ਅਤ੍ਰ ਚ ਸ਼੍ਲੋਕਾ ਗੀਯਂਤੇ । ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਮੋਕ੍ਸ਼ਮਜਰਂ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਤਦ੍ਬਲਮੋਜਸਾ । ਕृਤ੍ਯਾਂ ਭਸ੍ਮਾਵਸ਼ੇषਂ ਤਾਂ ਤਤੋ ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਇਥੇ ਕੁਝ ਸ਼ਲੋਕ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਜਾਦੂਗਰਨੀ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ, ਸਿਰਫ਼ ਭਸਮ ਹੀ ਬਚੀ, ਫਿਰ ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ।
ਪ੍ਰਭੂਤਰਥਮਾਤਂਗਾਂ ਸਾਸ਼੍ਵਾਂ ਪੁਂਸ੍ਤ੍ਰੀਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ । ਸਾਸ਼ੇषਕੋषਕੋष੍ਠਾਂ ਤਾਂ ਦੁਰ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਂ ਸੁਰੈਰਪਿ
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਮਰਦਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਖਜਾਨਿਆਂ ਤੇ ਗੋਦਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਦੇਖਣ ਲਈ ਔਖਾ ਸੀ।
ਦ੍ਵਾਰੋਪਲਕ੍ਸ਼ਿਤਾਸ਼ੇष ਗृਹਪ੍ਰਾਕਾਰਚਤ੍ਵਰਾਮ੍ । ਪ੍ਰਦਦਾਹ ਹਰੇਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਸਕਲਾਮੇਵ ਤਾਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਹਰੇ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੇ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਘਰ, ਕੰਧਾਂ ਤੇ ਅੰਗਣੇ ਚਿੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਪੂਰੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਅਕ੍ਸ਼ੀਣਗਤਿਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਮਸਾਧ੍ਯਕृਤਸਾਧਨਮ੍ । ਤਚ੍ਚਕ੍ਰਂ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਦ੍ਭਾਸਂ ਵਿष੍ਣੋਰਭ੍ਯਾਯਯੌ ਕਰਮ੍
ਉਹ ਚੱਕਰ, ਜਿਸਦੀ ਚਾਲ ਤੇ ਤਾਕਤ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸਂਵਾਦੇ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਚਰਿਤੇ ਪੌਂਡ੍ਰਕਪੁਤ੍ਰਕृਤ੍ਯਾਵਿਧ੍ਵਂਸਨਂ ਨਾਮੈਕਪਂਚਾਸ਼ਦਧਿਕ ਦ੍ਵਿਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਵਰਣਨ ਵਿੱਚ, ਪੌਂਡ੍ਰਕ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਜਾਦੂਗਰੀ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਸੌ ਇਕਵੰਜਾ ਤੇ ਦੋ ਸੌ ਇਕਵੰਜਾ ਚੈਪਟਰ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।
ਸ਼੍ਰੀਰੁਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਅਥ ਮਗਧਾਧਿਪਃ ਕਂਸਵਧਾਨਂਤਰਂ ਦ੍ਵਿषਨ੍ਨੇਵ ਯਾਦਵਾਨ੍ਸਦਾ ਪੀਡਯਾਮਾਸ ਤੇ ਦੁਃਖਿਤਾਃ ਕृष੍ਣਮੂਚੁਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਕਾਂਸ ਦੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯਾਦਵਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੈਰ ਨਾਲ ਤੰਗ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਸ ਚ ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨਾਵਾਹੂਯ ਸਂਮਂਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਕृष੍ਣਃ ਅਨੇਨ ਰੁਦ੍ਰ ਪੂਃਜਿਤਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਛਸ੍ਤ੍ਰੈਰਵਧ੍ਯਃ ਪਰਂ ਕੇਨਾਪਿਪ੍ਰਕਾਰੇਣ ਹਂਤਵ੍ਯ ਇਤਿ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ: ਉਸ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ?
ਅਥ ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਭੀਮਮਾਹ ਏਨਂ ਪ੍ਰਤਿਮਲ੍ਲਯੁਦ੍ਧਂ ਕੁਰੁ ਤਤ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਮ੍
ਫਿਰ ਸੋਚ ਕੇ, ਭੀਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਨਾਲ ਕੁਸ਼ਤੀ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਥ ਸਕਲ ਚਰਾਚਰਜਗਦ੍ਵਂਦ੍ਯੋ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨਸਹਿਤੋ ਜਰਾਸਂਧਸ੍ਯ ਪੁਰੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਵੇषੇਣ ਤਸ੍ਯਾਂਤਃਪੁਰਮਵਾਪ
ਫਿਰ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜਗਤ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਗਿਆ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਂਗ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਸੋऽਪਿ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਬਲਾਦ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਵੇਸ਼੍ਮਨਿ ਨਿਰੁਧ੍ਯ ਮਾਸਿਮਾਸਿ ਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮੇਕੈਕਂ ਹਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਰਕ੍ਤੇਨੈਵ ਬਲਿਂ ਭੈਰਵਾਯਾਕਰੋਤ੍
ਉਹ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਵਿਰਲੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਜਬਰ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭੈਰਵ ਲਈ ਬਲੀ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਏਵਂਵਿਧਂ ਸਕਲਜਨਪਾਰ੍ਥਿਵਵਧਂ ਕੁਰ੍ਵਤੋ ਜਰਾਸਂਧਸ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਯਮਾਨੋ ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨਸਹਿਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਵਿਪ੍ਰਵੇषੇਣੈਵ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼
ਜਦ ਜਰਾਸੰਧ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਂਗ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਸ ਤੁ ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦਂਡਵਤ੍ਪ੍ਰਣਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਥੋਚਿਤਾਸਨੇषੁ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਮਧੁਪਰ੍ਕਵਿਧਾਨੇਨ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਧਨ੍ਯੋਸ੍ਮਿ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋਸ੍ਮਿ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਭਵਨ੍ਤੋ ਮੇ ਸਮੀਪ ਆਗਤਾਸ੍ਤਦ੍ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਮਹਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਦ੍ਭ੍ਯੋ ਦਾਸ੍ਯਾਮੀਤ੍ਯੁਵਾਚ
ਉਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਡੰਡਵਤ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਚਿਤ ਅਸਨਾਂ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਮਧੁਪਾਰਕ ਦੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਆਏ ਹੋ? ਦੱਸੋ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਤੇषਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਤਮੁਵਾਚ ਕृष੍ਣਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨਾ ਯੁਦ੍ਧਾਰ੍ਥਮਾਗਤਾਃ ਸ੍ਮ ਅਸ੍ਮਾਕਮਨ੍ਯਤਮਂ ਦ੍ਵਂਦ੍ਵਯੁਦ੍ਧਾਰ੍ਥਂ ਵृਣੀष੍ਵੇਤ੍ਯਵਦਤ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਲੜਾਈ ਲਈ ਆਏ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਦੁੰਦ ਲੜਾਈ ਲਈ ਚੁਣੋ।'
ਸੋऽਪਿ ਤਥੇਤ੍ਯਵਦਤ੍ਤਤੋ ਦ੍ਵਂਦ੍ਵਯੁਦ੍ਧਾਰ੍ਥਂ ਮਾਰੁਤਿਂ ਵਰਯਾਮਾਸ
ਉਹ ਨੇ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਆਖਿਆ ਤੇ ਦੁੰਦ ਲੜਾਈ ਲਈ ਭੀਮ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਭੀਮਜਰਾਸਂਧਯੋਰਭਿਤੋ ਭਯਂਕਰਂ ਮਲ੍ਲਯੁਦ੍ਧਂ ਨਿਰਂਤਰਂ ਪਂਚਵਿਂਸ਼ਤਿਵਾਸਰਮਭੂਤ੍
ਫਿਰ, ਭੀਮ ਤੇ ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਡਰਾਉਣੀ ਕੁਸ਼ਤੀ ਲਗਾਤਾਰ ਪੱਚੀ ਦਿਨ ਚੱਲੀ।
ਤਤਃ ਕृष੍ਣੇਨੈਵ ਸਂਚੋਦਿਤੋ ਵਾਯੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਰੀਰਂ ਦ੍ਵਿਧਾਕृਤ੍ਯ ਭੂਮੌ ਨਿਪਾਤਯਾਮਾਸ ।। ਏਵਂ ਜਰਾਸਂਧਂ ਪਾਂਡੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਹਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਜਰਾਸਂਧਨਿਰੋਧਿਤਾਨ੍ਵਾਸੁਦੇਵੋऽਪਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ਮੋਚਯਾਮਾਸ
ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਉਕਸਾਏ ਹੋਏ, ਵਾਯੂਪੁਤ੍ਰ ਨੇ ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡੂਪੁਤ੍ਰ ਨੇ ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਵਲੋਂ ਕੈਦ ਕੀਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਵਾਯੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਜਰਾਂਸਂਧਂ ਯਦੂਦ੍ਵਹਃ । ਤਦ੍ਗृਹੇ ਸਨ੍ਨਿਰੁਦ੍ਧਾਂਸ੍ਤੁ ਮੋਚਯਾਮਾਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍
ਵਾਯੂਪੁਤ੍ਰ ਨੇ ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖ ਨੇ ਉਸਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇ ਚ ਤਤ੍ਰ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍ । ਸ੍ਵਾਨ੍ਸ੍ਵਾਨ੍ਜਨਪਦਾਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਜਗ੍ਮੁਃ ਕृष੍ਣੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਉਥੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ।
ਅਥ ਤਾਭ੍ਯਾਮਿਂਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਕ੍ਰਤੁਂ ਰਾਜਸੂਯਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ
ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਇੰਦ੍ਰਪ੍ਰਸਥ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਰਾਜਸੂਯ ਯਗ ਕਰਵਾਇਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਕ੍ਰਤੌ ਅਗ੍ਰਪੂਜਾਂ ਭੀष੍ਮਾਨੁਮਤੇਨ ਕृष੍ਣਾਯ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍
ਜਦ ਯਗ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਃ ਕृष੍ਣਂ ਬਹੂਨ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੇਪਵਾਕ੍ਯਾਨ੍ਯੁਕ੍ਤਵਾਨ੍
ਉਥੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਕृष੍ਣੋऽਪਿ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸੌ ਜਨ੍ਮਤ੍ਰਯਾਵਸਾਨੇ ਹਰੇਃ ਸਾਰੂਪ੍ਯਮਗਮਤ੍
ਉਹ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਥ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਂ ਨਿਹਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਂਤਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਕृष੍ਣੇਨ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਮਥੁਰਾਮਾਜਗਾਮ
ਫਿਰ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ ਦੰਤਵਕ੍ਰਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਮਥੁਰਾ ਆ ਗਿਆ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਤੇਨ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਮਥੁਰਾਮਾਯਯੌ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਆਪਣੀ ਰਥੀ ਚੜ੍ਹੀ ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਮਥੁਰਾ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦਂਤਵਕ੍ਤ੍ਰਵਾਸੁਦੇਵਯੋਰਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਮਥੁਰਾਪੁਰਦ੍ਵਾਰਿ ਯਮੁਨਾਤੀਰੇ ਸਂਗ੍ਰਾਮਃ ਸਮਵਰ੍ਤ੍ਤਤ ਕृष੍ਣਸ੍ਤੁ ਗਦਯਾ ਤਂ ਜਘਾਨ
ਦੰਤਵਕ੍ਰਤ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵਿਚ ਮਥੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਇਕ ਦਿਨ ਤੇ ਇਕ ਰਾਤ ਲੜਾਈ ਹੋਈ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਤੁ ਚੂਰ੍ਣਿਤਸਰ੍ਵਾਂਗੋ ਵਜ੍ਰਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨ ਮਹੀਧਰ ਇਵ ਗਤਾਸੁਰਵਨਿਤਲੇ ਪਪਾਤ
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਕੁਚਲ ਗਏ ਤੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਛੀਲ ਗਏ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਨਿਸ਼ਚੇਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਸੋऽਪਿ ਹਰੇਃ ਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਯੋਗਿਗਮ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਾਨਂਦਸੁਖਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਪਰਮਂ ਪਦਮਵਾਪ
ਉਹ ਵੀ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਥ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਆਨੰਦਮਈ ਤੇ ਉੱਚਾ ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਥਂ ਜਯਵਿਜਯੌ ਸਨਕਾਦਿਸ਼ਾਪਵ੍ਯਾਜੇਨ ਕੇਵਲਂ ਭਗਵਤੋਲੀਲਾਰ੍ਥਂ ਸਂਸृਤਾਵਵਤੀਰ੍ਯ ਜਨ੍ਮਤ੍ਰਯੇऽਪਿ ਤੇਨੈਵ ਨਿਹਤੌ ਜਨ੍ਮਤ੍ਰਯਾਵਸਾਨੇ ਮੁਕ੍ਤਿਮਵਾਪ੍ਤੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਯਾ ਤੇ ਵਿਜਯਾ ਨੇ ਸਨਕ ਆਦਿ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਸਿਰਫ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਲੀਲਾ ਲਈ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਿਆ; ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਭੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੀ।
ਕृष੍ਣੋऽਪਿ ਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਯਮੁਨਾਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਨਂਦਵ੍ਰਜਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਕ੍ਤਨੌ ਪਿਤਰਾਵਭਿਵਾਦ੍ਯ ਆਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਾਸ਼੍ਰੁਕਂਠਮਾਲਿਗਿਤਃ ਸਕਲਗੋਪਵृਦ੍ਧਾਨ੍ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਰਤ੍ਨਾਭਰਣਾਦਿਭਿਸ੍ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾਨ੍ਸਂਤਰ੍ਪਯਾਮਾਸ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਯਮੁਨਾ ਪਾਰ ਕੀਤੀ, ਨੰਦਵ੍ਰਜ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਤੇ ਢਾਢਸ ਦਿੱਤੀ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰੋਣੀ ਗਲ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ। ਫਿਰ ਸਭ ਗੋਪ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਢਾਢਸ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਰਤਨ, ਗਹਿਣੇ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।