ਪ੍ਰਤਿਪੇਦੇ ਸੁਦੇਸ਼ੇਨ ਗਤ੍ਵਾ ਚੋਕ੍ਤਮਿਦਂ ਵਚਃ । ਸ੍ਨਾਨਾਯੈਤਚ੍ਛੁਭਂ ਪਾਰ੍ਥ ਵਿਸ਼ ਤ੍ਵਂ ਜਲਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਲੈ ਗਈ ਤੇ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਪਾਰਥ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਇਸ ਸ਼ੁਭ ਜਲ-ਵਿਸਤਾਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ।'
ਸਹਸ੍ਰਦਲਪਦ੍ਮਸ੍ਥ ਸਂਸ੍ਥਾਨਂ ਮਧ੍ਯਕੋਰਕਮ੍ । ਚਤੁਃਸਰਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਧਾਰਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਕੁਲਸਂਕੁਲਮ੍
ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਹੈ, ਵਿਚਕਾਰ ਕਲੀ ਹੈ, ਚਾਰ ਝੀਲਾਂ, ਚਾਰ ਧਾਰਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਅਜਬ ਅਜਬ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯਾਂਤਰੇ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਥ ਵਿਸ਼ੇषਮਿਹ ਪਸ਼੍ਯਸਿ । ਏਤਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਦੇਸ਼ ਏष ਚਾਤ੍ਰ ਸਰੋਵਰਃ
ਇਸ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਖਾਸ ਕੁਝ ਵੇਖੇਗਾ; ਇਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਸਰੋਵਰ ਹੈ।
ਮਧੁਮਾਧ੍ਵੀਕਪਾਨਂ ਯਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਮਲਯਨਿਰ੍ਝਰਃ । ਏਤਚ੍ਚ ਫੁਲ੍ਲਮੁਦ੍ਯਾਨਂ ਵਸਂਤੇ ਮਦਨੋਤ੍ਸਵਮ੍
ਉਥੇ ਮਲਯਾ ਨਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲੇ ਪਾਨ ਲਈ ਹੈ; ਤੇ ਇਹ ਖਿੜਿਆ ਬਾਗ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵਸੰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰੁਤੇ ਯਤ੍ਰ ਗੋਵਿਂਦੋ ਵਸਂਤਕੁਸੁਮੋਚਿਤਮ੍ । ਯਤ੍ਰਾਵਤਾਰਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਸ੍ਤੁਵਂਤ੍ਯੇਵ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਥੇ ਗੋਵਿੰਦ ਵਸੰਤ ਦਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਉਤਸਵ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਵੇਦ੍ਯਤ੍ਸ੍ਮਰਣਾਦੇਵ ਮੁਨੇਃ ਸ੍ਵਾਂਤੇ ਸ੍ਮਰਾਂਕੁਰਃ । ਤਤੋऽਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰਸਿ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਸਰਸ੍ਤਟਮ੍
ਇਸ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਧੂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵੀ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਕਲੀ ਉੱਗਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ, ਇਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਛਲੇ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਜਾ।
ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਜਲਂ ਤਸ੍ਯ ਸਾਧਯਸ੍ਵ ਮਨੋਰਥਮ੍ । ਤਤਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰਸਿ ਤਜ੍ਜਲੇ
ਉਸ ਝੀਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ। ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਔਰਤ ਉਸ ਝੀਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈ।
ਕਲ੍ਹਾਰਕੁਮੁਦਾਂਭੋਜਰਕ੍ਤਨੀਲੋਤ੍ਪਲਚ੍ਯੁਤੈਃ । ਪਰਾਗੈਰਂਜਿਤੇ ਮਂਜੁਵਾਸਿਤੇ ਮਧੁਬਿਂਦੁਭਿਃ
ਉਸ ਝੀਲ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਫੈਦ ਕਵਲ, ਨੀਲ ਕਮਲ, ਲਾਲ ਅਤੇ ਨੀਲੇ ਉਤਪਲ ਦੇ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਪਰਾਗ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਮਹਕਦੇ ਸ਼ਹਿਦ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਤ ਸੀ।
