ਸੁਪ੍ਤਾ ਵਾ ਤਿष੍ਠਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨੌ ਨਿਜਾਲਿਭਿਃ । ਇਤਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਨੈਤ੍ਯਕਂ ਚਰਿਤਂ ਹਰੇਃ
ਉਥੇ, ਚਾਹੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਜਾਗਦੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਰੀ ਦੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੇ ਕਰਤਬ ਸਾਰੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਪਾਪਿਨੋऽਪਿ ਵਿਮੁਚ੍ਯਂਤੇ ਸ਼੍ਰਵਣਾਦਸ੍ਯ ਨਾਰਦ । ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਧਨ੍ਯੋऽਸ੍ਮ੍ਯਨੁਗृਹੀਤੋऽਸ੍ਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਨਾਰਦ, ਇਸ ਦੀ ਸ੍ਰਵਣ ਨਾਲ ਪਾਪੀ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਵਡਿਆਈ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਹਰੇਰ੍ਦੈਨਂਦਿਨੀਲੀਲਾ ਯਤੋ ਮੇऽਦ੍ਯ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਾ । ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਪਰਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤਯਾ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਪੂਜਿਤਃ
ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਹਰੀ ਦੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਲੀਲਾ ਦਿਖਾ ਦਿੱਤੀ। ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਇਆ।
ਅਂਤਰ੍ਧਾਨਂ ਗਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ । ਮਯਾਪ੍ਯੇਤਚ੍ਚਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਅੰਤर्धਾਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਹਾਣੀ ਤੈਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸੁਣਾਈ ਹੈ।
ਜਪੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਮਂਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਕृष੍ਣਵਕ੍ਤ੍ਰਾਦਿਦਂ ਲਬ੍ਧਂ ਪੁਰਾ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਇਸ ਉੱਤਮ ਮੰਤਰ ਜੋੜ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਤਨ ਨਾਲ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਤੇਨੋਕ੍ਤਂ ਨਾਰਦਾਯਾਪਿ ਨਾਰਦੇਨ ਮਮੋਦਿਤਮ੍ । ਸਂਸ੍ਕਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਧਾਯੈਵ ਮਯਾਪ੍ਯੇਤਤ੍ਤਵੋਦਿਤਮ੍
ਉਹ ਮੰਤਰ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ; ਸਾਰੇ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਵੀ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਵਯਾਪ੍ਯੇਤਦ੍ਗੋਪਨੀਯਂ ਰਹਸ੍ਯਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ- ਕृਤਕृਤ੍ਯੋਭਵਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਹਂ ਗੁਰੋ
ਤੂੰ ਵੀ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਅਜੀਬ ਤੇ ਗੁਪਤ ਭੇਦ ਲੁਕਾ ਕੇ ਰੱਖਣਾ।
ਰਹਸ੍ਯਾਨਾਂ ਰਹਸ੍ਯਂ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਮਹ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਮ੍ । ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਧਰ੍ਮਾਨੇਤਾਨੁਪਾਤਿष੍ਠਞ੍ਜਲ੍ਪਨ੍ਮਂਤ੍ਰਮਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਗੁਰੂ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਅਚਿਰਾਦੇਵ ਤਦ੍ਦਾਸ੍ਯਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਮਯਾਪਿ ਗਮ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮਾਯਤਨਂ ਵਿਭੋਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਭੇਦ ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਕਰਤਬਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ ਕੇ ਅਤੇ ਮੰਤਰ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਜਪ ਕੇ,
ਗੁਰੋਰ੍ਗੁਰੋਰ੍ਭਾਨੁਜਾਯਾਃ ਕੂਲੇ ਗੋਪੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਚ
ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹ ਸੇਵਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ,
ਇਦਂ ਚਰਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮਹੇਸ਼ੇਨ ਮਹਾਨੁਭਾਵਮ੍ । ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤਿ ਯੇ ਭਕ੍ਤਿਯੁਤਾ ਮਨੁष੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਦਮਚ੍ਯੁਤਸ੍ਯ
ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਪਾਸ।
ਧਨ੍ਯਂ ਯਸ਼ਸ੍ਯਮਾਯੁष੍ਯਮਾਰੋਗ੍ਯਾਭੀष੍ਟਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਪਵਰ੍ਗਸਂਪਤ੍ਤਿਕਾਰਣਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਉੱਤਮ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ, ਜੋ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ, ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਚਲ ਦੇ ਨਿਤ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਠਂਤਿ ਯੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਾਨਵਾ ਵਿष੍ਣੁਤਤ੍ਪਰਾਃ । ਨ ਤੇषਾਂ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਾਤ੍ਕਥਂਚਨ
ਇਹ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਧਨ, ਯਸ਼, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸਿਹਤ, ਤੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸੁਗਮ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ - ਸੂਤਸੂਤ ਮਹਾਭਾਗ ਰੋਮਹਰ੍षਣਨਂਦਨ । ਕਥਾ ਰਮ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਲੋਕਸ੍ਯਾਨਂਦਦਾਯਿਨੀ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਸੂਤ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਜੋ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ, ਉਹ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗ ਚਰਿਤਂ ਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਸ੍ਤੇਨ ਚਾਭਵਤ੍
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸੁਣ ਲਏ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸੇ ਗਏ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਅਹੋ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਗਤਿਦਾਯਕਮ੍ । ਯਤਸ੍ਤੇਨ ਮਹਾਭਾਗ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਂ ਕੋ ਨ ਚਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਵਾਹ, ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾ ਪਾਵੇ?
