ਕ੍ਸ਼ਰਤ੍ਯਯੋਭਿਰ੍ਗੋਵਿਂਦੈਰਸਂਖ੍ਯਾਤੈਰੁਪਾਵृਤਮ੍ । ਤਦ੍ਬਾਹ੍ਯੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪ੍ਰਾਕਾਰੇ ਕੋਟਿਸੂਰ੍ਯਸਮੁਜ੍ਜਵਲੇ
ਅਣਗਿਣਤ ਗੋਵਿੰਦਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਬੇਅੰਤ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ; ਬਾਹਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਕੰਧ ਲੱਖਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ।
ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁਮਹੋਦ੍ਯਾਨਂ ਮਂਜੁਸੌਰਭਮੋਹਿਤੇ । ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਸਂਮੁਖੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤ੍ਪਾਰਿਜਾਤਦ੍ਰੁਮਾਸ਼੍ਰਯੇ
ਚੌਂਕਾਂ ਪਾਸੇ ਵੱਡੇ ਬਾਗ, ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਮੋਹ ਲੈਂਦੇ; ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਸਾਹਮਣੇ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਾਰਿਜਾਤ ਰੁੱਖ ਦਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਆਸਰਾ।
ਤਦਧਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪੀਠੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਮਂਡਨਮਂਡਿਤੇ । ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਮਣਿਮਾਣਿਕ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਸਿਂਹਾਸਨੋਜ੍ਜ੍ਵਲੇ
ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੀਠ 'ਤੇ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੀਰੇ ਤੇ ਮਾਣਿਕਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਸਿੰਘਾਸਨ ਰੌਣਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰੋਪਰਿ ਪਰਾਨਂਦਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਭੁਮ੍ । ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਤੀਤਚਿਦ੍ਰੂਪਂ ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਕਾਰਣਮ੍
ਉਸ ਉੱਤੇ ਪਰਮ ਆਨੰਦ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਚਿੱਤ-ਸਰੂਪ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵਜੋਂ ਵਿਹਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਇਂਦ੍ਰਨੀਲਘਨਸ਼੍ਯਾਮਂ ਨੀਲਕੁਂਚਿਤਕੁਂਤਲਮ੍ । ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਂ ਮਕਰਾਕृਤਿਕੁਂਡਲਮ੍
ਉਹ ਗੂੜ੍ਹੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਨੀਲੇ, ਨੀਲੇ ਤੇ ਘੁੰਘਰਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਤੇ ਮਕਰ-ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਤੁ ਚਕ੍ਰਾਸਿਗਦਾਸ਼ਂਖਾਂਬੁਜਾਯੁਧਮ੍ । ਆਦ੍ਯਂਤਰਹਿਤਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਚਕਰ, ਤਲਵਾਰ, ਗਦਾ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਕਮਲ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ।
ਜ੍ਯੋਤੀਰੂਪਂ ਮਹਦ੍ਧਾਮ ਪੁਰਾਣਂ ਵਨਮਾਲਿਨਮ੍ । ਪੀਤਾਂਬਰਧਰਂ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਂ ਦਿਵ੍ਯਭੂषਣਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਚਮਕਦਾਰ, ਵੱਡੀ ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ, ਪੁਰਾਣਾ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਿਆ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਂ ਰਾਜਚ੍ਚਿਤ੍ਰਿਤਾਂਗ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਚ ਨਾਗ੍ਨਜਿਤੀ ਸੁਲਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਲੇਪ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰਾਜਸੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਮਨਮੋਹਣ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰੁਕਮਣੀ, ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ, ਨਾਗਨਜਿਤੀ ਤੇ ਸੁਲਕਸ਼ਣਾ ਸਨ।
ਮਿਤ੍ਰਵਿਂਦਾਨੁਵਿਂਦਾ ਸੁਨਂਦਾ ਜਾਂਬਵਤੀ ਪ੍ਰਿਯਾ । ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਚਾष੍ਟਮਹਿਲਾ ਵਾਸੁਦੇਵਪ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤਤਃ
ਮਿਤ੍ਰਵਿੰਦਾ, ਅਨੁਵਿੰਦਾ, ਸੁਨੰਦਾ, ਜਾਂਬਵਤੀ ਪ੍ਰਿਯਾ, ਤੇ ਸੁਸ਼ੀਲਾ—ਇਹ ਅੱਠ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਸਨ।
ਉਦ੍ਭ੍ਰਾਜਿਤਾਃ ਪਾਰਿषਦਾ ਵृਤਯੋਰ੍ਭਕ੍ਤਿਤਤ੍ਪਰਾਃ । ਉਤ੍ਤਰੇ ਸੁਮਹੋਦ੍ਯਾਨੇ ਹਰਿਚਂਦਨਸਂਸ਼੍ਰਯੇ
ਉਥੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਸੇਵਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵੱਡੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਹਰਿ-ਚੰਦਨ ਦੀ ਮਹਿਕ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰਾਧਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪੀਠੇ ਮਣਿਮਂਡਪਮਂਡਿਤੇ । ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਹੇਮਨਿਰ੍ਮਾਣਦਲੇ ਸਿਂਹਾਸਨੋਜ੍ਜਵਲੇ
ਉਥੇ ਹੇਠਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੀਠ 'ਤੇ, ਜੋ ਹੀਰਿਆਂ ਵਾਲੀ ਛਤ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਪੰਖੜੀ 'ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਹ ਰੇਵਤ੍ਯਾ ਸਂਕਰ੍षਣ ਹਲਾਯੁਧਮ੍ । ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾਨਂਤਮਭਿਨ੍ਨਗੁਣਰੂਪਿਣਮ੍
ਉਥੇ, ਰੇਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਹਲ-ਹਥਿਆਰ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਗੁਣ ਤੇ ਰੂਪ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ, ਵਿਹਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਰਕ੍ਤਾਂਬੁਜ ਦਲੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਨੀਲਪਟ੍ਟਧਰਂ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਂ ਦਿਵ੍ਯਭੂषਾਸ੍ਰਗਂਬਰਮ੍
ਉਹ ਸਾਫ਼ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਲਾਲ ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਪੰਖੜੀਆਂ ਵਾਂਗ ਅੱਖਾਂ, ਨੀਲਾ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ, ਮਿੱਠਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਧੁਪਾਨੇ ਸਦਾਸਕ੍ਤਂ ਮਧੁਘੂਰ੍ਣਿਤਲੋਚਨਮ੍ । ਪ੍ਰਵੀਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਭਾਗੇ ਮਂਜੁਨਾਭ੍ਯਂਤਰਸ੍ਥਿਤੇ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਧੁਰ ਮਦ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਅੱਖਾਂ ਘੁੰਮਦੀਆਂ; ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਸ਼ੂਰ ਪਰਦ੍ਯੁਮਨ ਅੰਦਰ ਖੜਾ ਸੀ।
ਸਂਤਾਨਵृਕ੍ਸ਼ਮੂਲੇ ਤੁ ਮਣਿਮਂਦਿਰਮਂਡਿਤਮ੍ । ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਮਣਿਮਾਣਿਕ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਸਿਂਹਾਸਨੋਜ੍ਜ੍ਵਲੇ
ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਨੀਂਹ 'ਤੇ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਮਹਲ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੀਰੇ ਤੇ ਮਾਣਿਕਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਦਿਵ੍ਯ ਸਿੰਘਾਸਨ ਸੀ।
ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਚ ਰਤੀ ਦੇਵਂ ਤਤ੍ਰੋਪਰਿਸੁਖਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਜਗਨ੍ਮੋਹਨਸੌਂਦਰ੍ਯ੍ਯਸਾਰਸ਼੍ਰੇਣੀਰਸਾਤ੍ਮਕਮ੍
ਉਸ ਉੱਤੇ ਪਰਦ੍ਯੁਮਨ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਰਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬੈਠੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਮੋਹ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੀ ਸਾਰ ਰੂਪ।
ਅਸਿਤਾਂਭੋਜਪੁਂਜਾਭਮਰਵਿਂਦਦਲੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਦਿਵ੍ਯਾਲਂਕਾਰਭੂषਾਭਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਉਹ ਕਾਲੇ ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਪੰਖੜੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਗੰਧੀ ਲੇਪ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਜਗਨ੍ਮੁਗ੍ਧੀਕृਤਾਸ਼ੇष ਸੌਂਦਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਵਿਗ੍ਰਹਮ੍ । ਪੂਰ੍ਵੋਦ੍ਯਾਨੇ ਮਹਾਰਣ੍ਯੇ ਸੁਰਦ੍ਰੁਮ ਸਮਾਸ਼੍ਰਯੇ
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅਚੰਭਾ ਸਰੂਪ ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਪੂਰਬੀ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਦਿਵ੍ਯ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ।
ਤਤ੍ਰਾਧਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪੀਠੇ ਹੇਮਮਂਡਪਮਂਡਿਤੇ । ਤਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਰੇ ਰਾਜਦ੍ਦਿਵ੍ਯਸਿਂਹਾਸਨੋਜ੍ਜ੍ਵਲੇ
ਉਥੇ ਹੇਠਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੀਠ 'ਤੇ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੀ ਛਤ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਟਿਕਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਸੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਦਿਵ੍ਯ ਸਿੰਘਾਸਨ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯੋषਯਾਸਮਂ ਸ਼੍ਰੀਮਦਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਜਗਤ੍ਪਤਿਮ੍ । ਸਾਂਦ੍ਰਾਨਂਦਘਨਸ਼੍ਯਾਮਂ ਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧਂ ਨੀਲਕੁਂਤਲਮ੍
ਉਸ ਉੱਤੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਅਨਿਰੁੱਧ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਆਨੰਦ ਦੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਨੀਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਘੁੰਘਰਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਿਹਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸੁਭ੍ਰੂਨ੍ਨਤਲਤਾਭਂਗੀਂ ਸੁਕਪੋਲਂ ਸੁਨਾਸਿਕਮ੍ । ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਸੁਂਦਰਂ ਵਕ੍ਸ਼ੋ ਮਨੋਹਰ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੌਂਹਾਂ ਨਰਮ ਲਤਾਂ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਕਰੀਆਂ ਹਨ, ਗੱਲਾਂ ਨਿਕੀਆਂ ਹਨ, ਨੱਕ ਸੋਹਣੀ ਹੈ, ਗਰਦਨ ਮੋਹਕ ਹੈ, ਛਾਤੀ ਬੜੀ ਮਨਮੋਹਣੀ ਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਹੈ।
ਕਿਰੀਟਿਨਂ ਕੁਂਡਲਿਨਂ ਕਂਠਭੂषਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍ । ਮਂਜੁਮਂਜੀਰਮਾਧੁਰ੍ਯਾਦਤਿਸੌਂਦਰ੍ਯ ਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਉਹ ਮੋਹਕ ਤਾਜ ਤੇ ਕੁੰਦਲ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਗਲ ਵਿਚ ਗਹਣਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਰੂਪ ਬੜੀ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਨਰਮ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਪ੍ਰਿਯਭृਤ੍ਯਗਣਾਰਾਧ੍ਯਂ ਯਤ੍ਰ ਸਂਗੀਤਕਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਪੂਰ੍ਣਬ੍ਰਹ੍ਮਸਦਾਨਂਦਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸਤ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪਕਮ੍
ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪੂਰਨ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਸਦਾ ਆਨੰਦਮਈ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੋਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵੇ ਚਾਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਅਨਾਦਿਮਾਦਿਚਿਦ੍ਰੂਪਂ ਚਿਦਾਨਂਦਂ ਪਰਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਉਪਰ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ, ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਹਨ, ਜੋ ਆਦਿ-ਅੰਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਮੂਲ ਸਰੂਪ, ਪਰਮ ਆਨੰਦਮਈ ਤੇ ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਤੀਤਮਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਨਿਤ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮਵ੍ਯਯਮ੍ । ਸਮੇਘਪੁਂਜਮਾਧੁਰ੍ਯਸੌਂਦਰ੍ਯਸ਼੍ਯਾਮਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਉਹ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਰੰਗ ਬਦਲਾਂ ਦੀ ਗੂੜ੍ਹੀ ਛਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਨੀਲਕੁਂਚਿਤਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧ ਕੇਸ਼ਪਾਸ਼ਾਤਿਸੁਂਦਰਮ੍ । ਅਰਵਿਂਦਦਲਸ੍ਨਿਗ੍ਧ ਸੁਦੀਰ੍ਘਚਾਰੁਲੋਚਨਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਗੂੜ੍ਹੇ ਨੀਲੇ, ਘੁੰਘਰਾਲੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲੰਬੀਆਂ, ਨਿਕੀਆਂ ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਨਰਮ ਹਨ।
ਕਿਰੀਟਕੁਂਡਲੋਦ੍ਗਂਡ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸਤ੍ਵਾਤ੍ਮਭਿਰ੍ਵृਤਮ੍ । ਆਤ੍ਮਾਰਾਮੈਸ਼੍ਚ ਚਿਦ੍ਰੂਪੈਸ੍ਤਨ੍ਮੂਰ੍ਤਿਧ੍ਯਾਨਤਤ੍ਪਰੈਃ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਾਜ, ਕੁੰਦਲ ਤੇ ਉਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਰੂਪ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਚੇਤਨਾ ਵਾਲੇ ਤੇ ਆਤਮ-ਆਨੰਦ ਵਿਚ ਰਮੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਹृਦਯਾਰੂਢ ਤਦ੍ਧ੍ਯ੍ਨੌਰ੍ਨਾਸਾਗ੍ਰਨ੍ਯਸ੍ਤਲੋਚਨੈਃ । ਕ੍ਰਿਯਤੇऽਹੈਤੁਕੀਭਕ੍ਤਿਃ ਕਾਯਹृਦ੍ਵृਤ੍ਤਿਭਾषਿਤੈਃ
ਉਹ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨੱਕ ਦੇ ਅਗਲੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਦਿਲ ਉਸ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੈ, ਸਰੀਰ, ਮਨ, ਕਰਮ ਤੇ ਬੋਲਾਂ ਰਾਹੀਂ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਭਕਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਸਵ੍ਯੇ ਯਕ੍ਸ਼ਗਂਧਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਦਿਭਿਃ । ਸੁਕਾਂਤੈਰਪ੍ਸਰਃਸਂਘੈਰ੍ਨृਤ੍ਯਸਂਗੀਤਤਤ੍ਪਰੈਃ
ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ, ਵਿਦਿਆਧਰ ਆਦਿ, ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਨ੍ਰਿਤ ਤੇ ਗੀਤ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹਨ।
ਤਦਂਗਭਜਨਂ ਕਾਮਂ ਵਾਂਛਦ੍ਭਿਃ ਕृष੍ਣਲਾਲਸੈਃ । ਤਦਗ੍ਰੇ ਵੈष੍ਣਵੈਃ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚਾਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਸੁਖਾਸਨੇ
ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਤਰਸਦੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ; ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਸਭ ਵੈਸ਼ਨਵ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਸੁਖਦਾਇਕ ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ ਹਨ।