ਹਰੇਰਾਮ ਹਰੇਕृष੍ਣ ਕृष੍ਣਕृष੍ਣੇਤਿ ਮਂਗਲਮ੍ । ਏਵਂ ਵਦਂਤਿ ਯੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨ ਹਿ ਤਾਨ੍ਬਾਧਤੇ ਕਲਿ
ਹਰੇ ਰਾਮ, ਹਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ—ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਨਾਮ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਲਿਯੁਗ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਅਂਤਰਾਂਤਰਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਾਮਾਨਿ ਚ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ । ਕृष੍ਣਕृष੍ਣੇਤਿ ਕृष੍ਣੇਤਿ ਕृष੍ਣੇਤ੍ਯਾਹ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਕਈ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ' ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਹੋ।
ਮਨ੍ਨਾਮ ਚੈਵ ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਮ ਯੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਸੋऽਪਿ ਪਾਪਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯੇਤ ਤੂਲਰਾਸ਼ੇਰਿਵਾਨਲਃ
ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਤੇ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਭਾਵੇਂ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਵੀ, ਜੇ ਕੋਈ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਰੂਈ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਜਯਾਦ੍ਯੇਤਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਾਪ੍ਯਥਵਾ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ਬ੍ਦਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਤਚ੍ਚ ਮੇ ਮਂਗਲਂ ਨਾਮ ਜਪਨ੍ਪਾਪਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
‘ਜਯਾ’ ਜਾਂ ‘ਸ਼੍ਰੀ’ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਮੰਗਲਮਈ ਨਾਮ ਜੇ ਕੋਈ ਜਪੇ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਿ ਚ ਸਂਧ੍ਯਾਯਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਲੇषੁ ਸਂਸ੍ਮਰੇਤ੍ । ਅਹਰ੍ਨਿਸ਼ਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ਰਾਮਂ ਕृष੍ਣਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਸਾਂਝ-ਸਵੇਰ, ਹਰ ਸਮੇਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਰਾਮ ਦਾ ਨਾਮ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼ੁਚਿਰ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਵਾਪਿ ਸਰ੍ਵਕਾਲੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਨਾਮਸਂਸ੍ਮਰਣਾਦੇਵ ਸਂਸਾਰਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਪਵਿੱਤਰ, ਹਰ ਵੇਲੇ, ਸਿਰਫ ਨਾਮ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਲ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਪਰਾਧਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਨਾਮਾਪਿ ਚ ਹਰਤ੍ਯਘਮ੍ । ਯਜ੍ਞਵ੍ਰਤਤਪੋਦਾਨਂ ਸਾਂਗਂ ਨੈਵ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਪਰਾਧਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਵੀ ਨਾਮ ਉਚਾਰਨ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਯਜਨ, ਵਰਤ, ਤਪ, ਦਾਨ ਆਦਿ ਪੂਰੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਪਾਪ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਗਂਗਾਸ੍ਨਾਨਂ ਹਰੇਰ੍ਨਾਮ ਨਿਰਪਾਯਮਿਦਂ ਦ੍ਵਯਮ੍
ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਹਰਿ ਦਾ ਨਾਮ — ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਅਟੱਲ ਹਨ।
ਹਤ੍ਯਾਯੁਤਂ ਪਾਪਸਹਸ੍ਰਮੁਗ੍ਰਂ ਗੁਰ੍ਵਂਗਨਾਕੋਟਿਨਿषੇਵਣਂ ਚ । ਸ੍ਤੇਯਾਨ੍ਯਥਾਨ੍ਯਾਨਿ ਹਰੇਃ ਪ੍ਰਿਯੇਣ ਗੋਵਿਂਦਨਾਮ੍ਨਾ ਨ ਚ ਸਂਤਿ ਭਦ੍ਰੇ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹੱਤਿਆ, ਹਜ਼ਾਰ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ, ਅਗਨਤ ਗੁਰੂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗ, ਚੋਰੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਬੁਰਾਈਆਂ — ਪਿਆਰੇ ਗੋਵਿੰਦਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਹੇ ਭਾਗਵਤੀ, ਇਹ ਸਭ ਪਾਪ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।
