ਨਾਮਸਂਸ੍ਮਰਣਾਦੇਵ ਤਥਾ ਤਸ੍ਯਾਰ੍ਥਚਿਂਤਨਾਤ੍ । ਸੌਵਰ੍ਣੀਂ ਰਾਜਤੀਂ ਵਾਪਿ ਤਥਾ ਪੈष੍ਟੀਂ ਸ੍ਰਗਾਕृਤਿਮ੍
ਨਾਮ ਦੀ ਯਾਦ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਕੋਈ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਆਟੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵੀ ਬਣਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਪਾਦਯੋਸ਼੍ਚਿਹ੍ਨਿਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਂ ਚੈਵ ਸਮਾਰਭੇਤ੍ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯ ਪਦੋਂਗੁष੍ਠਮੂਲੇ ਚਕ੍ਰਂ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਯਃ
ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਾ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਸੱਜੇ ਪੈਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਉਂਗਲ ਦੇ ਨੀਵੇਂ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਉਹ ਚੱਕਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਨਮ੍ਰਜਨਸ੍ਯਾਪਿ ਸਂਸਾਰਚ੍ਛੇਦਨਾਯ ਚ । ਮਧ੍ਯਮਾਂਗੁਲਿਮੂਲੇ ਤੁ ਧਤ੍ਤੇ ਕਮਲਮਚ੍ਯੁਤਃ
ਉਥੇ, ਜੋ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨ ਕੱਟਣ ਲਈ; ਮੱਝਲੇ ਉਂਗਲ ਦੇ ਨੀਵੇਂ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਅਚੁਤ ਕਮਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਤृਚਿਤ੍ਤਦ੍ਵਿਰੇਫਾਣਾਂ ਲੋਭਨਾਯਾਤਿਸ਼ੋਭਨਮ੍ । ਪਦ੍ਮਸ੍ਯਾਧੋਧ੍ਵਜਂ ਧਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਾਨਰ੍ਥਜਯਧ੍ਵਜਮ੍
ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਅਤੇ ਭੌਂਰਿਆਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਕਮਲ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਧਵਜ (ਵਿਜੈ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ) ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੁਖਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ।
ਕਨਿष੍ਠਾਮੂਲਤੋ ਵਜ੍ਰਂ ਭਕ੍ਤਪਾਪੌਘਭੇਦਨਮ੍ । ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮਧ੍ਯੇਂऽਕੁਸ਼ਂ ਭਕ੍ਤਚਿਤ੍ਤੇ ਰਭਸਕਾਰਣਮ੍
ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ ਦੇ ਨੀਵੇਂ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਉਹ ਵਜਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ; ਪੈਰ ਦੇ ਪਾਸੇ ਮੱਝਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਅੰਕੁਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭੋਗਸਂਪਨ੍ਮਯਂ ਧਤ੍ਤੇ ਯਵਮਂਗੁष੍ਠਪਰ੍ਵਣਿ । ਮੂਲੇ ਗਦਾਂ ਚ ਪਾਪਾਦ੍ਰਿਭੇਦਨੀਂ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਵੱਡੇ ਉਂਗਲ ਦੇ ਜੋੜ 'ਤੇ ਉਹ ਜੌ ਦਾ ਦਾਣਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭੋਗ-ਸੰਪਦਾ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ; ਨੀਵੇਂ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਗਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਤੋੜਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਯ ਧਤ੍ਤੇ ਸ ਭਗਵਾਨਜਃ । ਪਦ੍ਮਾਦੀਨ੍ਯਪਿ ਚਿਹ੍ਨਾਨਿ ਤਤ੍ਰ ਦਕ੍ਸ਼ੇਣ ਯਤ੍ਪੁਨਃ
ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਚਾਨਣ ਲਈ, ਉਹ ਅਜਨਮਾ ਪ੍ਰਭੂ ਇਹ ਚਿੰਨ੍ਹ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸੱਜੇ ਪੈਰ 'ਤੇ ਕਮਲ ਆਦਿ ਹੋਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੀ ਹਨ।
ਵਾਮਪਾਦੇ ਵਸੇਤ੍ਸੋऽਯਂ ਬਿਭਰ੍ਤ੍ਤਿ ਕਰੁਣਾਨਿਧਿਃ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗੋਵਿਂਦਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਾਨਂਦਰਸਸੁਂਦਰਮ੍
ਖੱਬੇ ਪੈਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਉਹ ਚਿੰਨ੍ਹ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਗੋਵਿੰਦਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਆਨੰਦ-ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁਯਾਤ੍ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਮਾਸਕृਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰਂ ਪਰਮ੍