ਅਤਃ ਪੁਨਰਪਿ ਸ਼੍ਰੀਮਤ੍ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍ । ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਚਾਨ੍ਯਦ੍ਵ੍ਰਤਦਾਨਾਰ੍ਹਣਾਦਿਕਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਜਿਵੇਂ ਵਰਤ, ਦਾਨ, ਪੂਜਾ ਆਦਿ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਵਾਪਿ ਮਹਾਭਾਗ ਯਥਾ ਯੇਨ ਕृਤਂ ਪੁਰਾ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸ੍ਤਰਾਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਥਾ ਨੋ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਸਨਾਨ ਤੇ ਹੋਰ ਰਿਵਾਜ ਕੀਤੇ, ਇਹ ਸਭ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ ਤਾਂ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੇ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਸਾਧੁ ਪृष੍ਟਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਲੋਕਾਨਾਂ ਤਾਰਣਂ ਪਰਮ੍ । ਯੂਯਂ ਕृਤਾਰ੍ਥਾਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਪੂਰ੍ਣਮਾਨਸਾਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚੰਗਾ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਚੁਕਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਨ ਤੋਂ ਪੂਰੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹੋ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਚਰਿਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਾਧੂਨਾਂ ਹਰ੍षਦਂ ਪਰਮ੍ । ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਮਹਦਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੇ ਕੰਮ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਉੱਤਮ ਕਥਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ।
ਏਕਦਾ ਨਾਰਦੋ ਲੋਕਾਨ੍ਪਰ੍ਯਟਨ੍ਭਗਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਃ । ਮਥੁਰਾਯਾਮਂਬਰੀषਂ ਕृष੍ਣਾਰਾਧਨਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ; ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਵੇਖਿਆ।
ਮਹਾਭਾਗਂ ਵ੍ਰਤਪਰਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ । ਸ ਆਗਤਂ ਮੁਨਿਵਰਂ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਵਰਤਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵੇਖਿਆ; ਆਉਣ ਤੇ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਭਵਂਤ ਇਵ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਃ । ਅਂਬਰੀष ਉਵਾਚ-। ਯਨ੍ਮੁਨੇ ਪਰਮਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵੇਦਵਾਦਿਭਿਰੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ, ਪੁੱਛਿਆ; ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ—
ਸ ਦੇਵਃ ਪੁਂਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸ੍ਵਯਂ ਨਾਰਾਯਣਃ ਪਰਃ । ਯੋऽਮੂਰ੍ਤੋ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਨੀਸ਼ੋ ਵ੍ਯਕ੍ਤੋऽਵ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ ਨਾਰਾਇਣ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ; ਉਹ ਰੂਪ ਰਹਿਤ ਤੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤਮਯੋऽਚਿਂਤ੍ਯੋ ਧ੍ਯਾਤਵ੍ਯਃ ਸ ਕਥਂ ਹਰਿਃ । ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮੋਤਂ ਪ੍ਰੋਤਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਅਕਲਪਨਯੋਗ, ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਜੁੜਿਆ, ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਮੇਕਂ ਪਰਮਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਯਤੋ ਜਨ੍ਮਾਦਿ ਜਗਤੋ ਯੋ ਨਿਰ੍ਮਾਯ ਸ੍ਵਯਂ ਭੁਵਮ੍
ਇਕ ਅਪ੍ਰਗਟ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ, ਜੋ ਆਪ ਧਰਤੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਚ ਨਿਗਮਾਨਾਤ੍ਮਨ੍ਯੇਵ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ । ਕਥਮਾਰਾਧ੍ਯਤੇ ਸੋऽਯਂ ਸਮਗ੍ਰਪੁਰੁषਾਰ੍ਥਦਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਦ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਭ ਲਕੜਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ?
ਯੋਗਿਨਾਮਪਿ ਦੁਰ੍ਗਮ੍ਯਸ੍ਤਦੇਤਤ੍ਕृਪਯਾ ਵਦ । ਅਨਾਰਾਧਿਤ ਗੋਵਿਂਦਾ ਨ ਵਿਦਂਤਿ ਹਿਤੋਦਯਮ੍
ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਉਹ ਪਹੁੰਚਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਦੱਸੋ। ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ, ਕੋਈ ਭਲਾਈ ਦਾ ਉਤਪੱਤੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਨ ਤਪੋ ਯਜ੍ਞਦਾਨਾਨਾਂ ਲਭਤੇ ਫਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਅਨਾਸ੍ਵਾਦਿਤਗੋਵਿਂਦਪਦਾਂਬੁਜਰਸਸ਼੍ਚ ਯਃ
ਜੋ ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਕਮਲ-ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਰਸ ਨਹੀਂ ਚੱਖਦਾ, ਉਹ ਤਪ, ਯਜ, ਦਾਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਮਨੋਰਥਪਥਾਤੀਤਂ ਸ੍ਫੀਤਂ ਨਾਕਲਯੇਤ੍ਫਲਮ੍ । ਹਰੇਰਾਰਾਧਨਂ ਹਿਤ੍ਵਾ ਦੁਰਿਤੌਘ ਨਿਵਾਰਣਮ੍
ਜੋ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਜੇ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।