ਅਪਵਿਤ੍ਰਃ ਪਵਿਤ੍ਰੋ ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਵਸ੍ਥਾਂ ਗਤੋऽਪਿ ਵਾ । ਯਃ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ਪੁਂਡੀਕਾਕ੍ਸ਼ਂ ਸ ਬਾਹ੍ਯਾਭ੍ਯਂਤਰਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਅਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਪੁੰਡਰੀਕਾਖਸ਼ ਦਾ ਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਤੇ ਬਾਹਰੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਮਸਂਸ੍ਮਰਣਾਦੇਵ ਤਥਾ ਤਸ੍ਯਾਰ੍ਥਚਿਂਤਨਾਤ੍ । ਸੌਵਰ੍ਣੀਂ ਰਾਜਤੀਂ ਵਾਪਿ ਤਥਾ ਪੈष੍ਟੀਂ ਸ੍ਰਗਾਕृਤਿਮ੍
ਨਾਮ ਦੀ ਯਾਦ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਕੋਈ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਆਟੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵੀ ਬਣਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਪਾਦਯੋਸ਼੍ਚਿਹ੍ਨਿਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਂ ਚੈਵ ਸਮਾਰਭੇਤ੍ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯ ਪਦੋਂਗੁष੍ਠਮੂਲੇ ਚਕ੍ਰਂ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਯਃ
ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਾ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਸੱਜੇ ਪੈਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਉਂਗਲ ਦੇ ਨੀਵੇਂ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਉਹ ਚੱਕਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਨਮ੍ਰਜਨਸ੍ਯਾਪਿ ਸਂਸਾਰਚ੍ਛੇਦਨਾਯ ਚ । ਮਧ੍ਯਮਾਂਗੁਲਿਮੂਲੇ ਤੁ ਧਤ੍ਤੇ ਕਮਲਮਚ੍ਯੁਤਃ
ਉਥੇ, ਜੋ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨ ਕੱਟਣ ਲਈ; ਮੱਝਲੇ ਉਂਗਲ ਦੇ ਨੀਵੇਂ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਅਚੁਤ ਕਮਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਤृਚਿਤ੍ਤਦ੍ਵਿਰੇਫਾਣਾਂ ਲੋਭਨਾਯਾਤਿਸ਼ੋਭਨਮ੍ । ਪਦ੍ਮਸ੍ਯਾਧੋਧ੍ਵਜਂ ਧਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਾਨਰ੍ਥਜਯਧ੍ਵਜਮ੍
ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਅਤੇ ਭੌਂਰਿਆਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਕਮਲ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਧਵਜ (ਵਿਜੈ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ) ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੁਖਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ।
ਕਨਿष੍ਠਾਮੂਲਤੋ ਵਜ੍ਰਂ ਭਕ੍ਤਪਾਪੌਘਭੇਦਨਮ੍ । ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮਧ੍ਯੇਂऽਕੁਸ਼ਂ ਭਕ੍ਤਚਿਤ੍ਤੇ ਰਭਸਕਾਰਣਮ੍
ਛੋਟੀ ਉਂਗਲ ਦੇ ਨੀਵੇਂ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਉਹ ਵਜਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ; ਪੈਰ ਦੇ ਪਾਸੇ ਮੱਝਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਅੰਕੁਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭੋਗਸਂਪਨ੍ਮਯਂ ਧਤ੍ਤੇ ਯਵਮਂਗੁष੍ਠਪਰ੍ਵਣਿ । ਮੂਲੇ ਗਦਾਂ ਚ ਪਾਪਾਦ੍ਰਿਭੇਦਨੀਂ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਵੱਡੇ ਉਂਗਲ ਦੇ ਜੋੜ 'ਤੇ ਉਹ ਜੌ ਦਾ ਦਾਣਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭੋਗ-ਸੰਪਦਾ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ; ਨੀਵੇਂ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਗਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਤੋੜਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਯ ਧਤ੍ਤੇ ਸ ਭਗਵਾਨਜਃ । ਪਦ੍ਮਾਦੀਨ੍ਯਪਿ ਚਿਹ੍ਨਾਨਿ ਤਤ੍ਰ ਦਕ੍ਸ਼ੇਣ ਯਤ੍ਪੁਨਃ
ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਚਾਨਣ ਲਈ, ਉਹ ਅਜਨਮਾ ਪ੍ਰਭੂ ਇਹ ਚਿੰਨ੍ਹ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸੱਜੇ ਪੈਰ 'ਤੇ ਕਮਲ ਆਦਿ ਹੋਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੀ ਹਨ।
ਵਾਮਪਾਦੇ ਵਸੇਤ੍ਸੋऽਯਂ ਬਿਭਰ੍ਤ੍ਤਿ ਕਰੁਣਾਨਿਧਿਃ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗੋਵਿਂਦਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਾਨਂਦਰਸਸੁਂਦਰਮ੍
ਖੱਬੇ ਪੈਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਉਹ ਚਿੰਨ੍ਹ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਗੋਵਿੰਦਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਆਨੰਦ-ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁਯਾਤ੍ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਮਾਸਕृਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰਂ ਪਰਮ੍
ਜੋ ਇਹ ਸੁਣੇ ਜਾਂ ਨਿੱਤ ਕੀਰਤਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਕਰਮ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਤੁ ਸ੍ਨਾਪਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰੀਵਿष੍ਣੋਰ੍ਯਤ੍ਨਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਦੈਨਂਦਿਨਂ ਤੁ ਦੁਰਿਤਂ ਪਕ੍ਸ਼ਮਾਸਰ੍ਤ੍ਤੁਵਰ੍षਜਮ੍
