ਮਹਾਭਾਗ੍ਯੇਨ ਕੇਨਾਪਿ ਗਤਾਸਿ ਮਮ ਦृਕ੍ਪਥਮ੍ । ਨਿਤ੍ਯਮਂਤਰ੍ਮੁਖਾਦृष੍ਟਿਸ੍ਤਵ ਦੇਵਿ ਵਿਭਾਵ੍ਯਤੇ
'ਕਿਸੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ; ਦੇਵੀ, ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੰਦਰੋਂ ਹੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।'
ਅਂਤਰੇਵ ਮਹਾਨਂਦਪਰਿਤृਪ੍ਤੈਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਂ ਮਧੁਰਂ ਸੌਮ੍ਯਮਿਦਂ ਸੁਮੁਖਮਂਡਨਮ੍
'ਅੰਦਰੋਂ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਦਿੱਸਦੀ ਹੈਂ; ਇਹ ਚਿਹਰਾ, ਪ੍ਰਸੰਨ, ਮਿੱਠਾ, ਨਰਮ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲਾ ਹੈ।'
ਵ੍ਯਨਕ੍ਤਿਪਰਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਕਮਪ੍ਯਂਤਃ ਸੁਖੋਦਯਮ੍ । ਰਜਃ ਸਂਬਂਧਿਕਲਿਕਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤਤ੍ਵਾਤਿਸ਼ੋਭਨੇ
ਇਹ ਰਾਜਸ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਅਜੋਕੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੁਖ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕਤਾ ਦੀ ਅਸਚਰਜੀ ਪ੍ਰਗਟਾਵੀ ਹੈ, ਤੱਤਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ।
ਸृष੍ਟਿਸ੍ਥਿਤਿਸਮਾਹਾਰਰੂਪਿਣੀ ਤ੍ਵਮਧਿष੍ਠਿਤਾ । ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਸਤ੍ਵਾਸ਼ੁ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕਾ ਪਰਾ
ਤੂੰ ਹੀ ਰਚਨਾ, ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਸਮਾਪਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈਂ; ਤੇਰਾ ਤੱਤ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤ ਹੈ, ਉੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਪਰਮਾਨਂਦਸਂਦੋਹਂ ਦਧਤੀ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਰਮ੍ । ਕਾ ਤ੍ਵਯਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਵਿਭਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੁਦ੍ਰਾਦਿਦੁਰ੍ਗਮੇ
ਤੂੰ ਵੈਸ਼ਣਵ ਉੱਚਤਮ ਆਨੰਦ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈਂ; ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਤੇਰੀ ਅਸਚਰਜੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਯੋਗੀਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਧ੍ਯਾਨਪਥਂ ਨ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਪृਸ਼ਸਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍ । ਇਚ੍ਛਾਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਜ੍ਞਾਨਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਕ੍ਰਿਯਾਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤਵੇਸ਼ਿਤੁਃ
ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਧਿਆਨ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੁਹਦੀ; ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ, ਗਿਆਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਕਰਮ-ਸ਼ਕਤੀ ਤੇਰੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਵਾਂਸ਼ਮਾਤ੍ਰਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਮਨੀषਾ ਮੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ । ਮਾਯਾਵਿਭੂਤਯੋऽਚਿਂਤ੍ਯਾਸ੍ਤਨ੍ਮਾਯਾਰ੍ਭਕਮਾਯਿਨਃ
ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਹੀ ਹਿੱਸੇ ਹਨ; ਮਾਇਆ ਦੀਆਂ ਵਿਭੂਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਜਾਦੂਗਰ, ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਬਾਹਰ ਹੈ।
ਪਰੇਸ਼ਸ੍ਯ ਮਹਾਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤੇ ਕਲਾਕਲਾਃ । ਆਨਂਦਰੂਪਿਣੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਵਮੀਸ਼੍ਵਰਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਸਭ ਉੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਮਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹਨ; ਹੇ ਇਸ਼ਵਰੀ, ਤੂੰ ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਕृष੍ਣੋ ਨੂਨਂ ਵृਂਦਾਵਨੇ ਵਨੇ । ਕੌਮਾਰੇਣੈਵ ਰੂਪੇਣ ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਚ ਮੋਹਿਨੀ
ਤੇਰੇ ਕਾਰਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਨੌਜਵਾਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਤਾਰੁਣ੍ਯਵਯਸਾ ਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਕੀਦृਕ੍ਤੇ ਰੂਪਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਕੀਦृਸ਼ਂ ਤਵ ਲਾਵਣ੍ਯਂ ਲੀਲਾਹਾਸੇਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਤੇਰੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਅਸਚਰਜੀ ਸ਼ਕਲ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ? ਤੇਰਾ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਜੋ ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਹਾਸੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ?
