ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਂ ਪਰਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਹृष੍ਟੋ ਨਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਵृਂਦਾਸ਼੍ਰਮਂ ਜਗਾਮਾਥ ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਿਆ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ ਹਨ, ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਵृਂਦਾਪਿ ਨਾਰਦਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ । ਉਵਾਚ ਚ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਥਮਤ੍ਰਾਗਤਿਸ੍ਤਵ
ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ: ਮੁਨੀ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਆਏ ਹੋ?
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਵੇਦਿਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਨੈਤ੍ਯਕਂ ਚਰਿਤਂ ਹਰੇਃ । ਤਦਾਦਿਤੋ ਮਮ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਦਿ ਯੋਗ੍ਯੋऽਸ੍ਮਿ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਹਰੀ ਦੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਚਰਿਤ੍ਰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਯੋਗਯ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਦੱਸੋ, ਸੁੰਦਰੋ।
ਵृਂਦੋਵਾਚ- ਰਹਸ੍ਯਮਪਿਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤੋਸਿ ਨਾਰਦ । ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾਪ੍ਯੇਤਦ੍ਗੁਹ੍ਯਾਦ੍ਗੁਹ੍ਯਤਰਂ ਮਹਤ੍
ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਨਾਰਦ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਰਾਜ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗੀ। ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਇਹ ਗੁਪਤ ਰੱਖੋ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਗੁਪਤ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯੇ ਵृਂਦਾਵਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਕੁਂਜਮਂਡਿਤੇ । ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਨਿਕੁਂਜੇ ਤੁ ਦਿਵ੍ਯਰਤ੍ਨਮਯੇ ਗृਹੇ
ਸੁੰਦਰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਪੰਜਾਹ ਕੁੰਜਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਲਪ ਵ੍ਰੱਖਾਂ ਦੇ ਕੁੰਜ ਵਿੱਚ, ਦਿਵਯ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ—
ਨਿਦ੍ਰਿਤੌ ਤਿष੍ਠਤਸ੍ਤਲ੍ਪੇ ਨਿਬਿਡਾਲਿਂਗਿਤੌ ਮਿਥਃ । ਮਦਾਜ੍ਞਾਕਾਰਿਭਿਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਕ੍ਸ਼ਿਭਿਰ੍ਬੋਧਿਤਾਵਪਿ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸੋਫੇ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਸੁੱਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ। ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ ਜਗਾਇਆ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ—
ਗਾਢਾਲਿਂਗਨਜਾਨਂਦਮਾਪ੍ਤੌ ਤਦ੍ਭਂਗਕਾਤਰੌ । ਨ ਮਨਃ ਕੁਰੁਤਸ੍ਤਲ੍ਪਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਾਤੁਂ ਮਨਾਗਪਿ
ਗੂੜ੍ਹੇ ਗਲੇ ਲਾਉਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਟੁੱਟ ਜਾਣ ਦੀ ਡਰ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਨ ਸੋਫੇ ਤੋਂ ਉੱਠਣ ਲਈ ਰਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਸਾਰਿਕਾਸਂਘੈਃ ਸ਼ੁਕਾਦ੍ਯੈਃ ਪਰਿਤੋ ਮੁਹੁਃ । ਬੋਧਿਤੌ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਵਾਕ੍ਯੈਃ ਸ੍ਵਤਲ੍ਪਾਦੁਦਤਿष੍ਠਤਾਮ੍
ਫਿਰ, ਸਾਰੀਕਾ ਅਤੇ ਤੋਤਾ ਆਦਿ ਪੰਛੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੋਫੇ ਤੋਂ ਉੱਠ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਪਵਿष੍ਟੌ ਤਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਖ੍ਯਸ੍ਤਲ੍ਪੇ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤੌ । ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸੇਵਾਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਤਤ੍ਕਾਲੇ ਹ੍ਯੁਚਿਤਾਂ ਤਯੋਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੋਫੇ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਖੀਆਂ ਅੰਦਰ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜਿਹੜੀ ਸੇਵਾ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਸਾਰਿਕਾਵਾਕ੍ਯੈਸ੍ਤਾਵੁਤ੍ਥਾਯ ਸ੍ਵਤਲ੍ਪਤਃ । ਗਚ੍ਛਤਃ ਸ੍ਵਸ੍ਵਭਵਨਂ ਭੀਤ੍ਯੁਤ੍ਕਂਠਾਕੁਲੌ ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਸਾਰੀਕਾ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਬੋਲਾਂ 'ਤੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਸੋਫੇ ਤੋਂ ਉੱਠਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਡਰ ਤੇ ਲੋਚ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਤਸ਼੍ਚ ਬੋਧਿਤੋ ਮਾਤ੍ਰਾ ਤਲ੍ਪਾਦੁਤ੍ਥਾਯ ਸਤ੍ਵਰਃ । ਕृਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣੋ ਦਂਤਕਾष੍ਠਂ ਬਲਦੇਵਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਸਵੇਰੇ, ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਸੋਫੇ ਤੋਂ ਉੱਠਦਾ ਹੈ, ਬਲਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੰਦ ਕਾਠੀ ਨਾਲ ਮੰਜਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤ੍ਰਾਨੁਮੋਦਿਤੋ ਯਾਤਿ ਗੋਸ਼ਾਲਾਂ ਸਖਿਭਿਰ੍ਵृਤਃ । ਰਾਧਾਪਿ ਬੋਧਿਤਾ ਵਿਪ੍ਰ ਵਯਸ੍ਯਾਭਿਃ ਸ੍ਵਤਲ੍ਪਤਃ
ਮਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿੱਚ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਰਾਧਾ ਵੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਸੋਫੇ ਤੋਂ ਜਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਤ੍ਥਾਯ ਦਂਤਕਾष੍ਠਾਦਿ ਕृਤ੍ਵਾਭ੍ਯਂਗਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਸ੍ਨਾਨਵੇਦੀਂ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਪਿਤਾ ਸਾ ਨਿਜਾਲਿਭਿਃ
ਉੱਠ ਕੇ, ਦੰਦ ਕਾਠੀ ਆਦਿ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਲ-ਮਸਾਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਭੂषਾਗृਹੇ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਵਯਸ੍ਯਾ ਭੂषਯਂਤ੍ਯਪਿ । ਭੂषਣੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਗਂਧਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਉਹ ਗਹਣਿਆਂ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਖੀਆਂ ਉਸਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਵਯ ਗਹਣਿਆਂ, ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਸਜਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤਃ ਸਖੀਜਨੈਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਂ ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ । ਕਰ੍ਤੁਮਾਹੂਯਤੇਸ੍ਵਨ੍ਨਂ ਸਸਖੀ ਸਾ ਯਸ਼ੋਦਯਾ
ਉਸ ਦੇ ਸਹੇਲੀਆਂ ਦੀ ਮਿਨਤ ਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਾਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਸੱਦਦੀ ਹੈ। ਯਸ਼ੋਦਾ ਤੇ ਸਹੇਲੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਬੁਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਕਥਮਾਹੂਯਤੇ ਦੇਵਿ ਪਾਕਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਯਸ਼ੋਦਯਾ । ਸਤੀषੁ ਪਾਕਕਰ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਰੋਹਿਣੀਪ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ਵਪਿ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ— ਦੇਵੀ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪਕਵਾਨ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਸੱਦਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਕਿ ਰੋਹਿਨੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਤੀਆਂ ਵੀ ਪਕਵਾਨ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ?
ਵृਂਦੋਵਾਚ- ਪੂਰ੍ਵਂ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਾ ਦਤ੍ਤੋ ਵਰਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਮਹਾਮੁਨੇ । ਇਤਿ ਕਾਤ੍ਯਾਯਨੀ ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਮਾਸੀਨ੍ਮਯਾ ਪੁਰਾ
ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਕਾਟਿਆਯਨੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣੀ ਸੀ।
ਤ੍ਵਯਾ ਯਤ੍ਪਚ੍ਯਤੇ ਦੇਵਿ ਤਦਨ੍ਨਂ ਮਦਨੁਗ੍ਰਹਾਤ੍ । ਮਿष੍ਟਂ ਸ੍ਯਾਦਮृਤਸ੍ਪਰ੍ਦ੍ਧਿ ਭੋਕ੍ਤੁਰਾਯੁष੍ਕਰਂ ਤਥਾ
ਦੇਵੀ, ਜੋ ਭੋਜਨ ਤੂੰ ਬਣਾਏਗੀ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਟੱਕਰ ਖਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯਾਹ੍ਵਯਤਿ ਤਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਸ਼ੋਦਾ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਸਲਾ । ਆਯੁष੍ਮਾਨ੍ਮੇ ਭਵੇਤ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ੍ਵਾਦੁਲੋਭਾਤ੍ਤਥਾ ਸਤੀ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪੂਤ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਯਸ਼ੋਦਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਦੀ ਹੈ— 'ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ,' ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਵੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਨੁਮੋਦਿਤਾ ਹृष੍ਟਾ ਸਾਪਿ ਨਂਦਾਲਯਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਸਸਖੀਪ੍ਰਕਰਾ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਪਾਕਂ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਹੇਲੀਆਂ ਦੇ ਜਥੇ ਨਾਲ ਨੰਦ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਭੋਜਨ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਕृष੍ਣੋऽਪਿ ਦੁਗ੍ਧ੍ਵਾ ਗਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦੋਹਯਿਤ੍ਵਾ ਜਨੈਃ ਪਰਾਃ । ਆਗਚ੍ਛਤਿ ਪਿਤੁਰ੍ਵਾਕ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਗृਹਂ ਸਖਿਭਿਰ੍ਵृਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੀ ਕੁਝ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਦੁੱਧ ਦਿਵਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਹੇਲੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਅਭ੍ਯਂਗਮਰ੍ਦਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਾਸੈਃ ਸਂਸ੍ਨਾਪਿਤੋ ਮੁਦਾ । ਧੌਤਵਸ੍ਤ੍ਰਧਰਃ ਸ੍ਰਗ੍ਵੀ ਚਂਦਨਾਕ੍ਤਕਲੇਵਰਃ
