ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਰਤ੍ਨਾਦ੍ਯੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯਮੁਕ੍ਤਾਫਲਾਦਿਭਿਃ । ਮੁਨਿਰ੍ਦੀਰ੍ਘਤਪਾ ਨਾਮ ਵ੍ਯਾਸੋऽਭੂਤ੍ਪੂਰ੍ਵਕਲ੍ਪਕੇ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ, ਅਸਮਾਨੀਆਂ ਮੋਤੀਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਲੰਬਾ ਤਪ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮুনি, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦੀਰਘਤਪਸ ਸੀ, ਪਿਛਲੇ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਵਿਆਸ ਬਣਿਆ।
ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ੁਕ ਇਤ੍ਯੇਵ ਮੁਨਿਃ ਖ੍ਯਾਤੋ ਵਰਃ ਸੁਧੀਃ । ਸੋऽਪਿ ਬਾਲੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਦੈਵਾਨੁਸ੍ਮਰਨ੍ਪਦਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ੁਕਾ ਸੀ, ਵੱਡਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮুনি ਸੀ; ਉਹ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਸਦਾ ਪਰਮ ਧਾਮ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਵਿਹਾਯ ਪਿਤृਮਾਤ੍ਰਾਦਿ ਕृष੍ਣਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਵਨਂ ਗਤਃ । ਸ ਤਤ੍ਰ ਮਾਨਸੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰੁਪਚਾਰੈਰਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਉੱਥੇ, ਮਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਪਚਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਅਨਾਹਾਰੋऽਰ੍ਚਯਦ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਗੋਪਰੂਪਿਣਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਰਮਯਾ ਪੁਟਿਤਂ ਮਂਤ੍ਰਂ ਜਪਨ੍ਨष੍ਟਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਉਹ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਗੋਪ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਸਾਥ empowered ਅਠਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਜਪਦਾ ਰਿਹਾ।
ਦਧ੍ਯੌ ਪਰਮਭਾਵੇਨ ਹਰਿਂ ਹੈਮਤਰੋਰਧਃ । ਹੈਮਮਂਡਪਿਕਾਯਾਂ ਚ ਹੇਮਸਿਂਹਾਸਨੋਪਰਿ
ਉਹ ਪਰਮ ਭਾਵ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਹੇਠਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ।
ਆਸੀਨਂ ਹੇਮਹਸ੍ਤਾਗ੍ਰੈਰ੍ਦਧਾਨਂ ਹੇਮਵਂਸ਼ਿਕਾਮ੍ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਭ੍ਰਾਮਯਂਤਂ ਪਾਣਿਨਾ ਹੇਮਪਂਕਜਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦੀ ਵਾਂਸਲੀ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਮਲ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਬੈਠਾ ਵੇਖਦਾ।
ਹੇਮਵਰ੍ਣੇष੍ਟਪ੍ਰਿਯਯਾ ਪਰਿਕॢਪ੍ਤਾਂਗਚਿਤ੍ਰਕਮ੍ । ਹਸਂਤਮਤਿਹਰ੍षੇਣ ਪਸ਼੍ਯਂਤਂ ਨਿਜਮਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਸੋਨੇ ਰੰਗੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦੇ ਪਸੰਦੀਦਾ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਸਰੀਰ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ।
ਹਰ੍षਾਸ਼੍ਰੁਪੂਰ੍ਣਃ ਪੁਲਕਾਚਿਤਾਂਗਃ ਪ੍ਰਸੀਦਨਾਥੇਤਿ ਵਦਨ੍ਨਥੋਚ੍ਚੈਃ । ਦਂਡਪ੍ਰਣਾਮਾਯ ਪਪਾਤ ਭੂਮੌ ਸਂਵੇਪਮਾਨਸ੍ਤ੍ਰਿਜਗਦ੍ਵਿਧਾਤੁਃ
ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਰੀਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਰੋਂਗਟੇ ਖੜੇ, 'ਹੇ ਦਇਆਲੁ ਪ੍ਰਭੂ!' ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੰਬਦਿਆਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦੰਡਵਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਂ ਭਕ੍ਤਿਕਾਮਂ ਪਤਿਤਂ ਧਰਣ੍ਯਾਮਾਯਾਸਿਤੋਸ੍ਮੀਤਿ ਵਦਂਤਮੁਚ੍ਚੈਃ । ਦਂਡਪ੍ਰਣਾਮਸ੍ਯ ਭੁਜੌ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ ਹਰ੍षੋਪਚਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣੇਨ
ਉਸ ਨੂੰ, ਭਗਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, 'ਮੈਂ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹਾਂ', ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੱਥ ਫੜ ਲਏ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਨੈਤਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ।
ਉਵਾਚ ਚ ਪ੍ਰਿਯਾਰੂਪਂ ਲਬ੍ਧਵਂਤਂ ਸ਼ੁਕਂ ਹਰਿਃ । ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਤਮਾ ਭਦ੍ਰੇ ਸਦਾ ਤਿष੍ਠ ਮਮਾਂਤਿਕੇ
ਹਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ, ਸੁੰਦਰ ਸ਼ੁਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਿਹਾ: 'ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ, ਭਲੇ ਜੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹਿ।'
ਮਦ੍ਰੂਪਂ ਚਿਂਤਯਂਤੀ ਚ ਪ੍ਰੇਮਾਸ੍ਪਦਮੁਪਾਗਤਾ । ਦ੍ਵੇ ਚ ਮੁਖ੍ਯਤਮੇ ਗੋਪ੍ਯੌ ਸਮਾਨਵਯਸੀ ਸ਼ੁਭੇ
ਮੇਰੀ ਸੂਰਤ ਨੂੰ ਸੋਚਦੀਆਂ ਤੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣੀਆਂ, ਦੋ ਮੁੱਖ ਗੋਪੀਆਂ, ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਉਮਰ ਦੀਆਂ, ਓ ਸੁਭਾਗੀ, ਉਥੇ ਆਈਆਂ।
ਏਕਵ੍ਰਤੇ ਏਕਨਿष੍ਠੇ ਏਕਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਨਾਮਨੀ । ਤਪ੍ਤਜਾਂਬੂਨਦਪ੍ਰਖ੍ਯਾ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਯਾ ਤਡਿਤ੍ਪ੍ਰਭਾ
ਇੱਕੋ ਵ੍ਰਤ, ਇੱਕੋ ਨਿਸ਼ਠਾ, ਇੱਕੋ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਮ ਵਾਲੀਆਂ, ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਤਪਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਦੂਜੀ ਉਥੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ।
ਏਕਾਨਿਦ੍ਰਾ ਯਮਾਣਾਕ੍ਸ਼ੀ ਪਰਾ ਸੌਮ੍ਯਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ । ਸੋऽਰ੍ਚਯਤ੍ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੇ ਹਰੇਃ ਸਵ੍ਯਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਇੱਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਗਦੀ, ਯਮ ਦੇ ਨੈਤਰਾਂ ਵਰਗੀ, ਦੂਜੀ ਨਰਮ ਤੇ ਵਿਅਪਕ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ; ਦੋਵੇਂ ਹਰੀ ਦੀ ਸੱਜੇ ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਖੜੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀਆਂ।
ਸ ਕਲ੍ਪਾਂਤੇ ਤਨੁਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗੋਕੁਲੇऽਭੂਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਉਪਨਂਦਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਦਲਚ੍ਛਵਿਃ
ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਬਣ ਕੇ ਉਪਨੰਦ ਦੀ ਧੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੰਗਤ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਸੇਯਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਵਨਿਤਾ ਪੀਤਸ਼ਾਟੀਪਰਿਚ੍ਛਦਾ । ਰਕ੍ਤਚੋਲਿਕਯਾ ਪੂਰ੍ਣਾ ਸ਼ਾਤਕੁਂਭਘਟਸ੍ਤਨੀ
ਉਹ ਹੀ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਵਧੂ ਹੈ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੇ ਸਤਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਲਾਲ ਚੋਲੀ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ।
ਦਧਾਨਾ ਰਕ੍ਤਸਿਂਦੂਰਂ ਸਰ੍ਵਾਂਗਸ੍ਯਾਵਗੁਂਠਨਮ੍ । ਸ੍ਵਰ੍ਣਕੁਂਡਲਵਿਭ੍ਰਾਜਦ੍ਗਂਡਦੇਸ਼ਾਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾਮ੍
ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਲਾਲ ਸਿੰਦੂਰ ਲਾਈ ਹੋਈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੇ ਗਲ੍ਹੇ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੁੰਡਲ ਚਮਕਦੇ, ਗਲ੍ਹੇ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦੇ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਪਂਕਜਮਾਲਾਢ੍ਯਾ ਕੁਂਕੁਮਾਲਿਪ੍ਤਸੁਸ੍ਤਨੀ । ਯਸ੍ਯਾ ਹਸ੍ਤੇ ਚਰ੍ਵਣੀਯਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਹਰਿਣਾਰ੍ਪਿਤਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸ ਦੇ ਸਤਨ ਕੁੰਕਮ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ; ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚਬਾਉਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ, ਜੋ ਹਰੀ ਨੇ ਦਿੱਤੀ।
ਵੇਣੁਵਾਦ੍ਯਾਤਿਨਿਪੁਣਾ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਨਿषੇਵਣੀ । ਕृष੍ਣੇਨ ਪਰਿਤੁष੍ਟੇਨ ਕਦਾਚਿਦ੍ਗੀਤਕਰ੍ਮਣਿ
ਬਾਂਸਰੀ ਵਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਉਹ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ; ਕਦੇ ਕਦੇ, ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਂਦੀ।
ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਾ ਕਂਬੁਕਂਠੇऽਸ੍ਯਾ ਭਾਤਿ ਗੁਂਜਾਵਲਿ ਸ਼ੁਭਾ । ਪਰੋਕ੍ਸ਼ੇਪਿ ਚ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਕਾਂਤਿਭਿਸ਼੍ਚ ਸ੍ਮਰਾਰ੍ਦਿਤਾ
ਉਸ ਦੇ ਕੌਂਚ-ਸੇ ਗਲ੍ਹੇ 'ਤੇ ਗੁੰਜਾ ਮਾਲਾ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਨਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਤਰਸਦੀ ਹੈ।
ਸਖੀਭਿਰ੍ਵਾਦਯਂਤੀਭਿਰ੍ਗਾਯਂਤੀ ਸੁਸ੍ਵਰਂ ਪਰਮ੍ । ਨਰ੍ਤ੍ਤਯੇਤ੍ਪ੍ਰਿਯਵੇषੇਣ ਵੇषਯਿਤ੍ਵਾ ਵਧੂਮਿਮਾਮ੍
ਸਖੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵਾਦਯ-ਸਾਜ ਵਜਾਉਣ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਉਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ ਨੱਚਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਧੂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਵਾਰਂਵਾਰਂ ਚ ਗੋਵਿਂਦਂ ਭਾਵੇਨਾਲਿਂਗ੍ਯ ਚੁਂਬਤਿ । ਪ੍ਰਿਯਾਸੌ ਸਰ੍ਵਗੋਪੀਨਾਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯਾਪ੍ਯਤਿਵਲ੍ਲਭਾ
ਵਾਰ ਵਾਰ, ਉਹ ਗੋਵਿੰਦਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਉਂਦੀ ਤੇ ਚੁੰਮਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਗੋਪੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਹੈ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰੀ।
ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੋਃ ਸੁਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਪਾਰਗਃ । ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪ੍ਰਚਂਡਂ ਤਪ ਆਸ੍ਥਿਤਃ
ਸ਼੍ਵੇਤਕੇਤੁ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੀਬਰ ਤਪ ਕਰਣ ਲੱਗਾ।
ਮੁਰਾਰੇਃ ਸੇਵਿਤਪਦਾਂ ਸੁਧਾਮਧੁਰਨਾਦਿਨੀਮ੍ । ਗੋਵਿਂਦਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੁਦ੍ਰਾਦਿਦੁਰ੍ਗਮਾਮ੍
ਮੁਰਾਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ, ਉਹ ਗੋਵਿੰਦਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਪੂਜਦਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਅਪਹੁੰਚ ਹੈ।
ਭਜਂਤੀਮੇਕਭਾਵੇਨ ਸ਼੍ਰਿਯਮੇਵ ਮਨੋਹਰਾਮ੍ । ਧ੍ਯਾਯਞ੍ਜਜਾਪ ਸਤਤਂ ਮਂਤ੍ਰਮੇਕਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਉਹ ਇਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਮਨਮੋਹਣੀ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਹੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਸਦਾ ਗਿਆਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਜਪਦਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ।
ਹਸਿਤਂ ਸਕਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਬਤਮਾਯੇषੁ ਯੋਜਯਨ੍ । ਕਾਂਤ੍ਯਾਦਿਭਿਰ੍ਹਸਂਤੀਭਿਰ੍ਵਾਸਯਂਤ੍ਯਭਿਤੋ ਜਗਤ੍
ਹਾਸਾ-ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਉਹ ਸੋਭਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਸਂਤੇ ਵਸਤੇਤ੍ਯੇਵਂ ਮਂਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਚਿਂਤਯਨ੍ਸਦਾ । ਸੋऽਪਿ ਕਲ੍ਪਦ੍ਵਯੇਨੈਵ ਸਿਦ੍ਧੋऽਤ੍ਰ ਜਨਿਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੰਤਰ ਦੇ ਅਰਥ 'ਵਸੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਸਦੀ ਹੈ' ਨੂੰ ਸੋਚਦਾ, ਉਹ ਵੀ ਦੋ ਕਲਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਧ ਹੋ ਕੇ ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਲੈ ਲਿਆ।
ਸੇਯਂ ਬਾਲਾਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰੀ ਕृਸ਼ਾਂਗੀ ਕੁਡ੍ਮਲਸ੍ਤਨੀ । ਮੁਕ੍ਤਾਵਲਿਲਸਤ੍ਕਂਠੀ ਸ਼ੁਦ੍ਧਕੌਸ਼ੇਯਵਾਸਿਨੀ
ਉਹ ਕੁੜੀ ਨੌਜਵਾਨ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਪਤਲਾ ਹੈ, ਛਾਤੀ ਅਜੇ ਉੱਗ ਰਹੀ ਹੈ, ਗਲੇ 'ਚ ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜਾ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤਾਚ੍ਛੁਰਿਤਮਂਜੀਰਕਂਕਣਾਂਗਦਮੁਦ੍ਰਿਕਾ । ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਕੁਂਡਲੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਅਮृਤਸ੍ਰਾਵਿਣੀ ਸ਼ੁਭੇ
ਉਹ ਮੋਤੀ ਨਾਲ ਸਜੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਗੁੰਗਰੂ, ਕੰਗਣ, ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅੰਗੂਠੀਆਂ, ਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਵਗਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ ਪਹਿਨਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ੁਭਾ।
ਵृਤ੍ਤਕਸ੍ਤੂਰਿਕਾਵੇਣੀ ਮਧ੍ਯੇ ਸਿਂਦੂਰਬਿਂਦੁਵਤ੍ । ਦਧਾਨਾ ਚਿਤ੍ਰਕਂ ਭਾਲੇ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਚਂਦਨਚਿਤ੍ਰਕੈਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੋਲ ਚੋਟੀ ਕਸਤੂਰੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਮਹਿਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਵਿਚਕਾਰ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਟਿਕਾ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਲਕੀਰਾਂ ਹਨ।
ਯਾ ਸੈਵ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸ਼ਾਂਤਾ ਜਪਂਤੀ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ । ਆਸੀਚ੍ਚਂਦ੍ਰਪ੍ਰਭੋ ਨਾਮ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਉਹੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਚਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਰਹੀ ਹੈ; ਚੰਦ੍ਰਪ੍ਰਭ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।