ਸ਼੍ਰੀਰਾਧਿਕੋਵਾਚ-। ਅਸ੍ਯਾ ਯਾਵਦ੍ਭਵੇਤ੍ਪੂਰ੍ਣਂ ਪੁਰਸ਼੍ਚਰਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਾਵਦ੍ਧਿ ਪਾਲਯੈਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਸਾਵਧਾਨਾ ਸਹਾਲਿਭਿਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਧਿਕਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦ ਤੱਕ ਇਸ ਦੇ ਪੂਰਨ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਪੂਰਵ-ਕਰਮ ਹੋ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਹੇਲੀਆਂ ਸਮੇਤ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪਾਲਣਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਯਯੌ ਕृष੍ਣਪਾਦਾਂਬੁਰੁਹਸਨ੍ਨਿਧਿਮ੍ । ਛਾਯਾਮਾਤ੍ਮਭਵਾਮਾਤ੍ਮਪ੍ਰੇਯਸੀਨਾਂ ਨਿਧਾਯ ਚ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ, ਆਪਣੀ ਛਾਂ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਅਤੇ ਸਹੇਲੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ।
ਤਸ੍ਥੌ ਤਤ੍ਰ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਰਾਧਿਕਾ ਕृष੍ਣਵਲ੍ਲਭਾ । ਅਤ੍ਰ ਪ੍ਰਿਯਂਵਦਾਦੇਸ਼ਾਤ੍ਪਦ੍ਮਮष੍ਟਦਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਥੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਰਾਧਿਕਾ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਰਹੀ। ਪ੍ਰਿਯੰਵਦਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਅੱਠ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਗੋਰੋਚਨਾਭਿਰ੍ਨਿਰ੍ਮਾਯ ਕੁਂਕੁਮੇਨਾਪਿ ਚਂਦਨੈਃ । ਏਭਿਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ ਸਂਮਿਸ਼੍ਰੈਃ ਸਿਦ੍ਧਿਦਾਯਕਮ੍
ਗੋਰੋਚਨਾ, ਕੁੰਕੁਮ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਦਾਰਥਾਂ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਸਿਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਲਿਖਿਤ੍ਵਾ ਯਂਤ੍ਰਰਾਜਂ ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਮਂਤ੍ਰਂ ਤਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਨ੍ਯਾਸਾਦਿਕਂ ਪਾਦ੍ਯਮਰ੍ਘ੍ਯਂ ਚਾਪਿ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਯੰਤਰ-ਰਾਜ ਤੇ ਮੰਤਰ ਲਿਖ ਕੇ, ਨਿਆਸ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਅਤੇ ਅਰਘਿਆ ਆਦਿ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੇ।
ਨਾਨਰ੍ਤੁਸਂਭਵੈਃ ਪੁष੍ਪੈਃ ਕੁਂਕੁਮੈਰਪਿ ਚਂਦਨੈਃ । ਧੂਪਦੀਪੈਸ਼੍ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਸ੍ਤਾਂਬੂਲੈਰ੍ਮੁਖਵਾਸਨੈਃ
ਹਰ ਰੁੱਤ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਕੁੰਕੁਮ, ਚੰਦਨ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਭੋਗ, ਪਾਨ ਤੇ ਮੂੰਹ-ਵਾਸਣਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਵਾਸੋਲਂਕਾਰਮਾਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਨਂਦਨਂਦਨਮ੍ । ਪਰਿਵਾਰੈਃ ਸਮਂ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਾਯੁਧਂ ਚ ਸਵਾਹਨਮ੍
ਕਪੜੇ, ਗਹਣੇ ਅਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਨੰਦਨੰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਵਾਹਨ ਸਮੇਤ।
ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਿਧਿਵਚ੍ਚੇਤਸਾ ਸ੍ਮਰਣਂ ਯਯੌ । ਤਤੋ ਭਕ੍ਤਿਵਸ਼ੋ ਦੇਵੋ ਯਸ਼ੋਦਾਨਂਦਨਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਏ। ਫਿਰ ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਭੂ, ਭਕਤੀ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਸ੍ਮਿਤਾਵਲੋਕਿਤਾਪਾਂਗ ਤਰਂਗਿਤਤਰੇਂਗਿਤਮ੍ । ਉਵਾਚ ਰਾਧਿਕਾਂ ਦੇਵੀਂ ਤਾਮਾਨਯ ਇਹਾਸ਼ੁ ਚ
ਮੁਸਕਾਨ ਅਤੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਹਾਵ-ਭਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਧਿਕਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਤੁਰੰਤ ਲਿਆਓ।'
ਆਜ੍ਞਪ੍ਤਾ ਚੈਵ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸ਼ਾਰਦਾਂ ਸਖੀਮ੍ । ਤਾਮਾਨਿਨਾਯ ਸਹਸਾ ਪੁਰੋਵਾਸੁਰਸਾਤ੍ਮਨਃ
ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਹੇਲੀ ਸ਼ਾਰਦਾ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਰਸ ਦੇ ਸਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ ਆਈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ਸਾ ਸਮੇਤ੍ਯ ਪ੍ਰੇਮਵਿਹ੍ਵਲਾ । ਪਪਾਤ ਕਾਂਚਨੀਭੂਮੌ ਪਸ਼੍ਯਂਤੀ ਸਰ੍ਵਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ, ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਅਦਭੁਤ ਵੇਖਣ ਲੱਗੀ।
ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਤ੍ਕਥਂਚਿਦੁਤ੍ਥਾਯ ਸ਼ਨੈਰੁਨ੍ਮੀਲ੍ਯ ਲੋਚਨੇ । ਸ੍ਵੇਦਾਂਭਃ ਪੁਲਕੋਤ੍ਕਂਪ ਭਾਵਭਾਰਾਕੁਲਾਸਤੀ
ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਉੱਠੀ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਸੀਨੇ, ਰੋਮਾਂਚ ਅਤੇ ਭਾਵਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਥਮਂ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਲਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਮਨੋਰਮਮ੍ । ਤਤਃ ਕਲ੍ਪਤਰੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਲਸਨ੍ਮਰਕਤਚ੍ਛਦਃ
ਉਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਤੇ ਮਨੋਹਰ ਥਾਂ ਦੇਖੀ। ਫਿਰ ਉਥੇ ਇੱਕ ਕਲਪ-ਵ੍ਰਖ਼ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਮਾਰਕਤ ਵਰਗੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਸਨ।
ਪ੍ਰਵਾਲਪਲ੍ਲਵੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਕੋਮਲੋ ਹੇਮਦਂਡਕਃ । ਸ੍ਫਟਿਕਪ੍ਰਵਾਲਮੂਲਸ਼੍ਚ ਕਾਮਦਃ ਕਾਮਸਂਪਦਾਮ੍
ਨਰਮ ਨਵੇਂ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਣੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਮੂਲ ਸਫਟਿਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਵਾਲ ਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਦੌਲਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਕਾਭੀष੍ਟਫਲਦਸ੍ਤਸ੍ਯਾਧੋ ਰਤ੍ਨਮਂਦਿਰਮ੍ । ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਂ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰਾष੍ਟਦਲਪਦ੍ਮਕਮ੍
ਜੋ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਮਹਲ ਹੈ; ਉਥੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿੰਘਾਸਣਾਂ ਤੇ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਹੈ।
ਸ਼ਂਖਪਦ੍ਮਨਿਧੀ ਤਤ੍ਰ ਸ ਵ੍ਯਾਪਸਵ੍ਯਸਂਸ੍ਥਿਤੌ । ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਯਥਾ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸਹਿਤਾਃ ਕਾਮਧੇਨਵਃ
ਉਥੇ ਸੱਜੇ ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਹਨ; ਚਾਰਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੈ, ਕਾਮਧੇਨੂਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹਨ।
ਪਰਿਤੋ ਨਂਦਨੋਦ੍ਯਾਨਂ ਮਲਯਾਨਿਲਸੇਵਿਤਮ੍ । ऋਤੂਨਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕੁਸੁਮਾਨਾਂ ਮਨੋਹਰੈਃ
ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਨੰਦਨ ਬਾਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਲਯਾ ਦੀ ਹਵਾ ਝਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਆਮੋਦੈਰ੍ਵਾਸਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਲਾਗੁਰੁਪਰਾਜਿਤਮ੍ । ਮਕਰਂਦਕਣਾਵृष੍ਟਿਸ਼ੀਤਲਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਸਾਰੀ ਥਾਂ ਸੁਗੰਧਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਲਾਗੁਰੂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹਨ; ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਰਸ ਦੀ ਠੰਡੀ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਬੜੀ ਸੋਹਣੀ ਹੈ।
ਮਕਰਂਦਰਸਾਸ੍ਵਾਦ ਮਤ੍ਤਾਨਾਂ ਭृਂਗਯੋषਿਤਾਮ੍ । ਵृਂਦਸ਼ੋ ਝਂਕृਤੈਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਚ੍ਚੈਵਂ ਮੁਖਰਿਤਾਂਤਰਮ੍
ਮਦਭਰੇ ਮਾਦਾ ਭੰਭੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਰਸ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲੈਂਦੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਠੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਹਵਾ ਨੂੰ ਭਰਦੇ ਹਨ।
ਕਲਕਂਠੀ ਕਪੋਤਾਨਾਂ ਸਾਰਿਕਾਸ਼ੁਕਯੋषਿਤਾਮ੍ । ਅਨ੍ਯਾਸਾਂ ਪਤ੍ਰਿਕਾਂਤਾਨਾਂ ਕਲਨਾਦੈਰ੍ਨਿਨਾਦਿਤਮ੍
ਕੋਇਲਾਂ, ਕਬੂਤਰਾਂ, ਸਾਰੀਕਾਂ, ਤੋਤਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼, ਤੇ ਹੋਰ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਥਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਹੈ।
ਨृਤ੍ਯੈਰ੍ਮਤ੍ਤਮਯੂਰਾਣਾਮਾਕੁਲਂ ਸ੍ਮਰਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍ । ਰਸਾਂਬੁਸੇਕਸਂਸृष੍ਟ ਤਮਾਂਜਨਤਨੁਦ੍ਯੁਤਿਮ੍
ਮਦਭਰੇ ਮੋਰਾਂ ਦੇ ਨੱਚਣ ਨਾਲ ਥਾਂ ਚਰਚਾ ਹੋਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਤਮਾਲਾ ਰੁੱਖਾਂ, ਰਸ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧਨੀਲਕੁਟਿਲ ਕषਾਯਾਵਾਸਿਕੁਂਤਲਮ੍ । ਮਦਮਤ੍ਤਮਯੂਰਾਦ੍ਯ ਸ਼ਿਖਂਡਾਬਦ੍ਧਚੂਡਕਮ੍
ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਮੋਹਕ, ਨੀਲੇ, ਘੁੰਮਰਦਾਰ, ਤੇ ਲਾਲੀ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਮਦਭਰੇ ਮੋਰ ਤੇ ਹੋਰ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਪੰਖੀ ਨਾਲ ਚੁੜੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਭृਂਗਸੇਵਿਤਸਵ੍ਯੋਪਕ੍ਰਮਪੁष੍ਪਾਵਤਂਸਕਮ੍ । ਲੋਲਾਲਕਾਲਿਵਿਲਸਤ੍ਕਪੋਲਾਦਰ੍ਸ਼ਕਾਸ਼ਿਤਮ੍
ਉਸਦੇ ਕੰਨ 'ਤੇ ਭੰਭੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਤਾਜ਼ਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਗੁੱਚੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਗਲ, ਜੋ ਦਰਪਣ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਉੱਤੇ ਖੇਡਦੇ, ਲਟਕਦੇ ਵਾਲ ਸੋਭਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਤਿਲਕੋਦ੍ਦਾਮ ਭਾਲਸ਼ੋਭਾਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ । ਤਿਲਪੁष੍ਪਪਤਂਗੇਸ਼ ਚਂਚੁਮਂਜੁਲਨਾਸਿਕਮ੍
ਉਸਦਾ ਮੱਥਾ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਿਲਕ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਹੈ; ਉਸਦੀ ਨੱਕ ਤਿਲਾ-ਫੁੱਲ ਦੇ ਕੀੜੇ ਦੀ ਚੁੰਚ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਤੇ ਨਰਮ ਗਹਣੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਚਾਰੁਬਿਂਬਾਧਰਂ ਮਂਦਸ੍ਮਿਤਦੀਪਿਤਮਨ੍ਮਥਮ੍ । ਵਨ੍ਯਪ੍ਰਸੂਨਸਂਕਾਸ਼ ਗ੍ਰੈਵੇਯਕਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸਦੇ ਸੋਹਣੇ ਹੋਠ ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਉਸਦੀ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਾਨ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਦੀ ਗਲ੍ਹਾ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਲਾ ਵਾਂਗ ਮੋਹਕ ਹੈ।
ਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤਭ੍ਰਮਦ੍ਭृਂਗੀ ਸਹਸ੍ਰਕृਤਸੇਵਯਾ । ਸੁਰਦ੍ਰੁਮਸ੍ਰਜਾਰਾਜਨ੍ਮੁਗ੍ਧਪੀਨਾਂਸਕਦ੍ਵਯਮ੍
ਉਸਦੇ ਦੋ ਮੋਹਕ ਬਾਂਹਾਂ, ਦੇਵ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਮਦਭਰੇ ਭੰਭੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਹਣੀਆਂ ਹਨ।
ਮੁਕ੍ਤਾਹਾਰਸ੍ਫੁਰਦ੍ਵਕ੍ਸ਼ਃ ਸ੍ਥਲਕੌਸ੍ਤੁਭਭੂषਿਤਮ੍ । ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਜਾਨੁਲਂਬਿਬਾਹੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸਦਾ ਛਾਤੀ ਚਮਕਦਾਰ ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਉਸ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਤੇ ਗੁਟਣਿਆਂ ਤੱਕ ਨਜ਼ਰ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਗਂਭੀਰਨਾਭਿਪਂਚਾਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯਮਧ੍ਯਾਤਿਸੁਂਦਰਮ੍ । ਸੁਜਾਤਦ੍ਰੁਮਸਦ੍ਵृਤ੍ਤ ਮਦੂਰਜਾਨੁਮਂਜੁਲਮ੍
ਉਸਦੀ ਗਹਿਰੀ ਨਾਭੀ, ਪੰਜ ਚਿਹਰੇ, ਤੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਬੜੀ ਸੋਹਣੀ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਸੋਹਣੇ ਪੱਟ, ਵਧੀਆ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਤਣਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਤੇ ਗੁਟਣੇ ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਹਦ ਵਾਂਗ ਮੋਹਕ ਹਨ।
ਕਂਕਣਾਂਗਦਮਞ੍ਜੀਰੈਰ੍ਭੂषਿਤਂ ਭੂषਣੈਃ ਪਰੈਃ । ਪੀਤਾਂਸ਼ੁਕਲਯਾਵਿष੍ਟ ਨਿਤਂਬਘਟਨਾਯਕਮ੍
ਉਹ ਕੰਗਣ, ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਜੇਬਾਂ—ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਪੀਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਨਿਤੰਬਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਲਾਵਣ੍ਯੈਰਪਿ ਸੌਂਦਰ੍ਯਜਿਤਕੋਟਿਮਨੋਭਵਮ੍ । ਵੇਣੁਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਿਤੈਰ੍ਗੀਤਰਾਗੈਰਪਿ ਮਨੋਹਰੈਃ
ਉਸ ਦੀ ਲਾਵਣਿਆ ਤੇ ਸੋਹਣਪੁਣ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਦੀ ਵਾਂਸਲੀ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀਆਂ ਮੋਹਕ ਧੁਨੀਆਂ ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।