ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਕੁਸੁਮਸ੍ਰਾਵਿ ਦ੍ਰੁਮਵਲ੍ਲੀਭਿਰਾਵृਤਮ੍ । ਨਟਨ੍ਮਤ੍ਤਸ਼ਿਖਿਸ੍ਵਾਨਂ ਗਾਯਤ੍ਕੋਕਿਲषਟ੍ਪਦਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਹਰ ਰੁੱਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਬੇਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ। ਉਥੇ ਨੱਚਦੇ ਮਸਤ ਮੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਤੇ ਕੋਕਿਲਾਂ ਅਤੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਵਸਤ੍ਯੇਕਃ ਪਾਰਿਜਾਤਤਰੁਰ੍ਮਹਾਨ੍ । ਸ਼ਾਖੋਪਸ਼ਾਖਾਵਿਸ੍ਤਾਰੈਃ ਸ਼ਤਯੋਜਨਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪਾਰਿਜਾਤ ਦਾ ਦਰੱਖਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਂ ਤੇ ਉਪਸ਼ਾਖਾਂ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਸੌ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਤਲੇ ਤਸ੍ਯਾਥ ਵਿਮਲੇ ਪਰਿਤੋ ਧੇਨੁਮਂਡਲਮ੍ । ਤਦਂਤਰ੍ਮਂਡਲਂ ਗੋਪਬਾਲਾਨਾਂ ਵੇਣੁਸ਼ृਂਗਿਣਾਮ੍
ਉਸ ਦਰੱਖਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤਲੇ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਘੇਰਾ ਹੈ। ਉਸ ਘੇਰੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗੋਪ ਬਾਲਕ ਹਨ, ਜੋ ਵਾਂਸੀਆਂ ਤੇ ਸਿੰਗ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਤਦਂਤਰੇ ਤੁ ਰੁਚਿਰਂ ਮਂਡਲਂ ਵ੍ਰਜ ਸੁਭ੍ਰੁਵਾਮ੍ । ਨਾਨੋਪਾਯਨਪਾਣੀਨਾਂ ਮਦਵਿਹ੍ਵਲਚੇਤਸਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵ੍ਰਜ ਦੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀਆਂ ਦਾ ਘੇਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੋਹਫੇ ਫੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਕृਤਾਂਜਲਿਪੁਟਾਨਾਂ ਚ ਮਂਡਲਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਾਸਸਾਮ੍ । ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਭਰਣਭੂषਾਣਾਂ ਪ੍ਰੇਮਵਿਹ੍ਵਲਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਘੇਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੀਆਂ ਹਨ, ਸਫੈਦ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀਆਂ ਹਨ, ਸਫੈਦ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਚਿਂਤਯੇਚ੍ਛ੍ਰੁਤਿਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਗृਹ੍ਣਤੀਨਾਂ ਵਚਃ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਰਤ੍ਨਵੇਦ੍ਯਾਂ ਤਤੋ ਧ੍ਯਾਯੇਦ੍ਦੁਕੂਲਾਵਰਣਂ ਹਰਿਮ੍
ਵੈਦਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਜੋ ਪਿਆਰੇ ਬੋਲ ਕਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ। ਫਿਰ, ਰਤਨ ਦੀ ਚੌਕੀ 'ਤੇ, ਸੁੰਦਰ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ।
ਊਰੌ ਸ਼ਯਾਨਂ ਰਾਧਾਯਾਃ ਕਦਲੀਕਾਂਡਕੋਪਰਿ । ਤਦ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਚਂਦ੍ਰ ਸੁਸ੍ਮੇਰਂ ਵੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਹਰੀ ਰਾਧਾ ਦੇ ਉਰਾਂ 'ਤੇ, ਕੇਲੇ ਦੇ ਡੰਡੇ ਦੀ ਚੌਕੀ 'ਤੇ ਲੇਟੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਸ ਦਾ ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਸੁਹਣਾ ਮੁਖੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੱਸਦਾ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਹੈ।
ਕਿਂਚਿਤ੍ਕੁਂਚਿਤਵਾਮਾਂਘ੍ਰਿਂ ਵੇਣੁਯੁਕ੍ਤੇਨ ਪਾਣਿਨਾ । ਵਾਮੇਨਾਲਿਂਗ੍ਯ ਦਯਿਤਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ੇਣ ਚਿਬੁਕਂ ਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍
ਉਸ ਦਾ ਖੱਬਾ ਪੈਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਮੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਾਂਸੀ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਖੱਬੀ ਬਾਂਹ ਨਾਲ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਚਿਨਨ ਛੂਹ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਮਹਾਮਾਰਕਤਾਭਾਸਂ ਮੌਕ੍ਤਿਕਚ੍ਛਾਯਮੇਵ ਚ । ਪੁਂਡਰੀਕਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਂ ਪੀਤਨਿਰ੍ਮਲਵਾਸਸਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਂ ਪੰਨਾ ਦੀ ਰੰਗਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਮੋਤੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਪੀਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਬਰ੍ਹਭਾਰਲਸਚ੍ਛੀਰ੍षਂ ਮੁਕ੍ਤਾਹਾਰਮਨੋਹਰਮ੍ । ਗਂਡਪ੍ਰਾਂਤਲਸਚ੍ਚਾਰੁ ਮਕਰਾਕृਤਿਕੁਂਡਲਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਮੋਰ ਪੰਖਾਂ ਦੀ ਮਕਟ ਹੈ, ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਮਨਮੋਹਣ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਗੱਲ ਦੇ ਕੋਨੇ 'ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਮਕਰ ਆਕਾਰ ਦੀ ਕੁੰਡਲ ਲਟਕ ਰਹੀ ਹੈ।
ਆਪਾਦਤੁਲਸੀਮਾਲਂ ਕਂਕਣਾਂਗਦਭੂषਣਮ੍ । ਨੂਪੁਰੈਰ੍ਮੁਦ੍ਰਿਕਾਭਿਸ਼੍ਚ ਕਾਂਚ੍ਯਾ ਚ ਪਰਿਮਂਡਿਤਮ੍
ਉਹ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਲੰਬੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਪੈਜਬੰਦ, ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਤੇ ਕੰਕਣ, ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਬਾਂਹਬੰਦ, ਉਂਗਲੀਆਂ 'ਤੇ ਅੰਗੂਠੀਆਂ, ਤੇ ਕਮਰ 'ਤੇ ਕਮਰਬੰਦ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸੁਕੁਮਾਰਤਰਂ ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਕਿਸ਼ੋਰਵਯਸਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਪੂਜਾ ਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰੋਕ੍ਤੈਵ ਵੇਦਲਕ੍ਸ਼ਂ ਪੁਰਸ੍ਕ੍ਰਿਯਾ
ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ, ਨਰਮ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਜਵਾਨੀ ਵਾਲੇ ਬਾਲਕ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪੂਜਾ ਦਸ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਵੇਦ ਹੈ, ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਂਤਰ੍ਦਧੇ ਦੇਵੋ ਦੇਵੀ ਚ ਗਿਰਿਜਾ ਸਤੀ । ਮੁਨਿਰਾਗਤ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਯ ਤਥੈਵੋਪਦਿਦੇਸ਼ ਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਗਿਰਿਜਾ, ਸਤੀ, ਦੋਵੇਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ; ਫਿਰ ਮੁਨੀ ਆਇਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹੀ ਸਿਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਪੁਣ੍ਯਸ਼੍ਰਵਾਸ੍ਤੁ ਤਨ੍ਮਂਤ੍ਰ ਗ੍ਰਹਣਾਦੇਵ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ । ਵਰ੍ਣਯਾਮਾਸ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮੁਨੀਨ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਮੰਤਰ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਸਾਰੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਮੰਤਰ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ।
ਰੂਪਲਾਵਣ੍ਯਵੈਦਗ੍ਧ੍ਯ ਸੌਂਦਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਤਦਾ ਹृष੍ਟਮਨਾ ਬਾਲੋ ਨਿਰ੍ਗਤ੍ਯ ਸ੍ਵਗृਹਾਤ੍ਤਤਃ
ਸੁੰਦਰਤਾ, ਰੂਪ, ਚਲਾਕੀ ਤੇ ਅਜਬ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ — ਇਹ ਸਭ ਗੁਣ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਬਚਾ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਕਲ੍ਪਾਨਾਮਯੁਤਤ੍ਰਯਮ੍ । ਤਦਂਤੇ ਗੋਕੁਲੇ ਜਾਤਾ ਨਂਦਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਗृਹੇ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਹ ਬਚਾ ਹਵਾ ਖਾ ਕੇ ਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਕਲਪ ਤਕ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਆਖਰ ਵਿੱਚ, ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਨੰਦ ਦੇ ਭਰਾ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਲਵਂਗਾ ਇਤਿ ਤਨ੍ਨਾਮ ਕृष੍ਣੇਂਗਿਤ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣਾ । ਯਸ੍ਯਾ ਹਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯੇਤ ਮੁਖਮਾਰ੍ਜਨਯਂਤ੍ਰਕਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲਵੰਗਾ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਤੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਦੀ ਛਾਪ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮੁਖ ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਯੰਤਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਧਾਨਾਃ ਕृष੍ਣਵਲ੍ਲਭਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਝ ਮੁੱਖ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਹਰਿਵਿਵਿਧਰਸਾਦ੍ਯੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਮਧ੍ਯਾਯਮੇਤਦ੍ਵ੍ਰਜਵਰਤਨਯਾਭਿਸ਼੍ਚਾਰੁਹਾਸੇਕ੍ਸ਼ਣਾਭਿਃ । ਪਠਤਿ ਯ ਇਹ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਾਠਯੇਦ੍ਵਾ ਮਨੁष੍ਯੋ ਵ੍ਰਜਤਿ ਭਗਵਤਃ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਧਾਮ
ਇਹ ਅਧਿਆਇ, ਹਰੀ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਵਧੀਆ ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦੀਆਂ ਉਭਰਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਿਤ — ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਧਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ-। ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪृष੍ਟਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਤਨ੍ਮਯਾ ਭਾषਿਤਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਯਤ੍ਰ ਮੁਹ੍ਯਂਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੋ ਵਾ ਨ ਮੁਹ੍ਯਤਿ
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਅਜਬ ਗੱਲ ਤੂੰ ਪੁੱਛੀ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤੀ; ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਫਿਰ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਹੈਰਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ?
