ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਤਤ੍ਸਰਃ ਪਾਰੇ ਯੋषਿਤਾਂ ਸਵਿਧੇऽਭਵਮ੍ । ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਪਨ੍ਨਾ ਯੋषਿਦ੍ਰੂਪਾਤਿਵਿਸ੍ਮਿਤਾ
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਦੂਜੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਪਾਇਆ। ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣ ਸਨ, ਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਨਾਰੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਃ ਸਮਾਯਾਂਤੀਮਪृਚ੍ਛਂਸ਼੍ਚ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ । ਸ੍ਤ੍ਰਿਯ ਊਚੁਃ - ਕਾ ਤ੍ਵਂ ਕੁਤਃ ਸਮਾਯਾਤਾ ਕਥਯਾਤ੍ਮਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੀਆਂ, "ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਕਿੱਥੋਂ ਆਈਂ? ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸ।"
ਤਾਸਾਂ ਪ੍ਰਿਯਕਥਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਯੋਕ੍ਤਂ ਤਨ੍ਨਿਸ਼ਾਮਯ । ਕੁਤਃ ਕੋऽਹਂ ਸਮਾਯਾਤਃ ਕਥਂ ਵਾ ਯੋषਿਦਾਕृਤਿਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਸੁਣੋ: ਮੈਂ ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ ਹਾਂ? ਮੈਂ ਕੌਣ ਹਾਂ? ਮੈਂ ਔਰਤ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਗਈ?"
ਸ੍ਵਪ੍ਨਵਦ੍ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਕਿਂ ਵਾ ਮੁਗ੍ਧੋऽਸ੍ਮਿ ਭੂਤਲੇ । ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਦ੍ਵਚੋ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਮਧੁਰਸ੍ਵਨੈਃ
"ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਪਨੇ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭੁੱਲ ਗਈ ਹਾਂ।" ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੱਕ ਦੇਵੀ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਆਖਣ ਲੱਗੀ।
ਵृਂਦਾਨਾਮ੍ਨੀ ਪੁਰੀ ਚੇਯਂ ਕृष੍ਣਚਂਦ੍ਰਪ੍ਰਿਯਾ ਸਦਾ । ਅਹਂ ਚ ਲਲਿਤਾਦੇਵੀ ਤੁਰ੍ਯਾਤੀਤਾ ਚ ਨਿष੍ਕਲਾ
"ਇਹ ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਨਾਂ ਦੀ ਨਗਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਚੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਲਲਿਤਾ ਦੇਵੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਚੌਥੀ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤੇ ਅਦਵਿੱਤੀਆ ਹੈ।"
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਮਹਾਦੇਵੀ ਕਰੁਣਾ ਸਾਂਦ੍ਰਮਾਨਸਾ । ਮਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਹ ਪੁਨਰ੍ਦੇਵੀ ਸਮਾਗਚ੍ਛ ਮਯਾ ਸਹ
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮੁੜ ਮੈਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, "ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆ, ਹੇ ਦੇਵੀ।"
ਅਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯੋषਿਤਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕृष੍ਣਪਾਦਪਰਾਯਣਾਃ । ਤਾਸ਼੍ਚ ਮਾਂ ਪ੍ਰਵਦਂਤ੍ਯੇਵਂ ਸਮਾਗਚ੍ਛਾਨਯਾ ਸਹ
ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਸਭ ਕੁਝ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਇਉਂ ਹੀ ਆਖਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ, 'ਇਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਹੋ।'
ਤਤੋਨੁਕृष੍ਣਚਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਨੁਃ । ਕृਪਯਾ ਕਥਿਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਫਿਰ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਨੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਚੰਦ੍ਰ ਦਾ ਚੌਦਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਤਤ੍ਸਾਮ੍ਯਮਲਭਂ ਵਿਵਿਧੋਪਮਾ । ਤਾਭਿਃ ਸਹ ਗਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਗਈ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮੈਂ ਉਥੇ ਚਲੀ ਗਈ ਜਿੱਥੇ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਕੇਵਲਂ ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਂਦਃ ਸ੍ਵਯਂਯੋषਿਨ੍ਮਯਃ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਯੋषਿਦਾਨਂਦਹृਦਯੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਥੇ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸੱਚ, ਚੇਤਨਾ ਤੇ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਆਪ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਦਿਲ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਬੋਲਿਆ।
ਸਮਾਗਚ੍ਛ ਪ੍ਰਿਯੇ ਕਾਂਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਂ ਪਰਿਰਂਭਯ । ਰੇਮੇ ਵਰ੍षਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਤਤ੍ਰ ਚੈਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
"ਆ ਜਾ, ਪਿਆਰੀ, ਸੋਹਣੀਏ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ।" ਉਥੇ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਦੁਇਜ, ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਤਦੋਕ੍ਤਂ ਰਮਣੇਸ਼ੇਨ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਰਾਧਿਕਾਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਇਯਂ ਮੇ ਪ੍ਰਕृਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਾਸੀਨ੍ਨਾਰਦਰੂਪਧृਕ੍
ਰਮਣ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਜੋ ਗੱਲ ਉਸ ਰਾਧਿਕਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਖੀ, ਉਹ ਇਹ ਸੀ: "ਇਹ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਸਰੂਪਤਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਮੈਂ ਨਾਰਦ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਸੀ।"
ਨੀਤ੍ਵਾਮृਤਸਰੋ ਰਮ੍ਯਂ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਸਂਨਿਯੋਜਯ । ਤਯਾ ਮੇ ਰਮਣਸ੍ਯਾਂਤੇ ਗਦਿਤਂ ਪ੍ਰਿਯਭਾषਿਤਮ੍
"ਇਸ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਸਰੋਵਰ ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਲੈ ਜਾ।" ਸਾਡੀ ਰਸ-ਮੌਜ ਮਗਰੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਅਹਂ ਚ ਲਲਿਤਾਦੇਵੀ ਰਾਧਿਕਾਯਾ ਚ ਗੀਯਤੇ । ਅਹਂ ਚ ਵਾਸੁਦੇਵਾਖ੍ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਾਮਕਲਾਤ੍ਮਕਃ
"ਮੈਂ ਲਲਿਤਾ ਦੇਵੀ ਵੀ ਆਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਰਾਧਿਕਾ ਵਜੋਂ ਵੀ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵੀ ਹਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਾਮ-ਤੱਤ ਦਾ ਸਰੂਪ।"
ਸਤ੍ਯਂ ਯੋषਿਤ੍ਸ੍ਵਰੂਪੋऽਹਂ ਯੋषਿਚ੍ਚਾਹਂ ਸਨਾਤਨੀ । ਅਹਂ ਚ ਲਲਿਤਾਦੇਵੀ ਪੁਂਰੂਪਾ ਕृष੍ਣਵਿਗ੍ਰਹਾ
"ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੈਂ ਔਰਤ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸਦੀਵੀ ਔਰਤ ਹੀ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਲਲਿਤਾ ਦੇਵੀ ਵੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਪੁਰਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਹਾਂ।"
ਆਵਯੋਰਂਤਰਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਤ੍ਯਂਸਤ੍ਯਂ ਹਿ ਨਾਰਦ । ਏਵਂ ਯੋ ਵੇਤ੍ਤਿ ਮੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਮਯਂ ਚ ਤਥਾ ਮਨੁਮ੍
"ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਨਾਰਦ। ਜੋ ਮੇਰਾ ਇਹ ਤੱਤ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਰੀਤ ਵੀ—"
ਸ ਸਮਾਚਾਰਸਂਕੇਤਂ ਲਲਿਤਾ ਵਤ੍ਸ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਃ । ਇਦਂ ਵृਂਦਾਵਨਂ ਨਾਮ ਰਹਸ੍ਯਂ ਮਮ ਵੈ ਗृਹਮ੍
"ਉਹ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤ, ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਰੀਤ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜੋ ਵ੍ਰਿੰਦਾ-ਵਨ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਗੁਪਤ ਘਰ ਹੈ।"
ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼੍ਯਂ ਕਦਾ ਕੁਤ੍ਰ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨ ਪਸ਼ੌ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਤਤੋऽਨੁਰਾਧਿਕਾਦੇਵੀ ਮਾਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਸਰੋਵਰੇ
"ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਦੱਸਣਾ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ ਅਨੁਰਾਧਿਕਾ ਦੇਵੀ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਸਰੋਵਰ ਤੇ ਲੈ ਗਈ।"
ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸਾ ਕृष੍ਣਚਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਰਣਾਂਤੇ ਗਤਾ ਪੁਨਃ । ਤਤੋ ਨਿਮਜ੍ਜਨਾਦੇਵ ਨਾਰਦੋऽਹਮੁਪਾਗਤਃ
ਉਹ ਉਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਚੰਦ੍ਰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਕੋਲ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਡੁਬੋਣ ਮਗਰੋਂ, ਮੈਂ ਨਾਰਦ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਵੀਣਾਹਸ੍ਤੋ ਗਾਨਪਰਸ੍ਤਦ੍ਰਹਸ੍ਯਂ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਦਾ । ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਤ੍ਰਾਗਾਂ ਵਿष੍ਣੁਪਾਰ੍षਦਮ੍
ਵੀਣਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਵਾਰ ਵਾਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗਾਂਦਾ ਰਿਹਾ; ਸਵੈਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ ਤਥਾ ਦृष੍ਟਂ ਨੋਕ੍ਤਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਦਾ ਪੁਨਃ । ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਤ੍ਸ ਸੁਗੋਪ੍ਯਂ ਚ ਮਯਾ ਤ੍ਵਯਿ
ਸਵੈਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ। ਹੇ ਪੁੱਤ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾਪਿ ਕृष੍ਣਚਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕੇਵਲਂ ਧਾਮਚਿਤ੍ਕਲਮ੍ । ਗੋਪਨੀਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਮਾਤੁਰ੍ਜਾਰਇਵ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਤੂੰ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਚੰਦ੍ਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚੇਤਨ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੀ ਗੱਲ ਛੁਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਲੁਕਾਈ ਰੱਖ।
ਯਥਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮਯਾ ਸ਼ਿष੍ਯੇ ਗੌਤਮੇ ਸਰਹਸ੍ਯਕਮ੍ । ਤਥਾ ਭਵਤ੍ਸੁ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਕਥਿਤਂ ਚਾਤਿਗੋਪਿਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਭੇਦ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਚੰਗਿਆਂ ਵਿਚ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਲੁਕਾਏ ਗਏ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਕੁਤ੍ਰ ਕਦਾਚਿਤ੍ਤੁ ਪ੍ਰਕਾਸ਼੍ਯਂ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਾਃ । ਤਦਾ ਸ਼ਾਪੋ ਭਵੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕृष੍ਣਚਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਹੇ ਸਿਆਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ, ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ, ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਚੰਦ੍ਰ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਇਮਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਲੀਲਾਭਿਰ੍ਯੁਤਮਧ੍ਯਾਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਦੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਉੱਤਮ ਅਧਿਆਇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪਾਤਾਲਖਂਡੇ ਵृਂਦਾਵਨਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਨਾਰਦੀਯਾਨੁਨਯੇ ਪਂਚਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਾਤਾਲ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਮਹਾਤਮ ਦੇ ਨਾਰਦ ਅਨੁਸੰਧਾਨ ਵਾਲੇ ਪਚੱਤਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ-। ਅਤ੍ਰ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਂ ਨਿਹਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਂਤਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਕृष੍ਣੇਨ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਮਥੁਰਾਮਾਜਗਾਮ
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਦੰਤਵਕ੍ਰ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਮਥੁਰਾ ਆ ਗਿਆ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਤੇਨ ਸਹ ਮਥੁਰਾਮਾਯਯੌ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਆਪਣੀ ਰਥੀ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮਥੁਰਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।
ਅਥ ਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਯਮੁਨਾਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਨਂਦਵ੍ਰਜਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪਿਤਰਾਵਭਿਵਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਤਾਭ੍ਯਾਮਾਲਿਂਗਿਤਃ ਸਕਲ ਗੋਪਵृਦ੍ਧਾਨ੍ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਤਾਨਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਬਹੁਵਸ੍ਤ੍ਰਾਭਰਣਾਦਿਭਿਸ੍ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਂਤਰ੍ਪਯਾਮਾਸ
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਯਮੁਨਾ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਨੰਦ ਜੀ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਗੋਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਆਦਿਕ ਦੇ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਕਾਲਿਂਦ੍ਯਾਃ ਪੁਲਿਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਪੁਣ੍ਯਵृਕ੍ਸ਼ਸਮਾਕੀਰ੍ਣੇ ਗੋਪਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰਹਰ੍ਨਿਸ਼ਂ ਕ੍ਰੀਡਾਸੁਖੇਨ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮੁਵਾਸ
ਕਾਲਿੰਦੀ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨਾਲ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਖੇਡਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਵਾਸ ਕੀਤਾ।