ਪ੍ਰਾਤਸ਼੍ਚ ਬੋਧਿਤੋ ਮਾਤ੍ਰਾ ਤਲ੍ਪਾਦੁਤ੍ਥਾਯ ਸਤ੍ਵਰਃ । ਕृਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣੋ ਦਂਤਕਾष੍ਠਂ ਬਲਦੇਵਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਸਵੇਰੇ, ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਸੋਫੇ ਤੋਂ ਉੱਠਦਾ ਹੈ, ਬਲਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੰਦ ਕਾਠੀ ਨਾਲ ਮੰਜਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤ੍ਰਾਨੁਮੋਦਿਤੋ ਯਾਤਿ ਗੋਸ਼ਾਲਾਂ ਸਖਿਭਿਰ੍ਵृਤਃ । ਰਾਧਾਪਿ ਬੋਧਿਤਾ ਵਿਪ੍ਰ ਵਯਸ੍ਯਾਭਿਃ ਸ੍ਵਤਲ੍ਪਤਃ
ਮਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿੱਚ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਰਾਧਾ ਵੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਸੋਫੇ ਤੋਂ ਜਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਤ੍ਥਾਯ ਦਂਤਕਾष੍ਠਾਦਿ ਕृਤ੍ਵਾਭ੍ਯਂਗਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਸ੍ਨਾਨਵੇਦੀਂ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਪਿਤਾ ਸਾ ਨਿਜਾਲਿਭਿਃ
ਉੱਠ ਕੇ, ਦੰਦ ਕਾਠੀ ਆਦਿ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਲ-ਮਸਾਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਭੂषਾਗृਹੇ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਵਯਸ੍ਯਾ ਭੂषਯਂਤ੍ਯਪਿ । ਭੂषਣੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਗਂਧਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਉਹ ਗਹਣਿਆਂ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਖੀਆਂ ਉਸਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਵਯ ਗਹਣਿਆਂ, ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਸਜਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤਃ ਸਖੀਜਨੈਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਂ ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ । ਕਰ੍ਤੁਮਾਹੂਯਤੇਸ੍ਵਨ੍ਨਂ ਸਸਖੀ ਸਾ ਯਸ਼ੋਦਯਾ
ਉਸ ਦੇ ਸਹੇਲੀਆਂ ਦੀ ਮਿਨਤ ਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਾਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਸੱਦਦੀ ਹੈ। ਯਸ਼ੋਦਾ ਤੇ ਸਹੇਲੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਬੁਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਕਥਮਾਹੂਯਤੇ ਦੇਵਿ ਪਾਕਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਯਸ਼ੋਦਯਾ । ਸਤੀषੁ ਪਾਕਕਰ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਰੋਹਿਣੀਪ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ਵਪਿ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ— ਦੇਵੀ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪਕਵਾਨ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਸੱਦਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਕਿ ਰੋਹਿਨੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਤੀਆਂ ਵੀ ਪਕਵਾਨ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ?
ਵृਂਦੋਵਾਚ- ਪੂਰ੍ਵਂ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਾ ਦਤ੍ਤੋ ਵਰਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਮਹਾਮੁਨੇ । ਇਤਿ ਕਾਤ੍ਯਾਯਨੀ ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਮਾਸੀਨ੍ਮਯਾ ਪੁਰਾ
ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਕਾਟਿਆਯਨੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣੀ ਸੀ।
ਤ੍ਵਯਾ ਯਤ੍ਪਚ੍ਯਤੇ ਦੇਵਿ ਤਦਨ੍ਨਂ ਮਦਨੁਗ੍ਰਹਾਤ੍ । ਮਿष੍ਟਂ ਸ੍ਯਾਦਮृਤਸ੍ਪਰ੍ਦ੍ਧਿ ਭੋਕ੍ਤੁਰਾਯੁष੍ਕਰਂ ਤਥਾ
ਦੇਵੀ, ਜੋ ਭੋਜਨ ਤੂੰ ਬਣਾਏਗੀ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਟੱਕਰ ਖਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯਾਹ੍ਵਯਤਿ ਤਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਸ਼ੋਦਾ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਸਲਾ । ਆਯੁष੍ਮਾਨ੍ਮੇ ਭਵੇਤ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ੍ਵਾਦੁਲੋਭਾਤ੍ਤਥਾ ਸਤੀ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪੂਤ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਯਸ਼ੋਦਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਦੀ ਹੈ— 'ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ,' ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਵੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਨੁਮੋਦਿਤਾ ਹृष੍ਟਾ ਸਾਪਿ ਨਂਦਾਲਯਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਸਸਖੀਪ੍ਰਕਰਾ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਪਾਕਂ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਹੇਲੀਆਂ ਦੇ ਜਥੇ ਨਾਲ ਨੰਦ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਭੋਜਨ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਕृष੍ਣੋऽਪਿ ਦੁਗ੍ਧ੍ਵਾ ਗਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦੋਹਯਿਤ੍ਵਾ ਜਨੈਃ ਪਰਾਃ । ਆਗਚ੍ਛਤਿ ਪਿਤੁਰ੍ਵਾਕ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਗृਹਂ ਸਖਿਭਿਰ੍ਵृਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੀ ਕੁਝ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਦੁੱਧ ਦਿਵਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਹੇਲੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਅਭ੍ਯਂਗਮਰ੍ਦਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਾਸੈਃ ਸਂਸ੍ਨਾਪਿਤੋ ਮੁਦਾ । ਧੌਤਵਸ੍ਤ੍ਰਧਰਃ ਸ੍ਰਗ੍ਵੀ ਚਂਦਨਾਕ੍ਤਕਲੇਵਰਃ
