ਵਂਚਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਿਯਸਖੈਰ੍ਵृਤਃ । ਸਂਕੇਤਕਂ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਧਰ੍षਾਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨੋਤ੍ਸੁਕਃ
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਛਲ ਕੇ, ਦੋ-ਤਿੰਨ ਪਿਆਰੇ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਨਿਧਰੜ ਹੋ ਕੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਿਆ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ।
ਸਾਪਿ ਕृष੍ਣਂ ਵਨਂ ਯਾਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਂ ਗृਹਮਾਗਤਾ । ਸੂਰ੍ਯਾਦਿਪੂਜਾਵ੍ਯਾਜੇਨ ਕੁਸੁਮਾਹृਤਯੇ ਤਥਾ
ਉਹ ਵੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਜਾਂਦਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਭਾਣੇ ਤੇ ਫੁੱਲ ਲੈਣ ਲਈ।
ਵਂਚਯਿਤ੍ਵਾ ਗੁਰੂਨ੍ਯਾਤਿ ਪ੍ਰਿਯਸਂਗੇਚ੍ਛਯਾ ਵਨਮ੍ । ਇਤ੍ਥਂ ਤੌ ਬਹੁਯਤ੍ਨੇਨ ਮਿਲਿਤ੍ਵਾ ਕਾਨਨੇ ਤਤਃ
ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਠੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਪ੍ਰੀਤਮ ਦੀ ਸੰਗਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕਰਕੇ, ਆਖਰਕਾਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਪ ਕਰ ਲਿਆ।
ਵਿਹਾਰੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦਿਨਂ ਵਿਕ੍ਰੀਡਤੋ ਮੁਦਾ । ਦੋਲਾਯਾਂ ਚ ਸਮਾਰੂਢੌ ਸਖਿਭਿਰ੍ਦੋਲਿਤੌ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਉਥੇ, ਉਹ ਦਿਨ ਭਰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਕਦੇ-ਕਦੇ ਦੋਹਾਂ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਝੂਲੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਦੋਸਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਝੂਲਾ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਵਾਪਿ ਵੇਣੁਂ ਕਰਸ੍ਰਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਿਯਯਾਪਹ੍ਨੁਤਂ ਹਰਿਃ । ਅਨ੍ਵੇषਯਨ੍ਨੁਪਾਲਬ੍ਧੋ ਵਿਪ੍ਰਲਬ੍ਧਪ੍ਰਿਯਾਗਣੈਃ
ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਹਰੀ ਆਪਣੀ ਵਾਂਸਲੀ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੇ ਚੁਪਚਾਪ ਲੁਕਾ ਲਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਹੱਥੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚੇੜਦੀਆਂ ਤੇ ਠੱਗ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹਸਿਤੈਰ੍ਬਹੁਧਾ ਤਾਭਿਰ੍ਹਾਸਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਵਸਂਤਵਾਯੁਨਾ ਜੁष੍ਟਂ ਵਨਖਣ੍ਡਂ ਮੁਦਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਉਥੇ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਹੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਵਸੰਤ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੁਹਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚਂਦਨਾਂਭੋਭਿਃ ਕੁਂਕੁਮਾਦਿਜਲੈਰਪਿ । ਨਿषਿਂਚਤੋ ਯਂਤ੍ਰਮੁਕ੍ਤੈਸ੍ਤਤ੍ਪਂਕੈਰ੍ਲਿਂਪਤੋ ਮਿਥਃ
ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਚੰਦਨ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਤੇ ਕੇਸਰ ਵਾਲੇ ਜਲ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲੇ ਸੁਗੰਧਤ ਲੇਪ ਇਕ-ਦੂਜੇ 'ਤੇ ਮਲਦੇ ਹਨ।
ਸਖ੍ਯੋऽਪ੍ਯੇਵਂ ਨਿषਿਂਚਂਤਿ ਤਾਸ਼੍ਚ ਤੌ ਸਿਂਚਤਃ ਪੁਨਃ । ਵਸਂਤਵਾਯੁਜੁष੍ਟੇषੁ ਵਨਖਂਡੇषੁ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਸਖੀਆਂ ਵੀ ਇੰਝ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛਿੜਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਫਿਰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਛਿੜਕਦੇ ਹਨ, ਵਸੰਤ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਾਰੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ।
ਤਤ੍ਤਤ੍ਕਾਲੋਚਿਤੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਹਾਰੈਃ ਸਗਣੌ ਦ੍ਵਿਜ । ਸ਼੍ਰਾਂਤੌ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਮੂਲਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਕਦੇ-ਕਦੇ ਥੱਕ ਕੇ, ਉਹ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਪਵਿਸ਼੍ਯਾਸਨੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਮਧੁਪਾਨਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਤੁਃ । ਤਤੋ ਮਧੁਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤੌ ਨਿਦ੍ਰਯਾ ਮੀਲਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣੌ
ਦਿਵਿਆ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਹ ਮਧੁਰ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਸ ਮਿੱਠੇ ਪਾਨੀ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੀਂਦ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮਿਥਃ ਪਾਣੀ ਸਮਾਲਂਬ੍ਯ ਕਾਮਬਾਣਵਸ਼ਂ ਗਤੌ । ਰਿਰਂਸੂਵਿਸ਼ਤਃਕੁਞ੍ਜਂਸ੍ਖਲਦ੍ਵਾਙ੍ਮਨਸੌਪਥਿ
ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿਚ, ਉਹ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੁੰਜ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਰਾਹ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਮਨ ਡੋਲਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰੀਡਤਸ਼੍ਚ ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਰਿਣੀਯੂਥਪੌ ਯਥਾ । ਸਖ੍ਯੋऽਪਿ ਮਧੁਭਿਰ੍ਮਤ੍ਤਾ ਨਿਦ੍ਰਯਾਪੀਡਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਉਥੇ, ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਦੀ ਮਾਦਾ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਾਥੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਵੀ ਮਧੁ ਪੀ ਕੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ, ਨੀਂਦ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਅਭਿਤੋ ਮਂਜੁਕੁਂਜੇषੁ ਸਰ੍ਵਾ ਏਵਾਪਿ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯਿਰੇ । ਪृਥਗੇਕੇਨ ਵਪੁषਾ ਕृष੍ਣੋऽਪਿ ਯੁਗਪਦ੍ਵਿਭੁਃ
ਸਭ ਜਣੇ ਸੁਹਣੇ ਕੁੰਜਾਂ ਵਿਚ ਨੇੜੇ-ਨੇੜੇ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇੱਕ ਹੈ, ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਸਂਨਿਧਿਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤੋ ਮੁਹੁਃ । ਰਮਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕਰਿਣੀਰ੍ਗਜਰਾਡਿਵ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਵੱਲੋਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਕਸਾਏ ਜਾਂਦੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਮਾਦਾ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਚ ਤਥਾ ਤਾਭਿਃ ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਂ ਚ ਸਰੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਜਲਸੇਕੈਰ੍ਮਿਥਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਰੀਡਤਃ ਸਗਣੌ ਤਤਃ
ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਖੇਡ ਲਈ ਸਰੋਵਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕ-ਛਿੜਕ ਕੇ ਖੇਡਦੇ ਹਨ।
ਵਾਸਃ ਸ੍ਰਕ੍ਚਂਦਨੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਭੂषਣੈਰਪਿ ਭੂषਿਤੌ । ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਰਸਸ੍ਤੀਰੇ ਦਿਵ੍ਯਰਤ੍ਨਮਯੇ ਗृਹੇ
ਕਪੜੇ, ਮਾਲਾ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਦਿਵਿਆ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਗੇਵ ਫਲਮੂਲਾਨਿ ਕਲ੍ਪਿਤਾਨਿ ਮਯਾ ਮੁਨੇ । ਹਰਿਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਥਮਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਾਂਤਯਾ ਪਰਿਵੇष੍ਟਿਤਃ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਫਲ ਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਸਨ। ਹਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਦੀ ਘੇਰ ਵਿਚ।
ਦ੍ਵਿਤ੍ਰਾਭਿਃ ਸੇਵਿਤੋ ਗਚ੍ਛੇਚ੍ਛਯ੍ਯਾਂ ਪੁष੍ਪਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾਮ੍ । ਤਾਂਬੂਲੈਰ੍ਵ੍ਯਜਨੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਾਦਸਂਵਾਹਨਾਦਿਭਿਃ
ਦੋ-ਤਿੰਨ ਸਖੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰਵਾਉਂਦਾ, ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਛਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੰਜ 'ਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਤਾਂਬੂਲ, ਪੱਖਾ, ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਮਲਿਸ਼ ਤੇ ਹੋਰ ਸੇਵਾਵਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੇਵ੍ਯਮਾਨੋ ਹਸਂਸ੍ਤਾਭਿਰ੍ਮੋਦਤੇ ਪ੍ਰੇਯਸੀਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ । ਰਾਧਿਕਾਪਿ ਹਰੌ ਸੁਪ੍ਤੇ ਸਗਣਾ ਮੁਦਿਤਾਂਤਰਾ
ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ, ਹਰੀ ਹੱਸਦਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰਾਧਿਕਾ ਵੀ, ਜਦ ਹਰੀ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਪਿ ਤਤ੍ਰ ਗਤਪ੍ਰਾਣਾ ਤਦੁਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਭੁਨਕ੍ਤਿ ਚ । ਕਿਂਚਿਦੇਵ ਤਤੋ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਜੇਚ੍ਛਯ੍ਯਾਨਿਕੇਤਨਮ੍
ਉਥੇ ਵੀ, ਜਦ ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਵੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਕਿ ਨਿਕਲ ਗਈ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾਂਦੀ ਹੈ। ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਚੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਛਾਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਕਾਂਤਮੁਖਾਂਭੋਜਂ ਚਕੋਰੀਵ ਨਿਸ਼ਾਕਰਮ੍ । ਤਾਂਬੂਲਚਰ੍ਵਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਰਤ੍ਯਾਭਿਰ੍ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਦਾ ਮੁਖ ਕਮਲ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਚਕੋਰੀ ਚੰਦ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਵੱਲੋਂ ਚਬਾਇਆ ਹੋਇਆ ਪਾਨ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਤਾਂਬੂਲਾਨ੍ਯਪਿ ਚਾਸ਼੍ਨਾਤਿ ਵਿਭਜਂਤੀ ਪ੍ਰਿਯਾਲਿषੁ । ਕृष੍ਣੋऽਪਿ ਤਾਸਾਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषੁਃ ਸ੍ਵਚ੍ਛਂਦਂ ਭਾषਿਤਂ ਮਿਥਃ
ਉਹ ਵੀ ਪਾਨ ਖਾਂਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਵੰਡਦੀ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸਭ ਨਾਲ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਨਿਦ੍ਰ ਇਵਾਭਾਤਿ ਵਿਨਿਦ੍ਰੋऽਪਿ ਪਟਾਵृਤਃ । ਤਾਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼੍ਵੇਲੀ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕੁਤਸ਼੍ਚਿਦਨੁਮਾਨਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸੁੱਤਾ ਹੋਵੇ। ਸਖੀਆਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਹੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਕੁਝ ਅਨੁਮਾਨ ਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਦਸ਼੍ਯ ਰਸਨਾਂ ਦਦ੍ਭਿਃ ਪਸ਼੍ਯਂਤ੍ਯੋऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਾਨਨਮ੍ । ਵਿਲੀਨਾ ਇਵ ਲਜ੍ਜਾਬ੍ਧੌ ਕ੍ਸ਼ਣਮੂਚੁਰ੍ਨ ਕਿਂਚਨ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਲੱਜਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੀਆਂ।
ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਤਤੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦੂਰੀਕृਤ੍ਯ ਤਦਂਗਤਃ । ਸਾਧੁਨਿਦ੍ਰਾਂ ਗਤੋऽਸੀਤਿ ਹਾਸਯਂਤ੍ਯੋ ਹਸਂਤਿ ਚ
ਫਿਰ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਕੱਪੜਾ ਹਟਾ ਕੇ, ਸਖੀਆਂ ਹੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਹਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, 'ਉਹ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ!'
ਏਵਂ ਤੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਹਾਸ੍ਯੈ ਰਮਮਾਣੌ ਗਣੈਃ ਸਹ । ਅਨੁਭੂਯ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਨਿਦ੍ਰਾ ਸੁਖਂ ਚ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹਾਸ-ਮਜ਼ਾਕਾਂ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਸਭ ਗੁੱਟਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਨੀਂਦ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਪਵਿਸ਼੍ਯਾਸਨੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਸਗਣੌ ਵਿਸ੍ਤृਤੇ ਮੁਦਾ । ਪਣੀਕृਤ੍ਯ ਮਿਥੋਹਾਰ ਚੁਂਬਾਸ਼੍ਲੇषਪਰਿਚ੍ਛਦਾਨ੍
ਵਧੀਆ ਆਸਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚੁਰੀ, ਚੁੰਬਨ, ਗਲੇ ਲਗਣ ਤੇ ਸਿੰਗਾਰ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ 'ਪਣ' ਰੱਖ ਕੇ ਖੇਡਦੇ ਹਨ।
ਅਕ੍ਸ਼ੈ ਰ੍ਵਿਕ੍ਰੀਡਤਃ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਨਰ੍ਮਾਲਾਪਪੁਰਸ੍ਸਰਮ੍ । ਪਰਾਜਿਤੋऽਪਿ ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਜਿਤੋਹਮਿਤਿ ਵੈ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਜੂਏ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ, ਮਜ਼ਾਕੀ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਹਾਸ-ਮਜ਼ਾਕ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਦ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਤੋਂ ਹਾਰ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ, 'ਮੈਂ ਹੀ ਜਿੱਤਿਆ ਹਾਂ।'
ਹਾਰਾਦਿਗ੍ਰਹਣੇ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਸ੍ਤਾਡ੍ਯਤੇ ਤਯਾ । ਤਯੈਵਂ ਤਾਡਿਤਃ ਕृष੍ਣਃ ਕਰੇਣਾਸ੍ਯ ਸਰੋਰੁਹੇ
ਜਦ ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਹਾਰ ਆਦਿ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿषਣ੍ਣਮਾਨਸੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਗਂਤੁਂ ਪ੍ਰਕੁਰੁਤੇ ਮਤਿਮ੍ । ਜਿਤੋऽਸ੍ਮਿ ਚੇਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਗृਹ੍ਯਤਾਂ ਯਤ੍ਪਣੀਕृਤਮ੍
ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਚਲੇ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। 'ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਣ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਲੈ ਲੈ।'