍ਰਤਪਰਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ । ਸ ਆਗਤਂ ਮੁਨਿਵਰਂ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਵਰਤਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵੇਖਿਆ; ਆਉਣ ਤੇ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਭਵਂਤ ਇਵ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਃ । ਅਂਬਰੀष ਉਵਾਚ-। ਯਨ੍ਮੁਨੇ ਪਰਮਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵੇਦਵਾਦਿਭਿਰੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ, ਪੁੱਛਿਆ; ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ—
ਸ ਦੇਵਃ ਪੁਂਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸ੍ਵਯਂ ਨਾਰਾਯਣਃ ਪਰਃ । ਯੋऽਮੂਰ੍ਤੋ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਨੀਸ਼ੋ ਵ੍ਯਕ੍ਤੋऽਵ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ ਨਾਰਾਇਣ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ; ਉਹ ਰੂਪ ਰਹਿਤ ਤੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤਮਯੋऽਚਿਂਤ੍ਯੋ ਧ੍ਯਾਤਵ੍ਯਃ ਸ ਕਥਂ ਹਰਿਃ । ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮੋਤਂ ਪ੍ਰੋਤਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਅਕਲਪਨਯੋਗ, ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਜੁੜਿਆ, ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਮੇਕਂ ਪਰਮਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਯਤੋ ਜਨ੍ਮਾਦਿ ਜਗਤੋ ਯੋ ਨਿਰ੍ਮਾਯ ਸ੍ਵਯਂ ਭੁਵਮ੍
ਇਕ ਅਪ੍ਰਗਟ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ, ਜੋ ਆਪ ਧਰਤੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਚ ਨਿਗਮਾਨਾਤ੍ਮਨ੍ਯੇਵ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ । ਕਥਮਾਰਾਧ੍ਯਤੇ ਸੋऽਯਂ ਸਮਗ੍ਰਪੁਰੁषਾਰ੍ਥਦਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਦ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਭ ਲਕੜਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ?
ਯੋਗਿਨਾਮਪਿ ਦੁਰ੍ਗਮ੍ਯਸ੍ਤਦੇਤਤ੍ਕृਪਯਾ ਵਦ । ਅਨਾਰਾਧਿਤ ਗੋਵਿਂਦਾ ਨ ਵਿਦਂਤਿ ਹਿਤੋਦਯਮ੍
ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਉਹ ਪਹੁੰਚਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਦੱਸੋ। ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ, ਕੋਈ ਭਲਾਈ ਦਾ ਉਤਪੱਤੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਨ ਤਪੋ ਯਜ੍ਞਦਾਨਾਨਾਂ ਲਭਤੇ ਫਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਅਨਾਸ੍ਵਾਦਿਤਗੋਵਿਂਦਪਦਾਂਬੁਜਰਸਸ਼੍ਚ ਯਃ
ਜੋ ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਕਮਲ-ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਰਸ ਨਹੀਂ ਚੱਖਦਾ, ਉਹ ਤਪ, ਯਜ, ਦਾਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਮਨੋਰਥਪਥਾਤੀਤਂ ਸ੍ਫੀਤਂ ਨਾਕਲਯੇਤ੍ਫਲਮ੍ । ਹਰੇਰਾਰਾਧਨਂ ਹਿਤ੍ਵਾ ਦੁਰਿਤੌਘ ਨਿਵਾਰਣਮ੍
ਜੋ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਜੇ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਜਂਤੂਨਾਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਪਰਂ ਮੁਨੇ । ਯਦ੍ਭ੍ਰੂਨਰ੍ਤਨਵਰ੍ਤਿਨ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੂਯਂਤੇ ਸਿਦ੍ਧਯੋऽਖਿਲਾਃ
ਮੈਂ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਭ੍ਰੂ-ਨਾਚ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਥਮਾਰਾਧ੍ਯਤੇਸੋऽਯਂ ਕੇਸ਼ਵਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਨਾਸ਼ਨਃ । ਉਪਾਸ੍ਯਤੇ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਕਥਂ ਨਾਰਾਯਣੋ ਨਰੈਃ
ਉਹ ਕੇਸ਼ਵ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਵੇਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਕਿਵੇਂ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ?
ਪ੍ਰੀਤਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਮੇ ਹਿਤਾਯ ਜਗਤੋ ਵਦ । ਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਿਯੋऽਸੌ ਭਗਵਾਨ੍ਕਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ
ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਦੱਸ। ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਕਥਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਭਵੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਃ ਸਰ੍ਵੈਰਾਰਾਧ੍ਯਤੇ ਕਥਮ੍ । ਵੈष੍ਣਵੋਸਿ ਹਰੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯੋऽਸਿ ਪਰਮਾਰ੍ਥਵਿਤ੍
ਉਸ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਕਿਵੇਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਤੂੰ ਹਰੀ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ।
ਤੇਨ ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦੁਤ੍ਤਮ । ਸ਼੍ਰੋਤਾਰਮਥ ਵਕ੍ਤਾਰਂ ਪ੍ਰष੍ਟਾਰਂ ਪੁਰੁषਂ ਹਰੇਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈਂ, ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਵੀ, ਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਃ ਪੁਨਾਤਿ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਤਦਂਘ੍ਰਿਸਲਿਲਂ ਯਥਾ । ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭੋ ਮਾਨੁषੋ ਦੇਹੋ ਦੇਹਿਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ਣਭਂਗੁਰਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਸਵਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ। ਮਨੁੱਖਾ ਸਰੀਰ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਂ ਮਨ੍ਯੇ ਵੈਕੁਂਠਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਸਂਸਾਰੇਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਧੋऽਪਿ ਸਤ੍ਸਂਗਃ ਸ਼ੇਵਧਿਰ੍ਨृਣਾਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਵਿਰਲਾ, ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਹੈ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਚੰਗਿਆਂ ਦਾ ਸੰਗ—even ਅੱਧ ਪਲ ਲਈ—ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਖਜਾਨਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਾਦਵਾਪ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਪੁਰੁषਾਰ੍ਥਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ । ਭਗਵਨ੍ਭਵਤੋ ਯਾਤ੍ਰਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਉਸ ਸੰਗ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਚਾਰ ਲਕੜਾਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਭਗਵਾਨ, ਤੇਰੀ ਹਾਜਰੀ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ।
ਬਾਲਾਨਾਂ ਤੁ ਯਥਾ ਪਿਤ੍ਰੋਰੁਤ੍ਤਮਸ਼੍ਲੋਕਵਰ੍ਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਭੂਤਾਨਾਂ ਦੇਵਚਰਿਤਂ ਦੁਃਖਾਯ ਚ ਸੁਖਾਯ ਚ
ਜਿਵੇਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਪੇ ਉੱਤਮ ਸ਼ਲੋਕ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਰਤਬ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੁਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸੁਖਾਯੈਵ ਹਿ ਸਾਧੂਨਾਂ ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ਾਮਚ੍ਯੁਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਭਜਂਤਿ ਯੇ ਯਥਾ ਦੇਵਾਨ੍ਦੇਵਾ ਅਪਿ ਤਥੈਵ ਤਾਨ੍
ਪਰ ਸਾਧੂਆਂ ਲਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਚਲ ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਿਆਂ ਲਈ, ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਖ ਹੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।