ਤਦੁਤ੍ਸਵਂ ਸਮਾਜ੍ਞਾਯ ਯਯੁਰ੍ਲੋਕਾਸ੍ਤ੍ਵਰਾਯੁਤਾਃ । ਸੀਤਾਪਤਿਮੁਖਾਲੋਕਨਿਸ਼੍ਚਲੀਭੂਤਲੋਚਨਾਃ
ਉਹ ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਣ 'ਤੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਉਥੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੀਤਾ ਦੇ ਪਤੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।
ਰਾਜੇਂਦ੍ਰਂ ਸੀਤਯਾ ਸਾਕਂ ਗਚ੍ਛਂਤਂ ਸਰਿਤਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਮੁਦਿਤਾ ਲੋਕਾਸ਼੍ਚਿਰਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਲਾਲਸਾਃ
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਦਰਿਆ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਲੋਕ, ਜੋ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਅਨੇਕ ਨਟਗਂਧਰ੍ਵਾ ਗਾਯਂਤੋ ਯਸ਼ ਉਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍ । ਅਨੁਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹੀਸ਼ਾਨਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍
ਅਨੇਕ ਨਟ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਕੀਰਤੀ ਗਾ ਕੇ, ਭੂਮਿ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸੀ।
ਨਰ੍ਤਕ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨृਤ੍ਯਂਤ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ੋਭਯਂਤ੍ਯਃ ਪਤੇਰ੍ਮਨਃ । ਜਲਯਂਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਿਂਚਂਤ੍ਯੋ ਯਯੁਃ ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਸੇਵਨਮ੍
ਉਥੇ ਨਰਤਕੀਆਂ ਨੱਚਦੀਆਂ, ਰਾਜਾ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਜੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਛਿੜਕਦੀਆਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵੱਲ ਗਈਆਂ।
ਮਹਾਰਾਜਂ ਵਿਲਿਪਂਤ੍ਯੋ ਹਰਿਦ੍ਰਾ ਕੁਂਕੁਮਾਦਿਭਿਃ । ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਪ੍ਰਲਿਪਂਤ੍ਯੋ ਮੁਦਂ ਪ੍ਰਾਪੁਰ੍ਮਹਤ੍ਤਰਾਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਹਲਦੀ, ਕੁੰਕਮ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾ ਰਹੀਆਂ, ਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲਗਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਰ ਵਧ ਗਈ।
ਕੁਚਯੁਗ੍ਮੋਪਰਿਨ੍ਯਸ੍ਤਮੁਕ੍ਤਾਹਾਰਸੁਸ਼ੋਭਿਤਾਃ । ਸ਼੍ਰਵਣਦ੍ਵਂਦ੍ਵਸਂਮृष੍ਟਸ੍ਵਰ੍ਣਕੁਂਡਲਲਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਉਹ ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੋਣੇ ਸਿਨਾਂ ਉੱਤੇ ਪਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਦੋਣੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੁੰਡਲ, ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਅਨੇਕਨਰਨਾਰੀਭਿਃ ਸਂਕੀਰ੍ਣਂ ਮਾਰ੍ਗਮਾਚਰਨ੍ । ਯਥਾਵਤ੍ਸਰਿਤਂ ਪ੍ਰਾਪ ਸ਼ਿਵਪੁਣ੍ਯਜਲਾਪ੍ਲੁਤਾਮ੍
ਅਨੇਕ ਮਰਦਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ, ਉਹ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਈ ਦਰਿਆ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਸ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਰਾਮਃ ਕਮਲਲੋਚਨਃ । ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਜਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਸਿष੍ਠਾਦਿਭਿਰਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਥੇ, ਵੈਦੇਹੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਮ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਅਨੁਪ੍ਰਵਿਵਿਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਜਾਨੋ ਜਨਤਾਸ੍ਤਥਾ । ਤਤ੍ਪਾਦਰਜਸਾ ਪੂਤਜਲਂ ਲੋਕੈਕਵਂਦਿਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਲੋਕ ਵੀ, ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸੀ, ਚਲੇ ਗਏ।
ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਪ੍ਰਸਿਂਚਂਤੋ ਜਲਯਂਤ੍ਰੈਰ੍ਮਨੋਰਮੈਃ । ਸੁਸ਼ੋਣਨਯਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹਰ੍षਂ ਪ੍ਰਾਪੁਰ੍ਮਨੋਧਿਕਮ੍
ਮਨੋਹਰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਜੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਛਿੜਕਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਸਭ ਨੇ ਮਨ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ।
ਸ ਰਾਮਃ ਸੀਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਚਿਰਂ ਪੁਣ੍ਯਜਲਪ੍ਲਵੇ । ਕ੍ਰੀਡਿਤ੍ਵਾ ਜਲਕਲ੍ਲੋਲੈਰ੍ਨਿਰਗਾਦ੍ਧਰ੍ਮਸਂਯੁਤਃ
ਰਾਮ ਜੀ, ਸੀਤਾ ਜੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦੁਕੂਲਵਾਸਾਃ ਸਕਿਰੀਟਕੁਂਡਲਃ ਕੇਯੂਰਸ਼ੋਭਾਵਰਕਂਕਣਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਕਂਦਰ੍ਪਕੋਟਿਸ਼੍ਰਿਯਮੁਦ੍ਵਹਨ੍ਨृਪੋ ਰਾਜਾਗ੍ਰ੍ਯਵਰ੍ਯੈਰੁਪਸਂਸ੍ਤੁਤੋ ਬਭੌ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਸੁੰਦਰ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਮੋਹਤਾਜ਼ ਤਾਜ ਤੇ ਕੁੰਡਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਬਾਂਹਬੰਦ ਤੇ ਕੜੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ, ਵਧੀਆ ਰਾਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਪਾਉਂਦਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਰੌਣਕਦਾਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।
ਸਯਾਗਯੂਪਂ ਵਰਵਰ੍ਣਸ਼ੋਭਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰਿਤ੍ਤੀਰਵਰੇ ਮਹਾਮਨਾਃ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਲੋਕਸ਼੍ਰਿਯਮਾਪ ਹ੍ਯਦ੍ਭੁਤਾਮਨ੍ਯੈਰ੍ਦੁਰਾਪਾਂ ਨृਪਤਿਰ੍ਭੁਜੈਰ੍ਨਿਜੈਃ
ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਯਜਨ ਦਾ ਢੰਡੀ ਲਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਅਜੋਕੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਪਹੁੰਚਣ ਔਖੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਜਨਕਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾਸੌ ਹਯਮੇਧਤ੍ਰਯਂ ਚਰਨ੍ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਕੀਰ੍ਤਿਮਤੁਲਾਂ ਪ੍ਰਾਪ ਦੇਵੈਃ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਦੁੱਤੀ ਮਹਿਮਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮਿਲਣ ਔਖੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤੇ ਵਰ੍ਣਿਤਂ ਤਾਤ ਯਤ੍ਪृष੍ਟੋ ਰਾਮਸਤ੍ਕਥਾਮ੍ । ਵਿਸ੍ਤृਤਃ ਕਥਿਤੋ ਮੇਧੋ ਭੂਯਃ ਕਿਂ ਪृਚ੍ਛਸੇ ਦ੍ਵਿਜ
ਪਿਆਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਮੈਧਾ ਨੇ ਇਹ ਵਿਆਪਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀ—ਹੁਣ ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ?
ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਹਰੇਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਰਾਮਚਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਨ੍ਮਖਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਹਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਨਿਰ੍ਧਨੋ ਧਨਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਰੋਗਾਰ੍ਤੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਰੋਗਾਦ੍ਬਦ੍ਧੋ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਬਂਧਨਾਤ੍
ਜਿਸ ਕੋਲ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਗਰੀਬ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਰੋਗੀ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਕੈਦ ਹੈ, ਉਹ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਕਥਾਸ਼੍ਰਵਣਾਦ੍ਦੁष੍ਟਃ ਸ਼੍ਵਪਚੋऽਪਿ ਪਰਂ ਪਦਮ੍ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕਿਮੁ ਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯੋ ਰਾਮਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਃ
ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਾੜਾ ਜਾਤੀ ਵਾਲਾ ਵੀ ਉੱਚ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਤਾਂ ਫਿਰ ਰਾਮ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਵਧੀਆ ਫਲ ਮਿਲੇਗਾ!
ਰਾਮਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾਗਂ ਪਾਪਿਨਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯੁਃ ਪਰਮਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਸ਼ਕ੍ਰਦੇਵਾਦਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਵੀ ਉੱਚ ਦਰਜਾ, ਵਧੀਆ ਸੁਰਗ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ, ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਧਨ੍ਯਾ ਮਾਨਵਾ ਲੋਕੇ ਯੇ ਸ੍ਮਰਂਤਿ ਰਘੂਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਸਂਸृਤਿਂ ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਸੁਖਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲੋਕ ਧਨਵੰਤ ਹਨ ਜੋ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਧੀਆ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਦਾ ਲਈ ਸੁਖ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਮਕ੍ਸ਼ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਵਂਸ਼ਦਵਾਨਲਃ । ਤਂ ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਵਯਤੇ ਧੀਮਾਂਸ੍ਤਂ ਗੁਰੁਂ ਸਂਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਇਸ ਕਥਾ ਦਾ ਹਰ ਅੱਖਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਵਾਂਗ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਥਾਂ ਵਾਚਕਾਯ ਗਵਾਂ ਦ੍ਵਂਦ੍ਵਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍ । ਸਪਤ੍ਨੀਕਾਯ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਭੋਜਨੈਃ
ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ, ਗਹਣੇ ਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਂਡਲਾਭ੍ਯਾਂ ਵਿਰਾਜਂਤ੍ਯੌ ਮੁਦ੍ਰਿਕਾਭਿਰਲਂਕृਤੇ । ਰਾਮਸੀਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਮਯ੍ਯੌ ਪ੍ਰਤਿਮੇ ਸ਼ੋਭਨੇ ਵਰੇ
ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਰਾਮ ਤੇ ਸੀਤਾ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤਾਂ, ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਮੁਦਰਕਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਰੌਣਕਦਾਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਾਚਕਾਯੈਵ ਦੀਯਤੇ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਪਿਤਰੋ ਵੈਕੁਂਠਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯੁਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਮੂਰਤਾਂ ਬਣਾਕੇ, ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ। ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਯਾ ਪृष੍ਟਾ ਰਾਮਕਥਾ ਮਯਾ ਤੇ ਕਥਿਤਾ ਪੁਰਾ । ਕਿਮਨ੍ਯਤ੍ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪੁਰਤਸ੍ਤਵ ਧੀਮਤਃ
ਤੂੰ ਰਾਮ ਕਥਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਦੱਸਿਆ ਜਾਵੇ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ?
ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤਿ ਯੇ ਕਥਾਮੇਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯੌਘਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ । ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਚ੍ਚ ਦੇਵੈਃ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ।
ਗੋਘ੍ਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੁਤਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਪੋ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ । ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਪੂਤੋ ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਮ੍
ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪਾਤਾਲਖਣ੍ਡੇ ਸ਼ੇषਵਾਤ੍ਸ੍ਯਾਯਨਸਂਵਾਦੇ ਰਾਮਾਸ਼੍ਵਮੇਧੇ ਸ਼੍ਰਵਣਪਠਨਪੁਣ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮਾष੍ਟषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਾਤਾਲ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੇਸ਼ ਤੇ ਵਾਤਸਿਆਨ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਤੇ ਪੜ੍ਹਨ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਠਾਹਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ - ਸਮ੍ਯਕ੍ਛ੍ਰੁਤੋ ਮਹਾਭਾਗ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਰਾਮਾਸ਼੍ਵਮੇਧਕਃ । ਇਦਾਨੀਂ ਵਦ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਬਾਰੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ। ਹੁਣ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ-। ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤੁ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਚਰਿਤਾਮृਤਮ੍ । ਸ਼ਿਵਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਭੂਤੇਸ਼ਂ ਯਤ੍ਤਦ੍ਵਃ ਕੀਰ੍ਤਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਮুনি ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠੋ, ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਜੋ ਪਰਵਤੀ ਜੀ ਨੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।