ਨਾਨਾਸਤ੍ਵਸ੍ਵਰਾਲਾਪਮੁਗ੍ਧੀਕृਤਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਾਃ । ਤਤ੍ਰ ਗੂਢਰਹਸ੍ਯਾਨਿ ਗਾਯਂਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰੇਮਵਿਹ੍ਵਲਾਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਰ ਤੇ ਬੋਲ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀਆਂ; ਉਥੇ, ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਉਹ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਗਾਂਦੀਆਂ।
ਦੇਵਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤਤਃ ਸਵ੍ਯੇ ਦਿਵ੍ਯਵੇषਾਰਸੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਃ । ਨਾਨਾਵੈਦਿਗ੍ਧ੍ਯਨਿਪੁਣਾ ਦਿਵ੍ਯਭਾਵਭਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਦੇਵੀ ਧੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਤੇ ਰੂਪ ਚਮਕਦੇ, ਕਈ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਦੇਵੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਸੌਂਦਰ੍ਯਾਤਿਸ਼ਯੇਨਾਢ੍ਯਾਃ ਕਟਾਕ੍ਸ਼ਾਤਿਮਨੋਹਰਾਃ । ਨਿਰ੍ਲਜ੍ਜਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗੋਵਿਂਦੇ ਤਦਂਗਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨੋਦ੍ਯਤਾਃ
ਅਸਧਾਰਣ ਸੋਹਣਾਪਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਨਜ਼ਰਾਂ ਬਹੁਤ ਮੋਹਣੀਆਂ; ਉਹ ਨਿਰਲੱਜ, ਗੋਵਿੰਦਾ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਛੂਹਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ।
ਤਦ੍ਭਾਵਮਗ੍ਨਮਨਸਃ ਸ੍ਮਿਤਸਾਚਿ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣਾਃ । ਮਂਦਿਰਸ੍ਯ ਤਤੋ ਬਾਹ੍ਯੇ ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਵਿਸ਼ਦਾਵृਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵਿਚ ਰਚੇ, ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਤੇ ਪਾਸੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਕਰਦੀਆਂ; ਮੰਦਰ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਪ੍ਰਿਯਾ ਦੀ ਸਾਫ ਚੋਹ ਨਾਲ ਘਿਰੀਆਂ।
ਸਮਾਨਵੇषਵਯਸਃ ਸਮਾਨਬਲਪੌਰੁषਾਃ । ਸਮਾਨਗੁਣਕਰ੍ਮਾਣਃ ਸਮਾਨਾਭਰਣਪ੍ਰਿਯਾਃ
ਪਹਿਰਾਵਾ ਤੇ ਉਮਰ ਇਕੋ ਜਿਹੀ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਵੀ ਇਕੋ ਜਿਹਾ; ਗੁਣ ਤੇ ਕਰਤਬ, ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੀ ਪਸੰਦ ਵੀ ਇਕੋ ਜਿਹੀ।
ਸਮਾਨਸ੍ਵਰਸਂਗੀਤ ਵੇਣੁਵਾਦਨਤਤ੍ਪਰਾਃ । ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਦ੍ਵਾਰੇ ਵਸੁਦਾਮਾ ਤਥੋਤ੍ਤਰੇ
ਸੁਰ ਤੇ ਗੀਤ ਇਕੋ ਜਿਹੇ, ਵਾਂਸ ਵਜਾਉਣ ਵਿਚ ਲੱਗੇ; ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ, ਉੱਤਰੀ ਤੇ ਵਸੁਦਾਮਾ।
ਸੁਦਾਮਾ ਚ ਤਥਾ ਪੂਰ੍ਵੇ ਕਿਂਕਿਣੀ ਚਾਪਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ । ਤਦ੍ਬਾਹ੍ਯੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪੀਠੇ ਚ ਸੁਵਰ੍ਣਮਂਦਿਰਾਵृਤੇ
ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਸੁਦਾਮਾ, ਦੱਖਣੀ ਤੇ ਕਿੰਕਿਨੀ; ਬਾਹਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਅਸਨ ਤੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਵੇਦ੍ਯਂਤਰਸ੍ਥੇ ਤੁ ਸ੍ਵਰ੍ਣਾਭਰਣਭੂषਿਤੇ । ਸ੍ਤੋਕਕृष੍ਣਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ਗੋਪਾਲੈਰਯੁਤਾਯੁਤੈਃ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਆੰਗਣ ਵਿਚ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ; ਉਥੇ ਸਟੋਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸੁਭਦਰਾ ਤੇ ਬੇਅੰਤ ਗੋਪਾਲ।
ਸ਼ृਂਗਵੀਣਾਵੇਣੁਵੇਤ੍ਰਵਯੋਵੇषਾਕृਤਿਸ੍ਵਰੈਃ । ਤਦ੍ਗੁਣਧ੍ਯਾਨਸਂਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ਗਾਯਦ੍ਭਿਰਪਿ ਵਿਹ੍ਵਲੈਃ
ਸਿੰਗ, ਵੀਣਾ, ਵਾਂਸ, ਲਾਠੀਆਂ, ਨੌਜਵਾਨੀ, ਪਹਿਰਾਵਾ, ਰੂਪ ਤੇ ਸੁਰ; ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ।
ਚਿਤ੍ਰਾਰ੍ਪਿਤੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਰੂਪੈਃ ਸਦਾਨਂਦਾਸ਼੍ਰੁਵਰ੍षਿਭਿਃ । ਪੁਲਕਾਕੁਲਸਰ੍ਵਾਂਗੈਰ੍ਯੋਗੀਂਦ੍ਰੈਰਿਵ ਵਿਸ੍ਮਿਤੈਃ
ਅਜੋਕੇ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਤੇ ਅਜੋਕੇ ਰੂਪ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂ ਵਗਦੇ; ਸਰੀਰ ਰੋਮਾਂਚਿਤ, ਵੱਡੇ ਯੋਗੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੈਰਾਨ।
ਕ੍ਸ਼ਰਤ੍ਯਯੋਭਿਰ੍ਗੋਵਿਂਦੈਰਸਂਖ੍ਯਾਤੈਰੁਪਾਵृਤਮ੍ । ਤਦ੍ਬਾਹ੍ਯੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪ੍ਰਾਕਾਰੇ ਕੋਟਿਸੂਰ੍ਯਸਮੁਜ੍ਜਵਲੇ
ਅਣਗਿਣਤ ਗੋਵਿੰਦਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਬੇਅੰਤ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ; ਬਾਹਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਕੰਧ ਲੱਖਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ।
ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁਮਹੋਦ੍ਯਾਨਂ ਮਂਜੁਸੌਰਭਮੋਹਿਤੇ । ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਸਂਮੁਖੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤ੍ਪਾਰਿਜਾਤਦ੍ਰੁਮਾਸ਼੍ਰਯੇ
ਚੌਂਕਾਂ ਪਾਸੇ ਵੱਡੇ ਬਾਗ, ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਮੋਹ ਲੈਂਦੇ; ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਸਾਹਮਣੇ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਾਰਿਜਾਤ ਰੁੱਖ ਦਾ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਆਸਰਾ।
ਤਦਧਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪੀਠੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਮਂਡਨਮਂਡਿਤੇ । ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਮਣਿਮਾਣਿਕ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਸਿਂਹਾਸਨੋਜ੍ਜ੍ਵਲੇ
ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੀਠ 'ਤੇ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੀਰੇ ਤੇ ਮਾਣਿਕਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਸਿੰਘਾਸਨ ਰੌਣਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰੋਪਰਿ ਪਰਾਨਂਦਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਭੁਮ੍ । ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਤੀਤਚਿਦ੍ਰੂਪਂ ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਕਾਰਣਮ੍
ਉਸ ਉੱਤੇ ਪਰਮ ਆਨੰਦ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਚਿੱਤ-ਸਰੂਪ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵਜੋਂ ਵਿਹਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਇਂਦ੍ਰਨੀਲਘਨਸ਼੍ਯਾਮਂ ਨੀਲਕੁਂਚਿਤਕੁਂਤਲਮ੍ । ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਂ ਮਕਰਾਕृਤਿਕੁਂਡਲਮ੍
ਉਹ ਗੂੜ੍ਹੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਨੀਲੇ, ਨੀਲੇ ਤੇ ਘੁੰਘਰਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਤੇ ਮਕਰ-ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਤੁ ਚਕ੍ਰਾਸਿਗਦਾਸ਼ਂਖਾਂਬੁਜਾਯੁਧਮ੍ । ਆਦ੍ਯਂਤਰਹਿਤਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਚਕਰ, ਤਲਵਾਰ, ਗਦਾ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਕਮਲ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ।
