ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਯਾਂ ਯੋ ਮੂਲ੍ਯਮੁਦ੍ਘਾਟਯੇਨ੍ਨਰਃ । ਵਿਕ੍ਰੇਤਾ ਚਾਨੁਮਂਤਾ ਚ ਯਃ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਾਨੁਮੋਦਕਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਸ਼ਿਲਾ ਦਾ ਮੁੱਲ ਲਾਂਦਾ ਹੈ, ਵੇਚਣ ਵਾਲਾ, ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜਾਂਚ ਕੇ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਨਰਕਂ ਯਾਂਤਿ ਯਾਵਤ੍ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਂਪ੍ਲਵਃ । ਅਤਸ੍ਤਦ੍ਵਰ੍ਜਯੇਦ੍ਦੇਵਿ ਚਕ੍ਰਕ੍ਰਯਣਵਿਕ੍ਰਯਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਜਣੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਤੱਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਚਕ੍ਰ ਦੀ ਖਰੀਦ-ਫਰੋਖਤ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੋਦ੍ਭਵੋ ਦੇਵੋ ਯੋ ਦੇਵੋ ਦ੍ਵਾਰਕੋਦ੍ਭਵਃ । ਉਭਯੋਃ ਸਂਗਮੋ ਯਤ੍ਰ ਮੁਕ੍ਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਦੁਵਾਰਕਾ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਥੇ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਓਥੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਰਕੋਦ੍ਭਵਚਕ੍ਰਾਢ੍ਯੋ ਬਹੁਚਕ੍ਰੇਣ ਚਿਹ੍ਨਿਤਃ । ਚਕ੍ਰਾਸਨਸ਼ਿਲਾਕਾਰਚਿਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪੋ ਨਿਰਂਜਨਃ
ਜਿਸ ਸ਼ਿਲਾ ਉੱਤੇ ਦੁਵਾਰਕਾ ਵਾਲੇ ਚਕ੍ਰ ਹੋਣ ਤੇ ਕਈ ਚਕ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਣ, ਉਹ ਚਕ੍ਰ ਦੇ ਆਸਨ ਵਰਗੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੀ, ਸੁੱਚੀ ਤੇ ਚੇਤਨ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਨਮੋऽਸ੍ਤ੍ਵੋਂਕਾਰਰੂਪਾਯ ਸਦਾਨਂਦਸ੍ਵਰੂਪਿਣੇ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਮਹਾਭਾਗ ਭਕ੍ਤਸ੍ਯਾਨੁਗ੍ਰਹਂ ਕੁਰੁ
ਓਂਕਾਰ ਰੂਪ, ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਦੇ ਸਵਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ, ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ।
ਤਵਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਮਸ੍ਯ ऋਣਗ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ । ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਿਲਕਸ੍ਯ ਵਿਧਿਂ ਮੁਦਾ
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਕਰਜ਼ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤਿਲਕ ਲਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਾਨਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿष੍ਣੁਸਾਰੂਪ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯੁਃ । ਲਲਾਟੇ ਕੇਸ਼ਵਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਕਂਠੇ ਸ਼੍ਰੀਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਗਲੇ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਜਾਣੋ।
ਨਾਭੌ ਨਾਰਾਯਣਂ ਦੇਵਂ ਵੈਕੁਂਠਂ ਹृਦਯੇ ਤਥਾ । ਦਾਮੋਦਰਂ ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਨਾਭੀ ਉੱਤੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੈਕੁੰਠ, ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਦਾਮੋਦਰ ਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਜਾਣੋ।
ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਚੈਵ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਪਦ੍ਮਨਾਭਂ ਚ ਪृष੍ਠਤਃ । ਕਰ੍ਣਯੋਰ੍ਯਮੁਨਾਂ ਗਂਗਾਂ ਬਾਹ੍ਵੋਃ ਕृष੍ਣਂ ਹਰਿਂ ਤਥਾ
ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਹਿਰੀਕੇਸ਼ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰੋ, ਪਿੱਠ ਪਿੱਛੇ ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ ਰੱਖੋ। ਕੰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਯਮੁਨਾ ਤੇ ਗੰਗਾ, ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਹਰੀ ਦਾ ਆਰਾਧਨ ਕਰੋ।
ਯਥਾਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਤੁष੍ਯਂਤਿ ਦੇਵਤਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਸ੍ਮृਤਾਃ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਤਾਨਿ ਨਾਮਾਨਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੇ ਤਿਲਕੇ ਪਠੇਤ੍
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਦੇਵਤੇ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤਿਲਕ ਲਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਨਾਮ ਜ਼ਰੂਰ ਪੜ੍ਹੋ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਊਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਪੁਂਡ੍ਰਮੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਰੇਖਂ ਲਲਾਟੇ ਯਸ੍ਯ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਜਿਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਨਿਸ਼ਾਨ (ਉਰਧਵ ਪੁੰਡ੍ਰ) ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਚਾਂਡਾਲੋऽਪਿ ਸ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਪੂਜ੍ਯ ਏਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਯਸ੍ਯੋਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਪੁਂਡ੍ਰਂ ਦृਸ਼੍ਯੇਤ ਨ ਲਲਾਟੇ ਨਰਸ੍ਯ ਹਿ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਚੰਡਾਲ ਦੀ ਆਤਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਉਰਧਵ ਪੁੰਡ੍ਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ । ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਂ ਯਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਊਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਪੁਂਡ੍ਰਂ ਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਉਰਧਵ ਪੁੰਡ੍ਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਵਲ ਨਹੀਂ ਤੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੇ ਵੇਖ ਲਵੋ ਤਾਂ ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਵਲ ਨਿਹਾਰੋ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਪ੍ਯਥਵਾ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਚੈਲਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰੇਤ੍ । ਸਾਂਤਰਾਲਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੁਂਡ੍ਰਂ ਹਰਿਪਦਾਕृਤਿ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡ੍ਰ ਹੋਵੇ ਪਰ ਉਰਧਵ ਪੁੰਡ੍ਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਜਾਂ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੱਪੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ।
ਨਿਰਂਤਰਾਲਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਪੁਂਡ੍ਰਂ ਦ੍ਵਿਜਾਧਮਃ । ਲਲਾਟੇ ਤਸ੍ਯ ਸਤਤਂ ਸ਼ੁਨਃਪਾਦੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਰਧਵ ਪੁੰਡ੍ਰ ਵਿਚ ਵਿਚਕਾਰ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਰੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਰਗੀ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਲਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮੱਥਾ ਕੁੱਤਾ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਵਰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਨਾਸਾਦਿਕੇਸ਼ਪਰ੍ਯਂਤਮੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਪੁਂਡ੍ਰਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍ । ਮਧ੍ਯੇ ਛਿਦ੍ਰਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਤਂ ਵਿਦ੍ਯਾਦ੍ਧਰਿਮਂਦਿਰਮ੍
ਸੁੰਦਰ ਉਰਧਵ ਪੁੰਡ੍ਰ ਨੱਕ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਵਾਲਾਂ ਤੱਕ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਮਝੋ ਇਹ ਹਰੀ ਦਾ ਮੰਦਰ ਹੈ।
ਵਾਮਭਾਗੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤੁ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ । ਮਧ੍ਯੇ ਵਿष੍ਣੁਂ ਵਿਜਾਨੀਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਧ੍ਯਂ ਨ ਲੇਪਯੇਤ੍
ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ। ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਜਾਣੋ, ਇਸ ਲਈ ਵਿਚਕਾਰ ਹਿੱਸਾ ਨਾ ਲਗਾਓ।
ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਦਰ੍ਸ਼ੇ ਜਲੇ ਵਾਪਿ ਯੋ ਵਿਦਧ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਊਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਪੁਂਡ੍ਰਂ ਮਹਾਭਾਗਃ ਸਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਪਰਛਾਈ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਰਧਵ ਪੁੰਡ੍ਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰਾਪਸ਼੍ਚ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਚਂਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯੌ ਤਥਾਨਿਲਃ । ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨਿਤ੍ਯਮੇਤੇ ਹਿ ਕਰ੍ਣੇ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਵੇਦ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਹਵਾ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਸਦਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਗਂਗਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਨਾਸਿਕਾਯਾਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ । ਉਭਯੋਰਪਿ ਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ
ਗੰਗਾ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਹੈ ਤੇ ਅੱਗ ਨੱਕ ਵਿਚ। ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਚੈਵੋਦਕਂ ਸ਼ਂਖੇ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਤੁਲਸੀਮਿਸ਼੍ਰਿਤਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਿਬੇਨ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾਭਿਵਂਦਯੇਤ੍
ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਲਈ ਸ਼ੰਖ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਵਿਚ ਤੁਲਸੀ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਪੀਓ ਤੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਵੰਦਨਾ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਦ੍ਦੇਹਂ ਪੁਤ੍ਰਮਿਤ੍ਰਪਰਿਗ੍ਰਹਮ੍ । ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਾਦੋਦਕਂ ਪੀਤਂ ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਘਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ, ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕਣਾ ਤੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਿੱਤਰ ਜਾਂ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦੇਵਾष੍ਟਗੁਣਂ ਪਾਪਂ ਭੂਮੌ ਬਿਂਦੁਨਿਪਾਤਨਾਤ੍ । ਜਲਸ਼ਂਖਂ ਕਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਨਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਉਹ ਪਾਣੀ ਜੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਕ ਬੂੰਦ ਵੀ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਪਾਪ ਅੱਠ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੰਖ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਕਰੋ ਤੇ ਨਿਵਾਓ।
ਸਤਤਂ ਧਾਰ੍ਯਤੇ ਵਾਰਿ ਤੇਨਾਪ੍ਤਂ ਜਨ੍ਮਨਃ ਫਲਮ੍ । ਸ਼ਂਖੋ ਯਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਘਂਟਾ ਵਾ ਗਰੁਡਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਪਾਣੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨਾਲ ਜਨਮ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸ਼ੰਖ ਜਾਂ ਗਰੁੜ ਵਾਲੀ ਘੰਟੀ ਨਾ ਹੋਵੇ,
ਪੁਰਤੋ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਨ ਸ ਭਾਗਵਤਃ ਕਲੌ । ਯਾਨੈਰ੍ਵਾ ਪਾਦੁਕਾਭਿਰ੍ਵਾ ਯਾਨਂ ਭਗਵਤੋ ਗृਹੇ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਹ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿਚ ਭਗਤ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਭਾਵੇਂ ਰਥ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜੁੱਤੀ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜੋ ਵੀ ਸਵਾਰੀ ਹੋਵੇ,
ਦੇਵੋਤ੍ਸਵੇष੍ਵਸੇਵਾ ਚ ਅਪ੍ਰਣਾਮਸ੍ਤਦਗ੍ਰਤਃ । ਉਚ੍ਛਿष੍ਟੇ ਚੈਵ ਚਾਸ਼ੌਚੇ ਭਗਵਦ੍ਵਂਦਨਾਦਿਕਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੇਲੇ ਸਮੇਂ, ਸੇਵਾ ਨਾ ਕਰਨੀ, ਸਾਹਮਣੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਜਾਂ ਉੱਚਿਠ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਵੰਦਨਾ ਕਰਨੀ—
ਏਕਹਸ੍ਤਪ੍ਰਣਾਮਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਪਾਦਪ੍ਰਸਾਰਣਂ ਚਾਗ੍ਰੇ ਤਥਾ ਪਰ੍ਯਂਕਸੇਵਨਮ੍
ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ, ਸਾਹਮਣੇ ਘੁੰਮਣਾ, ਪੈਰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣਾ ਤੇ ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਲੰਬੇ ਹੋ ਜਾਣਾ—
ਸ਼ਯਨਂ ਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚਾਪਿ ਮਿਥ੍ਯਾਭਾषਣਮੇਵ ਚ । ਉਚ੍ਚੈਰ੍ਭਾषਾਮਿਥੋ ਜਲ੍ਪੋ ਰੋਦਨਾਨਿ ਚ ਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਸੋ ਜਾਣਾ, ਖਾਣਾ, ਝੂਠ ਬੋਲਣਾ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਨੀ, ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨੀ, ਰੋਣਾ ਤੇ ਲੜਾਈ ਕਰਨੀ—
ਨਿਗ੍ਰਹਾਨੁਗ੍ਰਹੌ ਚੈਵ ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਚ ਕ੍ਰੂਰਭਾषਣਮ੍ । ਕੇਵਲਾਵਰਣਂ ਚੈਵ ਪਰਨਿਂਦਾਪਰਸ੍ਤੁਤਿਃ
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਜਾਂ ਮਿਹਰ ਕਰਨੀ, ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਰੁੱਖੀ ਗੱਲ ਕਰਨੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੀ ਢੱਕਣਾ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨੀ ਜਾਂ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨੀ—
ਅਸ਼੍ਲੀਲਭਾषਣਂ ਚੈਵ ਅਧੋਵਾਯੁਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਸ਼ਕ੍ਤੌ ਗੌਣੋਪਚਾਰਸ਼੍ਚ ਅਨਿਵੇਦਿਤਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਅਸ਼ਲੀਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨੀ, ਹੇਠੋਂ ਹਵਾ ਛੱਡਣੀ, ਸਮਰੱਥ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਘੱਟ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ, ਬਿਨਾ ਭੋਗ ਲਗਾਏ ਖਾਣਾ—