ਹਰਿ ਮਾਨੁषਲੋਭੇਨ ਵਪੁਰਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਂਡਿਤਮ੍ । ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤਦਹਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਰੂਪਂ ਤੇ ਹਰਿਵਲ੍ਲਭੇ
ਹੇ ਹਰਿ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਤੇਰਾ ਰੂਪ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਅਸਚਰਜੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਰੂਪ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੇਨ ਨਂਦਸੁਤਃ ਕृष੍ਣੋ ਮੋਹਂ ਸਮੁਪਯਾਸ੍ਯਤਿ । ਇਦਾਨੀਂ ਮਮ ਕਾਰੁਣ੍ਯਾਨ੍ਨਿਜਂ ਰੂਪਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਜਿਸ ਰੂਪ ਨਾਲ ਨੰਦਪੁਤ੍ਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੀ ਮੋਹ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਹੇ ਮਹਾਂ ਇਸ਼ਵਰੀ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾ।
ਪ੍ਰਣਤਾਯ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਯ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਮੁਨਿਵਰ੍ਯ੍ਯੇਣ ਤਦਨੁਵ੍ਰਤਚੇਤਸਾ
ਜੋ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਇਆ ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਚੁਕਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਿਖਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਤਨ-ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਮਹਾਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਨਤ੍ਵਾ ਮਹਾਨਂਦਮਯੀਂ ਪਰਾਮ੍ । ਮਹਾਪ੍ਰੇਮਤਰੋਤ੍ਕਂਠਾ ਵ੍ਯਾਕੁਲਾਂਗੀਂ ਸ਼ੁਭੇਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਂ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰੀ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ ਵਿਆਕੁਲ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਈਕ੍ਸ਼ਮਾਣੇਨ ਗੋਵਿਂਦਮੇਵਂ ਵਰ੍ਣਯਤਾਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਜਯਕृष੍ਣ ਮਨੋਹਾਰਿਞ੍ਜਯ ਵृਂਦਾਵਨਪ੍ਰਿਯ
ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤਾ: 'ਜੈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੈ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਪਿਆਰੇ!'
ਜਯਭ੍ਰੂਭਂਗਲਲਿਤ ਜਯਵੇਣੁਰਵਾਕੁਲ । ਜਯ ਬਰ੍ਹਕृਤੋਤ੍ਤਂਸ ਜਯਗੋਪੀਵਿਮੋਹਨ
'ਜੈ, ਤੇਰੀ ਭੌਂਹਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ; ਜੈ, ਤੇਰੀ ਵੰਸਲੀ ਦੀ ਧੁਨ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਜੈ, ਮੋਰ ਪੰਖ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ; ਜੈ, ਜੋ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ!'
ਜਯ ਕੁਂਕੁਮਲਿਪ੍ਤਾਂਗ ਜਯ ਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਣ । ਕਦਾਹਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਅਨਯਾ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਯਾ
'ਜੈ, ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਕੁੰਕੁਮ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ; ਜੈ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ! ਕਦੋਂ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਦੇਖਾਂਗਾ?'
ਸਹਿਤਂ ਨਵਤਾਰੁਣ੍ਯ ਮਨੋਹਾਰਿ ਵਪੁਃਸ਼੍ਰਿਯਾ । ਵਿਲੋਕਯਿष੍ਯੇ ਕੈਸ਼ੋਰੇ ਮੋਹਨਂ ਤ੍ਵਾਂ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
'ਨਵੀਂ ਨੌਜਵਾਨੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਮਨ ਮੋਹਣ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਕਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਖਾਂਗਾ, ਹੇ ਜਗਤਪਤੀ, ਆਪਣੇ ਕੌਮਲ ਜੁਆਨੀ ਵਿੱਚ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ?'
ਏਵਂ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਸਾ ਪੁਨਃ । ਬਭੂਵ ਦਧਤੀ ਦਿਵ੍ਯਂ ਰੂਪਮਤ੍ਯਂਤਮੋਹਨਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਮੁੜ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਗਈ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਾਬ੍ਦਵਯਸਾ ਸਂਮਿਤਂ ਲਲਿਤਂ ਪਰਮ੍ । ਸਮਾਨਵਯਸਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਸ੍ਤਦੈਵ ਵ੍ਰਜਬਾਲਿਕਾਃ
ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਰਗਾ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਨਰਮ ਸੀ; ਅਤੇ ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਹੋਰ ਵ੍ਰਜ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਵੀ ਉਸੇ ਉਮਰ ਦੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਆਗਤ੍ਯ ਵੇष੍ਟਯਾਮਾਸੁਰ੍ਦਿਵ੍ਯਭੂषਾਂਬਰਸ੍ਰਜਃ । ਮੁਨੀਂਦ੍ਰਃ ਸ ਤੁ ਨਿਸ਼੍ਚੇष੍ਟੋ ਬਭੂਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮੋਹਿਤਃ
ਉਹ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਿਵਯ ਗਹਿਣਿਆਂ, ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਸੀ, ਆ ਕੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਰਿਸ਼ੀ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਅਚੰਭਿਤ ਹੋ ਕੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬਾਲਾਯਾਸ੍ਤਾਸ੍ਤਦਾ ਸਖ੍ਯਸ਼੍ਚਰਣਾਂਬੁਕਣੈਰ੍ਮੁਨਿਮ੍ । ਨਿषਿਚ੍ਯ ਬੋਧਯਾਮਾਸੁਰੂਚੁਸ਼੍ਚ ਕृਪਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕੁੜੀ ਦੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕੀਆਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਜਾਗ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਮੁਨਿਵਰ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗ ਮਹਾਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰ । ਤ੍ਵਯੈਵ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਗਵਾਨ੍ਹਰਿਰੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਹਾ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੇਰੀ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਕਾਰਨ ਹੀ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭੂ,
ਨੂਨਮਾਰਾਧਿਤੋ ਦੇਵੋ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਕਾਮਪੂਰਕਃ । ਯਦਿਯਂਬ੍ਰਹ੍ਮਰੁਦ੍ਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ਦੇਵੈਃ ਸਿਦ੍ਧਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰੈਃ
ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਭਗਤਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਇਹ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ,
ਮਹਾਭਾਗਵਤੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਰ੍ਦੁਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਾ ਦੁਰ੍ਗਮਾਪਿ ਚ । ਅਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਵਯੋਰੂਪਮੋਹਿਨੀ ਹਰਿਵਲ੍ਲਭਾ
ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਤਿ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਮੋਹਕ ਰੂਪ ਵਿਰਲੇ ਹੀ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਹਰੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ,
ਕੇਨਾਪ੍ਯਚਿਂਤ੍ਯ ਭਾਗ੍ਯੇਨ ਤਵਦृष੍ਟਿਪਥਂ ਗਤਾ । ਉਤ੍ਤਿष੍ਠੋਤ੍ਤਿष੍ਠ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਧੈਰ੍ਯਮਾਲਂਬ੍ਯ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਕਿਸੇ ਅਚਿੰਤਯ ਭਾਗ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਹੈ। ਉਠ, ਉਠ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਹੌਸਲਾ ਫੜ ਤੇ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ।
ਏਨਾਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਨਮਸ੍ਕੁਰੁ ਪੁਨਃਪੁਨਃ । ਕਿਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਚਾਰ੍ਵਂਗੀਮਤ੍ਯਂਤਵ੍ਯਾਕੁਲਾਮਿਵ
ਇਸ ਕੁੜੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ। ਕੀ ਤੂੰ ਇਸ ਸੁੰਦਰ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਲਝੀ ਹੋਈ ਲਗਦੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਰਿਹਾ?
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਨੂਨਮਂਤਰ੍ਧਾਨਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ । ਨਾਨਯਾ ਸਹ ਸਂਲਾਪਃ ਕਥਂਚਿਤ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਸੇ ਪਲ ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ; ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚ ਪੁਨਰ੍ਨਾਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮ । ਕਿਂਤੁ ਵृਂਦਾਵਨੇ ਕਾਪਿ ਭਾਤ੍ਯਸ਼ੋਕਲਤਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਅਤੇ ਤੂੰ ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਪਾਵੇਗਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ। ਪਰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸ਼ੋਕ ਲਤਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਲੇऽਪਿ ਪੁष੍ਪਾਢ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਦਿਗ੍ਵ੍ਯਾਪਿ ਸੌਰਭਾ । ਗੋਵਰ੍ਦ੍ਧਨਾਦਦੂਰੇਣ ਕੁਸੁਮਾਖ੍ਯਸਰਸ੍ਤਟੇ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਕ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਗੋਵਰਧਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ, ਕੁਸੁਮ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ।