ਅਮੁਨਾ ਸੋਪਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਕੇਤੁਮਾਨਿਵ ਰਾਜਤੇ । ਯੁਗਾਂਤੇ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੁਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਮਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਕੇਤੁਮਾਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਅਹੋ ਨ ਜਾਨਂਤਿ ਨਰਾ ਦੁਰਾਸ਼ਯਾਃ ਪੁਰੀਂ ਮਦੀਯਾਂ ਪਰਮਾਂ ਸਨਾਤਨੀਮ੍ । ਸੁਰੇਂਦ੍ਰ ਨਾਗੇਂਦ੍ਰ ਮੁਨੀਂਦ੍ਰ ਸਂਸ੍ਤੁਤਾਂ ਮਨੋਰਮਾਂ ਤਾਂ ਮਥੁਰਾਂ ਪੁਰਾਤਨੀਮ੍
ਅਫ਼ਸੋਸ, ਗਲਤ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਮੇਰੀ ਉੱਚੀ, ਸਦੀਵੀ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ — ਜਿਸ ਦੀ ਇੰਦ੍ਰ, ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਤੇ ਮੁਨੀ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਹਣੀ, ਪੁਰਾਣੀ ਮਥੁਰਾ।
ਕਾਸ਼੍ਯਾਦਯੋ ਯਦ੍ਯਪਿ ਸਂਤਿ ਪੁਰ੍ਯਸ੍ਤਾਸਾਂ ਤੁ ਮਧ੍ਯੇ ਮਥੁਰੈਵ ਧਨ੍ਯਾ । ਯਜ੍ਜਨ੍ਮਮੌਂਜੀਵ੍ਰਤਮृਤ੍ਯੁਦਾਹੈਰ੍ਨृਣਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਧਾ ਵਿਦਧਾਤਿ ਮੁਕ੍ਤਿਮ੍
ਕਾਸ਼ੀ ਆਦਿ ਹੋਰ ਨਗਰਾਂ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਥੁਰਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਨਮ, ਮੌੰਜੀ, ਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਮੌਤ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਵਾਰੀ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਦਾ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਸ੍ਤਪਆਦਿਨਾ ਜਨਾਃ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ਯਾ ਧ੍ਯਾਨਧਨਾ ਨਿਰਂਤਰਮ੍ । ਤਦੈਵ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਮਮੋਤ੍ਤਮਾਂ ਪੁਰੀਂ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ ਕਲ੍ਪਸ਼ਤੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਤਪ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਲਗਾਤਾਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਹੀ ਉਹ ਮੇਰੀ ਉੱਚੀ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਭਾਵੇਂ ਸੌ ਕਲਪਾਂ ਲੰਘ ਜਾਵੇ।
ਮਥੁਰਾਵਾਸਿਨੋ ਧਨ੍ਯਾ ਮਾਨ੍ਯਾ ਅਪਿ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍ । ਅਗਣ੍ਯਮਹਿਮਾਨਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਾਃ
ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਵਾਸੀ ਸੁਭਾਗੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਮਾਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਚਾਰ ਭੁਜਾ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਣਗਿਣਤ ਹੈ।
ਮਥੁਰਾਵਾਸਿਨੋ ਯੇ ਤੁ ਦੋषਾਨ੍ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ । ਤੇषੁ ਦੋषਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਸਹਸ੍ਰਜਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਔਗਣ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮ ਤੇ ਮੌਤਾਂ ਦੇ ਔਗਣ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
ਅਧਨਾ ਅਪਿ ਤੇ ਧਨ੍ਯਾ ਮਥੁਰਾਂ ਯੇ ਸ੍ਮਰਂਤਿ ਤੇ । ਯਤ੍ਰ ਭੂਤੇਸ਼੍ਵਰੋ ਦੇਵੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਃ ਪਾਪਿਨਾਮਪਿ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਵੀ ਮਥੁਰਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਥੇ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਮਮ ਪ੍ਰਿਯਤਮੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੇਵੋ ਭੂਤੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪਰਃ । ਯਃ ਕਦਾਪਿ ਮਮ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯੈ ਨ ਸਂਤ੍ਯਜਤਿ ਤਾਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਪਰਮ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਸਦਾ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ।
ਭੂਤੇਸ਼੍ਵਰਂ ਯੋ ਨ ਨਮੇਨ੍ਨ ਪੂਜਯੇਨ੍ਨ ਵਾਸ੍ਮਰੇਦ੍ਦੁਸ਼੍ਚਰਿਤੋ ਮਨੁष੍ਯਃ । ਨੈਨਾਂ ਸ ਪਸ਼੍ਯੇਨ੍ਮਥੁਰਾਂ ਮਦੀਯਾਂ ਸ੍ਵਯਂਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਂ ਪਰਦੇਵਤਾਖ੍ਯਾਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਮਥੁਰਾ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਰਮ ਦੇਵੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਕਥਂ ਮਯਿ ਭਕ੍ਤਿਂ ਸ ਲਭਤੇ ਪਾਪਪੂਰੁषਃ । ਯੋ ਮਦੀਯਂ ਪਰਂ ਭਕ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵਂ ਸਂਪੂਜਯੇਨ੍ਨਹਿ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਪਰਮ ਭਗਤ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ।
ਮਨ੍ਮਾਯਾਮੋਹਿਤਧਿਯਃ ਪ੍ਰਾਯਸ੍ਤੇ ਮਾਨਵਾਧਮਾਃ । ਭੂਤੇਸ਼੍ਵਰਂ ਨ ਨਮਂਤਿ ਨ ਸ੍ਮਰਂਤਿ ਸ੍ਤੁਵਂਤਿ ਯੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੱਤ ਮੇਰੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਟਕ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਨੀਚ ਮਨੁੱਖ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਬਾਲਕੋऽਪਿ ਧ੍ਰੁਵੋ ਯਤ੍ਰ ਮਮਾਰਾਧਨਤਤ੍ਪਰਃ । ਪ੍ਰਾਪ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪਰਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਯਤ੍ਨਯੁਕ੍ਤਂ ਪਿਤਾਮਹੈਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਵੀ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਪਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਪਿਤਾਮਾ ਵੀ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਾਂ ਪੁਰੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਥੁਰਾਂ ਮਦੀਯਾਂ ਸੁਰਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍ । ਖਂਜੋ ਭੂਤ੍ਵਾਂਧਕੋ ਵਾਪਿ ਪ੍ਰਾਣਾਨੇਵ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ, ਮੇਰੀ ਮਥੁਰਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਹੁੰਚਣ ਔਖੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਲੰਗੜਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅੰਨ੍ਹਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਥੇ ਹੀ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵੇਦਵ੍ਯਾਸਮਹਾਭਾਗ ਮਾ ਕृਥਾਃ ਸਂਸ਼ਯਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਰਹਸ੍ਯਂ ਵੇਦਸ਼ਿਰਸਾਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਮ੍
ਹੇ ਵੈਦਵਿਆਸ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਜੋ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਰਾਜ਼ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਾਰੇ ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰਨਾ।
ਇਮਂ ਭਗਵਤਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਧ੍ਯਾਯਂ ਯਃ ਪਠੇਚ੍ਛੁਚਿਃ । ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਯੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮੁਕ੍ਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ
ਜੋ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਸਦੀਵੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪਾਤਾਲਖਂਡੇ ਵृਂਦਾਵਨਾਦਿਮਥੁਰਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਕਥਨਂਨਾਮ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਾਤਾਲ ਖੰਡ ਵਿਚ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਅਤੇ ਮਥੁਰਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਤਹੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ-। ਏਕਦਾ ਰਹਸਿ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨੁਦ੍ਧਵੋ ਭਗਵਿਤ੍ਪ੍ਰਿਯਃ । ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਮੇਕਾਂਤੇ ਹ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ੍ਪਾਰ੍षਦਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਇਕੱਲੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਮਹਾਨ ਉਦਧਵ ਨੇ, ਪਰਮ ਸੇਵਕ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਰੀਡਤਿ ਗੋਵਿਂਦੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਸੁਰਾਸ੍ਪਦੇ । ਗੋਪਾਂਗਨਾਭਿਰ੍ਯਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਕੁਤ੍ਰ ਵਾ ਕੀਦृਸ਼ਂ ਪਰਮ੍
ਕਿੱਥੇ ਉਹ ਪਰਮ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਗੋਵਿੰਦ ਸਦਾ ਗੋਪੀਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਥਾਂ ਕਿਵੇਂ ਹੈ?
ਤਤ੍ਤਤ੍ਕ੍ਰੀਡਨਵृਤ੍ਤਾਂਤਮਨ੍ਯਦ੍ਯਦ੍ਯਤ੍ਤਦਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਜ੍ਞਾਤਂ ਚੇਤ੍ਤਵ ਤਤ੍ਕਥ੍ਯਂ ਸ੍ਨੇਹੋ ਮੇ ਯਦਿ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਥੇ ਹੋਈਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਚੰਭੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਤੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੈ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ-। ਕਦਾਚਿਦ੍ਯਮੁਨਾਕੂਲੇ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਚ ਤਰੋਸ੍ਤਲੇ । ਸੁਵृਤ੍ਤੇਨੋਪਵਿष੍ਟੇਨ ਭਗਵਤ੍ਪਾਰ੍षਦੇਨ ਵੈ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਕਿਸੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਚੰਗਾ ਸੇਵਕ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਯਦ੍ਰਹੋऽਨੁਭਵਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥੇਨਾਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਦृष੍ਟਂ ਕृਤਂ ਚ ਯਦ੍ਯਤ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਂਗਾਤ੍ਕਥਿਤਂ ਮਯਿ
ਉਥੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪਾਰਥ ਨੇ ਜੋ ਗੁਪਤ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤੇ ਜਾਂ ਵੇਖੇ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਆਏ, ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਤੇऽਹਂ ਕਥਯਾਮ੍ਯੇਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵਾਵਹਿਤਃ ਪਰਮ੍ । ਕਿਂਤ੍ਵੇਤਦ੍ਯਤ੍ਰ ਕੁਤ੍ਰਾਪਿ ਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼੍ਯਂ ਕਦਾਚਨ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ; ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣੀ।
ਅਰ੍ਜੁਨ ਉਵਾਚ-। ਸ਼ਂਕਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਰਿਂਚ੍ਯਾਦ੍ਯੈਰਦृष੍ਟਮਸ਼੍ਰੁਤਂ ਚ ਯਤ੍ । ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ਕृਪਾਂਭੋਧੇ ਕृਪਯਾ ਕਥਯ ਪ੍ਰਭੋ
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਸ਼ਿਵ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਵੀ ਜਿਹੜਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਦੀ ਲਹਿਰ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ।
ਕਿਂ ਤ੍ਵਯਾ ਕਥਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਮਾਭੀਰ੍ਯਸ੍ਤਵ ਵਲ੍ਲਭਾਃ । ਤਾਸ੍ਤਾਃ ਕਤਿਵਿਧਾ ਦੇਵ ਕਤਿ ਵਾ ਸਂਖ੍ਯਯਾ ਪੁਨਃ
ਪਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਆਭੀਰਣੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਕਿੰਨੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਿੰਨੀ ਹੈ?
ਨਾਮਾਨਿ ਕਤਿ ਵਾ ਤਾਸਾਂ ਕਾ ਵਾ ਕੁਤ੍ਰ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਤਾਸਾਂ ਵਾ ਕਤਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਵਯੋਵੇषਸ਼੍ਚ ਕਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਕਿੰਨੇ ਹਨ, ਕੀ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ? ਉਹ ਕੀ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਮਰ ਤੇ ਰੂਪ-ਸੂਰਤ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ?
ਕਾਭਿਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਕ੍ਵ ਵਾ ਦੇਵ ਵਿਹਰਿष੍ਯਸਿ ਭੋ ਰਹਃ । ਨਿਤ੍ਯੇ ਨਿਤ੍ਯਸੁਖੇ ਨਿਤ੍ਯਵਿਭਵੇ ਚ ਵਨੇ ਵਨੇ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੁਸੀਂ ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਿੱਥੇ-ਕਿੱਥੇ, ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਦਾ ਸੁਖ ਤੇ ਅਟੱਲ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਖੇਡ ਕਰੋਂਗੇ?
ਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਕੀਦृਸ਼ਂ ਕੁਤ੍ਰ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਪਰਮਂ ਮਹਤ੍ । ਕृਪਾ ਚੇਤ੍ਤਾਦृਸ਼ੀ ਤਨ੍ਮੇ ਸਰ੍ਵਂ ਵਕ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ
ਉਹ ਥਾਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ, ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਕਿਵੇਂ ਸਦਾ ਲਈ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉੱਚੀ ਹੈ? ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੀ ਮੇਹਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਦੱਸੋ।
ਯਦਪृष੍ਟਂ ਮਯਾਪ੍ਯੇਵਮਜ੍ਞਾਤਂ ਯਦ੍ਰਹਸ੍ਤਵ । ਆਰ੍ਤਾਰ੍ਤਿਘ੍ਨ ਮਹਾਭਾਗ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਕਥਯਿष੍ਯਸਿ
ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਜੋ ਤੇਰਾ ਰਾਜ਼ ਹੈ, ਹੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਦਇਆਲੂ! ਉਹ ਸਭ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ-। ਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਵਲ੍ਲਭਾਸ੍ਤਾ ਮੇ ਵਿਹਾਰਸ੍ਤਾਦृਸ਼ੋ ਮਮ । ਅਪਿ ਪ੍ਰਾਣਸਮਾਨਾਨਾਂ ਸਤ੍ਯਂ ਪੁਂਸਾਮਗੋਚਰਃ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਥਾਂ, ਮੇਰੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ, ਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਖੇਡਾਂ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਜਿਹੜੇ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ।
ਕਥਿਤੇ ਦृष੍ਟੁਮੁਤ੍ਕਂਠਾ ਤਵ ਵਤ੍ਸ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨਾਮਦृਸ਼੍ਯਂ ਯਤ੍ਕਿਂ ਤਦਨ੍ਯ ਜਨਸ੍ਯ ਵੈ
ਜੇ ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਦੱਸਾਂ, ਤਾਂ, ਪੁੱਤ, ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਹਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਤੜਪ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ; ਇਹ ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ, ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਛੱਡੋ।