ਸ੍ਵਰ੍ਗਿਣਾਂ ਦੇਵਤਾਦੀਨਾਂ ਤਪਸ੍ਵੀਸ਼੍ਵਰਯੋਗਿਨਾਮ੍ । ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਨੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨੈਵ ਨੈਵ ਚ ਨੈਵ ਚ
'ਸਵਰਗ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤਪਸਵੀਆਂ, ਰਾਜਿਆਂ, ਜੋਗੀਆਂ ਜਾਂ ਸਾਰੇ ਭਗਤਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਨਹੀਂ — ਨਹੀਂ, ਨਹੀਂ, ਨਹੀਂ।'
ਪ੍ਰਸਾਦਸ੍ਤੁ ਕृਤੋ ਵਤ੍ਸ ਤਵ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਯਥਾ । ਤਦੇਹਿ ਭਜ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵੈਵ ਕੁਲਕੁਂਡਂ ਸਰੋ ਮਮ
'ਪੁੱਤ, ਇਹ ਮਿਹਰ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵਲੋਂ ਮਿਲੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਆ, ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।'
ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾ ਦੇਵੀ ਤ੍ਵਨਯਾ ਸਹ ਗਮ੍ਯਤਾਮ੍ । ਤਤ੍ਰੈਵ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰੁਤਮਾਗਮ੍ਯਤਾਮਿਹ
'ਜੋ ਦੇਵੀ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾ; ਉਥੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਜਲਦੀ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਆ।'
ਤਦੈਵ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਸ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਤਥਾਗਤਃ । ਆਗਤਂ ਤਂ ਕृਤਸ੍ਨਾਨਂ ਨ੍ਯਾਸਮੁਦ੍ਰਾਰ੍ਪਣਾਦਿਕਮ੍
ਫਿਰ, ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ; ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਆਇਆ, ਤੇ ਨਿਆਸ, ਮুদ্রਾ ਤੇ ਹੋਰ ਰੀਤਾਂ ਦੀ ਅਰਪਣੀ ਕੀਤੀ।
ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ਼੍ਰੁਤੌ । ਸਦ੍ਯਃ ਸਿਦ੍ਧਿਕਰੀ ਬਾਲਾ ਵਿਦ੍ਯਾਨਿਗਦਿਤਾ ਪਰਾ
ਫਿਰ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਵਿਚ, ਤੁਰੰਤ ਸਫਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਦੀ ਗੁਪਤ ਉੱਚੀ ਵਿਦਿਆ ਸੁਣਾਈ।
ਹਕਾਰਾਰ੍ਦ੍ਧਪਰਾ ਦ੍ਵੀਪਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਭੂषਿਤਾ । ਅਨੁष੍ਠਾਨਂ ਚ ਪੂਜਾਂ ਚ ਜਪਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਸਂਖ੍ਯਕਮ੍
ਦੂਜੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, 'ਹ' ਅੱਖਰ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ, ਦਵੀਪ ਹੈ; ਉਪਾਸਨਾ, ਪੂਜਾ, ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਕੋਰਕੈਃ ਕਰਵੀਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਯੋਗਂ ਚ ਯਥਾਤਥਮ੍ । ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤ੍ਯ ਤਮੁਵਾਚੇਦਂ ਕृਪਯਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਠੀਕ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ, ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਨੇ ਦਿਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਅਨੇਨੈਵ ਵਿਧਾਨੇਨ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਮਦੁਪਾਸਨਮ੍ । ਤਤੋ ਮਯਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਯਾਂ ਤਵਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਣਾਤ੍
'ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਹੋਵੇ; ਫਿਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵਾਂ, ਤੇਰੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਲਈ...'
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਪਰ੍ਯ੍ਯਂਤੇष੍ਵਧਿਕਾਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਇਤ੍ਯਯਂ ਨਿਯਮਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਵਯਂ ਭਗਵਤਾ ਕृਤਃ
ਫਿਰ, ਉਥੇ ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਹਕੂਮਤ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ; ਇਹ ਨਿਯਮ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਮਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤੇਨ ਵਰ੍ਮਣਾ ਤਾਂ ਸਮਰ੍ਚਯਤ੍ । ਤਤਃ ਪੂਜਾਂ ਜਪਂ ਚੈਵ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਸਾਦਿਤਾ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਸ ਕਵਚ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ, ਪੂਜਾ ਤੇ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸ਼ੁਭਂ ਹੋਮਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਵਿਧਿਨਾ ਤਤਃ । ਕृਤਕृਤ੍ਯਮਿਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਪ੍ਰਾਯਮਨੋਰਥਮ੍
ਫਿਰ, ਸ਼ੁਭ ਹੋਮ ਕਰਕੇ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਮਿਲ ਗਈ।
ਕਰਸ੍ਥਾਂ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਂ ਚ ਸ ਪਾਰ੍ਥਃ ਸਮਮਨ੍ਯਤ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨਵਸਰੇ ਦੇਵੀ ਤਮਾਗਤ੍ਯ ਸ੍ਮਿਤਾਨਨਾ
ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਸਾਰੀ ਸਫਲਤਾ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਆ ਗਈ; ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵੀ ਹੱਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਉਸ ਕੋਲ ਆਈ।
ਉਵਾਚ ਗਚ੍ਛ ਵਤ੍ਸ ਤ੍ਵਮਧੁਨਾ ਤਦ੍ਗृਹਾਂਤਰੇ । ਤਤਃ ਸਸਂਭ੍ਰਮਃ ਪਾਰ੍ਥਃ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਬੱਚੇ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਉਸ ਦੂਜੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਾ।' ਫਿਰ, ਪਾਰਥ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ।
ਅਸਂਖ੍ਯਹਰ੍षਪੂਰ੍ਣਾਤ੍ਮਾ ਦਂਡਵਤ੍ਤਾਂ ਨਨਾਮ ਹ । ਆਜ੍ਞਪ੍ਤਸ੍ਤੁ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਦੇਵੀ ਵਯਸ੍ਯਯਾਰ੍ਜੁਨਃ
ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਬੇਹੱਦ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਉਹ ਡੰਡਾ ਵਾਂਗ ਝੁਕ ਗਿਆ; ਦੇਵੀ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ, ਅਰਜੁਨ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸਾਥੀ ਦੇਵੀ ਨਾਲ, ਚਲਿਆ।
ਗਤੋ ਰਾਧਾਪਤਿਸ੍ਥਾਨਂ ਯਤ੍ਸਿਦ੍ਧੈਰਪ੍ਯਗੋਚਰਮ੍ । ਤਤਸ਼੍ਚ ਸ ਉਪਾਦਿष੍ਟੋ ਗੋਲੋਕਾਦੁਪਰਿਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਰਾਧਾ ਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਥਾਂ ਗਿਆ, ਜੋ ਸਿੱਧਾਂ ਲਈ ਵੀ ਅਪਹੁੰਚ ਹੈ; ਉਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਲੋਕ ਤੋਂ ਉਪਰਲੇ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਮਿਲੀ।
ਸ੍ਥਿਰਂ ਵਾਯੁਧृਤਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਸੁਖਾਸ੍ਪਦਮ੍ । ਨਿਤ੍ਯਂ ਵृਂਦਾਵਨਂ ਨਾਮ ਨਿਤ੍ਯਰਾਸਮਹੋਤ੍ਸਵਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਨਿੱਤ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਸਦਾ ਰਾਸ ਦਾ ਮਹਾ-ਉਤਸਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਪਸ਼੍ਯਤ੍ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਣਪ੍ਰੇਮਰਸਾਤ੍ਮਕਮ੍ । ਤਸ੍ਯਾ ਹਿ ਵਚਨਾਦੇਵ ਲੋਚਨੈਰ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਦ੍ਰਹਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ; ਦੇਵੀ ਦੇ ਬਚਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਵੇਖਿਆ।
ਵਿਵਸ਼ਃ ਪਤਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਵृਦ੍ਧਪ੍ਰੇਮਵਿਹ੍ਵਲਃ । ਤਤਃ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਲ੍ਲਬ੍ਧਸਂਜ੍ਞੋ ਦੋਰ੍ਭ੍ਯਾਮੁਤ੍ਥਾਪਿਤਸ੍ਤਯਾ
ਉਹ ਉਥੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਵਧਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ; ਫਿਰ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਹੋਸ਼ ਆਇਆ ਤੇ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਸਾਂਤ੍ਵਨਾਵਚਨੈਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਕਥਂਚਿਤ੍ਸ੍ਥੈਰ੍ਯਮਾਗਤਃ । ਤਤਸ੍ਤਪਃ ਕਿਮਨ੍ਯਨ੍ਮੇ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਵਦ
ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਾਂਤਵਨਾ ਭਰੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੰਢਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰ ਕਿਹੜਾ ਤਪ ਕਰਨਾ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ? ਦੱਸੋ।'
ਇਤਿ ਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨੋਤ੍ਕਂਠਾਭਰੇਣ ਤਰਲੋऽਭਵਤ੍ । ਤਤਸ੍ਤਯਾ ਕਰੇ ਤਸ੍ਯ ਧृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਪਦਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਉਹ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਫਿਰ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ—
ਪ੍ਰਤਿਪੇਦੇ ਸੁਦੇਸ਼ੇਨ ਗਤ੍ਵਾ ਚੋਕ੍ਤਮਿਦਂ ਵਚਃ । ਸ੍ਨਾਨਾਯੈਤਚ੍ਛੁਭਂ ਪਾਰ੍ਥ ਵਿਸ਼ ਤ੍ਵਂ ਜਲਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਲੈ ਗਈ ਤੇ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਪਾਰਥ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਇਸ ਸ਼ੁਭ ਜਲ-ਵਿਸਤਾਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ।'
ਸਹਸ੍ਰਦਲਪਦ੍ਮਸ੍ਥ ਸਂਸ੍ਥਾਨਂ ਮਧ੍ਯਕੋਰਕਮ੍ । ਚਤੁਃਸਰਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਧਾਰਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਕੁਲਸਂਕੁਲਮ੍
ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਹੈ, ਵਿਚਕਾਰ ਕਲੀ ਹੈ, ਚਾਰ ਝੀਲਾਂ, ਚਾਰ ਧਾਰਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਅਜਬ ਅਜਬ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯਾਂਤਰੇ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਥ ਵਿਸ਼ੇषਮਿਹ ਪਸ਼੍ਯਸਿ । ਏਤਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਦੇਸ਼ ਏष ਚਾਤ੍ਰ ਸਰੋਵਰਃ
ਇਸ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਖਾਸ ਕੁਝ ਵੇਖੇਗਾ; ਇਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਸਰੋਵਰ ਹੈ।
ਮਧੁਮਾਧ੍ਵੀਕਪਾਨਂ ਯਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਮਲਯਨਿਰ੍ਝਰਃ । ਏਤਚ੍ਚ ਫੁਲ੍ਲਮੁਦ੍ਯਾਨਂ ਵਸਂਤੇ ਮਦਨੋਤ੍ਸਵਮ੍
ਉਥੇ ਮਲਯਾ ਨਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲੇ ਪਾਨ ਲਈ ਹੈ; ਤੇ ਇਹ ਖਿੜਿਆ ਬਾਗ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵਸੰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰੁਤੇ ਯਤ੍ਰ ਗੋਵਿਂਦੋ ਵਸਂਤਕੁਸੁਮੋਚਿਤਮ੍ । ਯਤ੍ਰਾਵਤਾਰਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਸ੍ਤੁਵਂਤ੍ਯੇਵ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਥੇ ਗੋਵਿੰਦ ਵਸੰਤ ਦਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਉਤਸਵ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਵੇਦ੍ਯਤ੍ਸ੍ਮਰਣਾਦੇਵ ਮੁਨੇਃ ਸ੍ਵਾਂਤੇ ਸ੍ਮਰਾਂਕੁਰਃ । ਤਤੋऽਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰਸਿ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਗਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਸਰਸ੍ਤਟਮ੍
ਇਸ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਧੂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵੀ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਕਲੀ ਉੱਗਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ, ਇਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਛਲੇ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਜਾ।
ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਜਲਂ ਤਸ੍ਯ ਸਾਧਯਸ੍ਵ ਮਨੋਰਥਮ੍ । ਤਤਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰਸਿ ਤਜ੍ਜਲੇ
ਉਸ ਝੀਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ। ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਔਰਤ ਉਸ ਝੀਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈ।
ਕਲ੍ਹਾਰਕੁਮੁਦਾਂਭੋਜਰਕ੍ਤਨੀਲੋਤ੍ਪਲਚ੍ਯੁਤੈਃ । ਪਰਾਗੈਰਂਜਿਤੇ ਮਂਜੁਵਾਸਿਤੇ ਮਧੁਬਿਂਦੁਭਿਃ
ਉਸ ਝੀਲ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਫੈਦ ਕਵਲ, ਨੀਲ ਕਮਲ, ਲਾਲ ਅਤੇ ਨੀਲੇ ਉਤਪਲ ਦੇ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਪਰਾਗ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਮਹਕਦੇ ਸ਼ਹਿਦ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਤ ਸੀ।
ਤੁਂਦਿਲੇ ਕਲਹਂਸਾਦਿ ਨਾਦੈਰਾਂਦੋਲਿਤੇ ਤਤਃ । ਰਤ੍ਨਾਬਦ੍ਧਚਤੁਸ੍ਤੀਰੇ ਮਂਦਾਨਿਲਤਰਂਗਿਤੇ
ਉਥੇ, ਚੀਤਲ ਅਤੇ ਹੰਸਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਹਵਾ ਹਿਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹਵਾ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲਹਿਰਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਜਵਾਹਰਾਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਗ੍ਨੇ ਜਲਾਂਤਃ ਪਾਰ੍ਥੇ ਤੁ ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰ੍ਦਧੇऽਥ ਸਾ । ਉਤ੍ਥਾਯ ਪਰਿਤੋ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਂਭ੍ਰਾਂਤਾ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀ
ਪਾਰਥਾ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ। ਉੱਠ ਕੇ, ਉਹ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਡਰ-ਡਰ ਕੇ ਵੇਖਣ ਲੱਗੀ, ਉਸ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਚਿਹਰਾ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।