ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਜ੍ਞਾਤਾ ਜ੍ਞਾਤਕृਤਾਨਿ ਚ । ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ੍ਤੇਯਸੁਰਾਪਾਨ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਾਯੁਤਾਨਿ ਚ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੁਨਾਹ, ਚਾਹੇ ਜਾਣ-ਬੂਝ ਕੇ ਕੀਤੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਪਾਪ—
ਕੋਟਿਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹ੍ਯੁਪਪਾਪਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ । ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਥ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਂਤਿ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਾਸਰੇ
ਕੋਟੀਆਂ-ਕੋਟੀਆਂ ਛੋਟੇ ਪਾਪ, ਜੋ ਵੀ ਹੋਣ, ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੇ ਦਿਨ ਸਾਰੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਸਿਂਚੇਦਚ੍ਯੁਤਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਤਦੈਤਤ੍ਕਲਸ਼ੋਦਕਮ੍ । ਪੁਰੁषਸੂਕ੍ਤੇਨ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਪਾਵਮਾਨੀਭਿਰੇਵ ਚ
ਅਚਲ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਕਲਸ਼ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਪੁਰਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪੁਰੁਸ਼ਸੂਕਤ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਪਾਵਮਾਨੀ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ।
ਨਾਲਿਕੇਰੋਦਕੇਨਾਥ ਤਥਾ ਤਾਲਫਲਾਂਬੁਨਾ । ਰਤ੍ਨੋਦਕੇਨ ਗਂਧੇਨ ਤਥਾ ਪੁष੍ਪੋਦਕੇਨ ਚ
ਫਿਰ ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਤਾਲ ਫਲ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਂਚੋਪਚਾਰੈਰਾਰਾਧ੍ਯ ਯਥਾਵਿਭਵਵਿਸ੍ਤਰੈਃ । ਘਂ ਘਂਟਾਯੈ ਨਮ ਇਤਿ ਘਂਟਾਵਾਦ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
ਪੰਜ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਘੰਟੀ ਨੂੰ 'ਘੰਟੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿ ਕੇ ਵਜਾਉਣ ਲਈ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਤਿਤਸ੍ਯ ਮਹਾਧ੍ਵਾਨਨ੍ਯਸ੍ਤਪਾਤਕਸਂਚਯੇ । ਪਾਹਿ ਮਾਂ ਪਾਪਿਨਂ ਘੋਰਸਂਸਾਰਾਰ੍ਣਵਪਾਤਿਨਮ੍
ਜੋ ਵੱਡੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਪੈ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਲੱਦਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਪਾਪੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਬਚਾ ਲੈ।
ਯ ਏਵਂ ਕੁਰੁਤੇ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯੇਤ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆषਾਢਸ਼ੁਕ੍ਲੈਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਾਪਮਹੋਤ੍ਸਵਮ੍ । ਆषਾਢੇ ਚ ਰਥਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਵਣੇ ਸ਼੍ਰਵਣਾਵਿਧਿਮ੍
ਆਸ਼ਾਢ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸੁਪਨ ਮਹੋਤਸਵ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਆਸ਼ਾਢ ਵਿੱਚ ਰਥ ਬਣਾਉਣਾ ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭਾਦ੍ਰੇ ਚ ਜਨ੍ਮਦਿਵਸ ਉਪਵਾਸਪਰੋ ਭਵੇਤ੍ । ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤਸ੍ਯ ਪਰੀਵਰ੍ਤਮਾਸ਼੍ਵਿਨੇ ਮਾਸਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਭਾਦੋਂ ਵਿੱਚ, ਜਨਮ ਦਿਨ 'ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੁੱਤੇ ਦੇ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੀ ਰਸਮ ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਤ੍ਥਾਨਂ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦਨ੍ਯਥਾ ਵਿष੍ਣੁਦ੍ਰੋਹਕृਤ੍ । ਸ਼ੁਭੇ ਚੈਵਾਸ਼੍ਵਿਨੇ ਮਾਸਿ ਮਹਾਮਾਯਾਂ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਦਾ ਉਠਾਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਸ਼ਵਿਨ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਹਾਮਾਇਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੌਵਰ੍ਣੀਂ ਰਾਜਤੀਂ ਵਾਪਿ ਵਿष੍ਣੁਰੂਪਾਂ ਬਲਿਂ ਵਿਨਾ । ਹਿਂਸਾਦ੍ਵੇषੌ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੌ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਪੂਜਕਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਭੇਟ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਰੂਪ ਭੇਟ ਦੇ ਇਲਾਵਾ, ਹਿੰਸਾ ਜਾਂ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਪੁष੍ਯਮਾਸੇ ਚ ਕਾਮਤਃ ਪੁਣ੍ਯਮਾਚਰੇਤ੍ । ਦਾਮੋਦਰਾਯ ਦੀਪਂ ਚ ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੁਸ੍ਥਾਨੇ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਯ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਮਨ ਚਾਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਦਾਮੋਦਰ ਲਈ, ਉੱਚੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਵਰ੍ਤਿਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਦੀਪਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ਚਤੁਰਂਗੁਲਃ । ਪਕ੍ਸ਼ਾਂਤੇ ਚ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਦੀਪਮਾਲਾਵਲਿ ਸ਼ੁਭਾ
ਦੀਵਾ ਚਾਰ ਉਂਗਲ ਲੰਬਾ ਤੇ ਸੱਤ ਵੱਟਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪੱਖ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਸ਼ੁਭ ਦੀਵਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਲਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਚ ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰਕੈਃ । ਪੂਜਯੇਜ੍ਜਗਦੀਸ਼ਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਛੇਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੌषੇ ਪੁष੍ਪਾਭਿषੇਕਂ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਚ੍ਚਂਦਨਂ ਸ਼੍ਲਥਮ੍ । ਸਂਕ੍ਰਾਂਤ੍ਯਾਂ ਮਾਘਮਾਸੇ ਚ ਸਾਧਿਵਾਸਿਤ ਤਂਡੁਲਾਤ੍
ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਤੇ ਢਿੱਲਾ ਚੰਦਨ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਤੇ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਚਾਵਲਾਂ ਨਾਲ—
ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣਵੇ ਦਦ੍ਯਾਦਿਮਂ ਮਂਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦੇਵਦੇਵਪੁਰਃ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਦੇਵ-ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਭਗਵਦ੍ਭਕ੍ਤਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਾਂਸ਼੍ਚ ਭਗਵਦ੍ਧਿਯਾ । ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਭੋਜਿਤੇ ਭਕ੍ਤੇ ਕੋਟਿਰ੍ਭਵਤਿ ਭੋਜਿਤਾ
ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਭਗਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਭੋਜਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਵ੍ਯਂਗਂ ਸਾਂਗਂ ਧ੍ਰੁਵਂ ਭਵੇਤ੍ । ਪਂਚਮ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਸਿਰਫ਼ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਰਾ ਤੇ ਨਿਸਚਿਤ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ ਕੇ—
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਚੂਤਪਲ੍ਲਵਸਂਯੁਤੈਃ । ਫਲਚੂਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਵਾਸਿਤੈਃ ਪਟਸਾਧਿਤੈਃ
ਮੰਗੋ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲਾਂ ਦੇ ਚੂਰਨ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਕਾਨਨਂ ਰਮਣੀਯਂ ਚ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਂ ਦੀਪਦੀਪਿਤਮ੍ । ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੇਕ੍ਸ਼ੁ ਰਂਭਾ ਜਂਬੀਰ ਨਾਗਰਂਗਂ ਚ ਪੂਗਕਮ੍
ਚਾਨਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬੱਤੀਆਂ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਇਆ ਸੋਹਣਾ ਬਾਗ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੰਗੂਰ, ਗੰਨੇ, ਕੇਲੇ, ਜੰਬੀਰਾ, ਅਦਰਕ ਅਤੇ ਪਾਨ ਦੇ ਰੁੱਖ ਲਗੇ ਹੋਏ ਹਨ,