ਤਥਾਪਿ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਪਰਮਰ੍षਿਣਾ । ਮਹਾਰਾਜਮਂਬਰੀषਂ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਪਰਮ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਮਹਾਰਾਜ ਅੰਬਰਿਸ਼ ਦੀ ਗੱਲ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਭਗਤ ਸੀ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਸੀ।
ਬਦਰ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਮਾਸੀਨਂ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਮ੍ । ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤੁष੍ਟਾਵ ਵਿष੍ਣੁਧਰ੍ਮਵਿਵਿਤ੍ਸਯਾ
ਬਦਰੀ ਆਸ਼ਰਮ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਧਰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਵੇਦਵ੍ਯਾਸਂ ਮਹਾਭਾਗਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਸਂਸਾਰਦੁष੍ਪਾਰੇ ਪਰਿਤ੍ਰਾਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ
ਵੇਦਵਿਆਸ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਕismet ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।
ਵਿषਯੇषੁ ਵਿਰਕ੍ਤੋऽਸ੍ਮਿ ਨਮਸ੍ਤੇਭ੍ਯੋ ਨਮੋਖਿਲਮ੍ । ਯਤ੍ਤਤ੍ਪਦਮਨੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਂ ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਂਦਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਵਿਰਕਤ ਹਾਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਉਹ ਅਡੋਲ ਅਵਸਥਾ, ਜੋ ਸਤ, ਚਿੱਤ ਤੇ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਾਕਾਸ਼ਮਨਾਕਾਸ਼ਮਨਾਮਯਮ੍ । ਯਤ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਮੁਨਯੋ ਭਵਾਂਭੋਧਿਂ ਤਰਂਤਿ ਹਿ
ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਕਾਸ਼, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਚਾਣ ਕੇ ਮੁਨੀਆਂ ਭਵ-ਸਾਗਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਮਨਸੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਥਂ ਗਤਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਮ੍ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ-। ਅਤਿਗੋਪ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਪृष੍ਟਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਨ ਸ਼ੁਕਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਥੇ ਮੈਂ ਮਨ ਦੀ ਸਦਾ ਕਿਵੇਂ ਗਤੀ ਪਾ ਸਕਾਂ? ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਗੁਪਤ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਸ਼ੁਕ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ।
ਗਦਿਤਂ ਸ੍ਵਸੁਤਂ ਕਿਂਤੁ ਤ੍ਵਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਆਸੀਦਿਦਂ ਪਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਯਦ੍ਰੂਪਂ ਯਤ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਉਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਇਹ ਵੱਡਾ ਵਿਸ਼ਵ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਤੇ ਨੀਂਹ ਹੈ, ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਅਵ੍ਯਾਕृਤਮਵ੍ਯਥਿਤਂ ਤਦੀਸ਼੍ਵਰਮਯਂ ਸ਼ृਣੁ । ਮਯਾ ਕृਤਂ ਤਪਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬਹੁਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਅਵਿਕਤ, ਅਡੋਲ, ਜੋ ਈਸ਼ਵਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ — ਸੁਣ; ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਫਲਮੂਲਪਲਾਸ਼ਾਂਬੁ ਵਾਯ੍ਵਾਹਾਰਨਿषੇਵਿਣਾ । ਤਤੋ ਮਾਮਾਹਭਗਵਾਨ੍ਸ੍ਵਧ੍ਯਾਨਨਿਰਤਂ ਹਰਿਃ
ਫਲਾਂ, ਜੜਾਂ, ਪੱਤਿਆਂ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਹਵਾ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਹਰੀ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ।
ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨਰ੍ਥੇ ਚਿਕੀਰ੍षਾਤੇ ਵਿਵਿਤ੍ਸਾ ਵਾ ਮਹਾਮਤੇ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋऽਸ੍ਮਿ ਵृਣੁष੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਵਰਂ ਚ ਵਰਦਰ੍षਭਾਤ੍
ਤੂੰ ਕਿਸ ਗੱਲ ਲਈ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨਵਾਨ? ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ; ਅਸੀਸ ਮੰਗ ਲੈ, ਅਸੀਸਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ।