ਐਹਿਕ੍ਯਾਮੁष੍ਮਿਕੀ ਚਿਂਤਾ ਨੈਵ ਕਾਰ੍ਯਾ ਕਦਾਚਨ । ਐਹਿਕਂ ਤੁ ਸਦਾ ਭਾਵ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਵਾਚਰਿਤਕਰ੍ਮਣਾ
ਇਸ ਲੋਕ ਜਾਂ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਪਰ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲੇ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਮੁष੍ਮਿਕਂ ਤਥਾ ਕृष੍ਣਃ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਕਰਿष੍ਯਤਿ । ਅਤੋ ਹਿ ਤਤ੍ਕृਤੇ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਨਰੈਃ
ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਪ ਕਰੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਲਈ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਮਨੁੱਖ ਵਲੋਂ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੋਪਾਯਪਰਿਤ੍ਯਾਗਃ ਕृष੍ਣੀਯਾਤ੍ਮਤਯਾਰ੍ਚਨਮ੍ । ਸੁਚਿਰਂ ਪ੍ਰੋषਿਤੇ ਕਾਂਤੇ ਯਥਾ ਪਤਿਪਰਾਯਣਾ
ਹਰ ਹੋਰ ਤਰੀਕਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹੋਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਤੀ ਤੋਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਛੜੀ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪਤੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਿਯਾਨੁਰਾਗਿਣੀ ਦੀਨਾ ਤਸ੍ਯਸਂਗੈਕਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣੀ । ਤਦ੍ਗੁਣਾਨ੍ਭਾਵਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਗਾਯਤ੍ਯਪਿ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਚ
ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੀ ਸੰਗਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦੀ, ਗਾਉਂਦੀ ਅਤੇ ਸੁਣਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਗੁਣਲੀਲਾਦਿ ਸ੍ਮਰਣਾਦਿ ਤਥਾਚਰੇਤ੍ । ਨ ਪੁਨਃ ਸਾਧਨਤ੍ਵੇਨ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਤ੍ਤੁ ਕਦਾਚਨ
ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਗੁਣਾਂ, ਲੀਲਾਵਾਂ ਆਦਿ ਦੀ ਯਾਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭਗਤੀ ਕਰਮ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਲਾਭ ਜਾਂ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਚਿਰਂ ਪ੍ਰੋष੍ਯਾਗਤਂ ਕਾਂਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਾਂਤਧਿਯਾ ਯਥਾ । ਚੁਂਬਂਤੀ ਵਾ ਸ਼੍ਲਿष੍ਯਂਤੀਵ ਨੇਤ੍ਰਾਂਤੇ ਨ ਪਿਬਂਤ੍ਯਪਿ
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਚੁੰਮਣ ਜਾਂ ਗਲੇ ਲਗਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਨਿਹਾਰ ਸਕਦੀ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਂਦਗਤੇਵਾਸ਼ੁ ਸੇਵਤੇ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ । ਸ਼੍ਰੀਮਦਰ੍ਚਾਵਤਾਰੇਣ ਤਥਾ ਪਰਿਚਰੇਦ੍ਧਰਿਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸ੍ਰੀਮਦ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਰਿ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨਨ੍ਯਸ਼ਰਣੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਥੈਵਾਨਨ੍ਯਸਾਧਨਃ । ਅਨਨ੍ਯਸਾਧਨਾਰ੍ਥਤ੍ਵਾਤ੍ਸ੍ਯਾਦਨਨ੍ਯ ਪ੍ਰਯੋਜਨਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਆਸਰਾ ਰੱਖੇ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਉਪਾਏ ਤੇ ਨ ਭਰੋਸਾ ਕਰੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਭਗਤੀ ਦਾ ਮਕਸਦ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਾਧਨ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਲਕੜ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਨ੍ਯਂ ਚ ਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਨ ਨਮੇਤ੍ਤਂ ਸ੍ਮਰੇਨ੍ਨ ਚ । ਨ ਚ ਪਸ਼੍ਯੇਨ੍ਨ ਗਾਯੇਚ੍ਚ ਨ ਚ ਨਿਂਦੇਤ੍ਕਦਾਚਨ
ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾ ਕਰੇ, ਨਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ, ਨਾ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਨਾ ਵੇਖੇ, ਨਾ ਗਾਏ ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਨਿੰਦਾ ਨਾ ਕਰੇ।
ਨਾਨ੍ਯੋਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਚ ਭੁਂਜੀਤ ਨਾਨ੍ਯਸ਼ੇषਂ ਚ ਧਾਰਯੇਤ੍ । ਅਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਸਂਭਾषਾ ਵਂਦਨਾਦਿ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਬਚਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਨਾ ਖਾਏ, ਨਾ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਥੋੜੀ ਬਚੀ ਚੀਜ਼ ਲਵੇ; ਅਵੈਸ਼ਨਵ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਅਤੇ ਸਲਾਮ-ਦੁਆ ਵੀ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।
ਈਸ਼ਵੈष੍ਣਵਯੋਰ੍ਨਿਂਦਾਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨ ਕਦਾਚਨ । ਕਰ੍ਣੌ ਪਿਧਾਯ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਸ਼ਕ੍ਤੌ ਦਂਡਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਾ ਸੁਣੇ; ਜੇ ਸੁਣੇ ਤਾਂ ਕੰਨ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਉਥੋਂ ਚਲਾ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਜੇ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਜ਼ਾ ਦੇਵੇ।
ਆਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਚਾਤਕੀਂ ਵृਤ੍ਤਿਂ ਦੇਹਪਾਤਾਵਧਿ ਦ੍ਵਿਜ । ਦ੍ਵਯਸ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਭਾਵਯਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥੇਯਮਿਤ੍ਯੇਵ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਚਾਤਕ ਪੰਛੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਹ ਦੇ ਛੱਡਣ ਤੱਕ, ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਸਦਾ ਟਿਕੇ ਰਹੋ, ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਮਤ ਹੈ।
ਸਰਃ ਸਮੁਦ੍ਰ ਨਦ੍ਯਾਦੀਨ੍ਵਿਹਾਯ ਚਾਤਕੋ ਯਥਾ । ਤृषਿਤੋ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਵਾਪਿ ਯਾਚਤੇ ਵਾ ਪਯੋਧਰਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਚਾਤਕ ਪੰਛੀ, ਸਰੋਵਰ, ਸਮੁੰਦਰ, ਨਦੀਆਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਿਆਸ ਲੱਗਣ ਤੇ ਜਾਂ ਤਾਂ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬੱਦਲ ਤੋਂ ਹੀ ਮੰਗਦਾ ਹੈ—
ਏਵਮੇਵ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸਾਧਨਾਨਿ ਵਿਚਿਂਤਯੇਤ੍ । ਸ੍ਵੇष੍ਟਦੇਵਃਸਦਾਯਾਚ੍ਯੋਗਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂਮੇਭਵੇਰਿਤਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਤਨ ਨਾਲ ਸਾਧਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚੋ; 'ਮੇਰਾ ਚਾਹੀਤਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਦਾ ਸੋਚੋ।
ਸ੍ਵੇष੍ਟਦੇਵ ਤਦੀਯਾਨਾਂ ਗੁਰੋਰਪਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਆਨੁਕੂਲ੍ਯੇ ਸਦਾ ਸ੍ਥੇਯਂ ਪ੍ਰਾਤਿਕੂਲ੍ਯਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਆਪਣੇ ਚਾਹੀਤੇ ਦੇਵਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਗੁਰੂ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਲਾ ਰੱਖੋ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਲਟ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਛੱਡੋ।
ਸਕृਤ੍ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਲ੍ਯਾਣਗੁਣਤਾਂ ਤਯੋਃ । ਵਿਚਿਂਤ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਸੇਦੇਤੌ ਮਾਮਿਮਾਵੁਦ੍ਧਰਿष੍ਯਤਃ
ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਸਰਣ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੇ ਗੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਇਹ ਦੋ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਪੱਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖੋ ਕਿ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਉਧਾਰ ਲੈਣਗੇ।
ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਨ੍ਨਾਥ ਮਿਤ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰ ਗृਹਾ ਕੁਲਾਤ੍ । ਗੋਪ੍ਤਾਰੌ ਮੇ ਯੁਵਾਮੇਵ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਭਯਭਂਜਨੌ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਮਿੱਤਰ, ਪੁੱਤਰ, ਘਰ, ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਹੀ ਮੇਰੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋ, ਸਰਣ ਆਏ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਯੋਹਂ ਮਮਾਸ੍ਤਿ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦਿਹ ਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਤੋਰਦ੍ਯ ਚਰਣੇषੁ ਸਮਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਇਸ ਲੋਕ ਜਾਂ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਮਸ੍ਮ੍ਯਪਰਾਧਾਨਾਮਾਲਯਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ ਸਾਧਨਃ । ਅਗਤਿਸ਼੍ਚ ਤਤੋ ਨਾਥੌ ਭਵਂਤਾਵੇਵ ਮੇ ਗਤਿਃ
ਮੈਂ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਸਾਧਨ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਹੀ ਮੇਰੀ ਆਸਰਾ ਹੋ।
ਤਵਾਸ੍ਮਿ ਰਾਧਿਕਾਕਾਂਤ ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਗਿਰਾ । ਕृष੍ਣਕਾਂਤੇ ਤਵੈਵਾਸ੍ਮਿ ਯੁਵਾਮੇਵ ਗਤਿਰ੍ਮਮ
ਹੇ ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਕਰਮ, ਮਨ ਅਤੇ ਬੋਲ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਹੀ ਮੇਰਾ ਟੀਕਾ ਹੋ।
ਸ਼ਰਣਂ ਵਾਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋऽਸ੍ਮਿ ਕਰੁਣਾਨਿਕਰਾਕਰੌ । ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰੁ ਤਂ ਦਾਸ੍ਯਂ ਮਯਿ ਦੁष੍ਟੇऽਪਰਾਧਿਨਿ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਰਣ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ; ਮੈਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਮੈਨੂੰ ਦਾਸਤਾ ਦਿਓ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਬੁਰਾ ਤੇ ਪਾਪੀ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਜਪਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਂ ਪਦ੍ਯਪਂਚਕਮ੍ । ਅਚਿਰਾਦੇਵ ਤਦ੍ਦਾਸ੍ਯਮਿਚ੍ਛਤਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਇਹ ਪੰਜ ਪਦਾਂ ਵਾਲਾ ਸਤਤ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਦਾਸਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਬਾਹ੍ਯਧਰ੍ਮਾ ਮਯਾ ਹ੍ਯੇਤੇ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪੇਣੋਪਵਰ੍ਣਿਤਾਃ । ਆਂਤਰਃ ਪਰਮੋ ਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਨਾਮਥੋਚ੍ਯਤੇ
ਬਾਹਰਲੇ ਧਰਮ ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਧਰਮ ਦੱਸਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਕृष੍ਣਪ੍ਰਿਯਾ ਸਖੀਭਾਵਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਤਯੋਃ ਸੇਵਾਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਦਿਵਾਨਕ੍ਤਮਤਂਦ੍ਰਿਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸਖੀ ਵਾਂਗ ਭਾਵਨਾ ਲੈ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਕ੍ਤੋ ਮਂਤ੍ਰਸ੍ਤਦਂਗਾਨਿ ਤਥਾ ਤਸ੍ਯਾਧਿਕਾਰਿਣਃ । ਤਦ੍ਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਤੇਭ੍ਯਃ ਫਲਂ ਮਂਤ੍ਰਸ੍ਯ ਨਾਰਦ
ਮੰਤ੍ਰ, ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਅਤੇ ਉਸ ਲਈ ਯੋਗਤਾ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਗੱਲ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਫਲ ਵੀ, ਨਾਰਦ, ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਅਨੁਤਿष੍ਠ ਤ੍ਵਮਪ੍ਯੇਤਤ੍ਤਯੋਰ੍ਦਾਸ੍ਯਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ । ਸ੍ਵਾਧਿਕਾਰਕ੍ਸ਼ਯੇ ਵਿਪ੍ਰ ਸਂਦੇਹੋ ਨਾਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਤੂੰ ਵੀ ਇਹ ਅਮਲ ਕਰ; ਤੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗੀ। ਜਦ ਤੇਰੀ ਯੋਗਤਾ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸਕृਨ੍ਮਾਤ੍ਰਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਯ ਤਵਾਸ੍ਮੀਤਿ ਚ ਯਾਚਤੇ । ਨਿਜਦਾਸ੍ਯਂ ਹਰਿਰ੍ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨ ਮੇऽਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਸ਼ਰਨ ਆ ਕੇ ਕਹੇ, 'ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹਾਂ', ਤਾਂ ਹਰੀ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸੋਚ ਨਹੀਂ।
ਅਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰ੍ਣਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰਹਸ੍ਯਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤਪੂਰ੍ਵਂ ਮਯਾ ਕृष੍ਣਾਤ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭਗਵਤਃ ਪਰਮ੍
ਇਥੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅਜੋਬਾ ਰਹੱਸ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੋਂ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੋਂ, ਸੁਣਿਆ ਸੀ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਧਰ੍ਮ ਆਂਤਰੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ । ਗੁਹ੍ਯਾਦੇष ਗੁਹ੍ਯਤਮੋ ਗੋਪਨੀਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਇਹ ਅੰਦਰੂਨੀ ਧਰਮ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ; ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਹੱਸ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਛੁਪਾ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਂਤ੍ਰਰਤ੍ਨਮਹਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਜਪਨ੍ਕੈਲਾਸਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ । ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਮਵਸਂ ਗਹਨੇ ਵਨੇ
ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ-ਰਤਨ ਜਪਦਾ ਸੀ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।