ਦਾਸਾਂ ਦੁਆਰਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਲਿਸ਼ੀ ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕਰਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸਾਫ਼ ਕਪੜੇ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹਾਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਚੰਦਨ ਲਗਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਫਾਲਬਦ੍ਧਚਿਕੁਰੈਰ੍ਗ੍ਰੀਵਾ ਭਾਲੋਪਰਿਸ੍ਫੁਰਨ੍ । ਚਂਦ੍ਰਾਕਾਰਸ੍ਫੁਰਦ੍ਭਾਲਤਿਲਕਾਲਕਰਂਜਿਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਦੋ ਗੁੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਗਰਦਨ ਤੇ ਮੱਥਾ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਾਕਾਰ ਤਿਲਕ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੈ।
ਕਂਕਣਾਂਗਦਕੇਯੂਰ ਰਤ੍ਨਮੁਦ੍ਰਾ ਲਸਤ੍ਕਰਃ । ਮੁਕ੍ਤਾਹਾਰਸ੍ਫੁਰਦ੍ਵਕ੍ਸ਼ਾ ਮਕਰਾਕृਤਿਕੁਂਡਲਃ
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਕੰਗਣ, ਬਾਂਹ, ਕੇਯੂਰ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁਦਰਾਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮਕਰ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਦਲਾਂ ਪਾਈਆਂ ਹਨ।
ਮੁਹੁਰਾਕਾਰਿਤੋ ਮਾਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਦ੍ਭੋਜਨਾਲਯਮ੍ । ਅਵਲਂਬ੍ਯ ਕਰਂ ਸਖ੍ਯੁਰ੍ਬਲਦੇਵਮਨੁਵ੍ਰਤਃ
ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਉਹ ਭੋਜਨ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਬਲਦੇਵ ਦੀ ਹਥੀਂ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੀਰਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭੁਂਕ੍ਤੇऽਥ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਨਾਨਿ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਚ ਸਖਿਭਿਰ੍ਵृਤਃ । ਹਾਸਯਨ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਹਾਸ੍ਯੈਃ ਸਖੀਂਸ੍ਤੈਰ੍ਹਸਤਿ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਫਿਰ, ਭਰਾ ਤੇ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਹਾਸਿਆਂ ਨਾਲ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨੂੰ ਹਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪ ਵੀ ਹੱਸਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਥਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਥਾਚਮ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਖਟ੍ਵੋਪਰਿ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਰਮ੍ਯ ਸੇਵਕੈਰ੍ਦਤ੍ਤਂ ਤਾਂਬੂਲਂ ਵਿਭਜਨ੍ਨਦਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਉਹ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਦਿਵਯ ਖੱਟ 'ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦਾਸਾਂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂਬੂਲ ਵੰਡ ਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੋਪਵੇषਧਰਃ ਕृष੍ਣੋ ਧੇਨੁਵृਂਦਪੁਰਸ੍ਸਰਃ । ਵ੍ਰਜਵਾਸਿਜਨੈਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵੈਰਨੁਗਤਃ ਪਥਿ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਗੋਪਾਂ ਵਾਲਾ ਵੈਸ਼ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਕੇ, ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈਦੇ ਹਨ।
ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਨਤ੍ਵਾ ਨੇਤ੍ਰਾਂਤੇ ਨਾਪਿਤਂ ਗਣਮ੍ । ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਂ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯਾਨ੍ਵਿਨਿਵਰ੍ਤ੍ਯ ਵਨਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਉਹ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਨਾਈ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ। ਜਿਵੇਂ ਯੋਗ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਨਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸਖਿਭਿਃ ਕ੍ਰੀਡਯਿਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਤਃ । ਵਿਹਾਰੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਨੇ ਵਿਕ੍ਰੀਡਤੇ ਮੁਦਾ
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨਾਲ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਖੇਡਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਖੇਡਦਾ ਹੈ।