ਜੈਠ ਮਹੀਨੇ 'ਚ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ ਤੇ ਯਤਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਦਿਨ-ਦਿਨ ਦੇ ਪਾਪ, ਪੱਖ, ਮਹੀਨਾ, ਰੁੱਤ ਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਪਾਪ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਜ੍ਞਾਤਾ ਜ੍ਞਾਤਕृਤਾਨਿ ਚ । ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ੍ਤੇਯਸੁਰਾਪਾਨ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਾਯੁਤਾਨਿ ਚ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੁਨਾਹ, ਚਾਹੇ ਜਾਣ-ਬੂਝ ਕੇ ਕੀਤੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਪਾਪ—
ਕੋਟਿਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹ੍ਯੁਪਪਾਪਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ । ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਥ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਂਤਿ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਾਸਰੇ
ਕੋਟੀਆਂ-ਕੋਟੀਆਂ ਛੋਟੇ ਪਾਪ, ਜੋ ਵੀ ਹੋਣ, ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੇ ਦਿਨ ਸਾਰੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਸਿਂਚੇਦਚ੍ਯੁਤਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਤਦੈਤਤ੍ਕਲਸ਼ੋਦਕਮ੍ । ਪੁਰੁषਸੂਕ੍ਤੇਨ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਪਾਵਮਾਨੀਭਿਰੇਵ ਚ
ਅਚਲ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਕਲਸ਼ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਪੁਰਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪੁਰੁਸ਼ਸੂਕਤ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਪਾਵਮਾਨੀ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ।
ਨਾਲਿਕੇਰੋਦਕੇਨਾਥ ਤਥਾ ਤਾਲਫਲਾਂਬੁਨਾ । ਰਤ੍ਨੋਦਕੇਨ ਗਂਧੇਨ ਤਥਾ ਪੁष੍ਪੋਦਕੇਨ ਚ
ਫਿਰ ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਤਾਲ ਫਲ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਂਚੋਪਚਾਰੈਰਾਰਾਧ੍ਯ ਯਥਾਵਿਭਵਵਿਸ੍ਤਰੈਃ । ਘਂ ਘਂਟਾਯੈ ਨਮ ਇਤਿ ਘਂਟਾਵਾਦ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
ਪੰਜ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਘੰਟੀ ਨੂੰ 'ਘੰਟੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿ ਕੇ ਵਜਾਉਣ ਲਈ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਤਿਤਸ੍ਯ ਮਹਾਧ੍ਵਾਨਨ੍ਯਸ੍ਤਪਾਤਕਸਂਚਯੇ । ਪਾਹਿ ਮਾਂ ਪਾਪਿਨਂ ਘੋਰਸਂਸਾਰਾਰ੍ਣਵਪਾਤਿਨਮ੍
ਜੋ ਵੱਡੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਪੈ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਲੱਦਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਪਾਪੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਬਚਾ ਲੈ।
ਯ ਏਵਂ ਕੁਰੁਤੇ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯੇਤ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆषਾਢਸ਼ੁਕ੍ਲੈਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਾਪਮਹੋਤ੍ਸਵਮ੍ । ਆषਾਢੇ ਚ ਰਥਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਵਣੇ ਸ਼੍ਰਵਣਾਵਿਧਿਮ੍
ਆਸ਼ਾਢ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸੁਪਨ ਮਹੋਤਸਵ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਆਸ਼ਾਢ ਵਿੱਚ ਰਥ ਬਣਾਉਣਾ ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭਾਦ੍ਰੇ ਚ ਜਨ੍ਮਦਿਵਸ ਉਪਵਾਸਪਰੋ ਭਵੇਤ੍ । ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤਸ੍ਯ ਪਰੀਵਰ੍ਤਮਾਸ਼੍ਵਿਨੇ ਮਾਸਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਭਾਦੋਂ ਵਿੱਚ, ਜਨਮ ਦਿਨ 'ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੁੱਤੇ ਦੇ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੀ ਰਸਮ ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਤ੍ਥਾਨਂ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦਨ੍ਯਥਾ ਵਿष੍ਣੁਦ੍ਰੋਹਕृਤ੍ । ਸ਼ੁਭੇ ਚੈਵਾਸ਼੍ਵਿਨੇ ਮਾਸਿ ਮਹਾਮਾਯਾਂ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਦਾ ਉਠਾਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਸ਼ਵਿਨ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਹਾਮਾਇਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।