ਤੁਂਦਿਲੇ ਕਲਹਂਸਾਦਿ ਨਾਦੈਰਾਂਦੋਲਿਤੇ ਤਤਃ । ਰਤ੍ਨਾਬਦ੍ਧਚਤੁਸ੍ਤੀਰੇ ਮਂਦਾਨਿਲਤਰਂਗਿਤੇ
ਉਥੇ, ਚੀਤਲ ਅਤੇ ਹੰਸਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਹਵਾ ਹਿਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹਵਾ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲਹਿਰਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਜਵਾਹਰਾਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਗ੍ਨੇ ਜਲਾਂਤਃ ਪਾਰ੍ਥੇ ਤੁ ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰ੍ਦਧੇऽਥ ਸਾ । ਉਤ੍ਥਾਯ ਪਰਿਤੋ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਂਭ੍ਰਾਂਤਾ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀ
ਪਾਰਥਾ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ। ਉੱਠ ਕੇ, ਉਹ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਡਰ-ਡਰ ਕੇ ਵੇਖਣ ਲੱਗੀ, ਉਸ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਚਿਹਰਾ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਦ੍ਯਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਵਰ੍ਣਰਸ਼੍ਮਿਗੌਰਕਾਂਤਤਨੂਲਤਾਮ੍ । ਸ੍ਫੁਰਤ੍ਕਿਸ਼ੋਰਵਰ੍षੀਯਾਂ ਸ਼ਾਰਦੇਂਦੁਨਿਭਾਨਨਾਮ੍
ਅਚਾਨਕ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਸੁੱਚੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਸੁਨੀਲਕੁਟਿਲਸ੍ਨਿਗ੍ਧਵਿਲਸਦ੍ਰਤ੍ਨਕੁਂਤਲਾਮ੍ । ਸਿਂਦੂਰਬਿਂਦੁਕਿਰਣਪ੍ਰੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਲਕਪਟ੍ਟਿਕਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਕਾਲੇ, ਚਮਕਦੇ, ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਵਾਹਰਾਤਾਂ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਲਾਲ ਸਿੰਦੂਰ ਦੀ ਲਕੀਰ ਜਗਮਗਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਉਨ੍ਮੀਲਦ੍ਭ੍ਰੂਲਤਾਭਂਗਿ ਜਿਤਸ੍ਮਰਸ਼ਰਾਸਨਾਮ੍ । ਘਨਸ਼੍ਯਾਮਲਸਲ੍ਲੋਲ ਖੇਲਲ੍ਲੋਚਨਖਂਜਨਾਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਿਰਢੀਆਂ ਭੌਂਹਾਂ ਸੋਹਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਧਨੁ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਗਈਆਂ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ, ਚਲਾਕ ਅੱਖਾਂ ਕਾਲੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਮਣਿਂ ਕੁਂਡਲਤੇਜੋਂਸ਼ੁ ਵਿਸ੍ਫੁਰਦ੍ਗਂਡਮਣ੍ਡਲਾਮ੍ । ਮृਣਾਲਕੋਮਲਭ੍ਰਾਜਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਭੁਜਵਲ੍ਲਰੀਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਗਲ੍ਹੇ ਜਵਾਹਰਾਤਾਂ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡਲਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਕਮਲ ਦੀ ਡੰਡੀ ਵਾਂਗ ਨਰਮ ਤੇ ਵਾਅਦਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਨ।
ਸ਼ਰਦਂਬੁਰੁਹਾਂ ਸਰ੍ਵਸ਼੍ਰੀਚੌਰਪਾਣਿਪਲ੍ਲਵਾਮ੍ । ਵਿਦਗ੍ਧਰਚਿਤਸ੍ਵਰ੍ਣਕਟਿਸੂਤ੍ਰਕृਤਾਂਤਰਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਕਵਲ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸੋਭਾ ਨੂੰ ਚੁਰ ਲੈਂਦੇ। ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕਲਾਕਾਰੀ ਨਾਲ ਬਣੀ ਕਮਰਬੰਦ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਕੂਜਤ੍ਕਾਂਚੀਕਲਾਪਾਂਤ ਵਿਭ੍ਰਾਜਜ੍ਜਘਨਸ੍ਥਲਾਮ੍ । ਭ੍ਰਾਜਦ੍ਦੁਕੂਲਸਂਵੀਤਨਿਤਂਬੋਰੁਸੁਮਂਦਿਰਾਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਮਰਾਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਘੁੰਘਰੂ ਵਾਲੀ ਕਮਰਬੰਦ ਬਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨ ਰੇਸ਼ਮੀ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਢਕੀਆਂ ਜੰਗ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਾਂਗ ਲਗਦੀਆਂ ਸਨ।
ਸ਼ਿਂਜਾਨਮਣਿਮਂਜੀਰਸੁਚਾਰੁਪਦਪਂਕਜਾਮ੍ । ਸ੍ਫੁਰਦ੍ਵਿਵਿਧਕਂਦਰ੍ਪਕਲਾਕੌਸ਼ਲਸ਼ਾਲਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਕਵਲ-ਵਾਂਗ ਪੈਰ ਜਵਾਹਰਾਤਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮੰਜੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਝੰਕਾਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਖੇਡ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਾਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਮ੍ । ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਲਲਨਾਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਵ੍ਯਲੋਕਯਤ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ, ਤੇ ਹਰ ਗਹਿਣੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਨਾਰੀ ਵਾਂਗ ਵੇਖ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵਿਸਸ੍ਮਾਰ ਚ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਪੌਰ੍ਵਦੇਹਿਕਮੇਵ ਚ । ਮਾਯਯਾ ਗੋਪਿਕਾਪ੍ਰਾਣਨਾਥਸ੍ਯ ਤਦਨਂਤਰਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਿਛਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਭੁੱਲ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਾਇਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਣ-ਪਤੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਵਾਲੀ ਹੋ ਗਈ।
ਇਤਿ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਤਾਮੂਢਾ ਤਸ੍ਥੌ ਤਤ੍ਰ ਸੁਵਿਸ੍ਮਿਤਾ । ਅਤ੍ਰਾਂਤਰੇਂऽਬਰੇ ਧੀਰ ਧ੍ਵਨਿਰਾਕਸ੍ਮਿਕੋऽਭਵਤ੍
ਕਰਨਾ ਕੀ ਹੈ, ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਖੜੀ ਰਹੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਅਨੇਨੈਵ ਪਥਾ ਸੁਭ੍ਰੁ ਗਚ੍ਛ ਪੂਰ੍ਵਸਰੋਵਰਮ੍ । ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਜਲਂ ਤਸ੍ਯ ਸਾਧਯਸ੍ਵ ਮਨੋਰਥਮ੍
ਇਸ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਭੌਂਹ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਪਿਛਲੇ ਸਰੋਵਰ 'ਤੇ ਜਾ। ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ।
ਤਤ੍ਰ ਸਂਤਿ ਹਿ ਸਖ੍ਯਸ੍ਤੇ ਮਾ ਸੀਦ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ । ਤਾ ਹਿ ਸਂਪਾਦਯਿष੍ਯਂਤਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਵਰਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਤੇਰੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਤੇਰਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ। ਹਤਾਸ ਨਾ ਹੋ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਤੇਰੀ ਮਨਚਾਹੀ ਵਾਰ ਦਿੰਨਗੀਆਂ।
ਇਤਿ ਦੈਵੀਂ ਗਿਰਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਸਰੋऽਥ ਸਾ । ਨਾਨਾਪੂਰ੍ਵਪ੍ਰਵਾਹਂ ਚ ਨਾਨਾਪਕ੍ਸ਼ਿਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਸਰੋਵਰ 'ਤੇ ਗਈ, ਜੋ ਕਈ ਨਵੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ੍ਫੁਰਤ੍ਕੈਰਵਕਹ੍ਲਾਰਕਮਲੇਂਦੀਵਰਾਦਿਭਿਃ । ਭ੍ਰਾਜਿਤਂ ਪਦ੍ਮਰਾਗੈਸ਼੍ਚ ਪਦ੍ਮਸੋਪਾਨਸਤ੍ਤਟਮ੍
ਉਹ ਝੀਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਸਫੈਦ ਕਵਲ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਫੁੱਲ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਲਾਲ ਕਵਲਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਕੰਢੇ ਕਵਲ ਦੀਆਂ ਪਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸੀੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਵਿਵਿਧੈਃ ਕੁਸੁਮੋਦ੍ਦਾਮੈਰ੍ਮਂਜੁਕੁਂਜਲਤਾਦ੍ਰੁਮੈਃ । ਵਿਰਾਜਿਤਚਤੁਸ੍ਤੀਰਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਾ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਚਾਰੋ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ, ਮੰਜੂ ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਬੇਲਾਂ ਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਝੀਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਠਹਿਰੀ।
ਤਤ੍ਰਾਂਤਰੇ ਕ੍ਵਣਤ੍ਕਾਂਚੀ ਮਂਜੁਮਂਜੀਰਰਂਜਿਤਮ੍ । ਕਿਂਕਿਣੀਨਾਂ ਝਣਤ੍ਕਾਰਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵੋਤ੍ਕਰ੍ਣਸਂਪੁਟੇ
ਉਥੇ ਅੰਦਰੋਂ, ਕਮਰਬੰਦ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਤੇ ਮੰਜੂ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪੈਜਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼, ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਦੀ ਟਨ-ਟਨ, ਉਹ ਨੇੜੇ-ਨੇੜੇ ਸੁਣੀ, ਕੰਨ ਲਾ ਕੇ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਮਦਾਵृਂਦਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਯੁਤਯੌਵਨਮ੍ । ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਲਂਕृਤਿਨ੍ਯਾਸਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਕृਤਿਭਾषਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਇਕ ਟੋਲਾ ਆਇਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਅਜੀਬ ਸੀ, ਅਨੋਖੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਤੇ ਅਜਬ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀਆਂ।
ਅਦ੍ਭੁਤਾਂਗਮਪੂਰ੍ਵਂ ਸਾ ਪृਥਗਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਵਿਭ੍ਰਮਮ੍ । ਚਿਤ੍ਰਸਂਭਾषਣਂ ਚਿਤ੍ਰਹਸਿਤਾਲੋਕਨਾਦਿਕਮ੍
ਉਹਨੇ ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਅਨੋਖੇ ਸਰੀਰ ਵੇਖੇ, ਹਰ ਇਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ ਗੱਲਬਾਤ, ਮਿੱਠੀ ਹਾਸੀ, ਨਜ਼ਰਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਨਾਲ।
ਮਧੁਰਾਦ੍ਭੁਤਲਾਵਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਮਾਧੁਰ੍ਯਸੇਵਿਤਮ੍ । ਚਿਲ੍ਲਾਵਣ੍ਯਗਤਾਨਂਤਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਕੁਲਸੁਂਦਰਮ੍
ਸਭ ਕੁਝ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ, ਅੰਤਹੀਣ ਸੋਹਣਾਪਣ ਤੇ ਅਜਬ ਮੋਹਕਤਾ ਨਾਲ।
ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸ੍ਨਿਗ੍ਧਸੌਂਦਰ੍ਯਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਨੁਗ੍ਰਹਾਦਿਕਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸਮੁਦਯਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਲੋਕਨਾਦਿਕਮ੍
ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀ ਨਰਮ ਸੋਹਣੀ, ਅਜਬ ਦਇਆ ਤੇ ਮਿਹਰ, ਸਭ ਅਚੰਭਿਆਂ ਦਾ ਮੇਲਾ, ਅਨੋਖੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਨਾਲ।