ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੁਗਲਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਕृष੍ਣਮਂਤ੍ਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਮਂਤ੍ਰਚਿਂਤਾਮਣਿਰ੍ਨਾਮ ਯੁਗਲਂ ਦ੍ਵਯਮੇਵ ਚ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੋੜਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੰਤ੍ਰ; ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜੋੜਾ ਹੈ, ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲਾ।
ਪਰ੍ਯਾਯਾ ਅਸ੍ਯ ਮਂਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਥਾ ਪਂਚਪਦੀਤਿ ਚ । ਗੋਪੀਜਨਪਦਂ ਵਲ੍ਲਭਾਂ ਤਂ ਤੁ ਚਰਣਾਨਿਤਿ
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਹੋਰ ਨਾਂ ਹਨ: ਪੰਜ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ, ਗੋਪੀ ਜਨ ਪਦ, ਵੱਲਭਾ, ਤੇ ਚਰਣਾਂ।
ਸ਼ਰਣਂ ਚ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ ਚ ਏष ਪਂਚਪਦਾਤ੍ਮਕਃ । ਮਂਤ੍ਰਚਿਂਤਾਮਣਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ षੋਡਸ਼ਾਰ੍ਣੋ ਮਹਾਮਨੁਃ
‘ਸ਼ਰਣ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਪਤ ਹੋਇਆ ਹਾਂ’—ਇਹ ਪੰਜ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਹੈ; ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਸੋਲਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਾ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ।
ਨਮੋ ਗੋਪੀਜਨੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਲ੍ਲਭਾਭ੍ਯਾਂ ਵਦੇਤ੍ਤਤਃ । ਪਦਦ੍ਵਯਾਤ੍ਮਕੋ ਮਂਤ੍ਰੋ ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਃ ਖਲੁ ਕਥ੍ਯਤੇ
‘ਗੋਪੀ ਜਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਫਿਰ ‘ਵੱਲਭਾ’ ਕਹੋ; ਦੋ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦਸ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਾਂ ਪਂਚਪਦੀਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸਕृਤ੍ । ਕृष੍ਣਪ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਗਚ੍ਛਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਪੰਜ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ, ਭਾਵੇਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪਿਆਰੇਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਨ ਪੁਰਸ਼੍ਚਰਣਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਾ ਨਾਸ੍ਯ ਨ੍ਯਾਸਵਿਧਿਕ੍ਰਮਃ । ਨ ਦੇਸ਼ਕਾਲਨਿਯਮੋ ਨਾਰਿਮਿਤ੍ਰਾਦਿਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਪੂਰਵ ਤਿਆਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਨਿਆਸ ਦੀ ਰੀਤ; ਨਾ ਥਾਂ ਜਾਂ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਮਿਤਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧਤਾ।
ਸਰ੍ਵੇऽਧਿਕਾਰਿਣਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਚਂਡਾਲਾਂਤਾ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ । ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਦਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਜਡਮੂਕਾਦਿ ਪਂਗਵਃ
ਇਥੇ ਸਭ ਹੀ ਯੋਗਯ ਹਨ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਚੰਡਾਲ ਤੱਕ, ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ, ਸ਼ੂਦਰ, ਮੂਰਖ, ਗੂੰਗੇ ਤੇ ਲੰਗੜੇ ਵੀ।
ਅਨ੍ਯੇ ਹੂਣਾਃ ਕਿਰਾਤਾਸ਼੍ਚ ਪੁਲਿਂਦਾਃ ਪੁष੍ਕਸਾਸ੍ਤਥਾ । ਆਭੀਰਾਯ ਵਨਾਃ ਕਂਕਾਃ ਖਸਾਦ੍ਯਾਃ ਪਾਪਯੋਨਯਃ
ਹੂਣ, ਕਿਰਾਤ, ਪੁਲਿੰਦ, ਪੁਸ਼ਕਸ, ਆਭੀਰ, ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ, ਕੰਕ, ਖਸ ਆਦਿ, ਤੇ ਪਾਪੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ।
ਦਂਭਾਹਂਕਾਰਪਰਮਾਃ ਪਾਪਾਃ ਪੈਸ਼ੁਨ੍ਯਤਤ੍ਪਰਾਃ । ਗੋਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦਿ ਹਂਤਾਰੋ ਮਹੋਪਪਾਤਕਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਜੋ ਠੱਗੀ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਰਚੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਪਾਪੀ ਹਨ, ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਗਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਹਤਿਆਰੇ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਾਲੇ।
ਜ੍ਞਾਨਵੈਰਾਗ੍ਯਰਹਿਤਾਃ ਸ਼੍ਰਵਣਾਦਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਯੁਰ੍ਮਨੋਰਸ੍ਯਾਧਿਕਾਰਿਣਃ
ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੇ ਵੈਰਾਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਸੁਣਨ ਆਦਿ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹਨ, ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਹੀ ਮੰਤ੍ਰ ਲਈ ਯੋਗਯ ਹਨ।