ਜੋ ਇਹ ਸੁਣੇ ਜਾਂ ਨਿੱਤ ਕੀਰਤਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਕਰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਤੁ ਸ੍ਨਾਪਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰੀਵਿष੍ਣੋਰ੍ਯਤ੍ਨਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਦੈਨਂਦਿਨਂ ਤੁ ਦੁਰਿਤਂ ਪਕ੍ਸ਼ਮਾਸਰ੍ਤ੍ਤੁਵਰ੍षਜਮ੍
ਜੈਠ ਮਹੀਨੇ 'ਚ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ ਤੇ ਯਤਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਦਿਨ-ਦਿਨ ਦੇ ਪਾਪ, ਪੱਖ, ਮਹੀਨਾ, ਰੁੱਤ ਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਪਾਪ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਜ੍ਞਾਤਾ ਜ੍ਞਾਤਕृਤਾਨਿ ਚ । ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ੍ਤੇਯਸੁਰਾਪਾਨ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਾਯੁਤਾਨਿ ਚ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੁਨਾਹ, ਚਾਹੇ ਜਾਣ-ਬੂਝ ਕੇ ਕੀਤੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਪਾਪ—
ਕੋਟਿਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹ੍ਯੁਪਪਾਪਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ । ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਥ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਂਤਿ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਾਸਰੇ
ਕੋਟੀਆਂ-ਕੋਟੀਆਂ ਛੋਟੇ ਪਾਪ, ਜੋ ਵੀ ਹੋਣ, ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੇ ਦਿਨ ਸਾਰੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਸਿਂਚੇਦਚ੍ਯੁਤਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਤਦੈਤਤ੍ਕਲਸ਼ੋਦਕਮ੍ । ਪੁਰੁषਸੂਕ੍ਤੇਨ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਪਾਵਮਾਨੀਭਿਰੇਵ ਚ
ਅਚਲ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਕਲਸ਼ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਪੁਰਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪੁਰੁਸ਼ਸੂਕਤ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਪਾਵਮਾਨੀ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ।
ਨਾਲਿਕੇਰੋਦਕੇਨਾਥ ਤਥਾ ਤਾਲਫਲਾਂਬੁਨਾ । ਰਤ੍ਨੋਦਕੇਨ ਗਂਧੇਨ ਤਥਾ ਪੁष੍ਪੋਦਕੇਨ ਚ
ਫਿਰ ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਤਾਲ ਫਲ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਂਚੋਪਚਾਰੈਰਾਰਾਧ੍ਯ ਯਥਾਵਿਭਵਵਿਸ੍ਤਰੈਃ । ਘਂ ਘਂਟਾਯੈ ਨਮ ਇਤਿ ਘਂਟਾਵਾਦ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
ਪੰਜ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਘੰਟੀ ਨੂੰ 'ਘੰਟੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿ ਕੇ ਵਜਾਉਣ ਲਈ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਤਿਤਸ੍ਯ ਮਹਾਧ੍ਵਾਨਨ੍ਯਸ੍ਤਪਾਤਕਸਂਚਯੇ । ਪਾਹਿ ਮਾਂ ਪਾਪਿਨਂ ਘੋਰਸਂਸਾਰਾਰ੍ਣਵਪਾਤਿਨਮ੍
ਜੋ ਵੱਡੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਪੈ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਲੱਦਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਪਾਪੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਬਚਾ ਲੈ।
ਯ ਏਵਂ ਕੁਰੁਤੇ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯੇਤ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆषਾਢਸ਼ੁਕ੍ਲੈਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਾਪਮਹੋਤ੍ਸਵਮ੍ । ਆषਾਢੇ ਚ ਰਥਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਵਣੇ ਸ਼੍ਰਵਣਾਵਿਧਿਮ੍
ਆਸ਼ਾਢ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸੁਪਨ ਮਹੋਤਸਵ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਆਸ਼ਾਢ ਵਿੱਚ ਰਥ ਬਣਾਉਣਾ ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭਾਦ੍ਰੇ ਚ ਜਨ੍ਮਦਿਵਸ ਉਪਵਾਸਪਰੋ ਭਵੇਤ੍ । ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤਸ੍ਯ ਪਰੀਵਰ੍ਤਮਾਸ਼੍ਵਿਨੇ ਮਾਸਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਭਾਦੋਂ ਵਿੱਚ, ਜਨਮ ਦਿਨ 'ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੁੱਤੇ ਦੇ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੀ ਰਸਮ ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਤ੍ਥਾਨਂ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦਨ੍ਯਥਾ ਵਿष੍ਣੁਦ੍ਰੋਹਕृਤ੍ । ਸ਼ੁਭੇ ਚੈਵਾਸ਼੍ਵਿਨੇ ਮਾਸਿ ਮਹਾਮਾਯਾਂ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਦਾ ਉਠਾਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਸ਼ਵਿਨ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਹਾਮਾਇਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੌਵਰ੍ਣੀਂ ਰਾਜਤੀਂ ਵਾਪਿ ਵਿष੍ਣੁਰੂਪਾਂ ਬਲਿਂ ਵਿਨਾ । ਹਿਂਸਾਦ੍ਵੇषੌ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੌ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਪੂਜਕਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਭੇਟ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਰੂਪ ਭੇਟ ਦੇ ਇਲਾਵਾ, ਹਿੰਸਾ ਜਾਂ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਪੁष੍ਯਮਾਸੇ ਚ ਕਾਮਤਃ ਪੁਣ੍ਯਮਾਚਰੇਤ੍ । ਦਾਮੋਦਰਾਯ ਦੀਪਂ ਚ ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੁਸ੍ਥਾਨੇ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਯ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਮਨ ਚਾਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਦਾਮੋਦਰ ਲਈ, ਉੱਚੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਵਰ੍ਤਿਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਦੀਪਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ਚਤੁਰਂਗੁਲਃ । ਪਕ੍ਸ਼ਾਂਤੇ ਚ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਦੀਪਮਾਲਾਵਲਿ ਸ਼ੁਭਾ
ਦੀਵਾ ਚਾਰ ਉਂਗਲ ਲੰਬਾ ਤੇ ਸੱਤ ਵੱਟਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪੱਖ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਸ਼ੁਭ ਦੀਵਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਲਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਚ ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰਕੈਃ । ਪੂਜਯੇਜ੍ਜਗਦੀਸ਼ਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਛੇਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੌषੇ ਪੁष੍ਪਾਭਿषੇਕਂ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਚ੍ਚਂਦਨਂ ਸ਼੍ਲਥਮ੍ । ਸਂਕ੍ਰਾਂਤ੍ਯਾਂ ਮਾਘਮਾਸੇ ਚ ਸਾਧਿਵਾਸਿਤ ਤਂਡੁਲਾਤ੍
ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਤੇ ਢਿੱਲਾ ਚੰਦਨ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਤੇ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਚਾਵਲਾਂ ਨਾਲ—
ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣਵੇ ਦਦ੍ਯਾਦਿਮਂ ਮਂਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦੇਵਦੇਵਪੁਰਃ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਦੇਵ-ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਭਗਵਦ੍ਭਕ੍ਤਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਾਂਸ਼੍ਚ ਭਗਵਦ੍ਧਿਯਾ । ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਭੋਜਿਤੇ ਭਕ੍ਤੇ ਕੋਟਿਰ੍ਭਵਤਿ ਭੋਜਿਤਾ
ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਭਗਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਭੋਜਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਵ੍ਯਂਗਂ ਸਾਂਗਂ ਧ੍ਰੁਵਂ ਭਵੇਤ੍ । ਪਂਚਮ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਸਿਰਫ਼ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਰਾ ਤੇ ਨਿਸਚਿਤ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ ਕੇ—
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਚੂਤਪਲ੍ਲਵਸਂਯੁਤੈਃ । ਫਲਚੂਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਵਾਸਿਤੈਃ ਪਟਸਾਧਿਤੈਃ
ਮੰਗੋ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲਾਂ ਦੇ ਚੂਰਨ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਕਾਨਨਂ ਰਮਣੀਯਂ ਚ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਂ ਦੀਪਦੀਪਿਤਮ੍ । ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੇਕ੍ਸ਼ੁ ਰਂਭਾ ਜਂਬੀਰ ਨਾਗਰਂਗਂ ਚ ਪੂਗਕਮ੍
ਚਾਨਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬੱਤੀਆਂ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਇਆ ਸੋਹਣਾ ਬਾਗ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੰਗੂਰ, ਗੰਨੇ, ਕੇਲੇ, ਜੰਬੀਰਾ, ਅਦਰਕ ਅਤੇ ਪਾਨ ਦੇ ਰੁੱਖ ਲਗੇ ਹੋਏ ਹਨ,