ਵਰ੍ਣਪ੍ਰਭਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਸੁਪ੍ਰਭੇਯਂ ਮਣਿਪ੍ਰਭਾ । ਇਯਂ ਹਾਰਾਵਲੀ ਤਾਰਾ ਮਾਲਿਨੀਯਂ ਸ਼ੁਭਾ ਮਤਾ
ਇਹ ਵਰਣਪ੍ਰਭਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਸੁਪ੍ਰਭਾ ਅਤੇ ਮਣਿਪ੍ਰਭਾ ਹਨ; ਇਹ ਹਾਰਾਵਲੀ, ਤਾਰਾ ਅਤੇ ਮਾਲਿਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਲਤੀਯਮਿਯਂ ਯੂਥੀ ਵਾਸਂਤੀ ਨਵਮਲ੍ਲਿਕਾ । ਮਲ੍ਲੀਯਂ ਨਵਮਲ੍ਲੀਯਮਸੌ ਸ਼ੇਫਾਲਿਕਾ ਮਤਾ
ਇਹ ਮਾਲਤੀ, ਇਹ ਯੂਥੀ, ਵਾਸੰਤੀ ਅਤੇ ਨਵਮੱਲਿਕਾ ਹਨ; ਇਹ ਮੱਲੀ, ਇਹ ਨਵਮੱਲੀ, ਤੇ ਉਹ ਸ਼ੇਫਾਲਿਕਾ ਵਜੋਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸੌਗਂਧਿਕੇਯਂ ਕਸ੍ਤੂਰੀ ਪਦ੍ਮਿਨੀਯਂ ਕੁਮੁਦ੍ਵਤੀ । ਏषੈਵ ਹਿ ਰਸੋਲ੍ਲਾਸਾ ਚਿਤ੍ਰਵृਂਦਾ ਸਮਾ ਤ੍ਵਿਯਮ੍
ਇਹ ਸੌਗੰਧਿਕਾ, ਕਸਤੂਰੀ, ਪਦਮਿਨੀ ਅਤੇ ਕੁਮੁਦਵਤੀ ਹਨ; ਇਹ ਰਸਉਲਾਸਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਚਿਤ੍ਰਵ੍ਰਿੰਦਾ ਹੈ।
ਰਂਭੇਯਮੁਰ੍ਵਸ਼ੀ ਚੈषਾ ਸੁਰੇਖਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰੇਖਿਕਾ । ਏषਾ ਕਾਂਚਨਮਾਲੇਯਂ ਸਤ੍ਯਸਂਤਤਿਕਾ ਪਰਾ
ਇਹ ਰੰਭਾ, ਇਹ ਉਰਵਸ਼ੀ, ਸੁਰੇਖਾ ਅਤੇ ਸਵਰਨਰੇਖਿਕਾ ਹਨ; ਇਹ ਕਾਂਚਨਮਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਉੱਤਮ ਸਤਯਸੰਤਤਿਕਾ ਹੈ।
ਏਤਾਃ ਪਰਿਕृਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਰਿਚੇਯਾਃ ਪਰਾ ਅਪਿ । ਸਹਿਤਾਸ੍ਮਾਭਿਰੇਤਾਭਿਰ੍ਵਿਹਰਿष੍ਯਸਿ ਭਾਮਿਨਿ
ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਉੱਤਮ ਵੀ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਓਗੀ।
ਏਹਿ ਪੂਰ੍ਵਸਰਸ੍ਤੀਰੇ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸਖਿ । ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾਥ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮਂਤ੍ਰਂ ਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਆਉ, ਪੂਰਬੀ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਉਥੇ ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਹੇ ਸਖੀ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਿੱਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਇਤਿ ਤਾਂ ਸਹਸਾ ਨੀਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਵृਂਦਾਵਨਕਲਾਨਾਥ ਪ੍ਰੇਯਸ੍ਯਾ ਮਂਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਕਲਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗ੍ਰਾਹਯਾਮਾਸ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਦ੍ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਵਿਧਿਪੁਰਸ੍ਸਰਮ੍ । ਪਰਂ ਵਰੁਣਬੀਜਸ੍ਯ ਵਹ੍ਨਿਬੀਜਪੁਰਸ੍ਕृਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਦীক্ষਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਰਨ ਦੇ ਬੀਜ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ ਮੰਤ੍ਰ ਸਿਖਾਇਆ।
ਚਤੁਰ੍ਥਸ੍ਵਰਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਨਾਦਬਿਂਦੁਵਿਭੂषਿਤਮ੍ । ਪੁਟਿਤਂ ਪ੍ਰਣਵਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਚਾਤਿਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍
ਚੌਥੇ ਸੁਰ ਨਾਲ, ਨਾਦ ਤੇ ਬਿੰਦੂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਨਾਲ, ਓਮ ਦੇ ਦੋ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ।
ਮਂਤ੍ਰਗ੍ਰਹਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਿਦ੍ਧਿਃ ਸਰ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ । ਪੁਰਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਵਿਧਿਰ੍ਧ੍ਯਾਨਂ ਹੋਮਸਂਖ੍ਯਾਜਪਸ੍ਯ ਚ
ਮੰਤ੍ਰ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਪੂਰਵਕਰਮ, ਧਿਆਨ, ਹੋਮ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੇ ਜਪ।
ਤਪ੍ਤਕਾਂਚਨਗੌਰਾਂਗੀਂ ਨਾਨਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਾਮ੍ । ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਰੂਪਲਾਵਣ੍ਯਾਂ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਂ ਵਰਪ੍ਰਦਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਤਪੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਅਜੋਕੇ ਰੂਪ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਵਰ ਦਿੰਦੀ।
ਕਲ੍ਹਾਰੈਃ ਕਰਵੀਰਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚਂਪਕੈਃ ਸਰਸੀਰੁਹੈਃ । ਸੁਗਂਧਕੁਸੁਮੈਰਨ੍ਯੈਃ ਸੌਗਂਧਿਕਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਕਲਹਾਰ, ਕਰਵੀਰ, ਚੰਪਕ ਤੇ ਕਮਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਨਾਲ।
ਪਾਦ੍ਯਾਰ੍ਘ੍ਯਾਚਮਨੀਯੈਸ਼੍ਚ ਧੂਪਦੀਪੈਰ੍ਮਨੋਹਰੈਃ । ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਸਖੀਵृਂਦਾਹृਤੈਰ੍ਮੁਦਾ
ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਰਘ, ਆਚਮਨ, ਸੁਗੰਧੀ ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਵਿਆ ਭੋਜਨ ਜੋ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦੇਵੀਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼ਮਨੁਂ ਤਤਃ । ਹੁਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਧਿਨਾ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦਂਡਵਦ੍ਭੁਵਿ
ਦੇਵੀ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਲੱਖ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਦੰਡਵਤ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਸਾ ਸਂਸ੍ਤੁਤਾ ਦੇਵੀ ਨਿਮੇषਰਹਿਤਾਂਤਰਾ । ਪਰਿਕਲ੍ਪ੍ਯ ਨਿਜਾਂ ਛਾਯਾਂ ਮਾਯਯਾਤ੍ਮਸਮੀਹਯਾ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਹੋਈ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਛਾਂ ਮਾਇਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਬਣਾਈ।
ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇऽਥ ਪ੍ਰੇਯਸੀਂ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਬਲਾਦਿਵ । ਸਖੀਭਿਰਾਵृਤਾ ਹृष੍ਟਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਃ ਪੂਜਾਜਪਾਦਿਭਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਪੂਜਾ, ਜਪ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ।
ਸ੍ਤਵੈਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਣਾਮੈਸ਼੍ਚ ਕृਪਯਾਵਿਰਭੂਤ੍ਤਦਾ । ਹੇਮਚਂਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਭਰਣੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾ
ਸਤੁਤੀਆਂ, ਭਗਤੀ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਦਇਆ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਸੋਨੇ ਚੰਪਕ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ।
ਅਂਗਪ੍ਰਤ੍ਯਂਗਲਾਵਣ੍ਯ ਲਾਲਿਤ੍ਯ ਮਧੁਰਾਕृਤਿਃ । ਨਿष੍ਕਲਂਕ ਸ਼ਰਤ੍ਪੂਰ੍ਣਕਲਾਨਾਥ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ
ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਹਰ ਅੰਗ ਤੇ ਅੰਗ-ਅੰਗ ਵਿਚ, ਰੂਪ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ, ਨਿਰਮਲ, ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਰਤ ਦੀ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਸ਼ੁਭ, ਕਲਾਵਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ।
ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਮੁਗ੍ਧਸ੍ਮਿਤਾਲੋਕ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮਨੋਹਰਾ । ਨਿਜਯਾ ਪ੍ਰਭਯਾਤ੍ਯਂਤਂ ਦ੍ਯੋਤਯਂਤੀ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਮਿੱਠੀ, ਮਾਸੂਮ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਦਸੋਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦੀ।
ਅਬ੍ਰਵੀਦਥ ਸਾ ਦੇਵੀ ਵਰਦਾ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਾ । ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ-। ਮਤ੍ਸਖੀਨਾਂ ਵਚਃ ਸਤ੍ਯਂ ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਾ ਸਖੀ
ਫਿਰ ਵਰ ਦਿੰਦੀ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੇਰੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੱਚੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਸਖੀ ਹੈਂ।'
ਸਮੁਤ੍ਤਿष੍ਠ ਸਮਾਗਚ੍ਛ ਕਾਮਂ ਤੇ ਸਾਧਯਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਅਰ੍ਜੁਨੀ ਸਾ ਵਚੋ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚਾਤ੍ਮਮਨੀषਿਤਮ੍
'ਉਠ, ਨੇੜੇ ਆ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗੀ।' ਦੇਵੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਰਜੁਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਿਆ।
ਪੁਲਕਾਂਕੁਰਮੁਗ੍ਧਾਂਗੀ ਬਾष੍ਪਾਕੁਲਵਿਲੋਚਨਾ । ਪਪਾਤ ਚਰਣੇ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰੇਮਵਿਹ੍ਵਲਾ
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਰੋਮਾਂਚਿਤ, ਅੱਖਾਂ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ, ਫਿਰ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਵਿਹਲ ਹੋ ਗਈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਿਯਂਵਦਾਂ ਦੇਵੀਂ ਸਮੁਵਾਚ ਸਖੀਮਿਮਾਮ੍ । ਪਾਣੌ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਮਤ੍ਸਂਗੇ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਸਮਾਨਯ
ਫਿਰ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਸਖੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਿਯਂਵਦਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਆਜ੍ਞਯਾ ਜਾਤਸਂਭ੍ਰਮਾ । ਤਾਂ ਤਥੈਵ ਸਮਾਦਾਯ ਸਂਗੇ ਦੇਵ੍ਯਾ ਜਗਾਮ ਹ
ਫਿਰ, ਪ੍ਰਿਯੰਵਦਾ ਨੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਲਿਆ, ਤੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਪਾਸ ਚਲੀ ਗਈ।
ਗਤ੍ਵੋਤ੍ਤਰਸਰਸ੍ਤੀਰੇ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਸਂਕਲ੍ਪਾਦਿਕਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉੱਤਰ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਜਾ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਇਆ, ਸੰਕਲਪ ਆਦਿ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੀਗੋਕੁਲਕਲਾਨਾਥਮਂਤ੍ਰਂ ਤਚ੍ਚ ਸੁਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍ । ਗ੍ਰਾਹਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਦੇਵੀ ਕृਪਯਾ ਹਰਿਵਲ੍ਲਭਾ
ਹਰੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਗੋਕੁਲ ਦੇ ਕਲਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਸਰਵੋਤਮ ਸਿਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ।
ਵ੍ਰਤਂ ਗੋਕੁਲਨਾਥਾਖ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮੋਹਨਭੂषਿਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਂ ਮਂਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਤਂਤ੍ਰੇषੁ ਗੋਪਿਤਮ੍
ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੋਕੁਲਨਾਥ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਮੋਹਣੇ ਸਿੰਗਾਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਤਰ ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਤੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਪਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਗੋਵਿਂਦੇਰਿਤਵਿਜ੍ਞਾਸੌ ਦਦੌ ਭਕ੍ਤਿਮਚਂਚਲਾਮ੍ । ਧ੍ਯਾਨਂ ਚ ਕਥਿਤਂ ਤਸ੍ਯੈ ਮਂਤ੍ਰਰਾਜਂ ਚ ਮੋਹਨਮ੍
ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ, ਅਟੱਲ ਭਕਤੀ ਬਖਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਤੇ ਮੋਹਣੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਵੀ ਸਿਖਾਇਆ।
ਉਕ੍ਤਂ ਚ ਮੋਹਨੇ ਤਂਤ੍ਰੇ ਸ੍ਮृਤਿਰਪ੍ਯਸ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਿਦਾ । ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਦਲਸ਼੍ਯਾਮਂ ਨਾਨਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਮ੍
ਮੋਹਨ ਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦੀ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਵੀ ਸਿਧੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਨੀਲ ਉਤਪਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਰਗਾ ਗੂੜ੍ਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕੋਟਿਕਂਦਰ੍ਪਲਾਵਣ੍ਯਂ ਧ੍ਯਾਯੇਦ੍ਰਾਸਰਸਾਕੁਲਮ੍ । ਪ੍ਰਿਯਂਵਦਾਮੁਵਾਚੇਦਂ ਰਹਸ੍ਯਂ ਪਾਵਨੇਚ੍ਛਯਾ
ਉਸ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦਸ ਕਰੋੜ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਵਰਗਾ ਸੋਹਣਾਪਣ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਰਾਸ ਨ੍ਰਿਤ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਿਯੰਵਦਾ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਇਹ ਰਾਜ ਦੱਸਿਆ।