ਦਾਸਾਂ ਦੁਆਰਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਲਿਸ਼ੀ ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕਰਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸਾਫ਼ ਕਪੜੇ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹਾਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਚੰਦਨ ਲਗਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਫਾਲਬਦ੍ਧਚਿਕੁਰੈਰ੍ਗ੍ਰੀਵਾ ਭਾਲੋਪਰਿਸ੍ਫੁਰਨ੍ । ਚਂਦ੍ਰਾਕਾਰਸ੍ਫੁਰਦ੍ਭਾਲਤਿਲਕਾਲਕਰਂਜਿਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਦੋ ਗੁੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਗਰਦਨ ਤੇ ਮੱਥਾ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਾਕਾਰ ਤਿਲਕ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੈ।
ਕਂਕਣਾਂਗਦਕੇਯੂਰ ਰਤ੍ਨਮੁਦ੍ਰਾ ਲਸਤ੍ਕਰਃ । ਮੁਕ੍ਤਾਹਾਰਸ੍ਫੁਰਦ੍ਵਕ੍ਸ਼ਾ ਮਕਰਾਕृਤਿਕੁਂਡਲਃ
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਕੰਗਣ, ਬਾਂਹ, ਕੇਯੂਰ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁਦਰਾਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮਕਰ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਦਲਾਂ ਪਾਈਆਂ ਹਨ।
ਮੁਹੁਰਾਕਾਰਿਤੋ ਮਾਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਦ੍ਭੋਜਨਾਲਯਮ੍ । ਅਵਲਂਬ੍ਯ ਕਰਂ ਸਖ੍ਯੁਰ੍ਬਲਦੇਵਮਨੁਵ੍ਰਤਃ
ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਉਹ ਭੋਜਨ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਬਲਦੇਵ ਦੀ ਹਥੀਂ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੀਰਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭੁਂਕ੍ਤੇऽਥ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਨਾਨਿ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਚ ਸਖਿਭਿਰ੍ਵृਤਃ । ਹਾਸਯਨ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਹਾਸ੍ਯੈਃ ਸਖੀਂਸ੍ਤੈਰ੍ਹਸਤਿ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਫਿਰ, ਭਰਾ ਤੇ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਹਾਸਿਆਂ ਨਾਲ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨੂੰ ਹਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪ ਵੀ ਹੱਸਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਥਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਥਾਚਮ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਖਟ੍ਵੋਪਰਿ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਰਮ੍ਯ ਸੇਵਕੈਰ੍ਦਤ੍ਤਂ ਤਾਂਬੂਲਂ ਵਿਭਜਨ੍ਨਦਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਉਹ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਦਿਵਯ ਖੱਟ 'ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦਾਸਾਂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂਬੂਲ ਵੰਡ ਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੋਪਵੇषਧਰਃ ਕृष੍ਣੋ ਧੇਨੁਵृਂਦਪੁਰਸ੍ਸਰਃ । ਵ੍ਰਜਵਾਸਿਜਨੈਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵੈਰਨੁਗਤਃ ਪਥਿ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਗੋਪਾਂ ਵਾਲਾ ਵੈਸ਼ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਕੇ, ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈਦੇ ਹਨ।
ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਨਤ੍ਵਾ ਨੇਤ੍ਰਾਂਤੇ ਨਾਪਿਤਂ ਗਣਮ੍ । ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਂ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯਾਨ੍ਵਿਨਿਵਰ੍ਤ੍ਯ ਵਨਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਉਹ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਨਾਈ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ। ਜਿਵੇਂ ਯੋਗ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਨਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸਖਿਭਿਃ ਕ੍ਰੀਡਯਿਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਤਃ । ਵਿਹਾਰੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਨੇ ਵਿਕ੍ਰੀਡਤੇ ਮੁਦਾ
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨਾਲ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਖੇਡਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਖੇਡਦਾ ਹੈ।
ਵਂਚਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਿਯਸਖੈਰ੍ਵृਤਃ । ਸਂਕੇਤਕਂ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਧਰ੍षਾਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨੋਤ੍ਸੁਕਃ
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਛਲ ਕੇ, ਦੋ-ਤਿੰਨ ਪਿਆਰੇ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਨਿਧਰੜ ਹੋ ਕੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਿਆ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ।
ਸਾਪਿ ਕृष੍ਣਂ ਵਨਂ ਯਾਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਂ ਗृਹਮਾਗਤਾ । ਸੂਰ੍ਯਾਦਿਪੂਜਾਵ੍ਯਾਜੇਨ ਕੁਸੁਮਾਹृਤਯੇ ਤਥਾ
ਉਹ ਵੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਜਾਂਦਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਆਦਿ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਭਾਣੇ ਤੇ ਫੁੱਲ ਲੈਣ ਲਈ।
ਵਂਚਯਿਤ੍ਵਾ ਗੁਰੂਨ੍ਯਾਤਿ ਪ੍ਰਿਯਸਂਗੇਚ੍ਛਯਾ ਵਨਮ੍ । ਇਤ੍ਥਂ ਤੌ ਬਹੁਯਤ੍ਨੇਨ ਮਿਲਿਤ੍ਵਾ ਕਾਨਨੇ ਤਤਃ
ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਠੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਪ੍ਰੀਤਮ ਦੀ ਸੰਗਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕਰਕੇ, ਆਖਰਕਾਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਪ ਕਰ ਲਿਆ।
ਵਿਹਾਰੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦਿਨਂ ਵਿਕ੍ਰੀਡਤੋ ਮੁਦਾ । ਦੋਲਾਯਾਂ ਚ ਸਮਾਰੂਢੌ ਸਖਿਭਿਰ੍ਦੋਲਿਤੌ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਉਥੇ, ਉਹ ਦਿਨ ਭਰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਕਦੇ-ਕਦੇ ਦੋਹਾਂ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਝੂਲੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਦੋਸਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਝੂਲਾ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਵਾਪਿ ਵੇਣੁਂ ਕਰਸ੍ਰਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਿਯਯਾਪਹ੍ਨੁਤਂ ਹਰਿਃ । ਅਨ੍ਵੇषਯਨ੍ਨੁਪਾਲਬ੍ਧੋ ਵਿਪ੍ਰਲਬ੍ਧਪ੍ਰਿਯਾਗਣੈਃ
ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਹਰੀ ਆਪਣੀ ਵਾਂਸਲੀ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੇ ਚੁਪਚਾਪ ਲੁਕਾ ਲਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਹੱਥੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚੇੜਦੀਆਂ ਤੇ ਠੱਗ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹਸਿਤੈਰ੍ਬਹੁਧਾ ਤਾਭਿਰ੍ਹਾਸਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ । ਵਸਂਤਵਾਯੁਨਾ ਜੁष੍ਟਂ ਵਨਖਣ੍ਡਂ ਮੁਦਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਉਥੇ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਹੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਵਸੰਤ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੁਹਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚਂਦਨਾਂਭੋਭਿਃ ਕੁਂਕੁਮਾਦਿਜਲੈਰਪਿ । ਨਿषਿਂਚਤੋ ਯਂਤ੍ਰਮੁਕ੍ਤੈਸ੍ਤਤ੍ਪਂਕੈਰ੍ਲਿਂਪਤੋ ਮਿਥਃ
ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਚੰਦਨ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਤੇ ਕੇਸਰ ਵਾਲੇ ਜਲ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲੇ ਸੁਗੰਧਤ ਲੇਪ ਇਕ-ਦੂਜੇ 'ਤੇ ਮਲਦੇ ਹਨ।
ਸਖ੍ਯੋऽਪ੍ਯੇਵਂ ਨਿषਿਂਚਂਤਿ ਤਾਸ਼੍ਚ ਤੌ ਸਿਂਚਤਃ ਪੁਨਃ । ਵਸਂਤਵਾਯੁਜੁष੍ਟੇषੁ ਵਨਖਂਡੇषੁ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਸਖੀਆਂ ਵੀ ਇੰਝ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛਿੜਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਫਿਰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਛਿੜਕਦੇ ਹਨ, ਵਸੰਤ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਾਰੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ।
ਤਤ੍ਤਤ੍ਕਾਲੋਚਿਤੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਹਾਰੈਃ ਸਗਣੌ ਦ੍ਵਿਜ । ਸ਼੍ਰਾਂਤੌ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਮੂਲਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਕਦੇ-ਕਦੇ ਥੱਕ ਕੇ, ਉਹ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਪਵਿਸ਼੍ਯਾਸਨੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਮਧੁਪਾਨਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਤੁਃ । ਤਤੋ ਮਧੁਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤੌ ਨਿਦ੍ਰਯਾ ਮੀਲਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣੌ
ਦਿਵਿਆ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਹ ਮਧੁਰ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਸ ਮਿੱਠੇ ਪਾਨੀ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੀਂਦ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।