ਨਾਲਿਕੇਰਂ ਚ ਧਾਤ੍ਰੀਂ ਚ ਪਨਸਂ ਚ ਹਰੀਤਕੀਮ੍ । ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵृਕ੍ਸ਼ਖਂਡੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਕੁਸੁਮਾਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਨਾਰੀਅਲ, ਆਂਵਲਾ, ਜਕਫਲ, ਹਰੜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਟਹਿਣੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਹਰ ਰੁੱਤ ਦੇ ਫੁੱਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ,
ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਸ਼੍ਚੈਵ ਫਲਪੁष੍ਪਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ । ਵਿਤਾਨੈਃ ਕੁਸੁਮੋਦ੍ਦਾਮੈਰ੍ਵਾਰਿਪੂਰ੍ਣਘਟੈਸ੍ਤਥਾ
ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲਾਂ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਛਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ,
ਚੂਤਸ਼ਾਖੋਪਸ਼ਾਖਾਭਿਃ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਛਤ੍ਰਚਾਮਰੈਃ । ਜਯਕृष੍ਣੇਤਿ ਸਂਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਪੁਰਸ੍ਸਰਮ੍
ਮੰਗੋ ਦੀਆਂ ਟਹਿਣੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਟਹਿਣੀਆਂ, ਛਤਰੀਆਂ ਤੇ ਚਮਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਜੈ!' ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਘੁੰਮ ਕੇ,
ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਕਲਿਯੁਗੇ ਦੋਲੋਤ੍ਸਵੋ ਵਿਧੀਯਤੇ । ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮष੍ਟਮੇ ਯਾਮਸਂਜ੍ਞਕੇ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ, ਝੂਲੇ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਦਿਨ ਦੇ ਅਠਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਅਥਵਾ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸਂਧਿਸਂਜ੍ਞਕੇ । ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਿਧਿਵਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਫਲ੍ਗੁਚੂਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਿਧੈਃ
ਜਾਂ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਤਿਪਤ ਦੇ ਸੰਧੀ ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਫਾਲਗੁਨ ਦੇ ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੂਰਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ,
ਸਿਤਰਕ੍ਤੈਰ੍ਗੌਰਪੀਤੈਃ ਕਰ੍ਪੂਰਾਦਿ ਵਿਮਿਸ਼੍ਰਿਤੈਃ । ਹਰਿਦ੍ਰਾਰਾਗਯੋਗਾਚ੍ਚ ਰਂਗਰੂਪੈਰ੍ਮਨੋਹਰੈਃ
ਸਫੈਦ, ਲਾਲ, ਪੀਲੇ ਅਤੇ ਹਲਕੇ ਪੀਲੇ ਚੂਰਨ, ਕਪੂਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਹਲਦੀ ਤੇ ਹੋਰ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਸੋਹਣੇ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ,
ਅਨ੍ਯੈਰ੍ਵਾ ਰਂਗਰੂਪੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰੀਣਯੇਤ੍ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਮਾਰਭ੍ਯ ਪਂਚਮ੍ਯਾਂ ਤਂ ਸਮਾਪਯੇਤ੍
ਹੋਰ ਸੋਹਣੇ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ 'ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ,
ਪਂਚਾਹਾਨਿ ਤ੍ਰ੍ਯਹਾਨਿ ਵਾ ਦੋਲੋਤ੍ਸਵੋ ਵਿਧੀਯਤੇ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਮੁਖਂ ਕृष੍ਣਂ ਦੋਲਮਾਨਂ ਸਕृਨ੍ਨਰਾਃ
ਝੂਲੇ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਪੰਜ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਝੂਲੇ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ,
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਪਰਾਧਨਿਚਯੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਜਲਪਾਤ੍ਰੇ ਚ ਮਾਸਿ ਮਾਧਵਸਂਜ੍ਞਕੇ
ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ,
ਸੌਵਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰੇ ਰੌਪ੍ਯੇ ਵਾ ਤਾਮ੍ਰੇ ਵਾਪ੍ਯਥ ਮृਣ੍ਮਯੇ । ਤੋਯਸ੍ਥਂ ਯੋऽਰ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਮਬੇ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,