ਊਰ੍ਧ੍ਵਪਾਦੌ ਤਪੋ ਘੋਰਂ ਤੇਪਤੁਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਂ ਮਨੁਮ੍ । ਹ੍ਰੀਂ ਹਂਸ ਇਤਿ ਕृਤ੍ਵੈਵ ਜਪਂਤੌ ਯਤਮਾਨਸੌ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੈਰ ਉਪਰ ਕਰਕੇ, ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, 'ਹ੍ਰੀਂ ਹੰਸ' ਤਿੰਨ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜਪਿਆ।
ਧ੍ਯਾਯਂਤੌ ਗੋਕੁਲੇ ਕृष੍ਣਂ ਬਾਲਕਂ ਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕਮ੍ । ਕਂਦਰ੍ਪਸਮਰੂਪੇਣ ਤਾਰੁਣ੍ਯਲਲਿਤੇਨ ਚ
ਉਹ ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਦੱਸ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਬੱਚਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਕਲ ਕਾਮਦੇਵ ਵਰਗੀ ਸੀ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਪਸ਼੍ਯਂਤੀਰ੍ਵ੍ਰਜਬਿਂਬੋष੍ਠੀਰ੍ਮੋਹਯਂਤਮਨਾਰਤਮ੍ । ਤੌ ਕਲ੍ਪਾਂਤੇ ਤਨੂਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਲਬ੍ਧਵਂਤੌ ਜਨਿਂ ਵ੍ਰਜੇ
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੋਠ ਵਜਰ ਫਲ ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਸਨ, ਜੋ ਹਰ ਵੇਲੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦਾ ਸੀ; ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਵ੍ਰਜ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਗਏ।
ਸੁਵੀਰਨਾਮ ਗੋਪਸ੍ਯ ਸੁਤੇ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨੇ । ਯਯੋਰ੍ਹਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯੇਤੇ ਸਾਰਿਕੇ ਸ਼ੁਭਰਾਵਿਣੀ
ਉਹ ਸੁਵੀਰ ਨਾਮ ਦੇ ਗੋਪ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਗਈਆਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ ਸ਼ੁਭ ਤੋਤਿਆਂ ਦੀ ਪੈਦਾਈ ਹੋਈ।
ਜਟਿਲੋ ਜਂਘਪੂਤਸ਼੍ਚ ਘृਤਾਸ਼ੀ ਕਰ੍ਬੁਰੇਵ ਚ । ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਮੁਨਯੋ ਧਨ੍ਯਾ ਇਹਾਮੁਤ੍ਰ ਚ ਨਿਃਸ੍ਪृਹਾਃ
ਜਟਿਲਾ, ਜੰਘਪੂਤਾ, ਘ੍ਰਤਾਸ਼ੀ ਤੇ ਕਰਬੁਰਾ—ਇਹ ਚਾਰ ਧੰਨ ਮুনি, ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਰਹੇ।
ਕੇਵਲੇਨੈਕਭਾਵੇਨ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾ ਬਲ੍ਲਵੀਪਤਿਮ੍ । ਤੇਪੁਸ੍ਤੇ ਸਲਿਲੇ ਮਗ੍ਨਾ ਜਪਂਤੋ ਮਨੁਮੇਵ ਚ
ਸਿਰਫ ਇੱਕ-ਚਿੱਤ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਗਏ; ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੰਤਰ ਹੀ ਜਪਦੇ ਰਹੇ।
ਰਮਾਤ੍ਰਯੇਣ ਪੁਟਿਤਂ ਸ੍ਮਰਾਦ੍ਯਂ ਤਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ । ਦਧ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਗਾਢਭਾਵੇਨ ਬਲ੍ਲਵੀਭਿਰ੍ਵਨੇ ਵਨੇ
ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਇੱਛਾ ਦਾ ਮੂਲ ਮੰਤਰ, ਗੋਪੀਆਂ ਨਾਲ ਹਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਹਿਰੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਭ੍ਰਮਂਤਂ ਨृਤ੍ਯਗੀਤਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮਾਨਯਂਤਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਚਂਦਨਾਲਿਪ੍ਤਸਰ੍ਵਾਂਗਂ ਜਪਾਪੁष੍ਪਾਵਤਂਸਕਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਨਚਣ, ਗਾਉਣ ਆਦਿ ਨਾਲ ਮਨ ਭਾਉਂਦੇ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੋਹਕ, ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਜਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦੇ ਸਨ।
ਕਲ੍ਹਾਰਮਾਲਯਾਵੀਤਂ ਨੀਲਪੀਤਪਟਾਵृਤਮ੍ । ਕਲ੍ਪਤ੍ਰਯਾਂਤੇ ਜਾਤਾਸ੍ਤੇ ਗੋਕੁਲੇ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਚੰਬੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਹਿਨੀਆਂ, ਨੀਲੇ ਤੇ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਤਿੰਨ ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਵਾਲੇ ਜਨਮ ਲੈ ਗਏ।
ਇਮਾਸ੍ਤਾਃ ਪੁਰਤੋ ਰਮ੍ਯਾ ਉਪਵਿष੍ਟਾ ਨਤਭ੍ਰੁਵਃ । ਯਾਸਾਂ ਧਰ੍ਮਕृਤਾਨ੍ਯੇਵ ਵਲਯਾਨਿ ਪ੍ਰਕੋष੍ਠਕੇ
ਇਹ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਮੀਆਂ ਭੌਂਹਾਂ ਨਾਲ ਬੈਠੀਆਂ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਜੋ ਚੂੜੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਰਤ੍ਨਾਦ੍ਯੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯਮੁਕ੍ਤਾਫਲਾਦਿਭਿਃ । ਮੁਨਿਰ੍ਦੀਰ੍ਘਤਪਾ ਨਾਮ ਵ੍ਯਾਸੋऽਭੂਤ੍ਪੂਰ੍ਵਕਲ੍ਪਕੇ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ, ਅਸਮਾਨੀਆਂ ਮੋਤੀਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਲੰਬਾ ਤਪ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮুনি, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦੀਰਘਤਪਸ ਸੀ, ਪਿਛਲੇ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਵਿਆਸ ਬਣਿਆ।
ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ੁਕ ਇਤ੍ਯੇਵ ਮੁਨਿਃ ਖ੍ਯਾਤੋ ਵਰਃ ਸੁਧੀਃ । ਸੋऽਪਿ ਬਾਲੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਦੈਵਾਨੁਸ੍ਮਰਨ੍ਪਦਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ੁਕਾ ਸੀ, ਵੱਡਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮুনি ਸੀ; ਉਹ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਸਦਾ ਪਰਮ ਧਾਮ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਵਿਹਾਯ ਪਿਤृਮਾਤ੍ਰਾਦਿ ਕृष੍ਣਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਵਨਂ ਗਤਃ । ਸ ਤਤ੍ਰ ਮਾਨਸੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰੁਪਚਾਰੈਰਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਉੱਥੇ, ਮਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਪਚਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਅਨਾਹਾਰੋऽਰ੍ਚਯਦ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਗੋਪਰੂਪਿਣਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਰਮਯਾ ਪੁਟਿਤਂ ਮਂਤ੍ਰਂ ਜਪਨ੍ਨष੍ਟਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਉਹ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਗੋਪ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਸਾਥ empowered ਅਠਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਜਪਦਾ ਰਿਹਾ।
ਦਧ੍ਯੌ ਪਰਮਭਾਵੇਨ ਹਰਿਂ ਹੈਮਤਰੋਰਧਃ । ਹੈਮਮਂਡਪਿਕਾਯਾਂ ਚ ਹੇਮਸਿਂਹਾਸਨੋਪਰਿ
ਉਹ ਪਰਮ ਭਾਵ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਹੇਠਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ।
ਆਸੀਨਂ ਹੇਮਹਸ੍ਤਾਗ੍ਰੈਰ੍ਦਧਾਨਂ ਹੇਮਵਂਸ਼ਿਕਾਮ੍ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਭ੍ਰਾਮਯਂਤਂ ਪਾਣਿਨਾ ਹੇਮਪਂਕਜਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦੀ ਵਾਂਸਲੀ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਮਲ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਬੈਠਾ ਵੇਖਦਾ।
ਹੇਮਵਰ੍ਣੇष੍ਟਪ੍ਰਿਯਯਾ ਪਰਿਕॢਪ੍ਤਾਂਗਚਿਤ੍ਰਕਮ੍ । ਹਸਂਤਮਤਿਹਰ੍षੇਣ ਪਸ਼੍ਯਂਤਂ ਨਿਜਮਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਸੋਨੇ ਰੰਗੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦੇ ਪਸੰਦੀਦਾ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਸਰੀਰ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ।
ਹਰ੍षਾਸ਼੍ਰੁਪੂਰ੍ਣਃ ਪੁਲਕਾਚਿਤਾਂਗਃ ਪ੍ਰਸੀਦਨਾਥੇਤਿ ਵਦਨ੍ਨਥੋਚ੍ਚੈਃ । ਦਂਡਪ੍ਰਣਾਮਾਯ ਪਪਾਤ ਭੂਮੌ ਸਂਵੇਪਮਾਨਸ੍ਤ੍ਰਿਜਗਦ੍ਵਿਧਾਤੁਃ
ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਰੀਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਰੋਂਗਟੇ ਖੜੇ, 'ਹੇ ਦਇਆਲੁ ਪ੍ਰਭੂ!' ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੰਬਦਿਆਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦੰਡਵਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਂ ਭਕ੍ਤਿਕਾਮਂ ਪਤਿਤਂ ਧਰਣ੍ਯਾਮਾਯਾਸਿਤੋਸ੍ਮੀਤਿ ਵਦਂਤਮੁਚ੍ਚੈਃ । ਦਂਡਪ੍ਰਣਾਮਸ੍ਯ ਭੁਜੌ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ ਹਰ੍षੋਪਚਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣੇਨ
ਉਸ ਨੂੰ, ਭਗਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, 'ਮੈਂ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹਾਂ', ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੱਥ ਫੜ ਲਏ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਨੈਤਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ।
ਉਵਾਚ ਚ ਪ੍ਰਿਯਾਰੂਪਂ ਲਬ੍ਧਵਂਤਂ ਸ਼ੁਕਂ ਹਰਿਃ । ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਤਮਾ ਭਦ੍ਰੇ ਸਦਾ ਤਿष੍ਠ ਮਮਾਂਤਿਕੇ
ਹਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ, ਸੁੰਦਰ ਸ਼ੁਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਿਹਾ: 'ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ, ਭਲੇ ਜੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹਿ।'
ਮਦ੍ਰੂਪਂ ਚਿਂਤਯਂਤੀ ਚ ਪ੍ਰੇਮਾਸ੍ਪਦਮੁਪਾਗਤਾ । ਦ੍ਵੇ ਚ ਮੁਖ੍ਯਤਮੇ ਗੋਪ੍ਯੌ ਸਮਾਨਵਯਸੀ ਸ਼ੁਭੇ
ਮੇਰੀ ਸੂਰਤ ਨੂੰ ਸੋਚਦੀਆਂ ਤੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣੀਆਂ, ਦੋ ਮੁੱਖ ਗੋਪੀਆਂ, ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਉਮਰ ਦੀਆਂ, ਓ ਸੁਭਾਗੀ, ਉਥੇ ਆਈਆਂ।
ਏਕਵ੍ਰਤੇ ਏਕਨਿष੍ਠੇ ਏਕਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਨਾਮਨੀ । ਤਪ੍ਤਜਾਂਬੂਨਦਪ੍ਰਖ੍ਯਾ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਯਾ ਤਡਿਤ੍ਪ੍ਰਭਾ
ਇੱਕੋ ਵ੍ਰਤ, ਇੱਕੋ ਨਿਸ਼ਠਾ, ਇੱਕੋ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਮ ਵਾਲੀਆਂ, ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਤਪਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਦੂਜੀ ਉਥੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ।
ਏਕਾਨਿਦ੍ਰਾ ਯਮਾਣਾਕ੍ਸ਼ੀ ਪਰਾ ਸੌਮ੍ਯਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾ । ਸੋऽਰ੍ਚਯਤ੍ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੇ ਹਰੇਃ ਸਵ੍ਯਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਇੱਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਗਦੀ, ਯਮ ਦੇ ਨੈਤਰਾਂ ਵਰਗੀ, ਦੂਜੀ ਨਰਮ ਤੇ ਵਿਅਪਕ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ; ਦੋਵੇਂ ਹਰੀ ਦੀ ਸੱਜੇ ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਖੜੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀਆਂ।
ਸ ਕਲ੍ਪਾਂਤੇ ਤਨੁਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗੋਕੁਲੇऽਭੂਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਉਪਨਂਦਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਦਲਚ੍ਛਵਿਃ
ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਬਣ ਕੇ ਉਪਨੰਦ ਦੀ ਧੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੰਗਤ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਸੇਯਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਵਨਿਤਾ ਪੀਤਸ਼ਾਟੀਪਰਿਚ੍ਛਦਾ । ਰਕ੍ਤਚੋਲਿਕਯਾ ਪੂਰ੍ਣਾ ਸ਼ਾਤਕੁਂਭਘਟਸ੍ਤਨੀ
ਉਹ ਹੀ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਵਧੂ ਹੈ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੇ ਸਤਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਲਾਲ ਚੋਲੀ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ।
ਦਧਾਨਾ ਰਕ੍ਤਸਿਂਦੂਰਂ ਸਰ੍ਵਾਂਗਸ੍ਯਾਵਗੁਂਠਨਮ੍ । ਸ੍ਵਰ੍ਣਕੁਂਡਲਵਿਭ੍ਰਾਜਦ੍ਗਂਡਦੇਸ਼ਾਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾਮ੍
ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਲਾਲ ਸਿੰਦੂਰ ਲਾਈ ਹੋਈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੇ ਗਲ੍ਹੇ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੁੰਡਲ ਚਮਕਦੇ, ਗਲ੍ਹੇ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦੇ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਪਂਕਜਮਾਲਾਢ੍ਯਾ ਕੁਂਕੁਮਾਲਿਪ੍ਤਸੁਸ੍ਤਨੀ । ਯਸ੍ਯਾ ਹਸ੍ਤੇ ਚਰ੍ਵਣੀਯਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਹਰਿਣਾਰ੍ਪਿਤਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸ ਦੇ ਸਤਨ ਕੁੰਕਮ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ; ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚਬਾਉਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ, ਜੋ ਹਰੀ ਨੇ ਦਿੱਤੀ।
ਵੇਣੁਵਾਦ੍ਯਾਤਿਨਿਪੁਣਾ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਨਿषੇਵਣੀ । ਕृष੍ਣੇਨ ਪਰਿਤੁष੍ਟੇਨ ਕਦਾਚਿਦ੍ਗੀਤਕਰ੍ਮਣਿ
ਬਾਂਸਰੀ ਵਜਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਉਹ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ; ਕਦੇ ਕਦੇ, ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਂਦੀ।
ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਾ ਕਂਬੁਕਂਠੇऽਸ੍ਯਾ ਭਾਤਿ ਗੁਂਜਾਵਲਿ ਸ਼ੁਭਾ । ਪਰੋਕ੍ਸ਼ੇਪਿ ਚ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਕਾਂਤਿਭਿਸ਼੍ਚ ਸ੍ਮਰਾਰ੍ਦਿਤਾ
ਉਸ ਦੇ ਕੌਂਚ-ਸੇ ਗਲ੍ਹੇ 'ਤੇ ਗੁੰਜਾ ਮਾਲਾ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਨਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਤਰਸਦੀ ਹੈ।
ਸਖੀਭਿਰ੍ਵਾਦਯਂਤੀਭਿਰ੍ਗਾਯਂਤੀ ਸੁਸ੍ਵਰਂ ਪਰਮ੍ । ਨਰ੍ਤ੍ਤਯੇਤ੍ਪ੍ਰਿਯਵੇषੇਣ ਵੇषਯਿਤ੍ਵਾ ਵਧੂਮਿਮਾਮ੍
ਸਖੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵਾਦਯ-ਸਾਜ ਵਜਾਉਣ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਉਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ ਨੱਚਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਧੂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੀ ਹੈ।