ਮਦ੍ਰੂਪਂ ਚਿਂਤਯਂਤੀ ਚ ਪ੍ਰੇਮਾਸ੍ਪਦਮੁਪਾਗਤਾ । ਦ੍ਵੇ ਚ ਮੁਖ੍ਯਤਮੇ ਗੋਪ੍ਯੌ ਸਮਾਨਵਯਸੀ ਸ਼ੁਭੇ
ਮੇਰੀ ਸੂਰਤ ਨੂੰ ਸੋਚਦੀਆਂ ਤੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣੀਆਂ, ਦੋ ਮੁੱਖ ਗੋਪੀਆਂ, ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਉਮਰ ਦੀਆਂ, ਓ ਸੁਭਾਗੀ, ਉਥੇ ਆਈਆਂ।
ਏਕਵ੍ਰਤੇ ਏਕਨਿष੍ਠੇ ਏਕਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਨਾਮਨੀ । ਤਪ੍ਤਜਾਂਬੂਨਦਪ੍ਰਖ੍ਯਾ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਯਾ ਤਡਿਤ੍ਪ੍ਰਭਾ
ਇੱਕੋ ਵ੍ਰਤ, ਇੱਕੋ ਨਿਸ਼ਠਾ, ਇੱਕੋ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਮ ਵਾਲੀਆਂ, ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਤਪਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਦੂਜੀ ਉਥੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ।
ਏਕਾਨਿਦ੍ਰਾ ਯਮਾਣਾਕ੍ਸ਼ੀ ਪਰਾ ਸੌਮ੍ਯਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ । ਸੋऽਰ੍ਚਯਤ੍ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੇ ਹਰੇਃ ਸਵ੍ਯਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਇੱਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਗਦੀ, ਯਮ ਦੇ ਨੈਤਰਾਂ ਵਰਗੀ, ਦੂਜੀ ਨਰਮ ਤੇ ਵਿਅਪਕ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ; ਦੋਵੇਂ ਹਰੀ ਦੀ ਸੱਜੇ ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਖੜੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀਆਂ।
ਸ ਕਲ੍ਪਾਂਤੇ ਤਨੁਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗੋਕੁਲੇऽਭੂਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਉਪਨਂਦਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਦਲਚ੍ਛਵਿਃ
ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਬਣ ਕੇ ਉਪਨੰਦ ਦੀ ਧੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੰਗਤ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਸੇਯਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਵਨਿਤਾ ਪੀਤਸ਼ਾਟੀਪਰਿਚ੍ਛਦਾ । ਰਕ੍ਤਚੋਲਿਕਯਾ ਪੂਰ੍ਣਾ ਸ਼ਾਤਕੁਂਭਘਟਸ੍ਤਨੀ
ਉਹ ਹੀ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਵਧੂ ਹੈ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੇ ਸਤਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਲਾਲ ਚੋਲੀ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ।
ਦਧਾਨਾ ਰਕ੍ਤਸਿਂਦੂਰਂ ਸਰ੍ਵਾਂਗਸ੍ਯਾਵਗੁਂਠਨਮ੍ । ਸ੍ਵਰ੍ਣਕੁਂਡਲਵਿਭ੍ਰਾਜਦ੍ਗਂਡਦੇਸ਼ਾਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾਮ੍
ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਲਾਲ ਸਿੰਦੂਰ ਲਾਈ ਹੋਈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੇ ਗਲ੍ਹੇ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੁੰਡਲ ਚਮਕਦੇ, ਗਲ੍ਹੇ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦੇ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਪਂਕਜਮਾਲਾਢ੍ਯਾ ਕੁਂਕੁਮਾਲਿਪ੍ਤਸੁਸ੍ਤਨੀ । ਯਸ੍ਯਾ ਹਸ੍ਤੇ ਚਰ੍ਵਣੀਯਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਹਰਿਣਾਰ੍ਪਿਤਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸ ਦੇ ਸਤਨ ਕੁੰਕਮ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ; ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚਬਾਉਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ, ਜੋ ਹਰੀ ਨੇ ਦਿੱਤੀ।