ਯਦਿ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵੇਦੇषਾਂ ਕृष੍ਣੇ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰੇ । ਤਦਾਧਿਕਾਰਿਣਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਜੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਲਈ ਭਕਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਭ ਯੋਗਯ ਹਨ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਯੋਗਯ ਨਹੀਂ।
ਯਾਜ੍ਞਿਕੋ ਦਾਨਨਿਰਤਃ ਸਰ੍ਵਤਂਤ੍ਰੋਪਸੇਵਕਃ । ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਯਤਿਰ੍ਵਾਪਿ ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਪਾਰਗਃ
ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ, ਸਭ ਤੰਤਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਜਾਂ ਸੰਨਿਆਸੀ, ਜਾਂ ਵੇਦ ਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਿष੍ਠਃ ਕੁਲੀਨੋ ਵਾ ਤਪਸ੍ਵੀ ਵ੍ਰਤਤਤ੍ਪਰਃ । ਅਤ੍ਰਾਧਿਕਾਰੀ ਨ ਭਵੇਤ੍ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋਵੇ, ਉੱਚ ਘਰ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਪ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਜੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਉਹ ਯੋਗਤਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਾਯ ਕृਤਘ੍ਨਾਯ ਨ ਮਾਨਿਨੇ । ਨ ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਵਿਹੀਨਾਯ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਯ ਚ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਹੈ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਧਾ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਜੋ ਨਾਸਤਿਕ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਚਾਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਵੇ ਵਾਚ੍ਯਂ ਨਾਸਂਵਤ੍ਸਰਸੇਵਿਨੇ । ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣੇऽਨਨ੍ਯਭਕ੍ਤਾਯ ਦਂਭਲੋਭਵਿਵਰ੍ਜਿਨੇ
ਜੋ ਸੁਣਦਾ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਇਕ ਸਾਲ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜੋ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੂੰ ਹੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਠੱਗੀ ਤੇ ਲਾਲਚ ਨਹੀਂ।
ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਮੁਕ੍ਤਾਯ ਦੇਯਮੇਤਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ऋषਿਸ਼੍ਚੈਵਾਹਮੇਤਸ੍ਯ ਗਾਯਤ੍ਰੀਛਂਦ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਮੰਤਰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਮੰਤਰ ਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਗਾਯਤਰੀ ਇਸ ਦੀ ਛੰਦ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾ ਬਲ੍ਲਵੀਕਾਂਤੋ ਮਂਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ । ਸਪ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਹਰੇਰ੍ਦਾਸ੍ਯੇ ਵਿਨਿਯੋਗ ਉਦਾਹृਤਃ
ਮੰਤਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਗਵਾਲਣਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹਰੀ ਜੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਰਨੀ ਦੱਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।
ਆਚਕ੍ਰਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤਥਾ ਮਂਤ੍ਰੈਃ ਪਂਚਾਂਗਾਨਿ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍ । ਅਥਵਾਪਿ ਸ੍ਵਬੀਜੇਨ ਕਰਾਂਗਨ੍ਯਾਸਕੌ ਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਮੰਤਰ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪੰਜ ਅੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਹੀ ਬੀਜ ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਹੱਥ ਤੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਨਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਮਂਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਥਮੋ ਵਰ੍ਣੋ ਬਿਂਦੁਨਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿਭੂषਿਤਃ । ਗਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਭਵੇਦ੍ਬੀਜਂ ਨਮਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰਿਹੋਦਿਤਾ
ਮੰਤਰ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅੱਖਰ, ਜੋ ਮੂੜ੍ਹ ਤੇ ਬਿੰਦ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਬੀਜ ਬਣਦਾ ਹੈ। 'ਨਮਹ' ਇੱਥੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਂਤਿਮਾਰ੍ਣੈਰ੍ਦਸ਼ਾਂਗਾਨਿ ਤੈਰੇਵ ਚ ਤਥਾਰ੍ਚਨਮ੍ । ਗਂਧਪੁष੍ਪਾਦਿਭਿਸ੍ਤਚ੍ਚ ਜਲੈਰੇਵਾਪ੍ਯਸਂਭਵੇ
ਅੰਤਿਮ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਦਸ ਅੰਗ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਉਪਲਬਧ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨ੍ਯਾਸਪੂਰ੍ਵਵਿਧਾਨੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਹਰਿਤੁष੍ਟਯੇ । ਅਤਏਵਾਸ੍ਯ ਮਂਤ੍ਰਸ੍ਯ ਨ੍ਯਾਸਾਦ੍ਯਨ੍ਯੇ ਵਦਂਤਿ ਚ
ਨਿਆਸ ਦੇ ਪੂਰਵ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਹਰੀ ਜੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਇਸ ਮੰਤਰ ਲਈ ਨਿਆਸ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਕृਦੁਚ੍ਚਾਰਣਾਦੇਵ ਕृਤਕृਤ੍ਯਤ੍ਵਦਾਯਿਨਃ । ਤਥਾਪਿ ਦਸ਼ਧਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਪਾਦ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ ਵੀ ਇਹ ਮੰਤਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਜਪ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਸ ਵਾਰੀ ਇਸ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਥ ਧ੍ਯਾਨਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਂਤ੍ਰਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਪੀਤਾਂਬਰਂ ਘਨਸ਼੍ਯਾਮਂ ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਵਨਮਾਲਿਨਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਮੰਤਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਉੱਚ ਜਾਤਿ ਵਾਲੇ: ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਘਣ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗੂੰ ਸ਼ਿਆਮ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ।
ਬਰ੍ਹਿਬਰ੍ਹਕृਤੋਤ੍ਤਂਸਂ ਸ਼ਸ਼ਿਕੋਟਿਨਿਭਾਨਨਮ੍ । ਘੂਰ੍ਣਾਯਮਾਨਨਯਨਂ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰਾਵਤਂਸਿਨਮ੍
ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਦੀ ਪੱਗ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਚੰਨ ਦੀ ਗੋਲਾਈ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ, ਘੁੰਮਦੇ ਨੈਣ, ਕੰਨ ਵਿਚ ਕਰਣਿਕਾਰ ਫੁੱਲ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਅਭਿਤਸ਼੍ਚਂਦਨੇਨਾਥ ਮਧ੍ਯੇ ਕੁਂਕੁਮਬਿਂਦੁਨਾ । ਰਚਿਤਂ ਤਿਲਕਂ ਭਾਲੇ ਬਿਭ੍ਰਤਂ ਮਂਡਲਾਕृਤਿਮ੍
ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੱਥੇ ਵਿਚ ਕੇਂਦਰ ਤੇ ਕੇਸਰ ਦੇ ਬਿੰਦ ਨਾਲ ਤਿਲਕ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਗੋਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ।
ਤਰੁਣਾਦਿਤ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ਂ ਕੁਂਡਲਾਭ੍ਯਾਂ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ । ਘਰ੍ਮਾਮ੍ਬੁਕਣਿਕਾਰਾਜਦ੍ਦਰ੍ਪਣਾਭਕਪੋਲਕਮ੍
ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ, ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਸੀਨੇ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਗਲਾਸ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਗਲ।
ਪ੍ਰਿਯਾਸ੍ਯ ਨ੍ਯਸ੍ਤਨਯਨਂ ਲੀਲਾਪਾਂਗੋਨ੍ਨਤਭ੍ਰੁਵਮ੍ । ਅਗ੍ਰਭਾਗਨ੍ਯਸ੍ਤਮੁਕ੍ਤਾ ਵਿਸ੍ਫੁਰਤ੍ਪ੍ਰੋਚ੍ਚਨਾਸਿਕਮ੍
ਅਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਵੱਲ ਨੈਣ ਟਿਕਾਏ ਹੋਏ, ਖੇਡਦੇ ਨੈਣਾਂ ਨਾਲ ਭੰਵੀਂ ਉਠੀ ਭੌਂ, ਨੱਕ ਦੇ ਅੱਗੇ ਮੋਤੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਉਭਰੀ ਨੱਕ।
ਦਸ਼ਨਜ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਨਯਾ ਰਾਜਤ੍ਪਕ੍ਵਬਿਂਬਫਲਾਧਰਮ੍ । ਕੇਯੂਰਾਂਗਦਸਦ੍ਰਤ੍ਨਮੁਦ੍ਰਿਕਾਭਿਰ੍ਲਸਤ੍ਕਰਮ੍
ਪੱਕੇ ਬਿੰਬ ਫਲ ਵਰਗੇ ਹੋਠ, ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਕੇਯੂਰ, ਅੰਗਦ, ਕੀਮਤੀ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਤੇ ਰਤਨ ਸਜਾਏ ਹੋਏ।
ਬਿਭ੍ਰਤਂ ਮੁਰਲਦ੍ਯਂ ਵਾਮੇ ਪਾਣੌ ਪਦ੍ਮਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਕਾਂਚੀਦਾਮਸ੍ਫੁਰਨ੍ਮਧ੍ਯਂ ਨੂਪੁਰਾਭ੍ਯਾਂ ਲਸਤ੍ਪਦਮ੍
ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਮੁਰਲੀ ਤੇ ਕਮਲ ਫੁੱਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਮਰ 'ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਾਂਸੀ ਦੀ ਲੜੀ, ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਨੂਪੁਰ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਪੈਰ।
ਰਤਿਕੇਲਿਰਸਾਵੇਸ਼ ਚਪਲਂ ਚਪਲੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਹਸਂਤਂ ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਹਾਸਯਂਤਂ ਚ ਤਾਂ ਮੁਹੁਃ
ਰਤੀ ਦੇ ਖੇਡ ਦੇ ਰਸ ਵਿਚ ਲੀਨ, ਚਲਾਕ ਤੇ ਖੇਡਦੇ ਨੈਣ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨਾਲ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਹਸਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ।