ਈਸ਼ਵੈष੍ਣਵਯੋਰ੍ਨਿਂਦਾਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨ ਕਦਾਚਨ । ਕਰ੍ਣੌ ਪਿਧਾਯ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਸ਼ਕ੍ਤੌ ਦਂਡਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਾ ਸੁਣੇ; ਜੇ ਸੁਣੇ ਤਾਂ ਕੰਨ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਉਥੋਂ ਚਲਾ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਜੇ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਜ਼ਾ ਦੇਵੇ।
ਆਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਚਾਤਕੀਂ ਵृਤ੍ਤਿਂ ਦੇਹਪਾਤਾਵਧਿ ਦ੍ਵਿਜ । ਦ੍ਵਯਸ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਭਾਵਯਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥੇਯਮਿਤ੍ਯੇਵ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਚਾਤਕ ਪੰਛੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਹ ਦੇ ਛੱਡਣ ਤੱਕ, ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਸਦਾ ਟਿਕੇ ਰਹੋ, ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਮਤ ਹੈ।
ਸਰਃ ਸਮੁਦ੍ਰ ਨਦ੍ਯਾਦੀਨ੍ਵਿਹਾਯ ਚਾਤਕੋ ਯਥਾ । ਤृषਿਤੋ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਵਾਪਿ ਯਾਚਤੇ ਵਾ ਪਯੋਧਰਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਚਾਤਕ ਪੰਛੀ, ਸਰੋਵਰ, ਸਮੁੰਦਰ, ਨਦੀਆਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਿਆਸ ਲੱਗਣ ਤੇ ਜਾਂ ਤਾਂ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬੱਦਲ ਤੋਂ ਹੀ ਮੰਗਦਾ ਹੈ—
ਏਵਮੇਵ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸਾਧਨਾਨਿ ਵਿਚਿਂਤਯੇਤ੍ । ਸ੍ਵੇष੍ਟਦੇਵਃਸਦਾਯਾਚ੍ਯੋਗਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂਮੇਭਵੇਰਿਤਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਤਨ ਨਾਲ ਸਾਧਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚੋ; 'ਮੇਰਾ ਚਾਹੀਤਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਦਾ ਸੋਚੋ।
ਸ੍ਵੇष੍ਟਦੇਵ ਤਦੀਯਾਨਾਂ ਗੁਰੋਰਪਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਆਨੁਕੂਲ੍ਯੇ ਸਦਾ ਸ੍ਥੇਯਂ ਪ੍ਰਾਤਿਕੂਲ੍ਯਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਆਪਣੇ ਚਾਹੀਤੇ ਦੇਵਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਗੁਰੂ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਲਾ ਰੱਖੋ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਲਟ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਛੱਡੋ।
ਸਕृਤ੍ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਲ੍ਯਾਣਗੁਣਤਾਂ ਤਯੋਃ । ਵਿਚਿਂਤ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਸੇਦੇਤੌ ਮਾਮਿਮਾਵੁਦ੍ਧਰਿष੍ਯਤਃ
ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਸਰਣ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੇ ਗੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਇਹ ਦੋ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਪੱਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖੋ ਕਿ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਉਧਾਰ ਲੈਣਗੇ।
ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਨ੍ਨਾਥ ਮਿਤ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰ ਗृਹਾ ਕੁਲਾਤ੍ । ਗੋਪ੍ਤਾਰੌ ਮੇ ਯੁਵਾਮੇਵ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਭਯਭਂਜਨੌ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਮਿੱਤਰ, ਪੁੱਤਰ, ਘਰ, ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਹੀ ਮੇਰੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋ, ਸਰਣ ਆਏ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਯੋਹਂ ਮਮਾਸ੍ਤਿ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦਿਹ ਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਤੋਰਦ੍ਯ ਚਰਣੇषੁ ਸਮਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਇਸ ਲੋਕ ਜਾਂ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਮਸ੍ਮ੍ਯਪਰਾਧਾਨਾਮਾਲਯਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ ਸਾਧਨਃ । ਅਗਤਿਸ਼੍ਚ ਤਤੋ ਨਾਥੌ ਭਵਂਤਾਵੇਵ ਮੇ ਗਤਿਃ
ਮੈਂ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਸਾਧਨ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਹੀ ਮੇਰੀ ਆਸਰਾ ਹੋ।
ਤਵਾਸ੍ਮਿ ਰਾਧਿਕਾਕਾਂਤ ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਗਿਰਾ । ਕृष੍ਣਕਾਂਤੇ ਤਵੈਵਾਸ੍ਮਿ ਯੁਵਾਮੇਵ ਗਤਿਰ੍ਮਮ
ਹੇ ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਕਰਮ, ਮਨ ਅਤੇ ਬੋਲ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਹੀ ਮੇਰਾ ਟੀਕਾ ਹੋ।
ਸ਼ਰਣਂ ਵਾਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋऽਸ੍ਮਿ ਕਰੁਣਾਨਿਕਰਾਕਰੌ । ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰੁ ਤਂ ਦਾਸ੍ਯਂ ਮਯਿ ਦੁष੍ਟੇऽਪਰਾਧਿਨਿ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਰਣ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ; ਮੈਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਮੈਨੂੰ ਦਾਸਤਾ ਦਿਓ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਬੁਰਾ ਤੇ ਪਾਪੀ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਜਪਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਂ ਪਦ੍ਯਪਂਚਕਮ੍ । ਅਚਿਰਾਦੇਵ ਤਦ੍ਦਾਸ੍ਯਮਿਚ੍ਛਤਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਇਹ ਪੰਜ ਪਦਾਂ ਵਾਲਾ ਸਤਤ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਦਾਸਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਬਾਹ੍ਯਧਰ੍ਮਾ ਮਯਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪੇਣੋਪਵਰ੍ਣਿਤਾਃ । ਆਂਤਰਃ ਪਰਮੋ ਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਨਾਮਥੋਚ੍ਯਤੇ
ਬਾਹਰਲੇ ਧਰਮ ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਧਰਮ ਦੱਸਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਕृष੍ਣਪ੍ਰਿਯਾ ਸਖੀਭਾਵਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਤਯੋਃ ਸੇਵਾਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਦਿਵਾਨਕ੍ਤਮਤਂਦ੍ਰਿਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸਖੀ ਵਾਂਗ ਭਾਵਨਾ ਲੈ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਕ੍ਤੋ ਮਂਤ੍ਰਸ੍ਤਦਂਗਾਨਿ ਤਥਾ ਤਸ੍ਯਾਧਿਕਾਰਿਣਃ । ਤਦ੍ਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਤੇਭ੍ਯਃ ਫਲਂ ਮਂਤ੍ਰਸ੍ਯ ਨਾਰਦ
ਮੰਤ੍ਰ, ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਅਤੇ ਉਸ ਲਈ ਯੋਗਤਾ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਗੱਲ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਫਲ ਵੀ, ਨਾਰਦ, ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਅਨੁਤਿष੍ਠ ਤ੍ਵਮਪ੍ਯੇਤਤ੍ਤਯੋਰ੍ਦਾਸ੍ਯਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ । ਸ੍ਵਾਧਿਕਾਰਕ੍ਸ਼ਯੇ ਵਿਪ੍ਰ ਸਂਦੇਹੋ ਨਾਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਤੂੰ ਵੀ ਇਹ ਅਮਲ ਕਰ; ਤੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗੀ। ਜਦ ਤੇਰੀ ਯੋਗਤਾ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸਕृਨ੍ਮਾਤ੍ਰਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਯ ਤਵਾਸ੍ਮੀਤਿ ਚ ਯਾਚਤੇ । ਨਿਜਦਾਸ੍ਯਂ ਹਰਿਰ੍ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨ ਮੇऽਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਸ਼ਰਨ ਆ ਕੇ ਕਹੇ, 'ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹਾਂ', ਤਾਂ ਹਰੀ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸੋਚ ਨਹੀਂ।
ਅਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰ੍ਣਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰਹਸ੍ਯਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤਪੂਰ੍ਵਂ ਮਯਾ ਕृष੍ਣਾਤ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭਗਵਤਃ ਪਰਮ੍
ਇਥੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅਜੋਬਾ ਰਹੱਸ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੋਂ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੋਂ, ਸੁਣਿਆ ਸੀ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਧਰ੍ਮ ਆਂਤਰੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ । ਗੁਹ੍ਯਾਦੇष ਗੁਹ੍ਯਤਮੋ ਗੋਪਨੀਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਇਹ ਅੰਦਰੂਨੀ ਧਰਮ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ; ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਹੱਸ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਛੁਪਾ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਂਤ੍ਰਰਤ੍ਨਮਹਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਜਪਨ੍ਕੈਲਾਸਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ । ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਮਵਸਂ ਗਹਨੇ ਵਨੇ
ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ-ਰਤਨ ਜਪਦਾ ਸੀ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤੁष੍ਟਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ । ਵ੍ਰਿਯਤਾਂ ਵਰ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਮਯਾਪ੍ਯੁਦ੍ਘਾਟ੍ਯ ਲੋਚਨੇ
ਫਿਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗ', ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲੀਆਂ।
ਦृष੍ਟੋ ਦੇਵਃਪ੍ਰਿਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਗਰੁਡੋਪਰਿ । ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯਾਵੋਚਮਹਂ ਵਰਦਂ ਕਮਲਾਪਤਿਮ੍
ਮੈਂ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਗਰੁੜ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ। ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਕਮਲਾ ਦੇ ਪਤੀ ਵਰਦਾਤਾ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਯਦ੍ਰੂਪਂ ਤੇ ਕृਪਾਸਿਂਧੋ ਪਰਮਾਨਂਦਦਾਯਕਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਨਂਦਾਸ਼੍ਰਯਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮੂਰ੍ਤਿਮਤ੍ਸਰ੍ਵਤੋऽਧਿਕਮ੍
ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਰੂਪ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਸਦਾ ਲਈ ਸਭ ਆਨੰਦ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਤੇਰੀ ਮੂਰਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਨਿष੍ਕ੍ਰਿਯਂ ਸ਼ਾਂਤਂ ਯਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਤਿ ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ । ਤਦਹਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ
ਜੋ ਨਿਰਗੁਣ, ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ, ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਹਮ ਮੰਨਦੇ ਹਨ — ਹੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤੋ ਮਾਮਾਹ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਂ ਕਮਲਾਪਤਿਃ । ਤਦਦ੍ਯ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਰੂਪਂ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਕਮਲਾ ਦੇ ਪਤੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ, ਜੋ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਅੱਜ ਤੂੰ ਉਹ ਰੂਪ ਵੇਖੇਗਾ ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਾਹਿਆ ਹੈ।'
ਯਮੁਨਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਤੀਰੇ ਗਚ੍ਛ ਵृਂਦਾਵਨਂ ਮਮ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਂਤਰ੍ਦਧੇ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਿਯਾਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
'ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਚਲਾ ਜਾ।' ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਪਤੀ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਹਮਪ੍ਯਾਗਤਸ੍ਤਰ੍ਹਿ ਯਮੁਨਾਯਾਸ੍ਤਟਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਮਪਸ਼੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ; ਉਥੇ ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੇਖਿਆ।
ਗੋਪਵੇषਧਰਂ ਕਾਂਤਂ ਕਿਸ਼ੋਰਵਯਸਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਪ੍ਰਿਯਾਸ੍ਕਂਧੇ ਸੁਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤ ਵਾਮਹਸ੍ਤਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹ ਗੋਆਲੇ ਵਾਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸੋਹਣਾ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਦੇ ਮੋਹਕ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਕੰਧੇ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ।
ਹਸਂਤਂ ਹਾਸਯਤਂ ਤਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਗੋਪੀਕਦਂਬਕੇ । ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਮੇਘਸਮਾਭਾਸਂ ਕਲ੍ਯਾਣਗੁਣਮਂਦਿਰਮ੍
ਉਹ ਹੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਹਸਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿਚ, ਨਰਮ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ, ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਮੰਦਰ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਚ ਤਤਃ ਕृष੍ਣੋ ਮਾਮਾਹਾਮृਤਭਾषਣਃ । ਅਹਂ ਤੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਯਾਤੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰ ਤਵੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਹੱਸ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: 'ਰੁਦ੍ਰ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ।'