ਦਿਗ੍ਵਾਸਸਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਸੋऽਤਿਹਰ੍षਮਵਾਪ ਹ । ਸਂਭਾष੍ਯ ਗੋਪਤਿਂ ਨਂਦਮਾਹ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਭੁਪ੍ਰਿਯਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ; ਉਹ ਨੰਦ, ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ:
ਨਾਰਾਯਣਪਰਾਣਾਂ ਤੁ ਜੀਵਨਂ ਹ੍ਯਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਅਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਮਤੁਲਂ ਨ ਜਾਨਂਤੀਹ ਕੇਚਨ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਅਤੁੱਲ ਤਾਕਤ ਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ।
ਭਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋऽਪ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਰਤਿਂ ਵਾਂਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਮ੍ । ਚਰਿਤਂ ਚਾਸ੍ਯ ਬਾਲਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਹਰ੍षਣਮ੍
ਭਵਾਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਵੀ ਉਸ ਲਈ ਸਦੀਵੀ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਬਾਲਕ ਦੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮੁਦਾ ਗਾਯਂਤਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤਿ ਚਾਭਿਨਂਦਂਤਿ ਤਾਦृਸ਼ਾਃ । ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਵ ਸੁਤੇऽਚਿਂਤ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੇ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਮਾਨਸਾਃ
ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗਾਉਂਦੇ, ਸੁਣਦੇ ਤੇ ਵਧਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸੋਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।
ਨਰਾਃ ਸਂਤਿ ਨ ਤੇषਾਂ ਵੈ ਭਵਬਾਧਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਮੁਂਚੇਹ ਪਰਲੋਕੇਚ੍ਛਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਬਲ੍ਲਵਸਤ੍ਤਮ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਨ ਇੰਝ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰਕ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਹੇ ਗੋਊਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇੱਥੇ ਸਭ ਲੋਕ ਪਰਲੋਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਕਾਂਤੇਨੈਕਭਾਵੇਨ ਬਾਲੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਚਰ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਂਦਭਵਨਾਨ੍ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਂਤੋ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ
ਇਕਾਗਰਤਾ ਤੇ ਇਕ-ਪੱਖੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਇਸ ਬਾਲਕ ਵੱਲ ਪ੍ਰੇਮ ਰੱਖ; ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਰਿਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਾਰਦ ਨੰਦ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਤੇਨਾਰ੍ਚਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਃ । ਅਥਾਸੌ ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਮਹਾਭਾਗਵਤੋ ਮੁਨਿਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਭਗਤ ਮੁਨੀ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
ਅਸ੍ਯ ਕਾਂਤਾ ਭਗਵਤੀ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਨਾਰਾਯਣੇ ਹਰੌ । ਵਿਧਾਯ ਗੋਪਿਕਾਰੂਪਂ ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਧਨ੍ਵਨਃ
ਇਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਭਗਵਤੀ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਖੇਡ ਲਈ ਗੋਪੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਨਾਰਾਇਣ ਸ਼ਾਰੰਗਧਨਵਨ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ।
ਅਵਸ਼੍ਯਮਵਤੀਰ੍ਣਾ ਸਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਾਮਹਂ ਵਿਚਿਨੋਮ੍ਯਦ੍ਯ ਗੇਹੇਗੇਹੇ ਵ੍ਰਜੌਕਸਾਮ੍
ਉਹ ਜਰੂਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਵੇਗੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਾਂਗਾ।
ਵਿਮृਸ਼੍ਯੈਵਂ ਮੁਨਿਵਰੋ ਗੇਹਾਨਿ ਵ੍ਰਜਵਾਸਿਨਾਮ੍ । ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਤਿਥਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਸੁਪੂਜਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਵੱਡਾ ਮੁਨੀ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾਨ ਬਣ ਕੇ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਬਲ੍ਲਵਾਦੀਨਾਂ ਰਤਿਂ ਨਂਦਸੁਤੇ ਪਰਾਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਨਿਵਰਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਨਸਾ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਹ
ਸਾਰੇ ਗੋਪਾਂ ਦੀ ਨੰਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰੀਤ ਦੇਖ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਮੁਨੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਗੋਪਾਲਾਨਾਂ ਗृਹੇ ਬਾਲਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ਼੍ਵੇਤਰੂਪਿਣੀਮ੍ । ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਰ੍ਕਯਾਮਾਸ ਰਮਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇੱਕ ਗੋਪ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਚਿੱਟੀ ਰੰਗ ਦੀ ਕੁੜੀ ਦੇਖੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਹ ਰਮਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਤਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ਨਂਦਸਖ੍ਯੁਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ਗੋਪਵਰ੍ਯ੍ਯਸ੍ਯ ਭਾਨੁਨਾਮ੍ਨੋ ਗृਹਂ ਮਹਤ੍
ਫਿਰ ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੇ ਨੰਦ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਮਹਾਨ ਗੋਪ ਭਾਨੂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਅਰ੍ਚਿਤੋ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤੇਨ ਸੋऽਪ੍ਯਪृਚ੍ਛਨ੍ਮਹਾਮਨਾਃ । ਸਾਧੋ ਤ੍ਵਮਸਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਧਰ੍ਮਨਿष੍ਠਤਯਾ ਭੁਵਿ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁਨੀ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ: 'ਸਾਧੂ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ।'
ਤਵਾਹਂ ਧਨਧਾਨ੍ਯਾਦਿ ਸਮृਦ੍ਧਿਂ ਸਂਵਿਭਾਵਯੇ । ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਯੋਗ੍ਯਃ ਪੁਤ੍ਰੋऽਸ੍ਤਿ ਕਨ੍ਯਾ ਵਾ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧਨ, ਅਨਾਜ ਆਦਿ ਦੀ ਵਾਧੂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਯੋਗ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਸ਼ੁਭ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਹੈ?
ਯਤਸ੍ਤੇ ਕੀਰ੍ਤਿਰਖਿਲਂ ਲੋਕਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਮੁਨਿਵਰ੍ਯ੍ਯੇਣ ਭਾਨੁਰਾਨੀਯ ਪੁਤ੍ਰਕਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਕੀਰਤੀ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਵੇਗੀ। ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ ਦੇ ਐਸਾ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਭਾਨੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਲਿਆਇਆ।
ਮਹਾਤੇਜਸ੍ਵਿਨਂ ਦृਪ੍ਤਂ ਨਾਰਦਾਯਾਭ੍ਯਵਾਦਯਤ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਨਿਵਰਸ੍ਤਂ ਤੁ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਂ ਭੁਵਿ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੇਜਸਵੀ ਤੇ ਗਰਵ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਵੱਡਾ ਮੁਨੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲਾ ਵੇਖਿਆ।
ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਸੁਂਦਰਭ੍ਰੁਵਮ੍ । ਚਾਰੁਦਂਤਂ ਚਾਰੁਕਰ੍ਣਂ ਸਰ੍ਵਾਵਯਵਸੁਂਦਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਅੱਖ ਲੋਟਸ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਗਲ੍ਹਾ ਸੁੰਦਰ, ਭ੍ਰੂਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਦੰਦ ਪਿਆਰੇ, ਕੰਨ ਚੰਗੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਸੁੰਦਰ ਸਨ।
ਤਂ ਸਮਾਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨੇਹਾਸ਼੍ਰੂਣਿ ਵਿਮੁਚ੍ਯ ਚ । ਤਤਃ ਸ ਗਦ੍ਗਦ ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰਣਯੇਨ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਦੇ ਹੰਝੂ ਵਗਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਵੱਡਾ ਮੁਨੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਗਲ੍ਹ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਅਯਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਭਵਿਤਾ ਸੁਸਖਾ ਰਾਮਕृष੍ਣਯੋਃ । ਵਿਹਰਿष੍ਯਤਿ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਰਾਤ੍ਰਿਂਦਿਵਮਤਂਦ੍ਰਿਤਃ
ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣੇਗਾ। ਉਹ ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਬਿਨਾ ਥਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡੇਗਾ।'
ਤਤ ਆਭਾष੍ਯ ਤਂ ਗੋਪਪ੍ਰਵਰਂ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ । ਯਦਾ ਗਂਤੁਂ ਮਨਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਤਤ੍ਰੈਵਂ ਭਾਨੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਵਧੀਆ ਗੋਪ ਨਾਲ ਗਲ੍ਹ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਮੁਨੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਈ, ਭਾਨੂ ਨੇ ਐਸਾ ਕਿਹਾ।
ਏਕਾਸ੍ਤਿ ਪੁਤ੍ਰਿਕਾ ਦੇਵ ਦੇਵਪਤ੍ਨ੍ਯੁਪਮਾ ਮਮ । ਕਨੀਯਸੀ ਸ਼ਿਸ਼ੋਰਸ੍ਯ ਜਡਾਂਧਬਧਿਰਾਕृਤਿਃ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਾਂਗ। ਉਹ ਇਸ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਮੂਰਖ, ਅੰਧੀ ਤੇ ਬਹਿਰੀ ਜਾਪਦੀ ਹੈ।
ਉਤ੍ਸਾਹਾਦ੍ਵृਦ੍ਧਯੇ ਯਾਚੇ ਤ੍ਵਾਂ ਵਰਂ ਭਗਵਤ੍ਤਮ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਦृष੍ਟਿਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸੁਸ੍ਥਿਰਾਂ ਕੁਰੁ ਬਾਲਿਕਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਵਾਧੂ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਵਰ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਸਮਾਨ ਮੁਨੀ। ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤੇ ਸਥਿਰ ਕਰ ਦਿਓ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਨਾਰਦੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕੌਤੁਕਾਕृष੍ਟਮਾਨਸਃ । ਅਥ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਭਵਨਂ ਲੁਠਂਤੀਂ ਭੂਤਲੇ ਸੁਤਾਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਨੂੰ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਰਿੰਗਦੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ।
ਉਤ੍ਥਾਪ੍ਯਾਂਕੇ ਨਿਧਾਯਾਤਿਸ੍ਨੇਹਵਿਹ੍ਵਲਮਾਨਸਃ । ਭਾਨੁਰਪ੍ਯਾਯਯੌ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰੋ ਮੁਨਿਵਰਾਂਤਿਕਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਭਾਨੂ ਦਾ ਮਨ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਅਥ ਭਾਗਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਯਾਤਿਪ੍ਰਿਯੋ ਮੁਨਿਃ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਰਂ ਰੂਪਮਦृष੍ਟਾਸ਼੍ਰੁਤਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ, ਮਹਾਨ ਭਗਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਉਸ ਦੀ ਅਜੋਬੀ, ਅਣਦੇਖੀ ਤੇ ਅਣਸੁਣੀ ਸੋਹਣੀ ਸੂਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਅਭੂਤ੍ਪੂਰ੍ਵਸਮਂ ਮੁਗ੍ਧੋ ਹਰਿਪ੍ਰੇਮਾ ਮਹਾਮੁਨਿਃ । ਵਿਗਾਹ੍ਯ ਪਰਮਾਨਂਦਸਿਂਧੁਮੇਕਰਸਾਯਨਮ੍
ਹਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਪੁਰਾਣੀ ਮੋਹਿਤੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਦੇ ਇਕ ਰਸ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤਦ੍ਵਿਤਯਂ ਤਤ੍ਰ ਮੁਨਿਰਾਸੀਚ੍ਛਿਲੋਪਮਃ । ਮੁਨੀਂਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿਬੁਦ੍ਧਸ੍ਤੁ ਸ਼ਨੈਰੁਨ੍ਮੀਲ੍ਯ ਲੋਚਨੇ
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਦੋ ਪਲਾਂ ਲਈ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਬੈਠਾ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਹੋਸ਼ ਆਉਣ ਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲੀਆਂ।
ਮਹਾਵਿਸ੍ਮਯਮਾਪਨ੍ਨਸ੍ਤੂष੍ਣੀਮੇਵ ਸ੍ਥਿਤੋऽਭਵਤ੍ । ਅਂਤਰ੍ਹृਦਿ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧਿਰੇਵਮੇਵਂ ਵ੍ਯਚਿਂਤਯਤ੍
ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਖੜਾ ਰਿਹਾ। ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀਮਾਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
ਭ੍ਰਾਂਤਂ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਮਯਾ ਸ੍ਵਚ੍ਛਂਦਚਾਰਿਣਾ । ਅਸ੍ਯਾ ਰੂਪੇਣ ਸਦृਸ਼ੀ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨੈਵ ਚ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍
ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਿਆ ਹਾਂ, ਪਰ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਸੂਰਤ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।