ਵੇਣੁਵਾਦ੍ਯਾਤਿਨਿਪੁਣਾ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਨਿषੇਵਣੀ । ਕृष੍ਣੇਨ ਪਰਿਤੁष੍ਟੇਨ ਕਦਾਚਿਦ੍ਗੀਤਕਰ੍ਮਣਿ
ਬਾਂਸਰੀ ਵਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਉਹ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ; ਕਦੇ ਕਦੇ, ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਂਦੀ।
ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਾ ਕਂਬੁਕਂਠੇऽਸ੍ਯਾ ਭਾਤਿ ਗੁਂਜਾਵਲਿ ਸ਼ੁਭਾ । ਪਰੋਕ੍ਸ਼ੇਪਿ ਚ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਕਾਂਤਿਭਿਸ਼੍ਚ ਸ੍ਮਰਾਰ੍ਦਿਤਾ
ਉਸ ਦੇ ਕੌਂਚ-ਸੇ ਗਲ੍ਹੇ 'ਤੇ ਗੁੰਜਾ ਮਾਲਾ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਨਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਤਰਸਦੀ ਹੈ।
ਸਖੀਭਿਰ੍ਵਾਦਯਂਤੀਭਿਰ੍ਗਾਯਂਤੀ ਸੁਸ੍ਵਰਂ ਪਰਮ੍ । ਨਰ੍ਤ੍ਤਯੇਤ੍ਪ੍ਰਿਯਵੇषੇਣ ਵੇषਯਿਤ੍ਵਾ ਵਧੂਮਿਮਾਮ੍
ਸਖੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵਾਦਯ-ਸਾਜ ਵਜਾਉਣ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਉਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ ਨੱਚਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਧੂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਵਾਰਂਵਾਰਂ ਚ ਗੋਵਿਂਦਂ ਭਾਵੇਨਾਲਿਂਗ੍ਯ ਚੁਂਬਤਿ । ਪ੍ਰਿਯਾਸੌ ਸਰ੍ਵਗੋਪੀਨਾਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯਾਪ੍ਯਤਿਵਲ੍ਲਭਾ
ਵਾਰ ਵਾਰ, ਉਹ ਗੋਵਿੰਦਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਉਂਦੀ ਤੇ ਚੁੰਮਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਗੋਪੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਹੈ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰੀ।
ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੋਃ ਸੁਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਪਾਰਗਃ । ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪ੍ਰਚਂਡਂ ਤਪ ਆਸ੍ਥਿਤਃ
ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੀਬਰ ਤਪ ਕਰਣ ਲੱਗਾ।
ਮੁਰਾਰੇਃ ਸੇਵਿਤਪਦਾਂ ਸੁਧਾਮਧੁਰਨਾਦਿਨੀਮ੍ । ਗੋਵਿਂਦਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੁਦ੍ਰਾਦਿਦੁਰ੍ਗਮਾਮ੍
ਮੁਰਾਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ, ਉਹ ਗੋਵਿੰਦਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਪੂਜਦਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਅਪਹੁੰਚ ਹੈ।
ਭਜਂਤੀਮੇਕਭਾਵੇਨ ਸ਼੍ਰਿਯਮੇਵ ਮਨੋਹਰਾਮ੍ । ਧ੍ਯਾਯਞ੍ਜਜਾਪ ਸਤਤਂ ਮਂਤ੍ਰਮੇਕਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਉਹ ਇਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਮਨਮੋਹਣੀ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਸਦਾ ਗਿਆਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਜਪਦਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ।
ਹਸਿਤਂ ਸਕਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਬਤਮਾਯੇषੁ ਯੋਜਯਨ੍ । ਕਾਂਤ੍ਯਾਦਿਭਿਰ੍ਹਸਂਤੀਭਿਰ੍ਵਾਸਯਂਤ੍ਯਭਿਤੋ ਜਗਤ੍
ਹਾਸਾ-ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਸੋਭਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਸਂਤੇ ਵਸਤੇਤ੍ਯੇਵਂ ਮਂਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਚਿਂਤਯਨ੍ਸਦਾ । ਸੋऽਪਿ ਕਲ੍ਪਦ੍ਵਯੇਨੈਵ ਸਿਦ੍ਧੋऽਤ੍ਰ ਜਨਿਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੰਤਰ ਦੇ ਅਰਥ 'ਵਸੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਸਦੀ ਹੈ' ਨੂੰ ਸੋਚਦਾ, ਉਹ ਵੀ ਦੋ ਕਲਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਧ ਹੋ ਕੇ ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਲੈ ਲਿਆ।
ਸੇਯਂ ਬਾਲਾਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰੀ ਕृਸ਼ਾਂਗੀ ਕੁਡ੍ਮਲਸ੍ਤਨੀ । ਮੁਕ੍ਤਾਵਲਿਲਸਤ੍ਕਂਠੀ ਸ਼ੁਦ੍ਧਕੌਸ਼ੇਯਵਾਸਿਨੀ
ਉਹ ਕੁੜੀ ਨੌਜਵਾਨ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਪਤਲਾ ਹੈ, ਛਾਤੀ ਅਜੇ ਉੱਗ ਰਹੀ ਹੈ, ਗਲੇ 'ਚ ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜਾ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤਾਚ੍ਛੁਰਿਤਮਂਜੀਰਕਂਕਣਾਂਗਦਮੁਦ੍ਰਿਕਾ । ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਕੁਂਡਲੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਅਮृਤਸ੍ਰਾਵਿਣੀ ਸ਼ੁਭੇ
ਉਹ ਮੋਤੀ ਨਾਲ ਸਜੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਗੁੰਗਰੂ, ਕੰਗਣ, ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅੰਗੂਠੀਆਂ, ਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਵਗਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ ਪਹਿਨਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ੁਭਾ।
ਵृਤ੍ਤਕਸ੍ਤੂਰਿਕਾਵੇਣੀ ਮਧ੍ਯੇ ਸਿਂਦੂਰਬਿਂਦੁਵਤ੍ । ਦਧਾਨਾ ਚਿਤ੍ਰਕਂ ਭਾਲੇ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਚਂਦਨਚਿਤ੍ਰਕੈਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੋਲ ਚੋਟੀ ਕਸਤੂਰੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਮਹਿਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਵਿਚਕਾਰ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਟਿਕਾ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਲਕੀਰਾਂ ਹਨ।
ਯਾ ਸੈਵ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸ਼ਾਂਤਾ ਜਪਂਤੀ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ । ਆਸੀਚ੍ਚਂਦ੍ਰਪ੍ਰਭੋ ਨਾਮ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਉਹੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਚਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਰਹੀ ਹੈ; ਚੰਦ੍ਰਪ੍ਰਭ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਪੁਤ੍ਰੋऽਭੂਨ੍ਮਧੁਰਾਕृਤਿਃ । ਚਿਤ੍ਰਧ੍ਵਜ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਕੌਮਾਰਾਵਧਿ ਵੈष੍ਣਵਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਇੱਕ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਚਿਤ੍ਰਧਵਜ ਸੀ, ਜੋ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਭਗਤ ਸੀ।
ਸ ਰਾਜਾ ਸੁਸੁਤਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਸੁਸ੍ਥਿਰਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਿਕਮ੍ । ਆਦੇਸ਼ਯਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਮਂਤ੍ਰਂ ਪਰਮष੍ਟਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਰਮ ਤੇ ਦਿਲੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਠਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਸਿਖਾਇਆ।
ਅਭਿषਿਚ੍ਯਮਾਨਃ ਸ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰ੍ਮਂਤ੍ਰਾਮृਤਮਯੈਰ੍ਜਲੈਃ । ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਭੂਪਤਿਂ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਨਤ੍ਵੋਦਸ਼੍ਰੁਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਮੰਤ੍ਰ-ਅਮ੍ਰਿਤ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ 'ਚ ਹੰਝੂ ਆ ਗਏ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਨੇ ਸ ਵੈ ਬਾਲਃ ਸ਼ੁਚਿਵਸ੍ਤ੍ਰਧਰਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਹਾਰਨੂਪੁਰਸੂਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ਗ੍ਰੈਵੇਯਾਂਗਦਕਂਕਣੈਃ
ਉਸ ਦਿਨ, ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਹਾਰ, ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਗੁੰਗਰੂ, ਧਾਗੇ, ਮਾਲਾ, ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਕੜੇ ਤੇ ਕੰਗਣ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਵਿਭੂषਿਤੋ ਹਰੇਰ੍ਭਕ੍ਤਿਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯਾਮਲਾਸ਼ਯਃ । ਵਿष੍ਣੋਰਾਯਤਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵੈਕਾਕੀ ਵ੍ਯਚਿਂਤਯਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ 'ਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
ਕਥਂ ਭਜਾਮਿ ਤਂ ਭਕ੍ਤਂ ਮੋਹਨਂ ਗੋਪਯੋषਿਤਾਮ੍ । ਵਿਕ੍ਰੀਡਂਤਂ ਸਦਾ ਤਾਭਿਃ ਕਾਲਿਂਦੀਪੁਲਿਨੇ ਵਨੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪੂਜਾਂ, ਜੋ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਕਾਲੀੰਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਜੰਗਲ 'ਚ ਖੇਡਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ?
ਇਤ੍ਥਮਤ੍ਯਾਕੁਲਮਤਿਸ਼੍ਚਿਂਤਯਨ੍ਨੇਵ ਬਾਲਕਃ । ਅਥਾਪਪਰਮਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਚ ਸਮਵਾਪ੍ਯਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦਿਆਂ, ਉਸ ਮੁੰਡੇ ਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਉਲਝ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਗਿਆਨ ਤੇ ਸੁਪਨੇ 'ਚ ਦਰਸ਼ਨ ਪਾ ਲਿਆ।
ਆਸੀਤ੍ਕृष੍ਣਪ੍ਰਤਿਕृਤਿਃ ਪੁਰਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੋਭਨਾ । ਸ਼ਿਲਾਮਯੀ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪੀਠੇ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਮੂਰਤੀ ਆਈ, ਜੋ ਪੱਥਰ ਦੀ ਬਣੀ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਤੇ ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸਾਭੂਦਿਂਦੀਵਰਸ਼੍ਯਾਮਾ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਲਾਵਣ੍ਯਸ਼ਾਲਿਨੀ । ਤ੍ਰਿਭਂਗਲਲਿਤਾਕਾਰ ਸ਼ਿਖਂਡੀ ਪਿਚ੍ਛਭੂषਣਾ
ਉਹ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਗੂੜ੍ਹੀ ਸੀ, ਮਿੱਠੇ ਲਾਵਣ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਵਕਰੀਆਂ ਵਾਲੀ ਸੋਹਣੀ ਆਕਾਰੀ, ਚੋਟੀ ਤੇ ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਕੂਜਯਂਤੀ ਮੁਦਾ ਵੇਣੁਂ ਕਾਂਚਨੀਮਧਰੇऽਰ੍ਪਿਤਾਮ੍ । ਦਕ੍ਸ਼ਸਵ੍ਯਗਤਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਸੁਂਦਰੀਭ੍ਯਾਂ ਨਿषੇਵਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦੀ ਵੰਸਲੀ ਹੋਠਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਵਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਤੇ ਖੱਬੇ, ਦੋ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਾਥਣਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।