ਜ੍ਯੋਤੀਰੂਪਂ ਮਹਦ੍ਧਾਮ ਪੁਰਾਣਂ ਵਨਮਾਲਿਨਮ੍ । ਪੀਤਾਂਬਰਧਰਂ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਂ ਦਿਵ੍ਯਭੂषਣਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਚਮਕਦਾਰ, ਵੱਡੀ ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ, ਪੁਰਾਣਾ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਿਆ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਂ ਰਾਜਚ੍ਚਿਤ੍ਰਿਤਾਂਗ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਚ ਨਾਗ੍ਨਜਿਤੀ ਸੁਲਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਲੇਪ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰਾਜਸੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਮਨਮੋਹਣ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰੁਕਮਣੀ, ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ, ਨਾਗਨਜਿਤੀ ਤੇ ਸੁਲਕਸ਼ਣਾ ਸਨ।
ਮਿਤ੍ਰਵਿਂਦਾਨੁਵਿਂਦਾ ਸੁਨਂਦਾ ਜਾਂਬਵਤੀ ਪ੍ਰਿਯਾ । ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਚਾष੍ਟਮਹਿਲਾ ਵਾਸੁਦੇਵਪ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤਤਃ
ਮਿਤ੍ਰਵਿੰਦਾ, ਅਨੁਵਿੰਦਾ, ਸੁਨੰਦਾ, ਜਾਂਬਵਤੀ ਪ੍ਰਿਯਾ, ਤੇ ਸੁਸ਼ੀਲਾ—ਇਹ ਅੱਠ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਸਨ।
ਉਦ੍ਭ੍ਰਾਜਿਤਾਃ ਪਾਰਿषਦਾ ਵृਤਯੋਰ੍ਭਕ੍ਤਿਤਤ੍ਪਰਾਃ । ਉਤ੍ਤਰੇ ਸੁਮਹੋਦ੍ਯਾਨੇ ਹਰਿਚਂਦਨਸਂਸ਼੍ਰਯੇ
ਉਥੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਸੇਵਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵੱਡੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਹਰਿ-ਚੰਦਨ ਦੀ ਮਹਿਕ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰਾਧਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪੀਠੇ ਮਣਿਮਂਡਪਮਂਡਿਤੇ । ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਹੇਮਨਿਰ੍ਮਾਣਦਲੇ ਸਿਂਹਾਸਨੋਜ੍ਜਵਲੇ
ਉਥੇ ਹੇਠਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੀਠ 'ਤੇ, ਜੋ ਹੀਰਿਆਂ ਵਾਲੀ ਛਤ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਪੰਖੜੀ 'ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਹ ਰੇਵਤ੍ਯਾ ਸਂਕਰ੍षਣ ਹਲਾਯੁਧਮ੍ । ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾਨਂਤਮਭਿਨ੍ਨਗੁਣਰੂਪਿਣਮ੍
ਉਥੇ, ਰੇਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਹਲ-ਹਥਿਆਰ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਗੁਣ ਤੇ ਰੂਪ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ, ਵਿਹਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਰਕ੍ਤਾਂਬੁਜ ਦਲੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਨੀਲਪਟ੍ਟਧਰਂ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਂ ਦਿਵ੍ਯਭੂषਾਸ੍ਰਗਂਬਰਮ੍
ਉਹ ਸਾਫ਼ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਲਾਲ ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਪੰਖੜੀਆਂ ਵਾਂਗ ਅੱਖਾਂ, ਨੀਲਾ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ, ਮਿੱਠਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਧੁਪਾਨੇ ਸਦਾਸਕ੍ਤਂ ਮਧੁਘੂਰ੍ਣਿਤਲੋਚਨਮ੍ । ਪ੍ਰਵੀਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਭਾਗੇ ਮਂਜੁਨਾਭ੍ਯਂਤਰਸ੍ਥਿਤੇ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਧੁਰ ਮਦ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਅੱਖਾਂ ਘੁੰਮਦੀਆਂ; ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਸ਼ੂਰ ਪਰਦ੍ਯੁਮਨ ਅੰਦਰ ਖੜਾ ਸੀ।
ਸਂਤਾਨਵृਕ੍ਸ਼ਮੂਲੇ ਤੁ ਮਣਿਮਂਦਿਰਮਂਡਿਤਮ੍ । ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਮਣਿਮਾਣਿਕ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਸਿਂਹਾਸਨੋਜ੍ਜ੍ਵਲੇ
ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਨੀਂਹ 'ਤੇ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਮਹਲ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੀਰੇ ਤੇ ਮਾਣਿਕਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਦਿਵ੍ਯ ਸਿੰਘਾਸਨ ਸੀ।
ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਚ ਰਤੀ ਦੇਵਂ ਤਤ੍ਰੋਪਰਿਸੁਖਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਜਗਨ੍ਮੋਹਨਸੌਂਦਰ੍ਯ੍ਯਸਾਰਸ਼੍ਰੇਣੀਰਸਾਤ੍ਮਕਮ੍
ਉਸ ਉੱਤੇ ਪਰਦ੍ਯੁਮਨ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਰਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬੈਠੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਮੋਹ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੀ ਸਾਰ ਰੂਪ।
ਅਸਿਤਾਂਭੋਜਪੁਂਜਾਭਮਰਵਿਂਦਦਲੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਦਿਵ੍ਯਾਲਂਕਾਰਭੂषਾਭਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਉਹ ਕਾਲੇ ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਪੰਖੜੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਗੰਧੀ ਲੇਪ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਜਗਨ੍ਮੁਗ੍ਧੀਕृਤਾਸ਼ੇष ਸੌਂਦਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਵਿਗ੍ਰਹਮ੍ । ਪੂਰ੍ਵੋਦ੍ਯਾਨੇ ਮਹਾਰਣ੍ਯੇ ਸੁਰਦ੍ਰੁਮ ਸਮਾਸ਼੍ਰਯੇ
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅਚੰਭਾ ਸਰੂਪ ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਪੂਰਬੀ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਦਿਵ੍ਯ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ।
ਤਤ੍ਰਾਧਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪੀਠੇ ਹੇਮਮਂਡਪਮਂਡਿਤੇ । ਤਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਰੇ ਰਾਜਦ੍ਦਿਵ੍ਯਸਿਂਹਾਸਨੋਜ੍ਜ੍ਵਲੇ
ਉਥੇ ਹੇਠਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੀਠ 'ਤੇ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੀ ਛਤ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਟਿਕਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਸੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਦਿਵ੍ਯ ਸਿੰਘਾਸਨ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯੋषਯਾਸਮਂ ਸ਼੍ਰੀਮਦਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਜਗਤ੍ਪਤਿਮ੍ । ਸਾਂਦ੍ਰਾਨਂਦਘਨਸ਼੍ਯਾਮਂ ਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧਂ ਨੀਲਕੁਂਤਲਮ੍
ਉਸ ਉੱਤੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਅਨਿਰੁੱਧ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਆਨੰਦ ਦੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਨੀਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਘੁੰਘਰਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਿਹਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।